Jong En Hard

Ik sta nog na te trillen als de bel gaat. Mijn vibrator ligt nog warm en nat op het nachtkastje, de lakens een beetje rommelig, en mijn wangen gloeien nog steeds. Snel gris ik de grote badhanddoek van de stoel en sla hem om me heen. Hij is net groot genoeg om mijn borsten en mijn buik min of meer te bedekken, maar mijn dijen en de ronding van mijn heupen voel ik nog steeds bloot onder de stof. Mijn hart bonkt harder dan net, van een ander soort spanning nu.

Ik loop op blote voeten door de gang, de houten vloer koel onder mijn voetzolen. Bij de deur blijf ik even staan, haal adem, probeer mijn stem weer normaal te krijgen.

Ik doe open.

Daar staat hij. Twan. Begin twintig, lang, slank maar niet mager, donkerblond haar een beetje warrig van de wind buiten. Hij draagt een dunne grijze hoodie en een spijkerbroek die precies goed zit. Zijn wangen zijn rood van de kou, of misschien van iets anders. Hij kijkt me aan en zijn ogen schieten een fractie van een seconde omlaag – naar de handdoek, naar mijn blote schouders, naar waar de stof strak over mijn volle borsten spant – voordat hij snel weer omhoog kijkt.

“Hoi… eh… mevrouw Anita? Is Erik thuis?”

Zijn stem is lager dan ik me herinner, zachter ook. Verlegen, maar niet onzeker.

Ik glimlach, leun een beetje tegen de deurpost, voel hoe de handdoek iets omhoog kruipt langs mijn dij.

“Nee lieverd, Erik is er niet. Die is vanmiddag naar voetbal, komt pas laat thuis.” Ik wacht even, zie hoe hij friemelt met de rits van zijn hoodie. “Maar je ziet er koud uit. Kom even binnen, anders vat je nog kou.”

Hij aarzelt één tel. Dan knikt hij.

“Dank u wel.”

Ik stap opzij en laat hem binnen. De geur van buiten – koude lucht, een vleugje aftershave en iets jongs, fris – komt met hem mee. Ik doe de deur dicht, draai het slotje om zonder er echt bij na te denken. Het klikje klinkt ineens heel hard in de stille gang.

Hij staat een beetje onwennig in mijn halletje, kijkt rond alsof hij niet goed weet waar hij zijn handen moet laten. Ik loop voor hem uit naar de woonkamer, voel zijn ogen in mijn rug, op de manier waarop de handdoek over mijn billen valt, hoe mijn heupen wiegen bij elke stap. Ik weet dat ik dik ben. Zestig kilo te veel, zeggen de weegschalen. Zachte armen, zware borsten, een buik die over mijn slip zou rollen als ik er een aanhad. En toch… toch voel ik me op dit moment niet zwaar. Ik voel me bekeken. Gewenst.

In de woonkamer draai ik me om. Hij staat nog steeds, kijkt naar de bank, naar het raam, overal behalve recht naar mij.

“Wil je iets drinken, Twan? Thee? Cola? Of… iets anders?”

Mijn stem klinkt lager dan normaal, een beetje hees nog van wat ik net alleen heb gedaan.

Hij slikt. “Thee… graag. Als het niet te veel moeite is.”

Ik lach zachtjes. “Voor jou nooit te veel moeite.”

Ik loop naar de keuken, laat de handdoek expres een klein beetje losser hangen zodat hij aan de zijkant een glimp opvangt van de zijkant van mijn borst als ik me omdraai. Ik voel het. Zijn blik brandt.

Terwijl het water kookt, leun ik tegen het aanrecht en kijk hem aan. Hij is me gevolgd tot de opening tussen keuken en woonkamer, leunt nu met zijn schouder tegen de deurpost.

“Je bent gegroeid, zeg,” zeg ik zacht. “De laatste keer dat ik je zag was je nog… nou ja, een jongen. Nu ben je een man.”

Hij lacht verlegen, wrijft over zijn nek. “Ik weet niet… ik voel me nog steeds een beetje een jongen als ik hier ben.”

Ik loop langzaam naar hem toe, de handdoek glijdt een klein stukje verder omlaag over mijn schouder. Ik doe niets om het tegen te houden.

“Dat komt omdat je zo lief bent,” fluister ik. “En lieve jongens worden soms een beetje verlegen als ze bij een vrouw zoals ik zijn.”

Zijn ogen gaan weer omlaag, blijven hangen op mijn decolleté, op de zachte, volle ronding die boven de handdoek uitkomt. Ik zie zijn adem stokken.

“Anita…” begint hij, maar zijn stem breekt een beetje.

Ik sta nu heel dichtbij. Zo dicht dat ik de warmte van zijn lichaam voel, zelfs door zijn kleren heen. Ik leg mijn hand zachtjes op zijn borst, voel zijn hart tekeer gaan onder mijn palm.

“Je hoeft niks te zeggen,” zeg ik. “Je mag gewoon kijken. En als je wilt… mag je ook meer.”

Zijn hand komt aarzelend omhoog, blijft zweven bij mijn middel, alsof hij niet durft te landen.

Ik pak zijn pols zachtjes vast en leid zijn hand naar mijn heup, onder de rand van de handdoek. Zijn vingers raken mijn blote huid. Warm. Trillend.

En dan, eindelijk, laat ik de handdoek helemaal vallen.

Hij ademt scherp in.

Ik sta daar, naakt, dik, zacht, zwaarborstig, met mijn buik die licht overhelt, mijn dijen die elkaar raken, mijn tepels hard van de kou en van alles wat er door me heen gaat.

Zijn ogen glijden over me heen, langzaam, hongerig, vol verwondering.

“God… je bent prachtig,” fluistert hij.

En op dat moment voel ik me ook prachtig.

Ik leg mijn handen in zijn nek, trek hem zachtjes naar me toe.

“Kom,” zeg ik. “Laat me je laten zien hoe mooi een vrouw van 58 nog kan voelen.”

Zijn lippen vinden de mijne. Eerst voorzichtig, dan dieper. Zijn handen glijden over mijn rug, over mijn billen, kneden mijn vlees alsof hij het nooit meer los wil laten.

Ik leid Twan aan zijn hand door de gang, onze vingers verstrengeld, zijn duim die zachtjes over mijn knokkels strijkt alsof hij bang is dat ik elk moment kan verdwijnen. Mijn blote voeten tikken zacht op de vloer, zijn sneakers maken een ander geluid, ritmischer, nerveuzer. Ik voel de koele lucht langs mijn naakte huid strijken, maar zijn nabijheid houdt me warm. Mijn buik wiebelt licht bij elke stap, mijn borsten deinen mee, zwaar en vol, en ik zie hoe zijn blik er steeds naartoe glijdt – niet heimelijk meer, maar openlijk, vol ontzag.

We bereiken de slaapkamerdeur. Ik duw hem open met mijn vrije hand. Het licht is gedimd, alleen het zachte schijnsel van de schemerlamp op het nachtkastje en het blauwe schermpje van mijn telefoon dat nog steeds op bed ligt, naast de vibrator die ik daarnet achteloos heb neergelegd. Het beddengoed is verkreukeld, een stille getuige van wat ik alleen heb gedaan voordat hij kwam. De geur hangt er nog: muskus, mijn eigen opwinding, een vleugje van mijn vanille-parfum.

Ik laat zijn hand los, loop naar het bed en pak mijn telefoon op. Twan blijft in de deuropening staan, leunt tegen de deurpost, armen over elkaar, maar zijn ogen volgen elke beweging die ik maak.

“Ik moet even… iets checken,” zeg ik zacht, bijna verontschuldigend. “Erik.”

Hij knikt, zegt niets, maar ik zie zijn kaak aanspannen, een heel klein beetje jaloezie misschien, of spanning. Het windt me op.

Ik open WhatsApp. Mijn duimen vliegen over het scherm terwijl ik typ, leunend tegen de bedrand, mijn billen licht op het matras rustend, benen iets uit elkaar zodat hij precies kan zien hoe nat ik nog ben, hoe mijn schaamlippen glanzen in het zachte licht.

Anita:

Lieverd, hoe laat denk je thuis te zijn vanavond?

Ik wacht. Drie puntjes verschijnen bijna meteen. Erik typt snel, zoals altijd.

Erik:

Hoi mam, training loopt uit, denk rond 21:30-22:00. Daarna nog douchen en biertje met de jongens. Waarom?

Ik bijt op mijn lip, voel een golf van hitte door me heen gaan. Twan kijkt toe, ziet hoe mijn tepels harder worden terwijl ik typ.

Anita:

Gewoon, wil weten of ik nog iets lekkers voor je hoef klaar te zetten. Geniet ervan schat, tot later ❤️

Erik:

Oké, thanks mam. Kus!

Ik leg de telefoon weg, scherm naar beneden, en kijk op naar Twan. Hij heeft zijn hoodie al uitgetrokken, staat daar in een strak zwart T-shirt dat zijn schouders en borst accentueert. Jong, strak, maar met die zachte onzekerheid in zijn ogen die me week maakt.

“Tot minstens half tien, half elf,” zeg ik hees. “We hebben alle tijd.”

Hij ademt scherp in, doet een stap naar voren. Ik kom overeind, loop naar hem toe tot onze lichamen elkaar bijna raken. Mijn buik drukt zacht tegen zijn onderbuik, mijn borsten tegen zijn borstkas. Ik voel hoe hard hij is door zijn spijkerbroek heen, een stevige, kloppende belofte.

Ik leg mijn handen plat op zijn borst, voel zijn hartslag razen.

“Je trilt,” fluister ik.

“Jij ook,” antwoordt hij, zijn stem laag en schor.

Ik glimlach, laat mijn handen omlaag glijden, over zijn buik, tot aan zijn broekriem. Langzaam maak ik de gesp los, trek de rits omlaag. Hij helpt niet mee, laat mij alles doen, alsof hij wil dat ik hem helemaal neem zoals ik wil.

Zijn broek valt omlaag. Hij stapt eruit, sokken en al. Nu alleen nog dat strakke boxerbriefje, de contouren van zijn erectie duidelijk zichtbaar, de stof nat op de plek waar hij al lekt.

Ik laat me op mijn knieën zakken, langzaam, genietend van hoe mijn zware borsten meebewegen, hoe mijn buik over mijn dijen rust als ik zit. Ik kijk omhoog naar hem, zie hoe zijn pupillen groot zijn, hoe zijn lippen een beetje openstaan.

Met mijn vingertoppen trek ik de rand van zijn boxer omlaag. Centimeter voor centimeter komt hij tevoorschijn: hard, dik, jong, kloppend. Een druppel parelt aan de top. Ik leun naar voren en lik hem er zachtjes af. Hij kreunt diep, zijn hand komt in mijn haar terecht, niet duwend, alleen vasthoudend.

“Anita…” fluistert hij mijn naam alsof het een gebed is.

Ik neem hem in mijn mond, langzaam, diep, laat mijn tong rond de eikel draaien terwijl ik hem helemaal opneem tot in mijn keel. Hij smaakt zout en schoon en naar verlangen. Mijn handen glijden over zijn billen, kneden ze, trekken hem dichterbij.

Maar ik wil meer dan dit. Ik wil alles.

Ik laat hem los met een natte plop, kom overeind en trek hem mee naar het bed. Ik ga liggen, op mijn rug, benen wijd, armen uitnodigend gespreid. Mijn buik bolt op, mijn borsten vallen zwaar opzij, tepels stijf en donkerroze.

“Kom,” zeg ik. “Kom in me. Laat me voelen hoe jong en sterk je bent.”

Hij klimt over me heen, zijn lichaam slank en strak boven mijn zachte, volle vormen. Hij kust mijn nek, mijn schouder, daalt af naar mijn borsten. Neemt een tepel in zijn mond, zuigt zacht, dan harder. Ik kreun, krom mijn rug, duw mezelf tegen hem aan.

Zijn hand glijdt omlaag, tussen mijn dijen, vindt mijn natte opening. Twee vingers glijden naar binnen, makkelijk, diep. Ik ben zo nat dat het bijna gênant is, maar hij kreunt alleen maar harder.

“Je bent zo warm,” fluistert hij tegen mijn huid. “Zo zacht… zo mooi.”

Ik pak hem vast, leid hem naar mijn ingang. Hij duwt langzaam naar voren. Ik voel hem openspreiden, vullen, rekken. Mijn binnenste sluit zich om hem heen als fluweel. Hij glijdt helemaal naar binnen tot onze bekken tegen elkaar rusten, zijn schaamhaar tegen mijn gezwollen clitoris.

We bewegen niet meteen. We blijven zo liggen, verbonden, ademend, voelend.

Zijn voorhoofd tegen het mijne.

“Dank je,” fluistert hij. “Dat je me dit laat voelen.”

Ik glimlach, kus hem diep, mijn tong traag en sensueel tegen de zijne.

“Beweeg maar, lieverd,” zeg ik. “Neem me. Helemaal. Zo lang je wilt.”

En dan begint hij te bewegen. Langzaam eerst, diep, alsof hij elk stukje van me wil proeven. Dan sneller, harder. Mijn borsten deinen wild mee, mijn buik golft tegen de zijne. Ik sla mijn benen om zijn middel, trek hem dieper, mijn nagels in zijn rug.

Het ritme wordt sneller, onze ademhaling synchroon, zweet dat tussen ons parelt.

Ik voel het opbouwen, diep vanbinnen, dat heerlijke, allesomvattende gevoel.

“Twan…” kreun ik. “Ik ga… ik ga…”

Hij kust me hard, duwt nog dieper, en dan explodeer ik. Golven van genot rollen door me heen, mijn binnenste knijpt om hem heen, melkt hem. Hij kreunt mijn naam, spant zich aan, en dan voel ik hem komen, heet en krachtig, diep in me.

We blijven zo liggen, hij half op me, half in me, na hijgend, zwetend, vervuld.

De telefoon ligt vergeten op het nachtkastje.

Erik komt pas over uren thuis.

En op dit moment bestaat er alleen nog maar dit: zijn warmte in me, mijn armen om hem heen, en het besef dat een lichaam als het mijne – dik, zacht, oud – nog steeds iemand helemaal gek kan maken.

Ik lig daar nog na hijgend, zijn zaad warm en dik diep in me, maar Twan trekt zich niet terug. Hij blijft in me, half hard nog, pulserend, alsof zijn lichaam weigert om los te laten. Zijn gewicht drukt prettig op me neer, zijn borst tegen mijn borsten, zijn adem heet in mijn nek. Ik voel elke kleine beweging: hoe hij ademt, hoe zijn buikspieren aanspannen als hij zich iets opricht om naar me te kijken.

Zijn ogen zijn donker, hongerig, niet meer verlegen. Het jongetje van daarnet is weg. Wat over is, is een man die net heeft geproefd en nu meer wil. Veel meer.

“Anita…” zegt hij, zijn stem rauw. “Ik ben nog niet klaar met je.”

Ik glimlach traag, laat mijn nagels zacht over zijn rug gaan, voel de lichte rilling die door hem trekt.

“Goed zo,” fluister ik. “Want ik ook niet.”

Hij kust me dan, niet meer zacht. Zijn mond claimt de mijne, tong diep, dominant. Ik kreun erin, geef me over. Zijn handen glijden onder mijn rug, tillen me iets op, draaien me met een soepele beweging om. Ik kom op handen en knieën terecht, mijn zware borsten hangen laag, wiegen heen en weer, tepels strijken langs het laken. Mijn buik rust op het matras, zacht en vol, mijn billen omhoog, dijen gespreid.

Ik voel me blootgesteld, kwetsbaar, maar ook machtig. Want ik weet wat hij ziet: een vrouw van 58, dik, rond, met cellulitis op mijn dijen en striae over mijn buik als zilveren rivieren, en toch kijkt hij naar me alsof ik het mooiste is wat hij ooit heeft gezien.

Zijn handen glijden over mijn heupen, kneden mijn vlees, spreiden me verder open. Ik voel zijn duimen mijn billen uit elkaar trekken, voel de koele lucht op mijn natte, gezwollen lippen, voel hoe zijn zaad langzaam uit me druppelt langs mijn binnenkant van mijn dij.

“God, kijk jou,” mompelt hij, bijna eerbiedig. “Zo nat… zo open voor me.”

Ik duw mijn kont iets naar achteren, een stille uitnodiging. Hij lacht laag, donker, en dan voel ik hem weer: hard nu, keihard, de eikel die langs mijn ingang glijdt, plaagt, eroverheen wrijft tot ik kreun van frustratie.

“Alsjeblieft,” fluister ik. “Neuk me. Hard.”

Dat is alles wat hij nodig heeft.

Hij stoot in één keer diep naar binnen. Ik gil het uit, half schrik, half extase. Hij vult me helemaal, rekt me wijd, raakt plekken die ik zelf nooit bereik. Mijn binnenste knijpt om hem heen, melkt hem instinctief. Hij gromt, trekt zich bijna helemaal terug, alleen de eikel nog in me, en ramt dan weer naar binnen. Hard. Diep. Meedogenloos.

Het bed kraakt ritmisch mee. Mijn borsten slaan tegen elkaar, mijn buik golft bij elke stoot. Ik grijp het laken vast, duw mezelf naar achteren om hem dieper te nemen. Het is rauw, dierlijk, maar er zit iets teder in de manier waarop zijn handen over mijn rug strelen terwijl hij me neukt, hoe zijn vingers soms even in mijn zij knijpen alsof hij zichzelf moet herinneren dat ik echt ben.

“Je voelt zo goed,” hijgt hij. “Zo warm… zo strak om me heen… fuck, Anita, je bent perfect.”

Ik draai mijn hoofd, kijk over mijn schouder naar hem. Zijn gezicht is vertrokken van genot, zweet op zijn voorhoofd, lippen geopend. Jong, sterk, onverzadigbaar. En toch kijkt hij naar míj alsof ik hem iets geef wat niemand anders kan.

“Harder,” smeek ik. “Geef me alles.”

Hij gehoorzaamt. Zijn stoten worden sneller, brutaler. Elke keer als hij helemaal in me zit, drukt hij even door, draait zijn heupen, wrijft over dat ene plekje diep vanbinnen dat me gek maakt. Ik voel het opbouwen, sneller dan net, scherper. Mijn clitoris klopt, ongevoelig bijna van de wrijving tegen het laken.

Zijn hand glijdt onder me door, vindt mijn knopje, begint er hard en snel over te wrijven in cirkels. Ik schreeuw het uit, mijn armen begeven het bijna. Ik val voorover op mijn ellebogen, kont nog hoger, billen trillend bij elke klap van zijn bekken tegen de mijne.

“Kom voor me,” commandeert hij, stem laag en bevelend. “Kom op mijn pik, Anita. Laat me voelen hoe je klaarkomt.”

Dat doet het. De combinatie van zijn vingers, zijn harde stoten, zijn woorden – het breekt me. Ik kom zo intens dat mijn zicht wazig wordt. Golven na golven rollen door me heen, mijn binnenste knijpt krampachtig om hem heen, zuigt hem dieper. Ik tril, huiver, kreun zijn naam als een mantra.

Hij houdt niet op. Hij neukt me door mijn orgasme heen, harder nog, jaagt op zijn eigen ontlading. Zijn ademhaling wordt onregelmatig, zijn stoten onregelmatig, slordig.

“Ik ga… fuck… ik kom…”

Hij duwt zich een laatste keer diep in me, brult laag in zijn keel, en dan voel ik het weer: heet, krachtig, pulserend. Hij spuit in me, vult me nog voller, tot het langs zijn schacht naar buiten lekt terwijl hij nog in me zit.

We zakken samen in, hij half over me heen, nog steeds in me, na hijgend. Zijn armen glijden om me heen, trekken me tegen zich aan, mijn rug tegen zijn borst. Hij kust mijn schouder, mijn nek, zacht nu, teder.

“Je bent ongelooflijk,” fluistert hij in mijn haar. “Ik heb nog nooit… zoiets gevoeld.”

Ik draai me half om, kus hem traag, loom. Mijn lichaam doet pijn op de beste manier: spieren die trillen, binnenkant rauw en gevoelig, maar vervuld.

“We zijn nog niet klaar,” zeg ik zacht, glimlachend tegen zijn lippen. “Je zei toch dat je nog niet klaar was met me?”

Hij lacht, laag en donker, en ik voel hem alweer groeien in me.

“Geen seconde te vroeg,” mompelt hij.

En terwijl de klok langzaam naar tienen kruipt

Ik lig nog een poosje in de verkreukelde lakens, mijn lichaam loom en zwaar van al het genot dat Twan me heeft gegeven. Mijn huid is plakkerig van zweet en ons samenspel, mijn binnenste nog pulserend, vol van hem. Hij kust mijn schouder nog één keer, zacht, bijna teder, voordat hij zich opricht.

“Ik moet gaan,” mompelt hij, zijn stem schor maar warm. “Voor het te laat wordt.”

Ik glimlach loom, streel even over zijn wang. “Je komt terug, hè?”

Zijn ogen lichten op. “Probeer me maar eens tegen te houden.”

Hij staat op, naakt en nog steeds half hard, loopt naar de badkamer. Ik hoor het water lopen, het zachte geruis van de douche. Ik blijf liggen, luister naar hem, voel hoe zijn geur nog aan mijn huid kleeft. Na een paar minuten komt hij terug, haar nat en warrig, ruikend naar mijn douchegel – die vanille-lavendel die ik altijd gebruik. Hij trekt zijn boxer aan, zijn spijkerbroek, zijn grijze hoodie. Elke beweging is traag, alsof hij het afscheid wil rekken.

Bij de deur buigt hij zich over me heen, kust me diep, lang. Zijn tong proeft nog naar mij.

“Tot snel, Anita,” fluistert hij.

Ik kijk hem na terwijl hij de gang in loopt. De voordeur klikt open, dan dicht. Het slotje draait om. Stilte.

Pas dan adem ik echt uit.

Ik blijf nog even liggen, voel hoe zijn zaad langzaam uit me sijpelt, warm langs mijn dijen. Dan kom ik overeind. Mijn benen trillen een beetje, mijn billen en dijen voelen beurs op de allerbeste manier. Ik loop naar de badkamer, zet de douche aan, laat het hete water over me heen stromen. Ik was mezelf langzaam, grondig – tussen mijn benen, over mijn borsten, mijn buik – maar ik spoel hem niet helemaal weg. Ik wil zijn geur nog een beetje houden, zijn aanraking nog voelen in mijn poriën.

Als ik klaar ben, droog ik me niet af. Ik laat de druppels over mijn huid glijden, voel hoe ze koel worden in de avondlucht van het appartement. Naakt loop ik de gang door, mijn voeten zacht op de vloer, mijn zware borsten deinend bij elke stap, mijn buik zacht wiebelend. Mijn tepels zijn nog steeds stijf, gevoelig van alles wat er gebeurd is.

Ik denk aan niets anders dan aan slapen, aan de lakens die nog naar ons ruiken, als ik de hoek om sla richting de slaapkamer.

En dan bots ik tegen hem op.

Erik.

Mijn zoon. Negentien jaar, lang, breedgeschouderd van al dat trainen, donker haar nog nat van de douche na voetbal, een handdoek losjes om zijn middel. Hij moet net thuis zijn gekomen. Ik had de tijd niet meer bijgehouden.

We botsen borst tegen borst. Mijn natte, naakte lichaam tegen zijn halfnaakte. Ik voel zijn warmte meteen, zijn harde borstkas, de lichte haartjes die kriebelen tegen mijn tepels. Hij pakt reflexmatig mijn bovenarmen vast om me op te vangen, zijn vingers stevig maar niet ruw.

“Mam…” zegt hij, stem laag, verrast, maar niet geschrokken.

Ik kijk omhoog in zijn ogen. Diezelfde donkere blik als altijd als hij me zo ziet – naakt, kwetsbaar, maar ook vol vuur. We hebben dit al zo vaak gedaan. Te vaak misschien. Maar nooit minder intens.

“Sorry,” fluister ik, maar ik maak geen aanstalten om weg te stappen. Mijn handen glijden vanzelf naar zijn middel, voelen de harde spieren onder de handdoek.

Hij ademt scherp in. Zijn ogen glijden omlaag, over mijn borsten, mijn buik, de druppels die nog over mijn huid parelen, het lichte rood dat nog op mijn dijen zit van waar Twan me net zo hard heeft genomen.

“Je ruikt naar seks,” zegt hij zacht, bijna beschuldigend, maar met een glimlach die verraadt hoe opgewonden hij is.

Ik bijt op mijn lip. “Dat klopt.”

Zijn handen glijden van mijn armen naar mijn heupen, kneden mijn zachte vlees. Hij trekt me dichterbij tot onze lichamen helemaal tegen elkaar plakken. Ik voel hem groeien onder de handdoek, hard en snel, tegen mijn buik gedrukt.

“Wie?” vraagt hij, stem hees.

“Maakt dat uit?” fluister ik terug, mijn lippen vlak bij de zijne.

Hij schudt zijn hoofd. “Nee. Niet als je nu van mij bent.”

Zijn mond vindt de mijne. Geen aarzeling, geen voorspel. Hij kust me hongerig, diep, zijn tong dominant, proevend naar wat er nog van een ander in me zit. Zijn hand glijdt tussen ons in, vindt mijn nog gevoelige schaamlippen, glijdt ertussen. Ik ben nat – van Twan, van mezelf, van dit moment – en hij kreunt in mijn mond als zijn vingers naar binnen glijden.

“Je bent nog vol van hem,” mompelt hij tegen mijn lippen.

“En nu wil ik vol van jou,” zeg ik hees.

Hij tilt me op – makkelijk, sterk – mijn benen slaan om zijn middel. De handdoek valt weg. Zijn erectie drukt heet tegen mijn opening. Hij draagt me de slaapkamer in, laat me op het bed vallen waar de lakens nog rommelig liggen van Twan.

Erik klimt over me heen, kust mijn hals, mijn borsten, zuigt hard aan mijn tepels tot ik kreun. Zijn handen zijn overal – knedend, strelend, bezitterig.

“Ik hou van je lichaam,” fluistert hij terwijl hij omlaag glijdt, zijn mond over mijn buik, mijn heupen. “Altijd al. Precies zoals het is.”

Dan duwt hij mijn benen wijd, likt me traag, diep, proeft alles wat er nog van Twan in me zit, en maakt het zijne. Ik kom al bijna van zijn tong alleen, mijn vingers in zijn haar, mijn heupen schokkend tegen zijn gezicht.

Als hij eindelijk in me glijdt, is het langzaam, diep, alsof hij elk plekje opnieuw claimt. Hij vult me, strekt me, maar het voelt anders dan met Twan – vertrouwder, intenser, verboden en toch zo natuurlijk tussen ons.

We bewegen samen, ritmisch, lang, romantisch bijna. Zijn ogen blijven in de mijne, vol liefde, lust, bezitsdrang. Mijn handen over zijn rug, mijn nagels die lichte sporen trekken.

“Ik hou van je, mam,” hijgt hij als hij harder wordt, dieper.

“Ik hou van jou, lieverd,” kreun ik terug, mijn lichaam open voor hem, helemaal van hem.

En als we samen klaarkomen – hij diep in me, ik trillend om hem heen – voelt het alsof de wereld even stilstaat. Alleen wij twee, verbonden, vervuld, thuis in elkaar.

Daarna blijft hij in me liggen, armen om me heen, kusjes in mijn nek.

Dit waargebeurde verhaal heb ik zo duidelijk mogelijk beschreven.
De foto deze keer niet sexy maar puur ik .

Anita

Trefwoord(en): Dikke Billen, Jong En Oud, Milf, Moeder, Zoon, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!