Lord Bluebeard - 3 (Slot)

.
Enkele dagen na de meesterlijke show en ‘afterparty’ met de ‘catgirls’ is het tijd om op huis aan te gaan. Ik doe in Parijs nog een grote bestelling van de nieuwste attributen voor seks-spelletjes, waarna ik met een gehuurd rijtuig richting Calais vertrek. In tegenstelling tot de heenreis zit dit keer bij de oversteek van het Kanaal alles mee, ik vind niet alleen direct een kapitein die mij over kan zetten, maar de wind is ook nog eens gunstig.


Het was mijn verwachting pas morgenochtend aan te komen maar al rond middernacht bereik ik de oprijlaan van Pembroke-Castle. Het is zaterdagavond en zoals altijd staan er op deze meest bezochte dag van de week talloze rijtuigen en koetsen geparkeerd. Tot mijn genoegen constateer ik dat het nog steeds drukker wordt in mijn club. Anders dan anders ga ik nu echter niet eerst poolshoogte nemen of alles goed verloopt, maar zet ik koers naar ons privédomein. Ik wens eerst mijn echtgenote te begroeten. Haastig loop ik naar onze slaapkamer maar tot mijn onaangename verrassing tref ik haar niet aanwezig.

Haar slaperige kamermeisje trommelt mijn butler uit zijn bed, die vervolgens met een rood aangelopen hoofd stamelt dat ‘…my Lady waarschijnlijk in de club is.’ Even ben ik sprakeloos, vervolgens verbijsterd, om ten slotte in grote boosheid te ontvlammen. Mij staat bij dat ze me beloofde zich verre van de club te houden…

My Lady betrapt

Voordat ik daar met een verhit gemoed naar binnen storm realiseer ik mij echter bijtijds dat het vanavond de eerste zaterdag van de maand en dus maskerade-avond is. Snel kleed ik mij om in mijn gala-avondkostuum en doe een bijbehorend masker voor, wit met een lange scherpe neus, waarachter ik totaal onherkenbaar ben. Eenmaal in de club word ik al snel ondergedompeld in de opgewonden drukte die er op dit soort avonden heerst. Altijd al laten mijn gasten hun grenzen behoorlijk vervagen vanaf het moment dat ze mijn club binnentreden, maar de anonimiteit van een masker doet daar nog een schepje bovenop. Iedere conversatie ontaardt dan al gauw in een zwoel spel van aantrekken en weer loslaten, en menig koppel verdwijnt daarna gezwind naar een van de vele kleine salons, om daar hun ‘liefdesoorlog’ voort te zetten.

Ik realiseer me dat het nog knap moeilijk zal worden om in deze gemaskerde menigte mijn echtgenote terug te vinden en allereerst ga ik daarom op zoek naar mijn vriend Richard, die tijdens mijn afwezigheid als bedrijfsleider de honneurs waarneemt. Ik vind hem spoedig, omdat hij als enige niet gemaskerd is en als hij me ziet slaat hij me joviaal op de schouders: ‘welkom terug Jimmy, fijn dat je er weer bent. Was je trip succesvol?’ Ik ben echter niet in de stemming om hem met wat vrolijke smalltalk te woord te staan, en grom als antwoord ‘waar is Lady Pembroke!’

Richard kijkt me verbaasd aan en ik zie dat die verbazing oprecht is. ‘Ze is niet thuis, Richard en volgens mijn butler Andrew is ze hier.’ De verbazing druipt inmiddels van zijn gezicht. ‘Echt, serieus Jimmy, ik heb haar al die tijd dat je weg was hier niet gezien.’ Hetgeen mijn vermoeden sterkt dat Margareth de maskerade-avond heeft aangegrepen om eens anoniem de club te kunnen bezoeken. Het roept dubbele gevoelens in mij op. Ik wilde voorkomen dat zij in haar onschuld in contact zou komen met deze wereld, tegelijk ervaar ik een gevoel van trots dat ze zich zo ondernemend betoont. Maar waar is ze dan, damned!

In de grote lounge ga ik groepje na groepje bij langs, maar al snel besef ik dat ik misschien wel een speld in een hooiberg zoek, een speld misschien zelfs helemaal niet gevonden wil worden. Mijn clientèle van het eerste uur herken ik nog wel, ook al dragen ze een masker, maar inmiddels zijn er zoveel nieuwe dames toegetreden, dat ik de meesten van hen nauwelijks ken, laat staan nu iedereen gemaskerd is. Bovendien, wie zegt mij dat Margareth zich nog hier in de lounge bevindt, ze kan zich ondertussen ook al wel in een van de vele kleine salons bevinden voor een ‘behandeling’. Het maakt me witheet als ik alleen al aan die mogelijkheid denk.

Ik besluit ze allemaal bij langs te gaan en via de kijkgaatjes te checken. Maar net als ik de lounge verlaat om de grote hal met de brede trap naar boven te betreden, hoor ik een bekend lachje. In de uiterste hoek van de lounge staat een groepje dames met de hoofden dicht bij elkaar te converseren en al gauw kan ik onderscheiden wie van hen Margareth is. Ze oogt alsof ze een totale gedaanteverwisseling heeft ondergaan. Haar lange donkerbruine haren zijn niet zoals gewoonlijk opgestoken maar dwarrelen als een waterval van krullen over haar rug tot op haar billen. Verder draagt ze een goudkleurig Venetiaans masker, getooid met kleurige veren. Haar na de geboorte van onze kinderen weer ranke lichaam is gehuld in een lange donkerrode wijd uiteenlopende jurk, met een net niet uitdagend maar toch zeer aanwezig decolleté.

Mijn eerste impuls is haar ter verantwoording te roepen, maar dan besluit ik mij stil te houden, om haar een tijdje gade te slaan. Ik verschuil mij min of meer in de menigte achter haar, en tot mijn genoegen kan ik vanaf dit punt de dames niet alleen zien maar is hun gesprek ook goed te volgen. En dat is bepaald niet onschuldig, vrolijk bespreken zij de genoegens die hier te beleven zijn en welke hun voorkeur hebben. En als ik al gedacht mocht hebben dat mijn echtgenote van origine nog een verlegen plattelandslady was, dan wordt het tijd om dat beeld nu grondig bij te stellen. Margareth neemt volop deel aan het gesprek en leeft zich evenals haar gesprekspartners volop uit in de fantasieën die ze delen. Het is zelfsmeer dan dat, ze is zo te zien het middelpunt van het opgewonden groepje ladies.

Ik herken er twee van hen, beide dames genieten ervan om een man te domineren en hem als hun slaaf te behandelen. Met name Lady Hawkley heb ik een keer mogen bijstaan in haar fantasie, waarbij ze zich nogal op grove wijze op me uitleefde. Bondage, een afranseling, me onderdanig gedragen, alles passeerde in die ‘behandelsessie’ de revue. Dat uitgerekend mijn echtgenote zich hier nu overduidelijk verlustigt aan de praatjes van die in de seksuele lustbeleving doorgewinterde dames roept een onverwachte geilheid in me op. Dankzij de onverbloemde verhalen van de dames slaan de vlammen me uit en hoewel ik de afgelopen twee maanden meer dan voldoende aan mijn trekken ben gekomen ontstaat er in mijn pantalon flink wat actie. Mijn geslacht verheft zich in hoog tempo en algauw bevindt het zich in een staat van acute paraatheid.

Tegelijk voel ik me echter opnieuw heel boos worden. Wat denkt zij wel, mijn echtgenote, om zich hier tegen mijn wil in het hol van de leeuw te wagen. De gedachte dat ik haar met een ander zou moeten delen is onverdraaglijk, het maakt me rázend. Voor ik het goed en wel besef wend ik mij in een impuls tot het groepje dames. Lady Hawkley herkent me ondanks mijn masker direct, maar nog voor ze het woord tot mij kan richten neem ik Margareth bij de arm. Ze protesteert, maar zonder iets te zeggen trek ik haar uit het groepje. Pas als ik haar onder vier ogen heb grom ik ‘Dank u, my Lady, dat u zich zo goed aan onze afspraken weet te houden.’

De klauwen van het katje

Dan pas krijgt ze in de gaten wie ik ben en ik zie hoe achter het masker haar ogen wijd opengaan.
‘…ehm, wel…, ehm Mylord, ik kan het uitleggen!’ stamelt ze. Ik weet dat dit onze eerste echtelijke twist gaat opleveren en heb er geen enkele behoefte aan dat mijn gasten noch mijn personeel daarvan getuigen zijn. Dus trek ik haar zonder te reageren met haar hand stevig in de mijne achter me aan, de hal in en vervolgens de grote centrale trap op naar boven. Daar claim ik bij de major domus om een vrije salon en nadat hij die heeft geregistreerd neem ik Margareth daar mee naar toe. Eenmaal binnen kijkt zij haar ogen uit op de collectie boeien, zwepen en wat al niet meer die daar op een grote tafel gereedliggen of aan de wand hangen. Hmm, aan haar reactie te zien heeft ze blijkbaar nog niet eerder een behandelsalon van binnen gezien. Laten we het hopen, want als dat wel het geval is zal ik haar terugsturen naar haar ouders.

‘Kunt u alsnog uitleggen wat u hier doet?’ vraag ik haar dan, door mijn boosheid op de meest ijzige toon die ik kan produceren. Margareth komt tegen me aan staan en zegt dan op die verleidelijke toon die ik inmiddels zo goed ken van haar: ‘please Jimmy, doe niet zo boos. Het is maar onschuldig vermaak.’ Het gebruik van haar koosnaam voor mij heeft echter een averechts effect, mijn woede vlamt hoog op. Alsof het enige betekenis heeft, die naam, terwijl ze hier tegen onze afspraken in aanwezig is.

Voor ik goed en wel besef wat ik doe heb ik haar tegen de muur gedrukt en klik ik haar armen vast in de handboeien die vanaf het plafond aan kleine kettingen omlaag hangen. ‘Ik zal u laten zien hoe onschuldig dit alles is, Mylady’ grom ik. Uit de verzameling werktuigen neem ik een vlijmscherp mes en loop daarmee op haar af. Ze reageert ontzet, niet wetend wat ik van plan ben en kronkelt aan de boeien om los te komen. ‘Please Mylord…’ klinkt het dan timide, maar daarvoor is het nu te laat. Ik trek het decolleté van haar jurk naar voren, zet het mes erachter en snijd het kledingstuk tot aan de zoom in éen beweging open, waarna ik ook de mouwtjes lossnijdt en de jurk -of wat daarvan over is- op de grond valt. Hetzelfde doe ik met haar onderrokken, korset en onderkleding, totdat ze uiteindelijk naakt voor me staat.

Opnieuw doet ze een poging me te vermurwen: ‘please Jimmy, ik bedoelde het niet zo…’
‘Berouw komt altijd na de zonde Mylady. Ik zal u nu laten beleven in welk hol van de leeuw u zich heeft gewaagd’.
Maar dan wordt ze ondanks haar penibele situatie obstinaat: ‘waarom zou ik niets mogen terwijl u hier altijd uw genoegens beleeft?’
‘Omdat, Mylady, ik een man ben en u een vrouw. U heeft zorg te dragen voor voldoende nakomelingen en voor het runnen van mijn huishouden.’
‘Die nakomelingen heb je nu Jimmy, dus dat is klaar. Zit ik de rest van mijn leven nu met ze opgesloten? Ik dacht het niet! En voor dat huishouden van je heb je een butler!’
Haar reactie verbijstert me: ‘u miskent uw positie en opdracht, Mylady. Bovendien, het zijn er pas twee. En een butler is geen gastvrouw, dat bent ú!’
‘Twee kinderen is genoeg, Jimmy, daar zal je het mee moeten doen, ben er dus maar zuinig op. En laat me hier maar gastvrouw zijn, in die club van je’

Onwillekeurig heb ik bewondering voor haar, het katje slaat haar klauwen uit.
‘Ik bepaal wel of twee voldoende is, Mylady.’
‘Dat dacht ik niet Jimmy. Ik ben niet als de varkens in de boerderijen op je landgoed, die almaar biggen werpen.’
Ze verbijstert me totaal. Ik had gedacht een onwetend volgzaam plattelandswicht te huwen, maar wat ik kreeg is een mondaine jongedame die zich niet laat intimideren. En eerlijk gezegd wist ik dat natuurlijk direct al. Zo open als zij de huwelijksnacht in ging, dat had me meteen al moeten waarschuwen. Ik heb dat echter niet willen zien, want ik vond haar vanaf het allereerste moment aantrekkelijk.

Talent voor het ongewone

Maar van dat alles laat ik niet merken en zonder nog iets te zeggen kleed ik me uit tot ook ik volledig naakt ben. Mijn lans steekt stevig omhoog en daar zal ik haar nu mee gaan bewerken. Ze wilde mijn club leren kennen, nou, dan zal ik haar meteen ook maar inwijden. Ik controleer of ze voldoende vochtig is, trek dan haar rechterbeen omhoog en boor me in éen beweging volledig in haar. Achter het masker dat ze nog steeds draagt toch al donkere kleuren haar ogen nog een tintje donkerder. Ze is dus boos, maar het enige wat ze laat horen is ‘mpff’, waarna ze mijn stoten ondergaat zonder enige klacht.

Terwijl ik me in een staccato tempo steeds weer diep in haar stoot kijk ik haar aan, genietend van het vuur dat uit haar ogen spat. En langzaam maakt de boosheid dat zij mijn regels overtrad plaats voor een zekere trots. Trots dat deze pittige dame mijn echtgenote is en zij misschien toch ooit onderdeel kan uitmaken van dit verborgen leven. Want ik kan niet ontkennen dat het me in zekere zin oplucht dat ik mijn broodwinning niet langer geheim hoef te houden voor haar. En misschien heeft zij gelijk en zijn de twee kinderen die ze me schonk wel voldoende. Het bespaart we opnieuw een echtgenote met een dikke buik, waar vervolgens maandenlang niets mee te beginnen is.

Ik zie dat Margareth haar best doet om boos op mij te blijven, maar het is onmiskenbaar dat zij geniet en dat komt zeker niet alleen door mijn zwaard, dat ik onafgebroken steeds weer in haar schede drijft. De hele ambiance, de staande positie, het onbedekt zijn voor elkaar, haar armen in de boeien, haar gezicht nog steeds verborgen achter het masker, dat alles draagt eraan bij dat mijn echtgenotes innerlijke vuur steeds hoger oplaait. Als ik vervolgens ook haar borsten ter hand neem, ze masseer, nog steviger kneedt en de tepels opwrijf, werkt dat haar onontkoombaar naar een hoogtepunt. Voor het echter zo ver is trek ik mij uit haar terug, wat haar een gefrustreerde kreun oplevert. Het zij zo, het is niet de bedoeling dat zij al te snel in haar comfortzone terecht komt.

Uit de verzameling werktuigen selecteer ik een geselroede met meerdere uiteinden, waaraan leren bolletjes zijn bevestigd. Daarmee begin ik haar af te ranselen, niet te hard, gedoseerd, om te voorkomen dat er striemen op haar lichaam ontstaan. Maar toch wel met een zodanige kracht dat iedere slag door haar kronkelend wordt opgevangen, met ook iedere keer een kreuntje dat steeds luider wordt. Het valt niet meer te ontkennen, het lijkt erop dat ik haar een plezier doe. Binnen de kortste keren is mijn echtgenote terug bij het punt waar haar extase op uitbreken staat. Opnieuw boor ik mij diep in haar en beweeg haar er volgens naartoe. Luid kreunend beleeft zij haar orgasme, wat ik verleng door onafgebroken in haar te blijven stoten, tot het moment dat ik me luid kreunend in heer ledig.

Na afloop laat ik me neerzakken in een fauteuil bij het knapperende haardvuur, waar ik bij binnenkomst al een extra blok op gooide, om te voorkomen dat we het koud krijgen. Margareth hangt nog steeds aan haar handboeien, haar lichaam rozig door de slagen en de seks. Ik laat haar even aan haar lot over om te genieten van een glas goede cognac. Nadat ik dat heb genuttigd wordt het tijd voor de finale. Ik neem een fles verzorgende lotion en wrijf haar lichaam daarmee volledig in. Kronkelend van wellust ondergaat zij deze behandeling, vooral op de momenten waarop ik haar borsten en even later ook vagina behandel. Daar vermengt zich de lotion met mijn zaad dat uit haar loopt, en wat haar lichaam een zijdezachte glans verleent.

Het effect van de behandeling van haar lichaam onder mijn handen is dat mijn roede zich weer in volle glorie heeft verheven. Tot slot maak ik haar daarom los, draag haar naar het hemelbed, waar ik haar opnieuw binnendring. Uit vrije wil trekt mijn echtgenote haar benen hoog op, mij de toegang tot haar lichaam zo gemakkelijk mogelijk makend. Alle boosheid is verdwenen en dit keer neem ik haar dan ook in alle rust, me volledig richtend op haar en haar gerief. Ze is als was in mijn handen en volledig open en toegankelijk, zowel in lichaam als in geest.

En ze leefden…

In mijn kringen wordt altijd geringschattend gedaan over de huwelijkse liefde. De verbintenis tussen man en vrouw hoort puur gericht te zijn op de verwerving van nageslacht, daarnaast is een beleefde en welwillende wederzijdse houding voldoende om het huwelijk te doen slagen. Wat Margareth en ik beleven gaat echter dieper, niet alleen vandaag maar ook al eerder, eigenlijk sinds het begin van ons huwelijk. Ik ben haar gaan beminnen en ik moet mij vergissen als dat niet wederzijds is. Dit alles gaat tijdens onze liefdesdaad door mij heen. Wanneer we allebei opnieuw zijn bevredigd ga ik naast haar liggen en neem ik haar in mijn armen.


‘Was het zo voldoende kennismaking met mijn club, my Lady?’ fluister ik, haar aankijkend. Haar antwoord is een intense zoen die me tot in alle vezels van mijn lichaam raakt. Vanaf deze dag maken wij samen regelmatig gebruik van mijn faciliteiten. Soms is een blik al genoeg om te weten dat we hieraan toe zijn. Gaandeweg wijd ik haar in in alle aspecten van deze vorm van lichamelijk plezier en ze is een snelle leerling. Daarnaast ontpopt Margareth zich tot een perfecte gastvrouw, en het duurt dan ook niet lang of ze staat me iedere dag terzijde. En ik geniet daarvan, me niets aantrekkend van de schamperende opmerkingen van sommige heren over mijn huwelijkse liefde. We hebben het goed samen en dat wil ik zo houden…


Liefs,
Zazie

Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Engeland, Kinky, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!