Door: Xeejnd
Datum: 25-02-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 877
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 15
Trefwoord(en): Blond, Pijpen, String,
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 15
Trefwoord(en): Blond, Pijpen, String,
Dit verhaal gaat over Tom, een 20‑jarige jongen uit de Kempen. Hij is ongeveer 1m80, licht gespierd, met blauwe ogen en bruin haar.
Ik lag op mijn bed gedachteloos te swipen op Tinder, meer uit verveling dan iets anders. Na een uurtje verscheen er plots een melding: het was een match. Een blond meisje, Fré. We begonnen wat heen en weer te sturen en het klikte opvallend snel. Nog voor ik het goed en wel besefte, hadden we beslist om af te spreken zodra ik de volgende dag terug van kot kwam. Alles volgde elkaar best snel op, maar precies dat maakte het spannend.
Fré bleek, net als ik, ook uit de Kempen te komen. Ze is 19, met een volle D‑cup, lange blonde haren die ze meestal los draagt en opvallende groene ogen. Ze is een beetje gezet, niet dik, maar mooi rond op de juiste plaatsen, met een goede kont waar mijn fantasie meteen mee aan de haal ging. Terwijl we bleven chatten, leerde ik haar beter kennen ik studeer zelf Software Development en zij volgt de opleiding Vroedkunde.
We spraken af dat ik haar thuis zou gaan oppikken met de auto. Daarna zouden we gewoon wat rondrijden, praten, zien waar de avond ons zou brengen. Maar diep vanbinnen hoopte ik dat het meer zou worden dan zomaar een ritje.
Wanneer ik haar straat inrijd, zie ik Fré al staan, leunend tegen het tuinmuurtje, haar lange blonde haren los over haar schouders. Ze stapt in, haar parfum vult meteen de auto.
“Hey,” zegt ze met een glimlach.
“Hey,” antwoord ik, terwijl ik haar snel opneem. Van dichtbij zijn haar groene ogen nog intenser dan op de foto’s.
We rijden richting Hasselt met de radio op een random popplaylist. We praten luchtig over kot, haar Vroedkunde, mijn Software Development en hoe lang we al op Tinder zitten. Af en toe raken onze armen elkaar, en telkens voelt het net iets bewuster.
“Gaat ge vaak naar Hasselt?” vraagt ze.
“Als ik naar de cinema ga, ja,” zeg ik. “En gij?”
“Niet zo vaak, maar voor vanavond maak ik een uitzondering,” zegt ze, terwijl ze me betekenisvol aankijkt.
De lichten van Hasselt komen in zicht en ik volg de borden richting Kinepolis. Mijn hart gaat sneller slaan nu we dichterbij komen. Op de parking zoek ik een iets rustiger plekje, wat verder van de ingang.
Ik zet de motor uit. Het wordt plots stiller, alleen de radio nog zacht op de achtergrond. Buiten lopen mensen met popcorn richting de ingang.
“Zo,” zeg ik, terwijl ik mijn gordel losklik. “We zijn er.”
Fré draait zich naar mij en glimlacht.
“Laat maar zien wat ge gepland hebt,” zegt ze speels.
We blijven nog even in de auto zitten en scrollen door de films op mijn gsm tot we zien dat “It Ends With Us” binnen een klein halfuur start. “Die?” vraag ik. “Ja, da’s goed,” zegt Fré, terwijl ze haar gordel losklikt.
Binnen gaat alles vlot: tickets pakken, iets te drinken, snel een blik wisselen die meer zegt dan al onze small talk. In de zaal kiezen we stoelen aan de rechterkant, redelijk vanachter, waar bijna niemand zit. Het voelt meteen alsof we een eigen hoekje hebben.
Wanneer de lichten doven, schuift ze haar jas van haar schoot. Onze armen raken elkaar in de armsteun en geen van ons twee doet moeite om afstand te nemen. Na een tijdje leg ik voorzichtig mijn hand op haar knie. Ze blijft rustig naar het scherm kijken, maar haar mondhoeken verraden een glimlach.
Geleidelijk schuif ik mijn hand hoger, over haar bovenbeen. Tegen het einde van de film ligt mijn hand aan de binnenkant van haar dij. Ik voel de warmte door haar broek heen, en de spanning tussen ons wordt alleen maar sterker, verstopt in de duisternis van de bijna lege zaal.
Wanneer de aftiteling begint te lopen, blijven we nog even zitten. Het licht in de zaal gaat half aan, mensen schuifelen langs ons voorbij, maar wij haasten ons niet. Pas wanneer het grootste deel weg is, staan we op. Zonder er echt over na te denken, glijdt haar hand die van mij in. Het voelt vanzelfsprekend, alsof we dat al langer doen.
In de gang praten we zacht over de film.
“Wat vond ge ervan?” vraag ik.
“Emotioneel, eigenlijk,” zegt ze. “Had ik niet verwacht. Maar wel schoon.”
Ik knik. “Ja, paar stevige scènes ook. Soms wat traag, maar… die spanning tussen die twee, dat was wel goed gedaan.”
Ze lacht kort. “Gij denkt alleen aan de spanning hé.”
“Misschien,” zeg ik, terwijl ik mijn duim over haar hand laat glijden.
Buiten is het frisser, maar de warmte tussen ons blijft. Hand in hand lopen we over de parking, tussen de rijen auto’s door, de lichtreclames van de Kinepolis nog achter ons. Af en toe kijkt ze opzij naar mij, haar haar licht opwaaiend in de avondlucht. Mijn hart slaat sneller, want ik weet dat het moment eraan komt.
Aan de auto blijven we even naast elkaar staan. Ik ontgrendel de deuren, maar geen van ons twee stapt meteen in. “Die scène in het midden,” begint ze, “waar zij uiteindelijk voor zichzelf kiest… dat vond ik echt sterk.”
“Ja,” zeg ik, terwijl ik iets dichter bij haar kom staan. “Je voelde echt hoe alles opbouwde tot dat punt.”
Ik kijk haar recht aan en dit keer wijkt ze niet uit. Haar groene ogen zoeken de mijne, haar lippen staan een fractie van elkaar.
“Tom?” zegt ze zacht.
“Ja?”
“Ge kijkt zo serieus.”
“Dat is omdat ik ergens aan zit te denken.”
“Aan wat dan?”
Ik stap nog een halve pas dichter, tot ik haar warmte voel door onze jassen heen. Mijn hand glijdt langzaam van haar hand naar haar heup, net boven haar broekrand. “Aan dit,” zeg ik.
Heel even blijft alles stil. Dan komt ze zelf een klein stukje naar voren. Onze neuzen raken elkaar bijna, ik voel haar adem langs mijn lippen. De eerste kus is zacht, proefend, bijna verkennend. Haar lippen voelen warm en vol, een tikkeltje onzeker maar tegelijk gretig. Ik leg mijn andere hand tegen haar kaaklijn en trek haar iets dichter tegen me aan.
De tweede kus is niet meer zoekend. Ze kantelt haar hoofd een beetje en ik voel hoe haar lichaam zich ontspant tegen het mijne. Haar vingers klemmen zich lichtjes in mijn jas, alsof ze me niet dichter genoeg kan krijgen. De wereld rondom ons – auto’s die passeren, iemand die in de verte lacht, het gezoem van de snelweg – vervaagt tot achtergrondruis.
Mijn duim strijkt langs haar heup naar achter, net waar haar rondingen beginnen. Haar lippen openen zich iets en de kus wordt dieper, trager maar intenser. Even verbreekt ze het contact om adem te halen, haar voorhoofd rust tegen het mijne.
“Da was beter dan de film,” fluistert ze met een schorre glimlach.
Ik grijns. “Dan heb ik toch iets goed gedaan vanavond.”
Ze bijt kort op haar lip, kijkt me opnieuw aan en trekt me weer naar zich toe voor nog een kus, dit keer iets onstuimiger. Haar lichaam drukt zich volledig tegen het mijne, geen millimeter afstand meer. Mijn hand glijdt langzaam van haar heup naar de holling van haar rug, waar ik haar stevig vasthoud.
Wanneer we uiteindelijk even stoppen, voelen mijn lippen tintelend en is haar adem wat zwaarder. Ze kijkt naar me met een mengeling van ondeugendheid en tevredenheid.
“Gaan we nog gewoon naar huis rijden,” vraagt ze zacht, “of… blijft ge nog effe bij mij?”
Dat is het moment waarop ik weet dat de avond nog lang niet gedaan is.
In de auto, op weg naar haar dorp, laat ik mijn hand bijna de hele rit op haar been liggen. Eerst gewoon rustig, maar al snel begin ik met mijn duim kleine cirkels te tekenen op haar bovenbeen. Fré reageert meteen: haar ademhaling wordt wat onregelmatiger en ze schuift onbewust haar been een beetje open, alsof ze me meer ruimte wil geven.
We praten nog wat na over de film, maar de inhoud is duidelijk niet meer waar onze gedachten zitten. Elke keer dat ik van versnelling wissel, glijdt mijn hand daarna weer terug op haar dij, telkens net iets hoger dan daarvoor. In het schemerlicht van het dashboard zie ik hoe ze af en toe haar lippen natmaakt en naar mij gluurt.
Wanneer we bijna in haar dorp zijn, kijk ik even naar haar. “Hebt ge nog zin om direct naar huis te gaan,” vraag ik, “of… zullen we ergens wat rustiger gaan staan?” Ze antwoordt niet meteen, maar haar glimlach zegt genoeg. “Ik ken wel een parking hier niet ver,” zegt ze zacht.
Het is pikdonker wanneer ik de kleine, afgelegen parking oprij. We staan helemaal vanachter, ver weg van de straatlampen. Er staan maar een paar andere auto’s, allemaal leeg. Ik zet de motor uit en opeens is het stil, alleen het zachte tikken van de afkoelende motor en ons ademhalen.
We draaien ons naar elkaar, en nog voor iemand iets zegt, buigt zij naar me toe. We beginnen te kussen, eerst zacht, dan steeds gretiger. Haar hand glijdt naar mijn nek, mijn vingers vinden hun weg langs haar zij naar haar borsten. Door haar kleren heen voel ik hun vorm en warmte. Ik begin ze voorzichtig te strelen en te masseren, en voel hoe ze zich dichter tegen me aandrukt.
Ze laat een zachte zucht ontsnappen tegen mijn lippen. Dan voel ik hoe haar hand naar beneden gaat, over mijn buik, tot bij mijn kruis. Door de stof heen begint ze voorzichtig te voelen, aftastend maar duidelijk doelbewust. De spanning in de kleine, donkere auto is ondraaglijk geworden; we weten allebei dat we meer willen dan alleen kussen en aanraken.
We klimmen naar de achterbank, kleren vliegen in het rond. Mijn handen verkennen haar volle borsten, kneden ze tot ze kreunt. Ze rukt mijn broek open, haar vingers tasten gretig. 'Ik wil je proeven,' fluistert ze, en zakt neer warm, diep, me opslokkend tot ik sterretjes zie. Ondertussen glijden mijn vingers in haar gladde nattigheid, één, dan twee, bewegend op haar ritme. Haar tepels harden onder mijn tong. Uiteindelijk leg ik haar tegen de deur, duw mezelf tegen haar aan... maar ik hou het kort, wil eindigen in die hete mond van haar.
We schrikken op van koplampen die plots de parking binnenrijden. Twee auto’s snijden door de pikdonkerte, blijven gelukkig aan de andere kant hangen, ver genoeg om ons niet direct te zien. Maar mijn hart bonkt in mijn keel, en ik voel Fré verstijven tegen me aan – haar adem stokt, haar nagels graven even in mijn arm.
“Shit,” mompel ik, terwijl we plat tegen de achterbank gedrukt blijven liggen. De spanning is dubbel nu: lust vermengd met pure adrenaline. Hun motoren ronken nog even, kiezels knerpen onder hun banden als ze richting het bos aan de rand van de parking rijden. Gelukkig. Ze zijn weg uit ons zicht.
We wachten nog een paar tellen, hijgend, onze lichamen nog steeds verstrengeld. Dan kijkt ze me aan, ogen groot en wild. “Doorgaan?” fluistert ze met een ondeugende grijns. Ik knik, trek haar dichter en duik naar beneden. Mijn lippen vinden haar gladde, natte warmte ik proef haar traag, plagend, terwijl haar handen in mijn haar klauwen. Ze kreunt zacht, benen spreidend, volledig overgeleverd aan het moment.
Nu is het mijn beurt om haar gek te maken, voordat we weer oppakken waar we gebleven waren.
Haar lichaam schokt nog na van een heftig, sidderend orgasme haar nagels in mijn rug, een zachte kreet die door de auto galmt. Ik kan me niet meer inhouden. Ik glijd in haar, eerst traag en voorzichtig, voelend hoe perfect ze me omsluit. Dan dieper, harder, ons ritme versnellend terwijl de ramen stomen.
Ze kreunt luid in mijn oor, fluistert geile, hijgende woordjes die me wild maken: “Ja, zo… harder…” Haar benen klemmen zich om me heen, drijvend, gulzig. Het is te veel, te snel mijn climax bouwt op als een golf. Vlak voor het punt van geen terugkeer trek ik me terug, grijp haar haren zachtjes. “Afmaken met die zalige mond,” hijg ik.
Ze doet het meteen, gulzig en vastberaden, tot ik explodeer. Alles verdwijnt in haar warme, gewillige mond – ze slikt braaf door, likt haar lippen af met een voldane grijns, terwijl we beiden na hijgend tegen elkaar aanzakken in de hitte van de achterbank.
We liggen nog even na hijgend verstrengeld, tot een laatste hitsige tongzoen ons weer even opstookt haar tong dansend met de mijne, handen die nog één keer gulzig tasten. Dan zakt de spanning langzaam, en met zachte lachjes kleden we ons aan in de krappe achterbank, kleren half scheef en bezweet.
Ik kijk op mijn gsm: bijna 1 uur. “Tijd om u thuis te brengen,” zeg ik, terwijl we naar voor klimmen. De parking ligt maar tien minuutjes van haar huis, een korte rit door de donkere Kempen. Mijn hand rust speels op haar bovenbeen, vingers gevaarlijk dicht bij die warme, natte plek – ze grinnikt en drukt haar dij ertegenaan, de hitte nog steeds voelbaar.
Thuis stap ik met haar mee tot aan de voordeur. We nemen afscheid met een lange kus en stevige knuffel, haar lichaam nog steeds plakkend aan het mijne. “Tot snel,” fluistert ze, met een knipoog.
Thuis sturen we nog wat berichten heen en weer plagerijtjes over de avond, hoe gek het allemaal ging. Net voor ik ga slapen, stuurt ze een sexy foto in string, haar rondingen perfect uitgelicht. Ik stuur een boxer foto terug, mijn bobbel duidelijk zichtbaar, om de spanning erin te houden. Wie weet wat de komende dagen of dates met Fré nog brengen dit was alvast een eerste date om nooit te vergeten.
Ik lag op mijn bed gedachteloos te swipen op Tinder, meer uit verveling dan iets anders. Na een uurtje verscheen er plots een melding: het was een match. Een blond meisje, Fré. We begonnen wat heen en weer te sturen en het klikte opvallend snel. Nog voor ik het goed en wel besefte, hadden we beslist om af te spreken zodra ik de volgende dag terug van kot kwam. Alles volgde elkaar best snel op, maar precies dat maakte het spannend.
Fré bleek, net als ik, ook uit de Kempen te komen. Ze is 19, met een volle D‑cup, lange blonde haren die ze meestal los draagt en opvallende groene ogen. Ze is een beetje gezet, niet dik, maar mooi rond op de juiste plaatsen, met een goede kont waar mijn fantasie meteen mee aan de haal ging. Terwijl we bleven chatten, leerde ik haar beter kennen ik studeer zelf Software Development en zij volgt de opleiding Vroedkunde.
We spraken af dat ik haar thuis zou gaan oppikken met de auto. Daarna zouden we gewoon wat rondrijden, praten, zien waar de avond ons zou brengen. Maar diep vanbinnen hoopte ik dat het meer zou worden dan zomaar een ritje.
Wanneer ik haar straat inrijd, zie ik Fré al staan, leunend tegen het tuinmuurtje, haar lange blonde haren los over haar schouders. Ze stapt in, haar parfum vult meteen de auto.
“Hey,” zegt ze met een glimlach.
“Hey,” antwoord ik, terwijl ik haar snel opneem. Van dichtbij zijn haar groene ogen nog intenser dan op de foto’s.
We rijden richting Hasselt met de radio op een random popplaylist. We praten luchtig over kot, haar Vroedkunde, mijn Software Development en hoe lang we al op Tinder zitten. Af en toe raken onze armen elkaar, en telkens voelt het net iets bewuster.
“Gaat ge vaak naar Hasselt?” vraagt ze.
“Als ik naar de cinema ga, ja,” zeg ik. “En gij?”
“Niet zo vaak, maar voor vanavond maak ik een uitzondering,” zegt ze, terwijl ze me betekenisvol aankijkt.
De lichten van Hasselt komen in zicht en ik volg de borden richting Kinepolis. Mijn hart gaat sneller slaan nu we dichterbij komen. Op de parking zoek ik een iets rustiger plekje, wat verder van de ingang.
Ik zet de motor uit. Het wordt plots stiller, alleen de radio nog zacht op de achtergrond. Buiten lopen mensen met popcorn richting de ingang.
“Zo,” zeg ik, terwijl ik mijn gordel losklik. “We zijn er.”
Fré draait zich naar mij en glimlacht.
“Laat maar zien wat ge gepland hebt,” zegt ze speels.
We blijven nog even in de auto zitten en scrollen door de films op mijn gsm tot we zien dat “It Ends With Us” binnen een klein halfuur start. “Die?” vraag ik. “Ja, da’s goed,” zegt Fré, terwijl ze haar gordel losklikt.
Binnen gaat alles vlot: tickets pakken, iets te drinken, snel een blik wisselen die meer zegt dan al onze small talk. In de zaal kiezen we stoelen aan de rechterkant, redelijk vanachter, waar bijna niemand zit. Het voelt meteen alsof we een eigen hoekje hebben.
Wanneer de lichten doven, schuift ze haar jas van haar schoot. Onze armen raken elkaar in de armsteun en geen van ons twee doet moeite om afstand te nemen. Na een tijdje leg ik voorzichtig mijn hand op haar knie. Ze blijft rustig naar het scherm kijken, maar haar mondhoeken verraden een glimlach.
Geleidelijk schuif ik mijn hand hoger, over haar bovenbeen. Tegen het einde van de film ligt mijn hand aan de binnenkant van haar dij. Ik voel de warmte door haar broek heen, en de spanning tussen ons wordt alleen maar sterker, verstopt in de duisternis van de bijna lege zaal.
Wanneer de aftiteling begint te lopen, blijven we nog even zitten. Het licht in de zaal gaat half aan, mensen schuifelen langs ons voorbij, maar wij haasten ons niet. Pas wanneer het grootste deel weg is, staan we op. Zonder er echt over na te denken, glijdt haar hand die van mij in. Het voelt vanzelfsprekend, alsof we dat al langer doen.
In de gang praten we zacht over de film.
“Wat vond ge ervan?” vraag ik.
“Emotioneel, eigenlijk,” zegt ze. “Had ik niet verwacht. Maar wel schoon.”
Ik knik. “Ja, paar stevige scènes ook. Soms wat traag, maar… die spanning tussen die twee, dat was wel goed gedaan.”
Ze lacht kort. “Gij denkt alleen aan de spanning hé.”
“Misschien,” zeg ik, terwijl ik mijn duim over haar hand laat glijden.
Buiten is het frisser, maar de warmte tussen ons blijft. Hand in hand lopen we over de parking, tussen de rijen auto’s door, de lichtreclames van de Kinepolis nog achter ons. Af en toe kijkt ze opzij naar mij, haar haar licht opwaaiend in de avondlucht. Mijn hart slaat sneller, want ik weet dat het moment eraan komt.
Aan de auto blijven we even naast elkaar staan. Ik ontgrendel de deuren, maar geen van ons twee stapt meteen in. “Die scène in het midden,” begint ze, “waar zij uiteindelijk voor zichzelf kiest… dat vond ik echt sterk.”
“Ja,” zeg ik, terwijl ik iets dichter bij haar kom staan. “Je voelde echt hoe alles opbouwde tot dat punt.”
Ik kijk haar recht aan en dit keer wijkt ze niet uit. Haar groene ogen zoeken de mijne, haar lippen staan een fractie van elkaar.
“Tom?” zegt ze zacht.
“Ja?”
“Ge kijkt zo serieus.”
“Dat is omdat ik ergens aan zit te denken.”
“Aan wat dan?”
Ik stap nog een halve pas dichter, tot ik haar warmte voel door onze jassen heen. Mijn hand glijdt langzaam van haar hand naar haar heup, net boven haar broekrand. “Aan dit,” zeg ik.
Heel even blijft alles stil. Dan komt ze zelf een klein stukje naar voren. Onze neuzen raken elkaar bijna, ik voel haar adem langs mijn lippen. De eerste kus is zacht, proefend, bijna verkennend. Haar lippen voelen warm en vol, een tikkeltje onzeker maar tegelijk gretig. Ik leg mijn andere hand tegen haar kaaklijn en trek haar iets dichter tegen me aan.
De tweede kus is niet meer zoekend. Ze kantelt haar hoofd een beetje en ik voel hoe haar lichaam zich ontspant tegen het mijne. Haar vingers klemmen zich lichtjes in mijn jas, alsof ze me niet dichter genoeg kan krijgen. De wereld rondom ons – auto’s die passeren, iemand die in de verte lacht, het gezoem van de snelweg – vervaagt tot achtergrondruis.
Mijn duim strijkt langs haar heup naar achter, net waar haar rondingen beginnen. Haar lippen openen zich iets en de kus wordt dieper, trager maar intenser. Even verbreekt ze het contact om adem te halen, haar voorhoofd rust tegen het mijne.
“Da was beter dan de film,” fluistert ze met een schorre glimlach.
Ik grijns. “Dan heb ik toch iets goed gedaan vanavond.”
Ze bijt kort op haar lip, kijkt me opnieuw aan en trekt me weer naar zich toe voor nog een kus, dit keer iets onstuimiger. Haar lichaam drukt zich volledig tegen het mijne, geen millimeter afstand meer. Mijn hand glijdt langzaam van haar heup naar de holling van haar rug, waar ik haar stevig vasthoud.
Wanneer we uiteindelijk even stoppen, voelen mijn lippen tintelend en is haar adem wat zwaarder. Ze kijkt naar me met een mengeling van ondeugendheid en tevredenheid.
“Gaan we nog gewoon naar huis rijden,” vraagt ze zacht, “of… blijft ge nog effe bij mij?”
Dat is het moment waarop ik weet dat de avond nog lang niet gedaan is.
In de auto, op weg naar haar dorp, laat ik mijn hand bijna de hele rit op haar been liggen. Eerst gewoon rustig, maar al snel begin ik met mijn duim kleine cirkels te tekenen op haar bovenbeen. Fré reageert meteen: haar ademhaling wordt wat onregelmatiger en ze schuift onbewust haar been een beetje open, alsof ze me meer ruimte wil geven.
We praten nog wat na over de film, maar de inhoud is duidelijk niet meer waar onze gedachten zitten. Elke keer dat ik van versnelling wissel, glijdt mijn hand daarna weer terug op haar dij, telkens net iets hoger dan daarvoor. In het schemerlicht van het dashboard zie ik hoe ze af en toe haar lippen natmaakt en naar mij gluurt.
Wanneer we bijna in haar dorp zijn, kijk ik even naar haar. “Hebt ge nog zin om direct naar huis te gaan,” vraag ik, “of… zullen we ergens wat rustiger gaan staan?” Ze antwoordt niet meteen, maar haar glimlach zegt genoeg. “Ik ken wel een parking hier niet ver,” zegt ze zacht.
Het is pikdonker wanneer ik de kleine, afgelegen parking oprij. We staan helemaal vanachter, ver weg van de straatlampen. Er staan maar een paar andere auto’s, allemaal leeg. Ik zet de motor uit en opeens is het stil, alleen het zachte tikken van de afkoelende motor en ons ademhalen.
We draaien ons naar elkaar, en nog voor iemand iets zegt, buigt zij naar me toe. We beginnen te kussen, eerst zacht, dan steeds gretiger. Haar hand glijdt naar mijn nek, mijn vingers vinden hun weg langs haar zij naar haar borsten. Door haar kleren heen voel ik hun vorm en warmte. Ik begin ze voorzichtig te strelen en te masseren, en voel hoe ze zich dichter tegen me aandrukt.
Ze laat een zachte zucht ontsnappen tegen mijn lippen. Dan voel ik hoe haar hand naar beneden gaat, over mijn buik, tot bij mijn kruis. Door de stof heen begint ze voorzichtig te voelen, aftastend maar duidelijk doelbewust. De spanning in de kleine, donkere auto is ondraaglijk geworden; we weten allebei dat we meer willen dan alleen kussen en aanraken.
We klimmen naar de achterbank, kleren vliegen in het rond. Mijn handen verkennen haar volle borsten, kneden ze tot ze kreunt. Ze rukt mijn broek open, haar vingers tasten gretig. 'Ik wil je proeven,' fluistert ze, en zakt neer warm, diep, me opslokkend tot ik sterretjes zie. Ondertussen glijden mijn vingers in haar gladde nattigheid, één, dan twee, bewegend op haar ritme. Haar tepels harden onder mijn tong. Uiteindelijk leg ik haar tegen de deur, duw mezelf tegen haar aan... maar ik hou het kort, wil eindigen in die hete mond van haar.
We schrikken op van koplampen die plots de parking binnenrijden. Twee auto’s snijden door de pikdonkerte, blijven gelukkig aan de andere kant hangen, ver genoeg om ons niet direct te zien. Maar mijn hart bonkt in mijn keel, en ik voel Fré verstijven tegen me aan – haar adem stokt, haar nagels graven even in mijn arm.
“Shit,” mompel ik, terwijl we plat tegen de achterbank gedrukt blijven liggen. De spanning is dubbel nu: lust vermengd met pure adrenaline. Hun motoren ronken nog even, kiezels knerpen onder hun banden als ze richting het bos aan de rand van de parking rijden. Gelukkig. Ze zijn weg uit ons zicht.
We wachten nog een paar tellen, hijgend, onze lichamen nog steeds verstrengeld. Dan kijkt ze me aan, ogen groot en wild. “Doorgaan?” fluistert ze met een ondeugende grijns. Ik knik, trek haar dichter en duik naar beneden. Mijn lippen vinden haar gladde, natte warmte ik proef haar traag, plagend, terwijl haar handen in mijn haar klauwen. Ze kreunt zacht, benen spreidend, volledig overgeleverd aan het moment.
Nu is het mijn beurt om haar gek te maken, voordat we weer oppakken waar we gebleven waren.
Haar lichaam schokt nog na van een heftig, sidderend orgasme haar nagels in mijn rug, een zachte kreet die door de auto galmt. Ik kan me niet meer inhouden. Ik glijd in haar, eerst traag en voorzichtig, voelend hoe perfect ze me omsluit. Dan dieper, harder, ons ritme versnellend terwijl de ramen stomen.
Ze kreunt luid in mijn oor, fluistert geile, hijgende woordjes die me wild maken: “Ja, zo… harder…” Haar benen klemmen zich om me heen, drijvend, gulzig. Het is te veel, te snel mijn climax bouwt op als een golf. Vlak voor het punt van geen terugkeer trek ik me terug, grijp haar haren zachtjes. “Afmaken met die zalige mond,” hijg ik.
Ze doet het meteen, gulzig en vastberaden, tot ik explodeer. Alles verdwijnt in haar warme, gewillige mond – ze slikt braaf door, likt haar lippen af met een voldane grijns, terwijl we beiden na hijgend tegen elkaar aanzakken in de hitte van de achterbank.
We liggen nog even na hijgend verstrengeld, tot een laatste hitsige tongzoen ons weer even opstookt haar tong dansend met de mijne, handen die nog één keer gulzig tasten. Dan zakt de spanning langzaam, en met zachte lachjes kleden we ons aan in de krappe achterbank, kleren half scheef en bezweet.
Ik kijk op mijn gsm: bijna 1 uur. “Tijd om u thuis te brengen,” zeg ik, terwijl we naar voor klimmen. De parking ligt maar tien minuutjes van haar huis, een korte rit door de donkere Kempen. Mijn hand rust speels op haar bovenbeen, vingers gevaarlijk dicht bij die warme, natte plek – ze grinnikt en drukt haar dij ertegenaan, de hitte nog steeds voelbaar.
Thuis stap ik met haar mee tot aan de voordeur. We nemen afscheid met een lange kus en stevige knuffel, haar lichaam nog steeds plakkend aan het mijne. “Tot snel,” fluistert ze, met een knipoog.
Thuis sturen we nog wat berichten heen en weer plagerijtjes over de avond, hoe gek het allemaal ging. Net voor ik ga slapen, stuurt ze een sexy foto in string, haar rondingen perfect uitgelicht. Ik stuur een boxer foto terug, mijn bobbel duidelijk zichtbaar, om de spanning erin te houden. Wie weet wat de komende dagen of dates met Fré nog brengen dit was alvast een eerste date om nooit te vergeten.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Emmamo, 37 jaar. Voel de nieuwsgierigheid groeien? Op mijn prive pagina gaat het spel verder, met meer diepgang en momenten die je niet wilt missen...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Milkyspoed (46)
Vhidia (25)
Geilbuiten (32)