Klik hier voor meer...
Donkere Modus
Datum: 13-01-2026 | Cijfer: 9.9 | Gelezen: 214
Lengte: Lang | Leestijd: 18 minuten | Lezers Online: 1
Vervolg op: Erasmussletje - 3
Ik word wakker met een bonkend hoofd en een mond die aanvoelt als schuurpapier. Het zonlicht priemt door de gordijnen en snijdt in mijn ogen. Heel even weet ik niet waar ik ben, tot ik me omdraai en Diego naast me zie liggen, naakt, één arm nog loom over mijn middel geslagen. Zijn zaad is opgedroogd op mijn borsten en kin; ik voel de korstjes als ik beweeg. Mijn string hangt scheef, mijn kutje voelt rauw en gevoelig. Alles komt in één klap terug: de club, de tequila, de lapdance, zijn pik in mijn mond, het filmpje… en daarna hij die me urenlang heeft geneukt tot ik niet meer kon.

Ik glijd voorzichtig onder zijn arm vandaan en pak mijn telefoon van het nachtkastje. Mijn hart zakt in mijn schoenen als ik de WhatsApp-groep open.

Het filmpje staat bovenaan.

Het is precies zoals ik vreesde: een close-up van mijn gezicht, mijn lippen strak om zijn dikke pik, mijn ogen waterig en half dicht terwijl ik hem diep in mijn keel neem. Mijn blote borsten wiegen mee met elke beweging van mijn hoofd, mijn wangen hol van het zuigen. Ik hoor mezelf zacht kreunen op de achtergrond, smekende geluidjes die ik me niet eens herinner te hebben gemaakt. Diego’s hand in mijn haar, duwend, sturend.

Daaronder een stroom van berichten.

Alejandro: 🔥🔥 Madre mía, wat een show! Belgische meiden zijn dus toch niet zo braaf 😈

Sofia: OMG girl, je bent een natuurtalent 😂👏

Clara: Die techniek… respect ✊😏

Luca: Ik wist niet dat je zó diep kon… damn

Valentina: Welkom bij de club lieverd 💦

Erik: … (gewoon een vuurwerk-emoji en een duimpje omhoog)

Diego: Mijn kleine sletje gisteravond. Ze kon niet wachten om te proeven 😜

Geen enkele negatieve reactie. Alleen goedkeuring, platte grappen, lachende emojis. Iedereen heeft het gezien. Sofia, Clara, Valentina, Alejandro, Luca, Erik… de hele Erasmus-groep. Er is geen weg meer terug. Dit filmpje blijft voor altijd bestaan, ergens op hun telefoons, misschien doorgestuurd naar anderen. Ik voel de schaamte als een golf over me heen spoelen: heet, misselijkmakend, vernederend. Ik, het verlegen meisje dat hier kwam om te studeren, nu vereeuwigd als de groeps-slet die op haar knieën een blowjob geeft voor de camera.

Ik leg mijn telefoon weg en trek het laken over me heen, alsof dat iets helpt. Tranen prikken in mijn ogen, maar ik slik ze weg.

Diego beweegt, rekt zich uit en opent zijn ogen. Hij kijkt me aan met een luie, tevreden grijns, alsof er niets aan de hand is.

“Goedemorgen, schoonheid,” zegt hij schor, zijn hand glijdt meteen weer over mijn heup. “Lekker geslapen?”

Ik mompel iets onverstaanbaars. Hij pakt zijn eigen telefoon, scrolt even en lacht zacht.

“Iedereen vond het filmpje top,” zegt hij nonchalant. “Ze zeggen dat je eindelijk los bent gekomen. En eerlijk? Je hébt het ook uitgelokt, hè? Met dat jurkje, die dansmoves, de hele avond tegen me aan wrijven in de club… Je wilde het net zo hard als ik.”

Ik open mijn mond om te protesteren – ik was dronken, ik wist niet wat ik deed, dat filmpje had nooit gemaakt mogen worden – maar de woorden blijven steken. Want diep vanbinnen weet ik dat hij een beetje gelijk heeft. Ik heb het laten gebeuren. Ik heb niet gestopt. Ik heb ervan genoten.

Hij rolt naar me toe, kust mijn schouder, zijn hand glijdt tussen mijn benen alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

“Relax,” fluistert hij. “Dit is Madrid. Wat op Erasmus gebeurt, blijft op Erasmus. Niemand buiten ons komt het ooit te weten. Trouwens, hier doet iedereen dit. Je bent nu één van ons.”

Ik sluit mijn ogen en laat zijn vingers hun gang gaan. De schaamte brandt nog steeds, maar daaronder voel ik alweer die bekende tinteling.

Ik ben vernederd.

Ik ben gezien.

En ergens… voel ik me ook vrijer dan ooit.

Een week later hangt er nog steeds een waas van schaamte over me heen als ik aan dat filmpje denk, maar tegelijkertijd merk ik dat ik anders naar mezelf kijk in de spiegel. De berichten in de groep zijn niet gestopt: af en toe een plagerig emoji’tje, een “remember this? 🔥” van Alejandro, of een privéberichtje van Diego met een foto van zijn harde pik en de tekst “Mis je me al?”. Ik negeer het meeste, maar ’s avonds in bed glijdt mijn hand toch vaak tussen mijn benen terwijl ik eraan terugdenk, mijn vingers nat makend aan de herinnering hoe hij me gebruikte.

Vandaag is het de verjaardag van Erik. We hebben afgesproken in een hip tapasrestaurant in La Latina en daarna naar een nieuwe club die net open is. Ik sta al bijna een uur voor mijn kast te twijfelen. Links hangen mijn oude, saaie kleren: een degelijke lange broek, een oversized trui, een blouse die alles bedekt. Rechts de nieuwe spullen die ik de laatste weken heb bijgekocht: een superkort zwart leren rokje dat strak om mijn kont zit en amper tot halverwege mijn dijen komt, een witte crop top van dunne stof die mijn buik helemaal bloot laat en mijn borsten strak omvat. Ik pak eerst de veilige outfit, trek hem aan, kijk in de spiegel en voel me meteen weer dat verlegen meisje van vroeger dat niemand opmerkt. Met een zucht trek ik alles weer uit en sta ik in alleen mijn ondergoed te staren naar het sexy setje.

Dan gaat de bel. Sofia.

Ik doe open in mijn saaie, alledaagse ondergoed– ik was al aan het passen – en ze stapt binnen met een grote glimlach. Ze draagt een vuurrode mini-jurk die zo strak zit dat haar tepels er licht doorheen priemen, haar lange zwarte haar los over haar rug.

“Hey schat! Klaar om te… oh.” Ze kijkt naar de hoop saaie kleren op mijn bed en trekt een wenkbrauw op. “Je gaat toch niet dáármee aan, hè? Serieus, dat is zo vorige maand. Ik wacht wel even tot je omgekleed bent, geen stress.”

Haar toon is luchtig, maar er zit iets dwingends in, iets dat zegt dat er geen discussie mogelijk is. Ik bloos tot in mijn tenen, mompel “oké” en pak het korte leren rokje en de witte crop top. Terwijl ik me aankleed, kijkt Sofia toe vanaf mijn bed, haar benen over elkaar geslagen.

“Veel beter,” zegt ze tevreden als het rokje om mijn heupen sluit en de crop top mijn platte buik en een groot deel van mijn decolleté bloot laat. “Alleen… die bh eronder is een beetje te zichtbaar. Trek die rode string aan zonder bh. Met die top zie je toch niks van je tepels, tenzij ze hard worden natuurlijk.” Ze knipoogt plagend. “En geloof me, bij Erik vanavond gaan ze hard worden. Trek die string aan, en doe er een beetje parfum op tussen je benen – ruikt lekker als je dichtbij danst.”

Ik protesteer zachtjes dat het te veel is, maar trek toch mijn ondergoed uit en doe alleen de rode string aan. Mijn borsten voelen zwaar en vrij onder de crop top, en elke beweging laat ze licht wiegen.

Sofia knikt goedkeurend, staat op en trekt mijn rokje nog een centimetertje lager op mijn heupen. “Perfect. Je ziet er om op te vreten uit. Erik zijn ogen gaan vanavond uit zijn hoofd vallen.”

In het restaurant is iedereen er al. De tafel is vol schaaltjes patatas bravas, jamón ibérico en glazen sangria. Erik zit in het midden, lang en blond, met een verlegen maar blije glimlach en een biertje in zijn hand. Zodra ik binnenkom, valt het gesprek even stil. Alle ogen gaan naar mij: mijn blote benen, mijn blote buik, de manier waarop de crop top mijn borsten accentueert. Diego fluit laag en lang, Alejandro steekt zijn duim op en zegt “Welkom bij de volwassen tafel”, Luca grijnst breed en heeft me een knuffel. Erik kijkt me secondelang aan, zijn blik glijdt openlijk van mijn gezicht naar mijn borsten, mijn buik, mijn benen en weer terug omhoog.

De hele avond vliegen de plagerijtjes over tafel. “Heb je het filmpje al als verjaardagscadeau gestuurd?” vraagt Clara lachend aan Diego. “Of ga je vanavond een nieuwe maken?” Valentina vult aan: “Ik wed dat ze vanavond nog dieper gaat.” Ik bloos tot achter mijn oren, maar lach mee, want wat moet ik anders? De sangria helpt ook – mijn glas blijft vol, en de seksuele spanning hangt dik in de lucht. Diego’s voet raakt de mijne onder tafel en glijdt langzaam omhoog langs mijn kuit. Alejandro’s hand ligt iets te lang op mijn onderrug als hij me een nieuw schaaltje aangeeft, zijn vingers net onder de rand van mijn crop top.

Na het eten gaan we naar de nieuwe club, een hippe plek met neonverlichting, spiegelwanden en een enorme dansvloer. De bas dreunt door mijn lichaam zodra we binnenkomen. Erik is duidelijk de ster van de avond: Clara, Valentina en Sofia draaien meteen om hem heen als motten rond een lamp. Ze dansen dicht tegen hem aan, voor hem, achter hem – handen op zijn borst, billen tegen zijn kruis, lippen vlak bij zijn oor.

Sofia pakt mijn pols stevig vast en trekt me mee de dansvloer op. “Kom, we gaan de jarige echt verwennen.”

Ik probeer nog te protesteren, maar ze sleurt me gewoon mee. De meiden maken een kring om Erik heen en duwen mij naar voren. De reggaeton bonkt hard, en ik begin te bewegen – eerst wat onhandig, maar de sangria en alle blikken maken me snel losser. Ik draai me om, druk mijn kont tegen Eriks kruis en beweeg langzaam op het ritme. Het leren rokje kruipt meteen omhoog, ik voel de koele lucht op mijn billen en weet dat hij de rode string ziet, misschien zelfs een glimp van mijn kale kutje als ik te ver buig. Ik wrijf bewust harder tegen hem aan, voel hoe hij meteen hard wordt in zijn broek. Zijn handen landen voorzichtig maar stevig op mijn heupen, zijn duimen glijden net onder de rand van mijn crop top.

Ik buig iets voorover, laat mijn borsten wiegen, mijn tepels nu hard en subtiel zichtbaar door de stof. Erik kreunt zacht in mijn oor, zijn adem warm tegen mijn nek. Zijn ogen gaan van mijn kont naar mijn blote buik, naar mijn borsten die bijna uit de top dreigen te vallen, en weer terug. Hij heeft de tijd van zijn leven: een brede, ongelooflijke glimlach op zijn gezicht terwijl hij me steviger vasthoudt.

De andere meiden juichen en dansen om ons heen. Sofia drukt zich even tegen mijn rug, haar handen glijden over mijn blote buik. Clara geeft Erik een kus op zijn wang en fluistert iets in zijn oor terwijl ze naar mij knipoogt. Valentina filmt weer een paar seconden met haar telefoon.

Ik voel me bloot, het absolute middelpunt van alle aandacht.

En verdomd… ik vind het heerlijk. Mijn string is al nat, mijn lichaam tintelt, en ik weet dat deze avond nog lang niet voorbij is.

De dansvloer wordt te warm, te druk, en na een tijdje gebaart Diego naar een rustiger hoek van de club: een halve cirkel van lage, donkere leren zetels rond een klein tafeltje, half afgeschermd door een gordijn en een plantenwand. Het licht is hier gedimd tot een rood-paarse gloed, de muziek klinkt zachter, en je hoort vooral het gepraat en gelach van onze eigen groep. We ploffen neer: de jongens op de zetels, de meisjes half op schoot, half ernaast. De spanning hangt al dik in de lucht na het dansen – mijn string is doorweekt, mijn tepels hard en zichtbaar onder de crop top, en ik zie aan de gezichten van de anderen dat iedereen hetzelfde voelt.

Alejandro haalt een dobbelsteen uit zijn zak – zo’n grote, zwarte met witte stippen – en vier opgevouwen kaartjes. “Verjaardagsspelletje voor Erik,” zegt hij met een grijns. “Maar iedereen wint.” De jongens fluisteren even, schrijven iets op de kaartjes met een pen die Luca tevoorschijn tovert, en vouwen ze dicht. Vier kaartjes, vier opdrachten – één voor elke vrouw.

“Regels zijn simpel,” legt Diego uit terwijl hij de kaartjes op het tafeltje legt. “Elke meid gooit de dobbelsteen. Hoogste aantal ogen begint en kiest een kaartje. Dan uitvoeren, hier, voor ons allemaal. Geen discussie. Daarna volgt degene met het tweede hoogste aantal ogen en zo voort. Degene met het laagste aantal ogen heeft geen keuze en neemt het overgebleven kaartje.”

Mijn maag draait om van de zenuwen, maar ook van een warme, tintelende spanning diep in mijn buik. Er hangt iets aan dit spel – iets vies, iets gevaarlijks – maar ik kan het nog niet helemaal plaatsen. Het voelt alsof we op het randje staan van iets wat niet meer terug te draaien is.

We gooien om de beurt. Clara rolt een 5 en juicht zacht. Sofia en ik gooien allebei een 4, Valentina een 2. Clara begint dus.

Ze buigt zich voorover over het tafeltje – haar korte rokje kruipt omhoog en toont haar zwarte string – en bekijkt de vier kaartjes. Ze draait ze om, leest snel, en kiest dan resoluut het linkerkaartje. “Lapdance voor de jarige,” leest ze hardop met een grote glimlach.

Ik voel meteen een golf van opwinding door me heen gaan. Als dit de ‘makkelijkste’ opdracht is die ze durft te kiezen… wat staat er dan op de andere drie?

Erik gaat achterover zitten in de grootste zetel tegen de muur, zijn lange benen wijd, een verwachtingsvolle grijns op zijn gezicht. De rest van ons gaat eromheen zitten: Diego en Alejandro links, Luca en Sofia rechts, Valentina en ik tegenover hen, zodat we een halve cirkel vormen en Erik helemaal afgeschermd is van de rest van de club. Niemand buiten onze groep kan echt zien wat er gebeurt, alleen schaduwen en bewegingen.

Clara loopt heupwiegend naar Erik tot ze voor hem staat. Ze begint langzaam, sensueel te bewegen: heupen wiegend, handen door haar haar, haar ogen strak op hem gericht. Dan draait ze zich om, buigt voorover zodat haar rokje helemaal omhoog kruipt en haar ronde billen in die zwarte string pal voor zijn gezicht zijn. Ze laat zich langzaam zakken tot ze op zijn schoot zit, haar kont recht op zijn kruis.

Erik kreunt zachtjes, zijn handen gaan meteen naar haar heupen. Clara begint te grinden: trage cirkels eerst, dan harder, voor- en achterwaarts, haar billen stevig tegen zijn nu duidelijk harde pik drukkend. Ze leunt achterover, haar rug tegen zijn borst, en laat haar hoofd op zijn schouder vallen terwijl ze blijft bewegen. Haar borsten wiegen mee in haar strakke topje, haar tepels hard en zichtbaar.

Erik laat zijn handen goed verkennen. Eerst over haar heupen en dijen, dan hoger, onder haar rokje, knedend in haar billen. Clara hijgt zacht, moedigt hem aan door harder te grinden. Zijn rechterhand glijdt naar voren, over haar buik, onder haar topje, en sluit zich om één borst. Hij knijpt, draait haar tepel tussen zijn vingers, en Clara laat een zacht kreuntje ontsnappen. Met zijn linkerhand trekt hij haar rokje nog hoger, zodat iedereen haar string ziet – en hoe nat die al is.

Ik zit tegenover hen en kan mijn ogen niet afhouden. Mijn wangen branden, mijn string plakt aan me, en ik voel mijn kutje kloppen bij elke beweging die Clara maakt. De anderen kijken gebiologeerd toe: Sofia bijt op haar lip, Valentina heeft haar hand al tussen haar eigen benen, Diego en Alejandro wrijven onopvallend over hun kruis. De lucht is zwaar van zweet, parfum en pure geilheid.

Clara draait zich om op zijn schoot, gaat wijdbeens over hem heen zitten en drukt haar borsten tegen zijn gezicht terwijl ze doorgaat met grinden. Erik begraaft zijn gezicht even tussen haar borsten, likt langs haar decolleté, zijn handen nu openlijk op haar kont. Ze danst nog een minuut door, steeds sneller, tot Erik hijgend zegt: “Fuck, Clara…”

Dan staat ze op, haar wangen rood, haar lippen gezwollen, en ploft lachend naast hem neer. Iedereen klapt zacht, er worden plagerige opmerkingen gemaakt – “Goede warming-up!” zegt Luca.

Mijn hart bonkt in mijn keel. Ik voel de spanning in mijn buik alleen maar groeien.

Nu zijn Sofia en ik aan de beurt – we hebben allebei 4 gegooid.

En er liggen nog drie kaartjes op tafel.

Ik weet dat wat er ook komt… ik het ga doen.

En ergens diep vanbinnen kan ik niet wachten.
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...