Lekker Anoniem Webcammen!
Donkere Modus
Door: EstherD
Datum: 18-02-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 1117
Lengte: Lang | Leestijd: 22 minuten | Lezers Online: 20
Trefwoord(en): Bubbelbad,
Liselotte fietst het laatste stukje met een lichte kriebel in haar buik. Het is al weken warm, haar ouders zijn voor het eerst een heel weekend weg, en toch voelt achttien opeens nog steeds als een pas geopende deur waar ze nog niet goed door durft te stappen. Niemand kan afspreken. Niemand. Ze heeft haar donkerblauwe bikini met een ruime handdoek in haar tas gelegd.

Bij het subtropisch bad is het ongewoon stil. Geen gillende kinderen bij de glijbaan, geen harde muziek uit de speakers. Alleen het zachte brommen van de ventilatie en het klotsen van water ergens verderop. Ze loopt langs de kassa, betaalt met haar pinpas, glimlacht automatisch naar de mevrouw die amper opkijkt. Pas als ze de gang inloopt ziet ze het A4’tje hangen, maar ze leest het niet echt. Haar gedachten zijn al bij het warme bubbelbad, bij hoe het water altijd net iets zachter aanvoelt dan je verwacht.

In de cabine trekt ze haar jurk uit, dan haar onderbroek en dan de beha. Ze ritst de bikini-top dicht, trekt het broekje recht, kijkt even in het kleine spiegeltje. Haar tepels tekenen vaag door de stof heen. Ze haalt haar schouders op. Niemand kijkt toch.

Pas als ze de deur opendoet en de warme, vochtige lucht haar gezicht raakt, ziet ze hem staan. De badmeester. Jonger dan ze had verwacht, donker haar, een rood poloshirt dat strak om zijn schouders zit. Hij kijkt niet boos, eerder… ongemakkelijk.

“Mevrouw? Sorry, maar zwemkleding is vandaag niet toegestaan.”

Liselotte knippert. “Wat?”

Hij wijst naar het briefje dat ze net gemist heeft. “Het is vandaag een besloten middag voor naturisten. De vereniging heeft het hele bad afgehuurd. Sorry, dat had bij de kassa eigenlijk ook nog een keer gezegd moeten worden.”

Ze voelt haar wangen heet worden. Niet van schaamte, maar van pure irritatie. Ze heeft twintig euro betaald. Twintig euro voor een middag alleen met zichzelf en het water. En nu dit.

“Ik… ik heb echt geen zin om terug te fietsen,” mompelt ze, meer tegen zichzelf dan tegen hem.

Hij haalt zijn schouders op, een klein medelijdend gebaar. “Je mag natuurlijk blijven… maar dan zonder.”

Ze staart hem aan. Hij bloost een beetje. Dat maakt het voor haar gek genoeg minder erg.

Terug in de cabine blijft ze even staan, bikini nog aan. Haar hart bonkt harder dan het zou moeten. Ze kijkt omlaag naar haar lichaam: de lichte lijn van haar bikinibroekje, het kleine moedervlekje net onder haar navel, haar borsten die iets voller lijken nu ze zo snel ademt.

Ze haakt de sluiting los.

Eerst de bovenkant. De stof valt weg en de koele lucht kust haar tepels meteen hard. Ze huivert, maar niet alleen van de temperatuur. Dan het broekje. Ze schuift het omlaag, stapt eruit, vouwt het netjes op haar tas alsof dat haar nog enige controle geeft.

Naakt.

Helemaal naakt.

Ze haalt een keer diep adem, sluit haar ogen, voelt hoe haar huid overal kippenvel krijgt. Haar handen zweven even besluiteloos langs haar heupen, alsof ze zichzelf nog een laatste keer wil bedekken. Maar ze doet het niet.

Als ze de deur opendoet, komt de warme lucht als een streling binnen. Ze stapt de gang in. Haar blote voeten op de warme tegels. Elke stap voelt groter dan hij is. Ze hoort haar eigen hartslag in haar oren, voelt haar borsten licht bewegen bij elke stap, voelt de lucht langs de binnenkant van haar dijen strijken, voelt… alles.

Bij de glazen deur naar het zwembad blijft ze even staan.

Daar ligt het water. Turquoise, glinsterend, stil. Een paar mensen verderop in het grote bad zwemmen naakt, ontspannen, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Niemand kijkt naar haar.

Liselotte legt haar hand op de klink. Haar tepels zijn strak, bijna pijnlijk hard. Tussen haar benen voelt ze een zachte, warme, verraderlijke tinteling die ze niet kan negeren.

Ze slikt en duwt de deur open.

De vochtige warmte slaat haar tegemoet, samen met de geur van chloor en kokoszonnebrand. Ze loopt door. Eén stap. Nog één. Haar billen spannen even aan, dan ontspannen ze weer.

Ze loopt vanzelf naar het lange, rechte 50-meterbad, dat er bijna verlaten bij ligt. Alleen een paar hoofden dobberen ver weg in de verte, langzaam bewegend.

Ze kijkt schichtig om zich heen. Links een oudere man met grijs borsthaar die rustig dobbert op zijn rug, ogen dicht. Rechts een vrouw van een jaar of zestig, haar lichaam zacht en zwaar van de jaren, armen wijd als ze traag schoolslag maakt. Niemand kijkt naar Liselotte. Niemand staart. Alsof haar naakte lichaam gewoon… bestaat. Net als al die andere naakte lichamen.

Ze ademt scherp in en laat zich voorover in het water vallen. Het omsluit haar in één koele, vloeiende beweging. Geen stof die schuurt, geen bandjes die knellen. Alleen water dat overal tegelijk is: tegen haar borsten, langs haar buik, tussen haar benen, over haar billen. Ze schrikt even van hoe intens het voelt, alsof haar huid ineens veel meer zenuwuiteinden heeft dan ze ooit wist.

Ze begint te zwemmen. Eerst voorzichtig, armen en benen nog wat stijf van de spanning. Maar na een paar slagen wordt het ritme vanzelf. Links-rechts-links-rechts. Haar lichaam snijdt door het water, gewichtloos. Ze voelt haar borsten licht meebewegen bij elke slag, een zacht deinen dat eerst vreemd is, dan… prettig. Bevrijdend.

Na een baantje of vijf merkt ze dat de schroom wegsmelt. Het naakt-zijn begint normaal te voelen. Nee, meer dan dat: het begint goed te voelen. Alsof haar huid eindelijk mag ademen. Ze draait haar hoofd opzij tijdens het ademhalen en kijkt nu echt om zich heen. Naar die oudere man die nu op zijn buik ligt, zijn rug bruin en gerimpeld als oud papier. Naar de vrouw met zilvergrijs haar die net een duik neemt; haar billen even boven water, rond en onbeschaamd. Naar een stel verderop dat zacht pratend langs de kant dobbert, hun handen losjes verstrengeld onder water.

Niemand schaamt zich. Niemand verbergt iets.

Liselotte draait zich op haar rug, laat zich even drijven. Het water wiegt haar. Haar tepels steken boven het oppervlak uit, klein en hard van de koelte. Ze voelt een lichte tinteling laag in haar buik, niet dwingend, maar wel aanwezig. Warm. Levendig.

Na een minuut of tien begint de kou toch door te sijpelen. Haar vingers worden rimpelig, haar schouders trekken samen. Ze zwemt nog één keer heen en weer, dan klimt ze het bad uit.

De overgang is abrupt. Koude lucht op natte huid. Kippenvel trekt in golven over haar armen, haar buik, haar dijen. Haar tepels staan ineens keihard, bijna pijnlijk strak, donkerroze tegen haar bleke borst. Ze voelt het trekken, het tintelen, maar het stoort haar niet. Het voelt juist… eerlijk. Alsof haar lichaam eindelijk mag zeggen: kijk, dit ben ik.

Ze loopt naar het bubbelbad, druipend, voetstappen natte echo’s op de tegels. Het bad is leeg. De bubbels staan uit. Het water ligt stil als een spiegel, dampend in de warme lucht.

Liselotte daalt het trappetje af en gaat zitten aan de achterkant, waar niemand haar direct kan zien vanaf de ingang. Ze laat zich langzaam zakken tot het water tot net onder haar kin komt. Dan leunt ze achterover tegen de gladde rand, armen wijd uitgespreid op de warme tegels, hoofd iets achterover, ogen half dicht.

Het water wiegt zacht om haar heen. Warm. Omhullend. Ze sluit haar ogen.

Haar gedachten dwalen af. Naar het huis dat nu stil is zonder haar ouders. Naar het tentamen volgende week waar ze al weken zenuwachtig voor is. Naar die jongen uit de klas die haar laatst te lang aankeek in de kantine. Naar hoe haar lichaam net door het water sneed, vrij en sterk. Naar hoe niemand hier naar haar staart alsof ze iets bijzonders was, of iets heeft om zich voor te schamen.

Ze zucht zacht, bijna onhoorbaar.

Haar tepels dobberen net onder het oppervlak, gevoelig door de warmte. Geen haast. Niks moet. Alleen dit moment: zij, naakt, warm, alleen met zichzelf in een ruimte vol andere naakte mensen die haar volledig negeren.

De bubbels springen plotseling aan met een laag, brommend geluid. Liselotte schrikt even op, haar ogen vliegen open. Het water komt tot leven: duizenden kleine luchtbelletjes breken los, kietelen over haar schouders, haar armen, haar buik. Zonder badkleding voelt het… anders. Naakter. Alsof er geen enkele barrière meer is tussen haar huid en de wereld. De bubbels lijken dichterbij, brutaler, alsof ze haar echt aanraken in plaats van alleen maar langs haar heen te glijden.

Ze zakt weer achterover tegen de rand, armen wijd, probeert te ontspannen. Maar dan voelt ze het: een sterke, gerichte waterstraal onder water die plotseling tegen de binnenkant van haar rechterbeen aan spuit. Warm, stevig, pulserend. Het masseert haar dij, glijdt omhoog en omlaag in een traag, ritmisch patroon. Ze hapt zacht naar adem. Dit voelt… goed. Beter dan goed. Beter dan alles wat ze ooit in een bubbelbad heeft gevoeld met een bikini aan.

Ze schuift een klein beetje opzij, nieuwsgierig, experimenterend. En dan raakt de straal haar precies daar. Tussen haar benen. Recht tegen haar intieme delen aan.

Een diepe zucht ontsnapt aan haar lippen. Haar ogen vallen half dicht.

Ze heeft nog nooit… dit. Nog nooit iemand aangeraakt daar, nog nooit zichzelf echt verkend. Ze wist niet eens dat het zó kon voelen. Een warme kriebel begint laag in haar buik, verspreidt zich als vloeibare honing door haar hele onderlijf. Haar clitoris zwelt onder de druk van het water, gevoelig, bijna te gevoelig, en toch wil ze niet weg. Ze wil méér.

Zonder erbij na te denken spreidt ze haar benen een klein stukje verder. De straal vindt haar meteen weer, richt zich precies op dat ene plekje dat nu pulseert van verlangen. Ze bijt zacht op haar onderlip. Haar ademhaling wordt onregelmatig. Dit is nieuw terrein. Dit is… alles.

Ze merkt niet eens dat er twee oudere mannen tegenover haar in het bad zijn gaan zitten. Rustig, zonder een woord te zeggen. Een van hen heeft grijs haar tot op zijn schouders, de ander een kalend hoofd en een vriendelijke, bijna vaderlijke glimlach. Ze kijken niet opdringerig, niet wellustig op de grove manier. Ze kijken… waarderend. Naar hoe haar lichaam zich ontspant, hoe haar borstkas rijst en daalt, hoe haar lippen licht vaneen gaan, hoe haar heupen onwillekeurig kleine bewegingen maken onder water.

Liselotte is te ver weg om het te zien. Ze is alleen nog maar gevoel. De straal blijft maar masseren, onverbiddelijk, precies goed. De warmte bouwt op, wordt heter, dringender. Haar tenen krullen tegen de bodem van het bad. Haar handen klemmen zich om de rand. Ze voelt iets aankomen, iets groots, iets onvermijdelijks en ze weet niet wat het is, maar ze wil het wanhopig graag laten gebeuren.

Dan breekt het.

Het overvalt haar als een golf die veel te hoog is om tegen te houden. Haar hele lichaam spant zich aan, haar rug kromt licht, en een zachte, onwillekeurige kreun glipt uit haar keel. “Ahh…”, amper hoorbaar, maar puur. Haar ogen knijpen dicht. Sterretjes exploderen achter haar oogleden. Het golft door haar heen: van haar tenen tot haar kruin, een bevrijdend, witheet gevoel dat alles wegvaagt. Haar bekken schokt een paar keer, klein, oncontroleerbaar, terwijl de straal gewoon doorgaat en haar naschokken uitlokt.

Ze voelt zich licht worden. Alsof ze zweeft. Alsof haar lichaam ineens van lucht is gemaakt. Haar ademhaling hapert, komt dan weer terug in lange, trage teugen. Langzaam opent ze haar ogen. De wereld is wazig, zacht, warm. De bubbels tikken nog steeds tegen haar huid, maar nu voelen ze als een liefkozing.

De bubbels vallen stil. Liselotte’s ogen glijden open. Twee mannen zitten tegenover haar. Hun blikken lijken… hongerig. Lustig. Ze voelen haar naakte lichaam met hun ogen aan, glijden over haar borsten die net boven het wateroppervlak deinen, over de lichte welving van haar buik, over de plek waar het water haar dijen raakt.

Ze schrikt. Een koude rilling trekt door haar heen ondanks de warmte. Instinctief slaat ze haar armen over haar borsten, ellebogen strak tegen haar zij, probeert zichzelf kleiner te maken. Haar hart bonkt hard in haar keel.

Ze weet niet waar ze kijken moet. Naar de tegels? Naar het plafond? Naar de mannen? Ze kiest voor het wateroppervlak en haar blik glijdt omlaag. Onder het heldere, kalme water ziet ze het duidelijk: beide mannen hebben een harde erectie. Dik, rechtopstaand, pulserend in het water. Ze kan niet wegkijken. Fascinatie wint het van schaamte. Ze staart, lippen licht vaneen, adem stokkend.

Een van de mannen verbreekt de stilte. Zijn stem is laag, bijna fluisterend. “Dat komt door jou.”

Ze zegt niets. Blijft kijken. Haar wangen gloeien, maar ze trekt haar blik niet weg.

De man schuift dichterbij. Langzaam, zonder haast. Hij komt naast haar zitten, schouder tegen schouder. Ze voelt de warmte van zijn lichaam door het water heen. De andere man volgt, gaat aan haar andere kant zitten. Ze zit nu tussen hen in, ingesloten.

“Je mag wel voelen,” zegt de eerste zacht.

Ze beweegt niet. Haar armen liggen nog steeds beschermend over haar borst. Maar dan pakt hij haar rechterhand op een rustige manier, niet dwingend. Ze is te bang om zich los te rukken, te bang om iets te doen. Ze laat het gebeuren. Hij leidt haar hand onder water, langzaam, tot haar vingers zijn erectie raken.

Warm. Hard. Fluweelzacht over een stalen kern. Ze hapt naar adem. Het voelt… vreemd. Maar ook goed. Op een manier die ze niet kan benoemen. Haar vingers sluiten zich aarzelend om hem heen. Ze voelt hem kloppen in haar handpalm.

De andere man pakt nu haar linkerhand. Zelfde beweging. Zelfde warmte. Nu heeft ze in elke hand een erectie. Ze laten haar verkennen. Ze beweegt haar handen voorzichtig op en neer, ontdekt het ritme, de textuur, hoe de huid meegeeft onder haar vingers. Ze voelt zich ineens… machtig? Sexy! Alsof zij dit veroorzaakt heeft. Alsof haar lichaam dit in hen oproept.

De mannen zuchten tegelijk. Diep, laag. Een van hen kreunt zacht. Ze versnelt een klein beetje, instinctief. Haar duim glijdt over de eikel.

Dan komt de man rechts van haar klaar. Zijn lichaam spant zich, hij gromt laag in zijn keel, en warme slierten schieten door het water, wit en melkachtig, zwevend als rook. Ze staart ernaar, gefascineerd. Haar hand blijft bewegen, maar trager nu. Ze wil hetzelfde bij de andere man bereiken.

De bubbels springen weer aan. Hard en onverwacht. Het water kolkt om hen heen.

De man die net is klaargekomen leunt dichterbij. Zijn hand glijdt over haar borst, duim strijkt over haar tepel. Ze huivert, maar ze laat het toe. De tepel wordt harder onder zijn aanraking, pijnlijk gevoelig. Hij knijpt zacht, rolt de tepel tussen zijn vingers. Een zachte kreun ontsnapt haar.

De andere man komt iets omhoog uit het water. Zijn erectie dobbert vlak voor haar gezicht. “Wil je me pijpen?” vraagt hij hees.

Ze begrijpt het niet meteen. Pijpen? Ze heeft het woord wel eens gehoord, maar nooit echt… Hij ziet haar verwarring. “In je mond. Wil je dat?”

Ze zwijgt. Haar ogen groot. Maar hij wacht niet op antwoord. Zijn hand glijdt achter in haar nek, vriendelijk maar vastberaden. Hij leidt haar hoofd naar voren. Ze buigt mee, automatisch, als in een droom.

Haar lippen raken de eikel. Warm, zoutig, glad. Ze opent haar mond vanzelf. Hij glijdt naar binnen, langzaam, niet diep. Ze proeft hem. Proeft de zee, het chloor, iets muskusachtigs dat haar hoofd licht maakt. Ze sluit haar lippen om hem heen, aarzelend, dan steviger. Haar tong raakt hem aan. Hij kreunt diep.

Achter haar verkent de andere man haar lichaam verder. Handen over haar rug, over haar billen, tussen haar dijen. Vingers glijden over haar onderste lippen, nog gevoelig van eerder. Ze kreunt zacht om de penis in haar mond heen. Het geluid vibreert door hem heen.

De man links van haar glijdt met zijn hand omlaag. Zijn vingers vinden haar tussen de dijen, nog steeds opgezwollen en hypergevoelig van de waterstraal en haar eerste orgasme. Ze hapt scherp naar adem als hij weer haar clitoris aanraakt, zacht cirkelend, plagend. Ze is nog rauw, nog tintelend, maar het voelt… het voelt goed. Te goed. Haar heupen bewegen mee zonder dat ze het wil, een klein schokje bij elke aanraking.

Ze kreunt harder nu, de klank echoot zacht tegen de betegelde muren. De bubbels maskeren het grotendeels, maar de mannen horen het duidelijk. De man in haar mond kreunt laag terug, zijn hand nog steeds in haar nek. Hij duwt iets dieper, ritmisch, en dan spant hij zich aan. Warm, dik vocht vult haar mond. Ze schrikt, ogen groot, trekt zich instinctief terug. Te laat. De eerste stralen schieten over haar lippen, haar kin, haar wang. Een tweede golf raakt haar vol in het gezicht, warm en plakkerig, druipt langzaam omlaag over haar hals. De laatste lading landt op haar borst, glijdt over haar tepel die al hard en gevoelig is.

Ze proeft zout, muskus, iets bitters. Haar adem stokt even, maar de vingers tussen haar benen stoppen niet. Ze blijven haar strelen, nu dieper, twee vingers glijden naar binnen, vullen haar, rekken haar zachtjes. Onder water schiet de warme straal weer aan, richt zich precies op haar clitoris terwijl de vingers in haar pompen. Dubbele prikkel. Overweldigend.

Ze geeft zich over. Haar hoofd valt achterover tegen de rand, ogen dicht, mond open in een stille schreeuw. Ze zakt helemaal weg in het gevoel, in de hitte, in de handen die haar overal aanraken.

De man die haar vingert is weer keihard geworden. Hij aarzelt geen seconde. Hij trekt haar iets omhoog, positioneert haar heupen, en steekt zich in één rustige, maar vastberaden beweging bij haar naar binnen. Ze voelt hem: dik, heet, pulserend. Hij vult haar helemaal, rekt haar op een manier die pijn en genot tegelijk is. Ze kreunt luid, haar nagels graven in zijn schouders. Hij begint te pompen, langzaam eerst, dan dieper, harder, het water klotst om hen heen.

De andere man leunt dichterbij. Zijn handen glijden over haar borsten, kneden ze zacht, rollen haar tepels tussen duim en wijsvinger. Hij knijpt, trekt licht, laat ze weer los. Elke aanraking stuurt schokjes recht naar haar onderlijf. Te veel. Veel te veel prikkels: de penis die in haar stoot, de vingers die haar tepels plagen, de waterstraal die haar blijft masseren, de nasmaak in haar mond, het warme zaad dat nog over haar gezicht en borst druipt.

Ze kan het niet meer houden.

Haar tweede orgasme komt als een explosie. Haar hele lichaam spant zich, haar bekken knijpt hard om de man in haar heen. Ze gilt het uit, een rauwe, ongegeneerde kreet die door het lege bad echoot. Haar orgasme golft door haar heen, verlengt zich eindeloos terwijl hij blijft stoten, blijft vullen. Ze voelt hem opzwellen, voelt hem schokken, en dan spuit hij diep in haar. Warm, pulserend, golf na golf. Het verlengt haar climax nog verder; ze knijpt hem ritmisch, melkt hem leeg terwijl ze zich vastklampt aan de schouders van de andere man, haar nagels in zijn huid.

Langzaam zakt het weg. Haar lichaam trilt na, slap, uitgeput. Haar ademhaling is zwaar, onregelmatig. De mannen ademen ook zwaar, maar zeggen niets. Ze trekken zich langzaam terug. Eerst de een, dan de ander. Ze staan op, druipend, en lopen zonder een woord het bubbelbad uit. Hun voetstappen vervagen op de tegels.

Liselotte blijft nog even zitten. Het water wiegt zacht om haar heen. De bubbels zijn weer uitgegaan. Haar lichaam voelt zwaar, beurs, maar ook… verzadigd. Volledig. Ze voelt het zaad langzaam uit haar glijden, vermengt zich met het water. Haar gezicht en borst plakken nog een beetje. Ze veegt het achteloos weg met haar hand.

Na een paar minuten ademt ze diep in. Het is tijd.

Ze klimt het bad uit. Kippenvel trekt over haar hele huid, maar ze voelt het nauwelijks. Ze loopt naar de kleedcabine, naakt, druipend, zonder zich te haasten. Niemand kijkt. Of misschien wel, maar het kan haar niet meer schelen.
Trefwoord(en): Bubbelbad, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...