De Cult Van Ovulia - 24

We hebben de tweede tempel gevonden! De eerste kamer was heftig: we werden stevig vastgegrepen en naar een onverbiddelijk orgasme gebracht. Daarna ontdekten we tot onze teleurstelling een magische barrière die alleen opengaat voor een maagd. Aliya en ik reisden terug naar Eikhaven, met één naam in ons hoofd: Kassia, het jonge dienstmeisje van geleerde Clemens Voss, dat ons een week geleden betrapte op een wilde vrijpartij in zijn studeerkamer.

Het eerste bezoek aan Clemens Voss en Kassia kun je teruglezen in hoofdstukken 15 en 16.

-

Voor de tweede keer staan we voor de woning van Clemens Voss in het Academisch kwartier van Eikhaven. Terwijl ik de koperen klopper op de deur laat vallen, strijkt Aliya onzichtbare plooien in haar kleding glad. Ik ben net zo zenuwachtig als zij. We hebben de hele terugreis overlegd hoe we dit aanpakken, en we zijn het nog steeds niet helemaal eens.

“Jij praat met Voss,” zeg ik. “Ik met Kassia.”

“Ik denk dat dat het beste is.”

“En we vertellen—”

“Wat nodig is.” Ze kijkt me aan. “Niet meer. Niet minder.”

Voetstappen achter de deur onderbreken ons gesprek. De deur zwaait open, en daar staat Kassia. Ze draagt een simpele, lichtbruine jurk die de zachte rondingen van haar figuur nauwelijks kan verbergen. Haar blonde krullen vallen nonchalant langs haar gezicht en over de theedoek die ze over haar schouder heeft. Haar grote, helderblauwe ogen kijken ons stomverbaasd aan.

“Oh,” zegt ze. “Jullie zijn…” Ze maakt een nerveuze beweging waardoor de theedoek van haar schouder valt. Als ze bukt om hem weer op te rapen, vang ik een verleidelijke glimp op van haar decolleté. Ze kucht om zich te herpakken, en doet dat dan ineens heel formeel. “Excuses. Aliya Ravenswaaij en Thomas van Kranenburg. Welkom. U komt voor meneer Voss, neem ik aan?”

“Hallo, Kassia,” zegt Aliya vriendelijk. “Dat klopt. Mogen we binnenkomen?”

Het lukt Aliya bijzonder goed om normaal te doen. Zelf voel ik me best nerveus, meer dan ik gedacht had, nu ik Kassia weer zie. Ze kijkt even verbaasd als de vorige keer, toen ze de studeerkamer instapte terwijl ik Aliya over Voss’ bureau gebogen had. Het amulet wordt warm tegen mijn borst, maar ik heb de magie niet nodig om te zien dat Kassia ook van haar stuk is gebracht.

“Ja! Natuurlijk,” antwoordt ze. “Meneer Voss is in zijn studeerkamer. Ik zal hem—”

“Dat is niet nodig,” zegt Aliya. “Ik loop zelf wel door. Thomas, wacht jij hier?” Ze knipoogt naar Kassia en loopt door zonder te wachten.

Het is een geregisseerde inval, en Kassia weet niet hoe ze moet reageren. Ze kijkt van Aliya naar mij en dan weer terug. Ik glimlach alleen geruststellend. Haar mond gaat open en weer dicht, maar Aliya is al bij de deur van de studeerkamer. Ze klopt en opent hem zonder te wachten. “Meneer Voss! Wat fijn u weer te zien! Sorry dat ik zo binnen kom vallen, maar ik heb veel te vertellen—”

Ze stapt de kamer in en de deur valt achter haar dicht. Dat laat mij alleen met Kassia. Ik stap ook het huis in en sluit de voordeur achter me.

“Ik… ik zal dan maar thee gaan zetten,” zegt ze.

“Mag ik meelopen?”

“Eh… ja, dat is goed,” stamelt ze. “Het is deze kant op.”

-

De keuken van Voss is klein, warm, en ruikt naar brood. Ik ga op een kruk zitten en kijk hoe Kassia een ketel met water op het vuur zet. We kletsen wat, maar het gaat nergens over. We vullen de tijd en dat weten we allebei.

Het idee dat we Kassia mee zouden nemen naar de tempel voelt een stuk echter nu we hier zijn. Ineens realiseer ik me dat ik ook niet zomaar een willekeurige maagd mee had willen nemen - ik wil graag dat het Kassia is. Haar verlegen blik, haar gereserveerdheid, maar tegelijk haar nieuwsgierigheid… het doet iets met me. Ik wil deze onschuldige jonge meid maar wat graag meesleuren in onze seksavonturen, die diepe, ondergrondse tempel in, waar preutsheid niet bestaat en seks letterlijk de oplossing is voor alles. In mijn hoofd stijgt de magische tempelmist hier in de keuken al op, verdampt haar dienstmeidsjurkje, staat ze naakt tussen de theekopjes…

Het is raar dat ik wél weet hoe haar kutje van binnen voelt, maar niet hoe ze er onder dat jurkje uitziet. Het is geen probleem, mijn hoofd vult de details in.

Ik ben niet de enige in de keuken die spanning voelt. Kassia beweegt onhandig, frunnikt met haar blonde krullen, en schikt de theekopjes wel drie keer opnieuw op het dienblad. Pas na enkele minuten wordt ze wat rustiger en durft ze me langer dan een seconde aan te kijken.

“Het is net of jij en Aliya dezelfde persoon zijn,” zegt ze opeens. “Dat viel me de vorige keer al op. Alsof jullie dezelfde gedachten hebben.”

Ze is scherp. “Dat is ook ongeveer zo,” reageer ik. Pas als de woorden uit mijn mond komen, realiseer ik me wat ik precies toegeef.

Ze kijkt verbluft op. “Hoe bedoel je?”

“Ah… Dat is een lang verhaal.”

“Aliya en meneer Voss kunnen nog wel even bezig zijn,” zegt ze sluiks.

Verdomme, ze is slimmer dan het verlegen meisje wat ze lijkt te zijn. Ze praat me klem. Ik ga er niet nog eens omheen draaien - dan maar open kaart.

Ik houd mijn hand op en laat haar de ring zien. “We gebruiken magie,” zeg ik. “Aliya draagt precies zo’n ring. Ze zijn met elkaar verbonden. Als we ze dragen, voel ik wat Aliya voelt. En we kunnen gedachten met elkaar delen.”

Kassia kijkt aandachtig naar de ring. “Jullie kunnen gedachten delen?”

“Dat is nog niet alles.” Ik haal het amulet onder mijn tuniek vandaan en strijk met mijn duim langs de barst in het obsidiaan. “Dit medaillon” - ik gebruik het woord dat Meredith ervoor gebruikte - “versterkt emoties. Van andere mensen. Ik kan ze aanvoelen en beïnvloeden.”

Kassia stapt dichterbij en kijkt gebiologeerd naar het amulet en de ring. “Hoe… komen jullie hier aan?”

“Uit een tempel. Van de cult waar Aliya onderzoek naar doet.”

Ze kijkt op. “Is dat van Ovulia?”

Het lukt me niet mijn verbazing te verbergen. “Hoe weet je dat?”

“Nou ja…” Haar wangen kleuren iets. “Ik ruim zijn bureau op. Van meneer Voss. Ik lees wel eens een pagina als hij niet kijkt. Die naam heb ik een paar keer gezien sinds jullie hier waren.”

Een dienstmeisje dat tussendoor academische teksten leest… Ik kijk haar iets langer aan dat ik van plan was. Misschien is dit het moment om te vertellen waarom ik hier echt ben.

“We hebben nu ook een tweede tempel van de Ovulia-cult gevonden,” zeg ik. “Aan de kust, in een verborgen grot. De vorige keer heeft Voss ons verteld waar hij is, en nu zijn we er binnen geweest. Maar er is een probleem. Een barrière. We komen niet verder.”

“Wat voor barrière?”

“Magie. Oude, krachtige magie.” Ik probeer zelfverzekerd te klinken, hoewel ik dit deel zelf nog niet helemaal begrijp. “De tempel beschermt zichzelf. Volgens de inscripties op de muur is de doorgang heilig. Aliya en ik kunnen er niet door. Alleen speciale mensen kunnen dat.”

“Wat voor mensen?”

“Iemand die nog nooit seks heeft gehad. Een maagd.”

Het sissen van de ketel vult de keuken terwijl Kassia me aankijkt.

“Daarom zijn jullie terug,” zegt ze langzaam. Het is geen vraag.

“Ja,” antwoord ik. Het heeft geen zin om er nog langer omheen te draaien. “Voor jou. We hopen dat je mee zou willen.”

Ik had verwacht dat het voorstel haar zou verrassen, maar als dat zo is, dan laat ze het niet merken. “Wat is er in die tempel?” vraagt ze.

“We weten niet alles. We konden alleen de eerste kamer in. Er is sterke magie aanwezig. Het is erg intens, en soms prettig, maar niet altijd. En wat er voorbij de barrière is, weten we niet.”

“Wat voor magie? Wat doet dat?”

Een logische vraag, maar hoe leg ik dat uit? Plots heb ik een idee. “Het is heftig, en spannend, maar het kan ook fijn zijn. Als je wil, kan ik het je laten voelen.”

Dit verrast haar wel. “Nu?”

“Ja. Ik zou je moeten aanraken. Is dat oké?”

Ze knikt wat onzeker. Ik twijfel nog even over wat ik van plan ben, maar besluit door te zetten. Dit werkt waarschijnlijk het beste als ik haar overval met één intense sensatie. “Oké,” zeg ik. “Niet schrikken.”

Ik stap met twee snelle passen op haar af en leg mijn hand stevig in haar nek. Ze hapt hoorbaar naar adem en kijkt me met grote, afwachtende ogen aan. Ik aarzel niet, buig voorover en druk mijn lippen op de hare. Ze verstijft een seconde van de schrik, maar zodra ze voelt wat er gebeurt, opent ze met een kleine zucht haar mond. Terwijl ze onhandig maar gretig terugzoent, trek ik met mijn vrije hand de veters van haar jurk los. Ik laat mijn vingers onder de stof glijden. Haar huid is gloeiend heet. Zodra mijn duim over haar harde tepel wrijft en ik zachtjes knijp, slaakt ze een scherpe, verraste kreet tegen mijn lippen.

Dat is precies de schok die ik nodig heb. Ik laat abrupt los en zet twee stappen achteruit. Kassia blijft zwaar ademend achter en leunt op de rand van het aanrecht. Ze is nog aan het verwerken wat er zonet gebeurde, maar ik wacht niet. Ik sluit mijn ogen half en focus op het amulet. Haar geest is makkelijk te lezen. Ik vind het gevoel dat ik net bij haar opwekte, het gevoel van mijn vingers rond haar tepel. Ik duw.

Kassia’s mond valt open. Ze kijkt omlaag naar haar borst, waar mijn vingers niet meer zijn, maar waar ze mijn aanraking nu opnieuw voelt. “Hoe…” Ze hijgt. “Wat doe je?” Ik zeg niets, maar concentreer me op de magie. Ik beeld me in dat ik opnieuw haar borst vastpak en in haar stijve tepel knijp. Kassia hijgt sneller - zij voelt het alsof ik haar echt aanraak. Via het amulet vergroot ik haar opwinding, net zoals ik bij Phallea deed.

Kassia’s knieën knikken, ze glijdt langs de keukenkastjes omlaag. Ze sluit haar ogen en pakt haar borst vast. Ze haalt hijgend adem terwijl haar mond open staat in een geluidloze schreeuw.

Mijn pik zwelt als ik zie hoe ik de jonge blondine met alleen mijn gedachten heb laten kronkelen van genot. Maar hoe geil het ook is, dit was helemaal niet mijn bedoeling - ik wilde haar de magie een beetje laten voelen, niet direct laten klaarkomen! Ineens snap ik wat er gebeurt. Ik heb het amulet eerder gebruikt op Meredith, Aren, en Phallea, die allemaal weerstand boden tegen de magie. Kassia biedt geen weerstand, ze verwelkomt het juist. En ik ben er volle kracht in gegaan. Het is alsof ik een keukenkastje wil openen met een stormram.

Ondertussen ziet Kassia eruit alsof ze het iedereen moment uit kan schreeuwen van genot. Voss zou haar sowieso horen, en dan kunnen we het wel vergeten. Ik stop abrupt en trek mijn focus terug uit het amulet.

Kassia’s lijf ontspant. Ze knijpt haar ogen dicht en haar handen ballen tot vuisten. Een luide kreun van frustratie ontsnapt uit haar keel. “Waarom… stop je?” brengt ze hijgend uit.

“Sorry,” zeg ik. Mijn stem klinkt onverwacht schor. Ik ga weer op de kruk zitten en wrijf over mijn gezicht. Mijn hart bonkt in mijn keel. “Het was te veel. Dat was niet mijn bedoeling.”

Ze kijkt me aan, nog steeds zwaar ademend. “Het was niet te veel,” fluistert ze. “Het was fijn.”

Ik moet even slikken om de controle terug te vinden. “Kassia, het water kookt.”

Kassia kijkt naar de ketel, die inderdaad staat te fluiten, alsof ze het ding nog nooit gezien heeft. Ze komt zwaar ademend overeind. Haar blauwe ogen staan nog donker van de opwinding en ze leunt even tegen het aanrecht om haar evenwicht te vinden. Met trillende handen pakt ze de ketel en giet het water in, waarbij een paar druppels op het werkblad spatten. Ze dept het voorzichtig op met de theedoek terwijl ze mijn blik vermijdt.

Ze zet twee kopjes op het dienblad en wil ermee weglopen, als ik haar naroep. “Kassia, wacht! Je jurk!” Haar borst hangt nog half naar buiten. Geschrokken zet ze het dienblad weg en strikt ze haar jurk weer dicht. Dan verdwijnt ze de gang in.

Als ze terugkomt zet ze het lege dienblad weg en kijkt ze me boos aan. “Dat was gemeen. Je stopte ineens. Ik was heel dichtbij dat fijne gevoel van de vorige keer. En nu moest ik ineens de studeerkamer in.”

“Het spijt me,” zeg ik. “De magie werkte bij jou veel heftiger dan bij anderen.”

Ze loopt op me af en drukt zich tegen me aan. “Ik wil meer. Doe het nog eens?”

Haar vragende ogen overtuigen me bijna om toe te geven aan haar (en mijn eigen) verlangens, maar ik moet bij mijn verstand blijven. Er staat te veel op het spel. “Nee, niet hier, Kassia. Voss zou je kunnen horen. En dan—”

“Ik kan stil zijn! Alsjeblieft!”

“Niet hier. Het spijt me. Maar als je met ons meegaat, kan ik je veel vaker zo laten voelen.”

“Mee naar de tempel?”

“Ja. Als je dat wil.”

“Maar dan zou ik dagen weg zijn! Ik kan niet zomaar weg bij meneer Voss. Hij kan zelf amper koken. Dat mag nooit. Toe, Thomas… Ik hoopte zo dat jullie terug zouden komen, en nu ben je er, maar stop je ineens, en straks ga je weer weg…”

Ons vorige bezoek heeft indruk op haar gemaakt. Wat wil ik ook - ze is jong, onervaren, en het leven als dienstmeid zal niet bol staan van de afwisseling. Ineens staan wij daar, neukend in de studeerkamer - en wat zei ze nou vorige keer? ‘Ik ken dit alleen van de boekjes.’ Ze is nieuwsgierig. Aan het einde vroeg ze of we terug wilden komen, maar als ik eerlijk ben hoorde ik daar vooral een bevestiging in dat ze niks tegen Voss zou zeggen. Ik heb niet daadwerkelijk overwogen om terug te komen, niet tot we ineens een maagd nodig hadden voor een magische deur.

“Hoopte je dat we terug zouden komen?” vraag ik.

“Ja,” zegt ze. “Wat je de vorige keer met me deed… Het was zo plotseling. Ik wist amper wat er gebeurde. En toen waren jullie weg, en had ik alleen nog de boeken van meneer Voss.”

“Wat voor boeken bedoel je?”

“Hij heeft er zo veel, hij mist ze niet als ik er één pak. De meeste zijn saai, maar sommige zijn spannend. Ze gaan over seks, over rituelen, over hoe het voelt, hoe je het kan doen… Ik probeer het zelf, maar het voelde niet zo bijzonder als de boeken zeiden. Ik dacht dat ik het verkeerd deed. Tot jullie kwamen. Dat voelde zo anders…”

“Wat probeer je dan?”

“Met mijn vingers…” Ze bloost. “En een keer met een komkommer uit de keuken.”

Oh, wow. In mijn hoofd zie ik de jonge blondine naakt in haar kamertje liggen terwijl ze een grote komkommer in haar strakke kutje duwt. Dat had ik niet achter haar gezocht. Zou ze dan eigenlijk nog als maagd tellen? Geen idee hoe Ovulia dat beoordeelt, ik hoop het maar.

“Maar je hebt nog nooit seks gehad?” vraag ik.

“Nee. Marten, de zoon van de visboer, wilde met me uit. Maar hij is saai en stinkt naar vis. Wat jij met je vingers deed, de vorige keer… dat was de eerste keer dat iemand anders me aanraakte. Daar, bedoel ik.”

“Als het mag van Voss… zou je dan mee willen?"

Een onzekere blik. “Dat mag nooit.”

“Als het goed is bespreekt Aliya het nu met hem,” zeg ik. “Ik denk dat hij het wel goed vindt, eigenlijk. Hij wil vast ook heel graag weten wat er in die tempel is.”

Ze kijkt verrast. “Aliya vraagt… meneer Voss?”

“Ja.” Op dat moment hoor ik Aliya’s stem in mijn hoofd. Thomas? Zou je bij ons willen komen? “Ah, daar zal je haar hebben,” zeg ik tegen Kassia. “Ik word naar de studeerkamer geroepen.”

Kassia kijkt verbaasd om zich heen, maar ik wijs naar mijn hoofd. “Hier. Dezelfde gedachten.” Ik kus Kassia op haar voorhoofd en laat haar verdwaasd achter.

-

In de studeerkamer hangt de vertrouwde geur van oud papier en tabak. Voss’ bureau is bedekt met kaarten en opengeslagen boeken, en de geleerde zelf glimt als een kind op zijn verjaardag. Net als de vorige keer is hij piekfijn gekleed, in een purperen jasje met een zilveren pochet. Aliya zit tegenover hem met haar handen om een theekop.

“Thomas!” roept Voss uit zodra hij me ziet. “Aliya vertelde me over jullie bezoek aan de elfen. Fascinerend, werkelijk fascinerend. Mag ik jou iets vragen over hun krijgers? Aliya beschrijft dat ze hun kracht putten uit beheersing, maar in hun training—”

“Clemens,” onderbreekt Aliya vriendelijk. “Misschien eerst het andere onderwerp?”

Voss kucht. “Ja, natuurlijk. Het meisje.” Hij leunt achterover en zijn stoel kraakt. “Aliya heeft me uitgelegd dat jullie Kassia willen meenemen op jullie expeditie.”

“Dat klopt.”

“Wat ik nog niet begrijp is waarom het specifiek Kassia moet zijn.” Hij kijkt me over zijn bril aan. “Kassia is jong, en heeft geen enkele ervaring met veldonderzoek. Het zou toch zeker veel nuttiger zijn om een ervaren onderzoeker mee te nemen?”

Hij bedoelt zichzelf, realiseer ik me. Het idee van Voss in de tempel brengt me bijna aan het lachen, maar ik weet mijn gezicht in de plooi te houden. “Meneer Voss, Kassia is juist waardevol vanwege haar onervarenheid,” antwoord ik.

Voss kijkt ons niet-begrijpend aan. “Gezien de aard van de tempel, en de magie, zoeken we iemand met een… specifiek soort onervarenheid,” vult Aliya aan.

“Van de… lichamelijke soort,” zeg ik.

“Ah.” Voss vouwt zijn handen op zijn schoot. “Ah. Ik begrijp wat jullie bedoelen.” Hij kijkt bedenkelijk, en ineens weet ik zeker dat hij ons zal afwijzen. Hoe absurd moet deze vraag wel niet op hem overkomen? ‘Meneer, mogen we uw dienstmeid meenemen naar een magische sekstempel? Het is zo handig omdat ze nog maagd is.’ Ik houd mijn adem in terwijl Voss een onmogelijke tijd stil blijft.

Als hij uiteindelijk zijn mond weer opendoet, praat hij langzaam. “In mijn jonge jaren heb ik ooit een verlaten graftombe in het verre zuiden verkend,” begint hij. “Een… totaal onverantwoorde expeditie, als ik er nu op terugkijk. Een maand lang in de woestijn, met enkel een gids en een ezel. En een reisgenote, die niet geheel toevallig rood haar had.” Hij wrijft over zijn snor. “Die reis leidde tot mijn eerste boek. Het is nog steeds het meest geciteerde werk over Athacuïtische grafriten. In vele opzichten de basis van mijn carrière.”

Hij schraapt zijn keel. “Enfin, wat ik wil zeggen is: hoe onorthodox jullie verzoek ook is… weigeren zou weinig meer zijn dan hypocrisie van mijn kant. Daarnaast roepen de geheimen van deze tweede Ovulia-tempel ook luider dan ik kan weerstaan. Kassia kan dus met jullie mee. Ik heb echter wel twee voorwaarden.”

Het mag? Aliya en ik zijn tegelijk rechtop gaan zitten. “Natuurlijk,” zegt Aliya. “Wat zijn ze?”

“Eén: Kassia moet zelf instemmen, waarbij het haar duidelijk is welke risico’s de reis met zich meebrengt. En twee: dat verrukkelijke boek dat je meedraagt, Aliya, blijft hier. Ik zou het graag bestuderen tot jullie terugkeer.”

Aliya en ik kijken elkaar aan. Geen probleem, toch? stuur ik.

“Dat is akkoord,” zegt Aliya. Ze wijst naar het Ovuliaanse boek, dat al open op tafel ligt. “Ik vertrouw erop dat u het boek met zorg zult behandelen.”

“En uiteraard moet Kassia het zelf ook goedvinden,” zeg ik. Op iets luidere toon ga ik verder: “Kassia? Je mag wel binnenkomen.” Ik had al zo’n vermoeden dat ze aan de andere kant van de deur stond te luisteren, en dat blijkt te kloppen. De deur piept open en Kassia stapt voorzichtig naar binnen.

Voss kijkt haar aan met een serieuze blik. “Kassia, deze twee willen je meenemen op een expeditie, naar een verlaten plaats ten noorden van hier. Het is jouw eigen beslissing of je wilt gaan. Maar ik moet benadrukken dat het een gevaarlijke reis zal zijn.”

Ik ben bloednerveus wat ze gaat zeggen. Ze leek geïnteresseerd, maar ik heb geen enkele garantie of ze uiteindelijk ja of nee gaat zeggen.

“Thomas heeft het uitgelegd, meneer Voss.”

“Ah. Wat heeft hij verteld?”

“Het is een tempel aan de kust. Het is twee dagen lopen. Er is oude magie en een magische barrière. Het is intens. De magie kan gevaarlijk zijn. Wat er achter de barrière is weten we niet precies.”

Voss knikt goedkeurend. “Zeer wel. En zou jij met ze mee willen?”

“Graag, meneer Voss.”

Ik voel mijn borst opzwellen. Tegen elke verwachting in… gaat het dan toch lukken? Maar Voss trommelt met zijn vingers op het bureau, met nog steeds een bedenkelijke blik in zijn ogen. “Waarom?” vraagt hij.

Kassia slikt en recht haar schouders. “U zei eens tegen professor Hendriksen dat de Cult van Ovulia de best bewaarde geheimen had van alle uitgestorven religies. Iemand die hun tempels kon betreden, zou meer leren dan uit honderd boeken.”

Voss’ hand valt stil.

“U droeg uw blauwe jas,” voegt ze eraan toe. “Ik was hem net komen brengen. Het regende.”

“Je bent scherp, kind,” zegt Voss. De verbazing is op zijn gezicht te lezen. Hij ziet ineens een andere kant van zijn dienstmeid.

Kassia bloost. “Ik let op, meneer Voss.”

“Ik merk het.” Voss wendt zijn blik naar ons. “Goed, dat is dan bepaald. Kassia gaat met jullie mee. Wanneer vertrekken jullie?”

“Het liefst zo snel mogelijk,” antwoord Aliya.

“Hm. Uiteraard willen jullie dat. Goed, ik zal jullie niet ophouden. Kassia, je mag je spullen pakken.”

Trefwoord(en): 18 Plus, Dienstmeisje, Fantasy, Verlangen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!