Route 66, Een Roadtrip Door De Usa

Jason start de motor van zijn opgevoerde Dodge Challenger, het blok gromt als een beest dat net wakker is geschud. Leonard gooit zijn rugzak op de achterbank, klapt het portier dicht en grijnst terwijl hij zijn zonnebril naar beneden schuift. “Tweeënhalfduizend miles puur mondiale kutgeluiden, bro,” zegt hij terwijl hij zijn pet rechtzet. “New York ligt achter ons, LA voor ons, en tussen die twee steden gaan we elke dag minstens één kontje, lipje of gleufje volpompen.”

Jason lacht diep, zijn donkere vingers trommelen op het stuur. “Regel jij de Aziatische en donkere chicks, ik regel de blondines. Geen dag zonder sperma op iemands tieten, dat is het credo.” Hij trapt op het gaspedaal, de banden piepen een seconde en dan scheuren ze het parkeerterrein af, richting de snelweg. De zon schijnt boven de horizon, goud gloeiend over hun huid, twee jonge kerels die ruiken naar aftershave, testosteron en het beloofde land.

Eerste stop: Harrisburg, Pennsylvania, middernacht. Ze checken een truckersmotel met één verdieping, groene deurtjes en een verlichte Coca-Cola automaat die zoemt als een luidruchtige liefdesbaby. Jason stapt uit, rekt zijn lange donkere lichaam uit, zijn T-shirt plakt op zijn gespierde rug. Leonard trekt zijn pet naar voren, loopt met een nonchalante schudbeweging naar een Mexicaans drietal dat sigaretten rookt bij een picknicktafel. Onder hen een Aziatische vrouw, jong, laag uitgesneden topje, haar zwarte haar glanst als lak. Haar ogen gaan meteen naar Jason, maar Leonard is sneller.

Hij glimlacht, een brede jongensgrijns vol tandelijk wit. “Hoi, ik ben Leon. Wij zijn op weg naar de zon. Zin om even mee te liften?” Zijn stem is laag, ondeugend. De vrouw – Minji, ontdekken ze even later – lacht nerveus, maar haar blik glijdt naar Jasons schouders, naar de deukbare ronding onder zijn trainingsbroek. Ze schudt haar hoofd alsof ze zich uit een trance probeert te rukken. “Ik… eh… ik ben hier met vriendinnen,” zegt ze, haar vingers tikken op de rand van een blikje cola.

Jason komt dichterbij, zijn aftershave mengt met benzine en nachtlucht. “We zijn geen idioten, we zijn gewoon twee gasten met een dikke wagen en een nog dikkere agenda.” Zijn ogen vallen op haar borsten, klein maar puntig onder de stof. “Als je zin hebt om straks even ons nummer te proeven, laat het weten. Kamer twaalf, deur staat op een kiertje.” Hij draait zich om, laat zijn kont trillen in de spandex, en loopt terug zonder iets te vragen.

Binnen tien minuten is Minji op de stoep. Leonard doet open, bloot bovenlijf, zijn blanke huid glimt onder het zwakke tl-licht. “We wilden je niet onder druk zetten,” zegt hij, terwijl hij een stap opzij gaat. “Maar we ruiken opportuniteit.” Ze bijt op haar lip, trekt haar blouse over haar hoofd en blijft in een doorschijnende bh staan, tepels hard als kogels. Jason zit al op het bed, hij heeft zijn broek uitgetrokken, zijn donkere lul ligt slap maar imposant over zijn dij. “Kom,” zegt hij met een stem die rammelt van bloed. “We doen rustig aan, tenzij je het niet rustig wilt.”

De deur valt dicht. Minji’s adem stokt. Leonard loopt naar haar toe, trekt haar haar zachtjes naar achteren en snuffelt aan haar hals. “Je ruikt naar kersen en zenuwen,” fluistert hij. Zijn handen glijden naar voren, vinden haar T-shirt rand en schuiven onder de stof. Hij knijpt zacht in haar kleine borsten, zijn duim draait over haar tepels. Minji kreunt, een piepje achterin haar keel. Jason staat op, zijn lul wordt harder, hij stijgt omhoog, een paal van donker vlees. “Trek hem,” beveelt hij terwijl hij dichtbij komt. “Voel hoe zwaar hij is.”

Haar hand trilt terwijl ze haar vingers om zijn schacht sluit. Het leerachtige warme vlees pulseert, een ader klopt tegen haar duim. Ze laat hem zakken, tilt hem op, meet hem met haar blik. “Hij is… groter dan mijn pols,” stamelt ze. Leonard grinnikt vlak bij haar oor. “Wacht tot hij in je kleine Aziatische gleuf priemt, dan pas weet je hoe hij oprekt.” Hij trekt haar rokje omlaag, laat het op de grond vallen. Haar stringetje is glanzend nat, hij duwt het opzij, onthult een roze kutje dat trilt van spanning.

Jason pakt haar bij haar middel, tilt haar zonder moeite op en legt haar op het tafeltje naast het bed. “Benen wijd,” klinkt het. Zijn duim vindt haar clit, cirkelt er drie seconden overheen. Minji’s rug buigt, haar mond valt open. Leonard werkt achter haar, trekt zijn eigen broek uit, zijn blanke pik veert omhoog, middelmatig in lengte maar met een paddestoelvormige eikel. Hij smeert speeksel over zijn eikel, klopt een keer tegen haar wang. “Zuigen,” zegt hij simpel.

Ze opent haar lippen, laat hem binnen. Haar tong vlecht om de rand van zijn eikel, proeft zout en voorvocht. Jason ondertussen drukt met twee vingers haar clit plat, duwt vervolgens één vinger diep naar binnen. “Jezus, ze is strakker dan een nieuwe piercingsring,” bromt hij. Hij gooit twee kussens op de grond, knielt ertussen, spreidt haar dijen verder. Zijn hoofd daalt omlaag, zijn tong splijt haar lipjes, schraapt langs haar opening tot hij haar zoute smaak proeft. Minji gilt zacht in Leonards lul, haar kreun trilt langs zijn schacht.

Ze voelt hoe Jason zijn tong vervangt door een vinger, dan twee. Hij spreidt haar, spuugt erbovenop, wrijft ruw. “Klaar voor een donkere jongen die je grenzen gaat oprekken?” vraagt hij terwijl hij opkijkt, zijn lippen glimmen. Ze antwoordt niet met woorden, maar tilt haar heupen, een uitnodiging die haar gedachten bloot geeft. Jason richt zijn eikel, drukt langzaam. De weerstand is er meteen, haar kut trekt samen, maar hij blijft duwen. “Adem uit,” sist Leonard, terwijl hij haar haar vasthoudt. Ze doet het, een gilletje ontsnapt haar keel terwijl Jason’s eikel door haar ring schiet.

“Ooohh, je bent zo groot—ah!” Haar vingers krassen over het tafelblad. Jason stoot een centimeter verder, trekt terug, stoot weer. Elke stoot een millimeter dieper, zijn donkere lul blinkt van haar vocht. Leonard trekt zich terug, kijkt met een halfgesloten oog hoe zijn vriend de Aziatische schoonheid langzaam uitrekt. Zijn eigen pik klopt geïrriteerd, hij wil ook binnen. “Draai haar,” beveelt hij.

Jason trekt haar van de tafel, draait haar op haar buik. Haar kontje is klein, bilnaad strak. Hij spuugt op zijn vingers, smeert haar sterretje, trekt haar omhoog zodat ze op handen en voeten komt. Met één hand spreidt hij haar billen, met de andere richt hij zijn natte lul weer naar haar opening. Leonard knielt voor haar gezicht, tilt haar kin op. “Kijk me aan terwijl hij je neukt.” Hij duwt zijn eikel weer naar binnen, haar mond sluit eromheen. Jason stoot op hetzelfde moment diep, zijn ballen slaan zacht tegen haar kruis. Minji’s hele lichaam schokt, haar kreun golft langs Leonards schacht.

Ze begint op en neer te bewegen, een onregelmatig ritme van verlangen. Jason’s handen klemmen zich om haar heupen, zijn duim drukt afwisselend haar sterretje, een belofte van wat komen kan. “Goddamn, ze neemt het als een pro,” hijgt hij, zweet parelt op zijn rug. Leonard grijnst, trekt haar hoofd dichter, versnelt. “Kom op, zuig alsof je morgen geen andere lul krijgt.” Haar ogen glanzen, slijm loopt over haar kin terwijl ze hem dieper laat zakken.

Jason voelt hoe haar kut begint te pulseren, kleine trillingen die een orgasme aankondigen. Hij vertraagt, trekt bijna helemaal uit, laat enkel zijn eikel binnen en klopt met zijn vingers op haar spleet. “Niet nog niet,” sist hij. “We nemen je samen.” Leonard knikt, trekt zich terug, zijn pik valt nat tegen zijn buik. Ze tillen haar op, leggen haar op bed, dwars. Jason gaat liggen, trekt haar boven op zich, zijn natte lul die nog steeds glanst van haar sappen komt tegen haar tweede opening. “Zit,” beveelt hij. Ze hijgt, laat zich zakken. De druk is immens. Ze voelt hoe hij haar gleuf opvult, een hete paal die haar tot haar ribbenkast lijkt te reiken. Leonard knielt achter hen, spuugt royaal in zijn hand, smeert haar kontgaatje bij, drukt met twee vingers. Haar adem stokt.

“Rustig,” fluistert hij, maar zijn stem trilt van zijn eigen geilheid. Hij richt zich, drukt zijn eikel tegen haar aars. “We pakken je tegelijk, kleintje. Twee vuren in één oven.” Ze gilt zacht, protest of gebed, het verschil is verloren. Leonard duwt. De weerstand is groter; hij moet harder persen. Jason houdt haar heupen stil, voelt hoe zijn vriend langzaam slipt, een gloeiende stang die haar endeldarm vult. Minji’s ogen rollen achter in haar hoofd, haar mond valt open, een reeks hoge “ah-ah-ah” stottert eruit.

Dan zitten ze: ze wordt dubbel gepenetreerd, haar lichaam een brug tussen twee geslachtsdelen. Ze kunnen niet anders dan even bevriezen, de intensiteit bijt in hun zenuwen. “Beweeg,” hijgt Minji uiteindelijk, haar stem een teder bevel. De jongens beginnen een tegenstrijdig ritme: Jason duwt omhoog terwijl Leonard zich terugtrekt, dan andersom. Haar lichaam schokt als een pendel, borsten wiegen, huid kletst zacht tegen huid. Vocht stroomt, slijm, zweet, voorvocht – de lucht ruikt naar ruwe seks.

Minji’s kreten worden luider: “Je bent zo groot—ah! Je vult me helemaal—ah! Mijn kutje trilt—ah!” Haar handen grijpen Jasons borstkas, nagels graven halve maantjes. Leonard hijgt in haar nek, zijn vingers trekken aan haar haar. “Je reet zuigt me naar binnen, kleine hoer. Ga zo door, kutje.” Hij versnelt, zijn stoten kort en krachtig. Jason gromt diep in zijn keel, zijn ballen bonken tegen haar billen. Ze stoten nu simultaan, een dubbele hamer die haar taille verplettert. Het bed kraakt, nachtkastje trilt, lamp valt om.

Ze komt eerst: haar hele lichaam verkrampt, kut spast rond Jasons lul, aars knijpt die van Leonard. Ze gilt, een langgerekt “Aaaahhh-ow-ow-ow!” Haar sappen spetteren over Jasons onderbuik, druppelen op zijn ballen. De jongens voelen het, rijden door. Leonard hijgt: “Ik kom—jaa—ik spuit je kont vol!” Zijn lul zwelt, schiet drie, vier stralen diep in haar darmen. Jason gruwt, rukt haar naar omlaag, duwt één keer krachtig, zijn zaad barst, een vulkaan die haar baarmoeder besproeit. Hij blijft kloppen, elke puls een nieuwe golf. Minji valt voorover op zijn borst, ademt in stoten, haar hele lichaam trilt.

Leonard trekt zich terug, een schokkende plop, slijm en cum sijpelt uit haar aars, druppelt wit op het laken. Jason kust haar voorhoofd, zijn lul glijdt nog na, halfslap maar nog steeds dik. “Dank je,” fluistert hij, terwijl hij haar haar uit haar gezicht strijkt. Ze lacht suf, haar ogen draaien. “Morgen… rijden jullie verder?” vraagt ze. “Iedere dag een nieuwe stad, een nieuw kutje,” antwoordt Leonard terwijl hij een handdoek pakt, zich afveegt. “Maar je kunt meedoen tot we Washington bereiken als je wilt.” Ze knikt slaperig, rolt op haar zij, laat haar vingers tussen haar benen glijden, proeft hun mix. “Dan zie ik jullie… bij het ontbijt.”

De jongens kijken elkaar aan, glimlachen. Jason trekt zijn boxershort aan, Leonard gooit de handdoek in de hoek. “Eén nul,” zegt hij. “En morgen twee nieuwe kansen.” Buiten zoemt de Coca-Cola machine door, verder is de wereld stil, een piste van asfalt die hen naar het volgende orgasme roept. Ze vallen in hun bedden, maar slapen pas als Minji’s zachte snurken het vertrek vult. Dan nog horen ze het in hun hoofd: het natte kletsen van twee lullen in één vrouw, het beloven van een duizenden-mijl-lange reis waarin elke benzinedruppel zal worden omgezet in geilheid.

Het is ochtend. Ze nemen afscheid met een snelle trio-zoen, geen namen, geen nummers. De Challenger spuwt grit, zwenkt de oprit op. Jason zet Spotify op een dirty south mix, bassen trillen door de stoelen. Leonard gooit een snoepje in zijn mond, kauwt hard. “Volgende tankstation, volgende chick,” mompelt hij. “Ik zet in op een donkere godin met een kont als een Cadillac.” Jason grinnikt, schakelt naar vijfde, laat de cilinders loeien. “Voor mij een blonde cowgirl die dan squirt-paint over de hele voorruit.”

Ze rijden uren, onderweg flitsen borden voor Pittsburgh voorbij. Regen komt neer, maakt de weg glimmend als een condoom. Leonard zit met zijn voeten op het dashboard, scrolled hij Tinder Gold, locatie filter op “binnen 5 km”. “Match,” zegt hij plots. “Thalia, 26, Colombiaans, wacht op een trein naar Chicago. Heeft een uurtje overlay.” Hij houdt zijn scherm omhoog: een vrouw met een mond vol lippen, kort zwart haar, billen in een strakke spijkerbroek.

Jason kijkt even, knikt goedkeurend. “Afslag zeven, tien minuten.” Hij geeft gas, de wagen schiet voorbij een lijn vrachtwagens. Ze parkeren onder het stationsdak, regen tikkend op het metaal. Thalia staat bij een kiosk, eet een hotdog. Haar blik vangt hen, blijft even hangen. Ze heeft een arrogante tril in haar schouders, alsof ze dagelijks wordt nagekeken en het verveelt. Leonard stapt als eerste uit, zonder jas, zodat het water meteen zijn T-shirt plakt aan zijn borst. “Hoi,” zegt hij simpel. “We zijn humor en een dikke wagen verwijderd van je volgende avontuur.”

Ze lacht, een kort lachje alsof zijn openingszin een dubbeltje is dat ze niet nodig heeft. “En jullie gaan me vertellen dat ik binnen vijf minuten in een hotelletje lig klaar te komen?” Haar accent wentelt de r. Jason komt naast haar staan, zijn paraplu iets naar voren zodat zij eronder staat, hijzelf regen over zich heen nemend. “We zeggen niks,” mompelt hij. “We laten je voelen.” Zijn hand gaat naar haar onderrug, een lichte druk die haar naar voren tilt, haar heupen tegen zijn dij. Ze voelt zijn hardheid al, knijpt haar ogen half. “Snel,” fluistert ze. “Ik mis mijn trein niet.”

Drie minuten later zitten ze in een familie-hok van het station: ruimte voor mindervaliden, een grote wastafel, een kinderstoel bevestigd aan de muur. De deur is op slot, lamp fel. Thalia’s jas hangt nat over de kinderstoel. Leonard staat al achter haar, zijn handen onder haar topje, vinden een BH-loze huid. Zijn vingers rollen over haar donkere tepels. Jason valt op zijn knieën, trekt haar spijkerbroek omlaag, laat haar billen omhoog springen als twee espresso schuimkoppen. Geen slipje. Zijn hoofd duwt tussen haar dijen, neus ruikt regen en vrouw. Zijn tong schiet uit, vindt haar clit, zuigt als een dronken man.

Thalia’s kreun is laag, een grommend “mmm-mmm” dat ze probeert te smoren door haar onderarm. Leonard trekt haar T-shirt uit, gooit het op de grond, buigt voorover en zuigt haar tiet in zijn mond. Haar tepel verhard tot een kogel, hij bijt zacht, trekt, laat los met een hoorbare plop. “Je bent zo stout,” fluistert ze. “Mijn trein… oh—” Jason duwt twee vingers in haar gleuf, draait, zuigt haar clit tegelijk. Ze komt bijna, hij voelt het aan het trillen van haar dijbeen. Hij trekt zich terug, kijkt omhoog. “We gaan je nemen, beide gaten, hier. Geen tijd voor romantiek.”

Ze knikt heftig, haar ogen vuur. “Fuck me zo hard dat ik mijn conducteur me ziet binnenkomen en me hoort hijgen.” Leonard richt zijn pik, spuugt in zijn hand, smeert. Jason trekt een condoom uit zijn zak, scheurt het open, rolt het over zijn donkere schacht. Ze tillen haar, zetten haar op de rand van de wastafel. Jason komt voor, drukt zijn eikel tegen haar gleuf, duwt in één soepele stoot tot zijn ballen klakken tegen haar bil. Thalia gilt, slaat haar hand voor haar mond. Leonard draait haar iets opzij, spuugt op haar aars, richt zich. Twee vingers, drie. Hij duwt, scheurt door haar ring. Ze trilt, haar kreun een vibrato. “Adem,” sist hij. Ze doet het. Hij glipt erin, een korte maar dikke paal die haar darmen vult.

Ze zijn omringd door stationgeluiden: rollende koffers, fluisterende speakers, een baby die huilt verderop. Maar hun wereld is nu: dubbele penetratie op een koele tegelvloer. Jason trekt haar ene been omhoog, krijgt ruimte, stoot krachtig. Leonard balanceert achter, zijn heupen klapperen tegen haar billen. Thalia’s kut trekt samen, haar kont knijpt. Ze gilt in haar arm, een reeks korte “ah-ah-ah!” Jason voelt hoe Leonard’s pik door het dunne scheidingswandje tegen zijn eigen eikel duwt, een elektrisch schokje. “Zo strak,” hijgt hij. “Vuile, strakke kleine reet.”

Tijd dringt. Leonard gilt zacht: “Ik kom—jaa!” Zijn lul klopt, spuit een laag diep in haar darmen. Jason richt zich, trekt haar andere been omhoog, tilt haar bijna van de grond. Hij pompt drie, vier keer krachtig, zijn ballen slaan kletsend. Zijn zaad barst, een vulkaan die het condoom vult, warme stralen die terugstromen over zijn schacht. Thalia’s lichaam schokt, ze komt gelijktijdig, haar sappen lopen over haar dijen, druppelen op de vloer. Ze bijt hard in Leonard’s schouder, haar nagels graven in Jason’s biceps.

Ze blijven even hangen, drie bezweetten lijven in een handicaphok dat naar seks ruikt. Buiten klinkt een fluitsignaal: de trein naar Chicago. Thalia hijgt, trekt zich terug, laat hun lullen slap uit haar glijden. Ze pakt natte tissues, veegt zich af, trekt haar broek op. “Dit was… sneller dan de trein,” zegt ze met een trillend lachje. Ze geeft beiden een snelle zoen, haar tong een kleine bonus. Dan is ze weg, de deur valt dicht, voetstappen wegechoënd.

Jason trekt het condoom uit, knoopt het dicht, gooit het in de prullenbak. Zijn T-shirt plakt als een tweede huid. “Score twee,” zegt hij terwijl hij zijn vinger door haar achtergebleven vocht haalt, het proeft. “En ik heb nog geen echte blonde gehad.” Leonard hijst zijn broek, grinnikt. “Vandaag is nog jong. Laten we Indianapolis halen voor het donker is. Daar hebben ze barretjes met rode krukken en rokken die net lang genoeg zijn om hun billen te bedekken.”

Ze lopen terug, regen kletst op hun hoofd. De Challenger staat te glimmen, alsof hij weet dat er nog meer zit aan te komen. Ze stappen in, Jason draait de sleutel om, de radio springt aan op een nummer met een bassline die klinkt als een hartslag. Ze rijden weg, voorruiten beslagen van binnen en buiten. Pittsburgh verdwijnt in mist, en onder die mist zweven de echo’s van een vrouw die net twee steden in één keer is binnengedrongen.

Onderweg stoppen ze voor een snelle lunch, een diner met neon letters die rammelt in de wind. Binnen zitten drie blonde vriendinnen aan de toonbank: kortgerokte ski-instructie-uitstraling. Jason’s ogen glanzen. Hij loopt meteen naar de grootste, een vrouw met een paardenstaart die tot haar taille reikt. “Hoi,” zegt hij simpel. “Ik serveer betere shakes dan deze tent. Mijn auto staat achter, achterbank verstelbaar tot 180 graden.” Ze lacht, een heldere keeltoon. “En als ik meer honger heb dan alleen een shake?” vraagt ze. “Dan bestel je een tweede ronde,” antwoordt hij, terwijl hij de andere twee blondines een knik geeft. “Ik deel graag.”

Leonard komt er naast staan, zet zijn pet achterstevoren. “Of we kunnen allebei bedienden zijn, jullie gasten als dessert. Geen menu nodig—alles is al nat.” De vrouwen kijken elkaar aan, een mix van nieuwsgierigheid en opwinding. De kortste – Bree – bijt op een rietje. “We hebben een uurtje voor onze bus komt,” zegt ze. “Waar?” Jason wijst met zijn duim over zijn schouder. “Parkeerplaats, achter rij drie. Challenger, zwart, ramen getint. Kom binnen vijf minuten, of we starten zonder jullie.”

Ze komen. Vijf minuten later zitten zes lichamen in een auto die plotseling een stuk kleiner blijkt. De achterbank wordt plat, voorstoelen naar voren geschoven. De drie blondines – Tara, Bree en de lange Lisa – hijsen zich over de rugleuningen, een configuratie van blote benen en lachende monden. Leonard pakt Bree, trekt haar op zijn schoot, zijn handen onder haar rok. Jason tilt Lisa’s been omhoog, vouwt haar bijna dubbel, zijn tong vindt haar huid nog voor de deur dicht is. Tara kijkt eerst even toe, maar dan buigt ze voorover, helpt Lisa’s topje uit, zuigt een tepel in haar mond. De auto wankelt op zijn veren, een beetje metaal dat weet wat er komen gaat.

Jason’s broek verdwijnt, zijn lul zwiept omhoog, donkerglad en nat van voorsap. Lisa’s ogen worden groot. “Oh wow, die is… echt?” vraagt ze dom. “Echt genoeg om je te splijten,” antwoordt hij terwijl hij een condoom pakt. Hij rolt het traag, laat haar de ring om zijn eikel zien glijden. Tara’s hand schiet naar Bree’s kont, kneedt. Leonard heeft Bree’s string naar opzij geduwd, zijn blanke pik schiet omhoog, drukt meteen haar gleuf in. “Oh—jij bent al nat als de regen,” hijgt hij. Ze wiegt, haar kont trilt tegen zijn buik. Lisa intussen hurkt over Jason, laat zich zakken. Haar gleuf is roze, kaal, klein maar diep. Ze komt traag omlaag, haar adem stokt terwijl ze hem volledig opneemt. “Je vult me he-le-maal,” stamelt ze, haar stem trilt naar het achteruitkijkspiegeltje.

Tara kijkt, geil, maar wordt niet vergeten. Jason trekt haar dichter, zijn vingers vinden haar clit, cirkelen. Leonard tilt Bree op, draait haar zodat ze met haar rug naar hem toe op zijn schoot zit. Zijn vingers vinden haar aars, spuugt, drukt. Ze gilt zacht, maar haar kreun verandert in een smul-lach. “Doe het,” fluistert ze. “Vul allebei mijn gaatjes.” Jason kijkt even op, knikt. Hij trekt Lisa van zich af, pakt condoom twee. Bree komt op handen en voeten, Lisa voor haar, kust haar, terwijl Tara haar kont omhoog houdt. Twee condooms, vier gaten, een woud van armen en benen.

Jason richt zich achter Bree, drukt tegen haar gleuf. Leonard blijft onder haar, zijn pik in haar kut, maar houdt stil. Jason’s eikel drukt tegen haar aars, duwt. Haar ring geeft, een gilletje ontsnapt. “Zo vol—ah!” Lisa’s tong zoekt Bree’s mond, slokt het geluid. Jason duwt door, tot hij zit. Ze zijn weer dubbel: twee lullen in één vrouw, de auto een hete capsule. De anderen kijken, vingers in zichzelf, spelend met clits, borsten flapperend tegen voorruit. Het voertuig schommelt, een passant loopt langs, kijkt even op, maar de ramen zijn zo damp dat alleen een vage silhouet te zien is.

Binnen stoten ze. Ritme opbouwend: eerst langzaam, dan sneller. De stilte wordt alleen verbroken door gesmoorde kreten, leer dat piept, vocht dat klapt. Bree komt als eerste: haar lichaam schokt, aars knijpt Jason, kut spast rond Leonard. Ze spuit een beetje, vocht druppelt op de automat. Tara, kijkend, komt tweede: vingers diep, een hijgende “Ahh!” Lisa derde: ze duwt zichzelf tegen Jason’s schouder aan terwijl ze komt, haar sappen lopen over zijn bovenbeen.

De jongens houden niet op. Jason gilt zacht: “Ik kom—kut, ik kom!” Zijn ballen trekken samen, hij pompt condoom vol. Leonard tweede, zijn zaad vult Bree’s kut, druppelt langs zijn schacht. Ze blijven zitten, een menselijke pretzel die hijgt. Dan beweging: kleding wordt opgetrokken, haar wordt rechtgezet. Geen tijd voor afterplay, de bus toeterd in de verte. De drie blondines stappen uit, wankel, glimlachend, wuiven. “Succes in LA,” roept Lisa. “Fuck een hoop zonsondergangen voor ons!”

De Challenger trekt weg, banden piepen een beetje van het slijm dat op de bumper belandde. Binnen ruikt het naar rubber en vrouw. Jason zet het raam open, laat frisse lucht binnen. “Drie nul,” zegt hij. Leonard lacht, veegt een druppel van zijn dashboard. “En de zon schijnt nog maar net.”

De snelweg strekt zich als een grijze tong uit, schudt al het verleden uit zich heen. Voor hen liggen nog dagen vol benzine, billen en beven. Ze rijden, radio hard, lachen harder. In de verte priemt een bord: “Indianapolis 180 miles”. Jason geeft gas. Leonard gooit zijn arm uit het raam, laat de wind zijn vingers likken. “Op naar de volgende kut,” roept hij. De motor antwoordt met een brul. En de wereld brult terug, een open podium van asfalt en huid waar elke stop een nieuw podium is voor meer dan één climax.

Trefwoord(en): Dubbele Penetratie, Openbaar, Roadtrip, Vluggertje, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!