Grad Taljenje - Gedeelde Lust, Dubbele Lust 5.20

Hoofdstuk 20 - Gedeelde lust

Tijdens het diner voelde Freja zich heerlijk licht. Een loom, voldaan gevoel had zich in haar genesteld, vermengd met een stille innerlijke rust en een aanhoudend, warm gekriebel van opwinding. Ze had vandaag iets gedaan wat ze nooit eerder had gedaan. Iets wat diep in haar nu eindelijk gehoord werd. Eindelijk werd geblust. Ze zat aan tafel met de Triade en Nikolas, terwijl Dunja en Nika geruisloos serveerden. Harper hielp in de keuken. Freja praatte zacht met Nikolas over de gebeurtenissen van die dag: de macht, de straf, de opwinding. Hij deelde zijn ervaringen met een kalme passie, en de drie vrouwen luisterden mee, vulden aan, maakten hier en daar een grap. Toch voelde Freja een lichte spanning onder de oppervlakte. De vrouwen waren warmer dan anders, maar hun blikken waren scherper. Jaxon was er niet. Ze durfde er niet naar te vragen.

Na het dessert stonden Elize, Victorija en Katarina tegelijk op. “Excuseer ons”, zei Elize met een warme glimlach. “Wij hebben vanavond nog iets te doen.” Ze verlieten de eetkamer. De deur viel zacht achter hen dicht. Nikolas boog zich iets naar Freja toe en fluisterde in haar oor: “Ze gaan Jaxon vanavond delen.” Freja keek hem verrast aan. Katarina die hem… deelde? “Ja”, antwoordde Nikolas zacht, “hij heeft zich onderworpen aan het kasteel. Dus niet alleen aan mijn zus. Maar mama heeft hun eerst de kans gegeven om elkaar lief te hebben, zonder inbreng van haar en Victorija.” Freja knikte, automatisch, maar licht gechoqueerd. “Vanavond is het zover”, vervolgde Nikolas, “Katarina wil hem delen met de Triade.” Freja zweeg even. Een vreemd gevoel trok door haar borst. Een mengeling van verbazing en een lichte steek. Ze probeerde zich voor te stellen hoe Katarina, zo jong en verliefd, haar vriend aan haar moeder en oudtante zou overdragen. Dit waren de regels van Grad Taljenje. Het klonk daarom logisch, maar voelde tegelijk wreed.

De avond daalde neer over Grad Taljenje. Het café was gesloten, de laatste borden opgeborgen, de stemmen van de gasten verstomd. Alleen het zachte getsjirp van krekels bleef over. In de binnentuin liep Katarina langzaam over het grindpad. Haar dieppaarse cape ruiste zacht om haar lichaam. In haar hand hield ze een dunne, zilveren ketting die aan een discreet leren halsband om Jaxons nek vastzat. Hij liep een stap achter haar, slechts gehuld in een eenvoudige witte lendendoek. Zijn blote voeten maakten bijna geen geluid.

Halverwege de tuin bleef Katarina staan. Ze draaide zich om en keek haar vriend aan. Haar diep groene ogen waren ernstig, maar ook vol liefde. “Wil je dit echt, lieverd?” vroeg ze zacht, maar vastberaden. Het was de laatste check. “Wil je dat ik je vanavond overdraag aan hun wensen?” Jaxon keek haar aan. Zijn borst ging snel op en neer. Hij slikte eenmaal, toen knikte hij. “Ja,” zei hij rustig. “Ik wil het.” Katarina’s lippen krulden zich in een kleine, tedere glimlach. Ze trok zacht aan de ketting, bracht zijn gezicht dichterbij en kuste hem langzaam, diep. “Dan is het tijd,” fluisterde ze tegen zijn lippen. “Vanavond ben je niet alleen van mij.”

De zijkapel was klein en intiem, een verborgen heiligdom diep binnenin het kasteel. Alleen bestemd voor de Triade. Het lage gewelfde plafond en de ruwe stenen muren absorbeerden het licht, waardoor de ruimte nog intiemer aanvoelde. Hier brandden alleen kaarsen. Tientallen, in hoge ijzeren kandelaars en op smalle vensterbanken, die een warm, flakkerend, bijna sacrraal gouden licht verspreidden.

Tegen de achterwand, precies in het midden, stond het eeuwenoude marmeren beeld dat de kapel zijn naam en ziel gaf: De Offerande. Een naakte jongeling knielde op beide knieën, armen naar voren gestrekt met open handpalmen, alsof hij zichzelf volledig aanbood aan wie hem wilde nemen. Zijn hoofd was licht gebogen in nederigheid, maar zijn rug bleef kaarsrecht, trots in zijn overgave. Het marmer was door de eeuwen heen glad gepolijst door talloze handen die het beeld hadden aangeraakt.

In het midden van de kapel stond een lage, brede stenen offertafel, glad gepolijst door generaties van gebruik. Aan weerszijden ervan bevonden zich discrete ijzeren ringen in de vloer, klaar om polsen of enkels te binden. Tegen de linkerwand stond een eenvoudig maar stevig knielbankje met lederen polsboeien. De lucht was zwaar van bijenwas, oud hout en een lichte zweem van wierook. Het was een plek voor overgave. Voor ritueel. Voor delen.

Langs de rechterzijmuur stonden drie hoge, donkere houten stoelen naast elkaar opgesteld. De stoelen waren oud, versierd met subtiele gouden inleg en straalden stille, natuurlijke autoriteit uit. Vanaf deze plek hadden de vrouwen perfect zicht op alles wat er gebeurde. Elize zat in het midden, Victorija rechts van haar. Beiden keken verwachtingsvol naar de deur.

De deur kraakte zacht. Plechtig schreed Katarina de zijkapel binnen, haar dieppaarse cape bewoog ritmisch mee met elke stap. Een rode blos van opwinding kleurde haar wangen. Achter haar volgde Jaxon, hoofd licht gebogen, slechts gehuld in een eenvoudige witte lendendoek. Hij was zichtbaar gespannen, maar liep toch vastberaden.

Katarina hield stil voor het beeld van De Offerande. Ze draaide zich om naar Jaxon, keek hem diep aan en maakte met langzame, bewuste bewegingen de zilveren ketting los die aan zijn halsband vastzat. Ze liet de ketting zachtjes op de stenen vloer vallen, aan zijn voeten. Haar handen vonden de riem van zijn lendendoek. Ze opende hem. De lichte stof gleed geruisloos naar beneden en landde tussen zijn blote voeten. Daar stond hij: naakt. De gouden peniskooi knelde strak om zijn verharde pik. Zijn wangen waren rood van schaamte, vermengd met blosjes van opwinding.

Katarina kneep even geruststellend in zijn arm, glimlachte vluchtig en draaide zich toen naar de Triade. Victorija keek begerig naar de naakte jongeman. Een zichtbare scheut opwinding trok over haar gezicht. Elize hield een zachte kreun binnen, maar haar ogen verraadden haar verlangen. Ook zij keek verlekkerd naar deze jonge man die straks de hunne zou zijn.

Katarina haalde diep adem. Haar handen gingen naar haar nek en openden de sierlijke sluiting van het kettinkje dat ze droeg. Aan het dunne gouden kettinkje hing een klein, eenvoudig sleuteltje. Ze sprak, haar stem eerst nog zacht, maar steeds vaster: “Mama… tante Victorija. Ik geef jullie het sleuteltje. Als symbool dat ik het geslotene nu voor jullie openstel. Neem het. Gebruik het zoals jullie willen. Tuchtig hem… of heb hem lief. Met dit sleuteltje behoort hij ook aan jullie.”

Ze liep eerst naar Elize. Moeder en dochter omhelsden elkaar lang en innig, wetend hoe groot deze stap voor Katarina was. Katarina legde het kettinkje met het sleuteltje in Elize’s hand. Daarna draaide ze zich naar Victorija, die haar ook in de armen nam en haar liefdevol op het voorhoofd kuste. Elize stond op. Ze sloeg driemaal met haar staf op de stenen vloer. Het geluid galmde plechtig door de kleine kapel. “Acceptum est. Het is aanvaard. Het staat de Triade vrij om Jaxon Caldwell te gebruiken.”

Ze legden Jaxon op zijn rug op de lage stenen offertafel, naakt en volledig overgeleverd. Zijn armen waren vastgebonden boven zijn hoofd aan de bovenste hoeken van het altaar. Zijn benen waren wijd gespreid en met zachte leren riemen vastgemaakt aan de onderste hoeken, zodat zijn knieën licht opgetrokken waren en zijn hele onderlichaam, zowel zijn pik als kont, volledig toegankelijk en bloot lag in het flakkerende kaarslicht. De gouden peniskooi glinsterde strak om zijn harde, gevangen pik, een glanzend symbool van opgesloten lust.

Elize nam als eerste het initiatief. Zonder haast liet ze de dieppaarse cape van haar schouders glijden. Het zware fluweel gleed over haar volle borsten, langs haar heupen, en viel geruisloos op de stenen vloer. Nu stond ze naakt voor hem. Haar rijpe, weelderige lichaam baadde in het warme kaarslicht. Haar borsten waren zwaar en rond, de tepels donker en stijf. Tussen haar licht gespreide dijen glinsterde haar kutje al van opwinding.

Jaxon slikte. Zijn keel was droog. Elize klom langzaam op de offertafel, plaatste haar knieën aan weerszijden van zijn hoofd en schoof naar voren. Haar bekken kantelde. Haar schaamlippen openden zich vlak boven zijn mond. Jaxon keek omhoog. Hun ogen ontmoetten elkaar. Vanuit zijn kwetsbare positie zag hij haar gezicht boven zich, gefilterd door haar lichaam: eerst de vochtige, gezwollen schaamlippen die glinsterden in het kaarslicht, dan de zachte ronding van haar buik, de volle, zware borsten met de donkere tepels, en daarboven haar gezicht. Ze keek op hem neer met een mengeling van tederheid en onmiskenbaar verlangen.

Hij lag vastgebonden, machteloos, en toch voelde hij een intense, bijna bedwelmende opwinding. Hij kon haar niet aanraken. Hij kon alleen kijken. Alleen ruiken. Alleen wachten tot ze hem zou nemen. Elize hield zijn blik vast terwijl ze zich langzaam liet zakken. Haar warme, natte kut kwam dichterbij, tot ze precies boven zijn mond hing. Hij rook haar. Muskusachtig, zoet, smachtend. “Proef me,” fluisterde ze zacht.

Zijn tong gleed naar buiten. Hij likte de volle, vochtige schaamlippen, proefde haar voor het eerst. Elize kreunde laag en liet zich iets verder zakken, zodat hij dieper kon komen. Hij zoog zacht aan haar lippen, verkende de warme opening met zijn tong, vond toen haar gezwollen clit en cirkelde er teder omheen. “Rustig, schatje,” fluisterde ze liefdevol, terwijl ze langzaam met haar heupen bewoog. “We hebben alle tijd.”

Ze draaide zich om. Haar volle, ronde billen hingen nu vlak boven zijn gezicht. Jaxon staarde ernaar, hongerig, wanhopig. Hij trok aan de boeien, zijn spieren spanden zich tot het uiterste. Hij wilde ze vastpakken, kneden, zijn vingers in dat zachte vlees drukken. Zijn tong schoot al naar buiten, smachtend naar haar smaak. Maar de riemen hielden hem genadeloos vast. Hij kon niet bewegen. Hij mocht niet nemen. Alleen ontvangen. Alleen lijden onder zijn eigen lust. Een zachte rauwe, gefrustreerde kreun ontsnapte hem.

Hij voelde haar handen over zijn buik glijden, lager, tot bij de peniskooi. Toen hoorde hij het zachte klikje van het slot. Elize draaide het sleuteltje langzaam om en sprak met een diepe, plechtige stem: “Libero ergo Possideo. Zie de bevrijde pik… die nu ons allen toebehoort.” Ze trok de gouden peniskooi langzaam van hem af. Jaxon kreunde luid van opluchting toen zijn pik eindelijk vrijkwam. Hard, kloppend, rood en glanzend van opgekropte lust.

Ze schoof haar onderlichaam langzaam richting zijn buik, tot haar natte kutje zijn gespierde borst bevochtigde. Jaxon zag alleen nog haar naakte rechte rug, haar elegante schouders, de armen die langs haar volle borsten bewogen terwijl haar handen met hem speelden. Ze streelden traag over zijn buik, gleden zacht over zijn volle ballen, raakten licht de harde stam van zijn pik. Elke aanraking was subtiel, plagend, bijna wreed. Ze meden bewust de kloppende eikel, lieten de smachtende top onberoerd. Alleen lichte, vederlichte strelingen. Jaxon kreunde diep. Hij kantelde zijn bekken omhoog, bood zijn harde pik smachtend aan, maar de handen trokken zich terug, bleven hem plagen. Hij kon niet meer dan hijgen en trekken aan zijn boeien.

Het ontging hem daardoor dat Victorija zich van haar cape ontdeed. De oudste vrouw stond naakt in het kaarslicht: krachtig, rijp, zelfverzekerd. Haar borsten waren zwaar en vol, haar heupen rond, haar lichaam straalde een kalme, ervaren dominantie uit. Ze boog zich langzaam over Jaxon heen en kuste hem op de mond. Instinctief beantwoorde hij de kus intens, hongerig, bijna wanhopig. Terwijl zijn tong met de hare danste, bleven Elize’s handen hem plagen; strelend, knedend, maar nooit genoeg gevend.

Victorija trok zich iets terug. Ze nam één van haar volle borsten in haar hand, speelde er even glimlachend mee, en bood de harde tepel toen aan Jaxon aan. De jongen was wild. Hij hapte naar de tepel, zoog hem gretig naar binnen. “Zachtjes, Jaxon,” fluisterde Victorija lief maar dwingend, haar stem laag en warm. “Beheers je… zoals wij jouw lust beheersen.” Hij kalmeerde licht. Een kort, onderdanig knikje gaf aan dat hij het begreep.

Weer werd de tepel aangeboden. Nu nam hij hem rustiger, voorzichtiger in zijn mond. Zijn lippen sloten zich eromheen, zijn tong cirkelde langzaam en eerbiedig over de stijve speen. Victorija kreunde luid, diep vanuit haar borst. Jaxon zoog iets dieper, nam de hele tepelhof in zijn mond, likte en zoog met beheerste honger. Victorija sloot even haar ogen, genietend van de jonge, gretige mond.

Victorija trok haar borst langzaam terug. Jaxon keek teleurgesteld omhoog, zijn lippen nog glanzend van haar speeksel. Ze liep naar een klein sacristiekistje tegen de muur, opende het en haalde er een grote, U-vormige dubbele dildo uit. Het donkere, gladde voorwerp glansde in het kaarslicht. Ze bracht het even naar haar lippen en kuste het bijna eerbiedig, voordat ze zich weer naar Jaxon draaide. “Neem hem,” zei ze zacht, maar dwingend, en hield de dildo voor zijn mond. “Maak hem nat… zoals hij straks jou zal nemen.”

Jaxon aarzelde even. Victorija tikte licht met de dildo tegen zijn lippen. Met tegenzin opende hij zijn mond. Ze schoof de ene kant langzaam tussen zijn lippen, liet hem eraan zuigen en likken tot de dildo glom van zijn speeksel. Telkens als hij even naar adem hapte, trok ze hem terug, alleen om hem meteen weer dieper te laten nemen. Toen ze tevreden was, trok ze de dildo terug. Ze opende haar dijen, plaatste de natte kant tegen haar eigen opening en duwde hem met een diepe, wellustige zucht bij zichzelf naar binnen. Haar ogen vielen even dicht van genot.

Jaxon keek met lichte paniek toe hoe ze achter hem ging staan, tussen zijn wijd gespreide benen. Hij rukte aan de boeien, maar ze gaven geen millimeter mee. “Nee…” kreunde hij zacht, bijna smekend. Een warme hand gleed over zijn borst. Katarina was naast hem komen staan, naakt en prachtig. Ze boog zich over hem heen en kuste hem teder. “Laat je nemen, lieverd,” fluisterde ze tegen zijn lippen. “Vecht er niet tegen. Je bent nu van ons. Alle drie.” Haar woorden kalmeerden hem. Hij knikte zwakjes.

Katarina klom op het altaar en ging schrijlings op zijn gezicht zitten, met haar rug naar hem toe, zodat ze haar moeder en oudtante kon zien. Langzaam liet ze zich zakken tot haar natte kutje precies op zijn mond rustte. Op hetzelfde moment voelde Jaxon hoe Elize zijn harde pik vastpakte en zich langzaam over hem heen liet zakken. Haar warme, strakke kut omvatte hem centimeter voor centimeter. Ze kreunde diep toen ze hem helemaal in zich had. Achter hem duwde Victorija de andere kant van de dubbele dildo tegen zijn strakke opening. Langzaam, maar onverbiddelijk, drong ze bij hem binnen.

Jaxon kreunde luid tegen Katarina’s kutje aan. Drie generaties vrouwen hadden hem nu volledig in bezit genomen. Katarina bereed zijn gezicht met rustige, diepe bewegingen. Elize reed op zijn pik, haar borsten deinend, haar ogen strak op Victorija gericht. Victorija stond tussen zijn benen en neukte hem anaal met krachtige, ritmische stoten, terwijl de dildo ook diep in haar eigen kut bewoog. De drie vrouwen bewogen in een langzaam, hypnotisch ritme, als een levend tableau van gedeelde lust.

Hun kreunen vulden de kapel, vermengden zich tot één geluid. Katarina kwam als eerste klaar. Luid en trillend, greep ze de borsten van haar moeder. Elize volgde kort daarna met een diepe, bijna dierlijke kreet. Victorija was de laatste. Ze stootte nog eenmaal diep, klemde zich vast aan Elize en liet haar eigen orgasme door haar lichaam razen. Drie vrouwen. Lichamen glanzend van zweet en lust, ademhaling zwaar en synchroon. Katarina leunde tegen de rug van haar moeder, Victorija rustte met haar hoofd in Elize’s schoot. Intiem. Verbonden. Gedeeld.

Katarina schoof iets dichter tegen haar moeder aan en fluisterde hees: “Mogen we hem laten komen?” Elize streelde haar dochters wang, een donkere glimlach om haar lippen. “We zullen hem erom laten smeken.” Victorija zuchtte diep, loom maar nog steeds opgewonden.

Langzaam stapten de drie naakte vrouwen om de offertafel heen en richtten hun aandacht op Jaxon. Hij lag daar, vastgebonden, zijn pik hard en kloppend tegen zijn buik, glanzend van hun sappen. Zijn ogen waren groot, zijn borst ging snel op en neer. Hij voelde een hand over zijn buik. Wist niet van wie. Een tweede hand volgde. Vanaf zijn dijen, zijn liezen. Een derde streelde zijn ballen. Hij wist niet van wie welke hand was. Hij voelde alleen vingers. Strelingen die hem plagend, precies op het randje hielden. Zijn heupen schokten omhoog, smachtend naar meer. “Alsjeblieft…” bracht hij moeizaam uit, zijn stem gebroken. De handen gingen door, plaagden hem genadeloos, “Alsjeblieft!”, gromde hij smekend. Harder. “ik smeek jullie…”

Elize boog zich iets dichter over hem heen. Haar stem was kalm, met een lieve klank, maar ook vol autoriteit: “Je bent nu van ons alle drie Jaxon. Geef het ons alle drie...” De handen bewogen sneller, strakker, meedogenlozer. Jaxon wist niet wie hem streelde, wie hem vasthield, wie hem over de rand duwde. Het was niet langer Katarina. Het was niet langer één vrouw. Het waren er drie. Met een rauwe, verslagen kreet kwam hij klaar. Zijn zaad spoot in krachtige, lange golven. Over Elize’s borsten, over Victorija’s hand, over Katarina’s buik. Golf na golf, tot hij helemaal leeg was. De drie vrouwen keken toe, streelden hem teder terwijl hij schokte en kreunde, tot de laatste druppel was gevallen.

Trefwoord(en): Anaal, Bdsm, Beffen, Femdom, Lust, Masturberen, Met Familie, Neuken, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!