Dansen Op Het IJs - 1

.
Met tranen in mijn ogen zwaai ik Colin uit. Terwijl de auto in de verte verdwijnt voelt het alsof er een stukje uit mijn hart wordt getrokken, wat door hem wordt meegenomen naar Texas. Ik voel me zo boos, en zo oneerlijk behandeld, dat zijn ouders helemaal geen rekening met ons wilden houden. Ze kunnen me nu verder wat met dat figure-skating, ik ben er helemaal klaar mee. Nadat de auto met daarin Colin definitief is verdwenen ren ik terug naar huis, waar ik naar boven stamp en me op mijn kamer opsluit. Om beurten komen ze naar boven, mum, m’n broer Andy, later na zijn werk ook nog dad, maar ik laat ze in hun sop gaarkoken. Als mensen geen rekening met mij willen houden, nou, dan hoef ik dat omgekeerd ook niet meer te doen.


Vervlogen dromen

Colin en ik leerden elkaar kennen op de eerste dag dat we naar school gingen. We waren nog maar kleuters, maar meteen al voelden we dat we bij elkaar hoorden, dat we elkaar aanvulden en we samen sterk waren, de hele wereld aankonden. Best wel vaak zijn gepest omdat we altijd zo close met elkaar optrokken, een meisje en een jongen die elkaars beste vriend zijn, volgens onze klasgenootjes was dat heel raar. Ze noemde ons een beetje pestend de Siamese tweeling, wat natuurlijk idioot was, omdat we helemaal niet aan elkaar vastgeplakt zaten, tenminste, niet letterlijk.

We waren amper zeven toen we het figure skating ontdekten. De winters hier in de bergen van Colorado zijn best wel lang en toen we eenmaal op het bevroren meertje achter het dorp het gewone simpele schaatsen goed onder de knie hadden, ontdekten we hoe leuk het is om samen kunstjes te doen op het ijs. Later vonden we het zelfs zó leuk, dat we ook ’s-zomers door wilden schaatsen en dus brachten onze ouders ons drie keer in de week naar een schaatsarena in het stadje verderop, waar we les kregen in alles wat met paarrijden te maken heeft.

Het was een tijd dat we allebei constant blauwe plekken hadden, maar dat deerde ons niet. Toen we begonnen met het liften en Colin moest leren me steeds hoger op te tillen oefenden we dat in het zwembad. In het begin was dat best wel raar omdat we elkaar almaar moesten aanraken op plekken waar je normaal gesproken niet zo gauw komt bij elkaar. Maar goed, we oefenden dus in het water omdat dat veiliger was en als we dan een lift onder de knie hadden gingen we er op het ijs mee door, stevig ingepakt met knie- en enkelbeschermers. Uiteindelijk werden we zo goed dat we aan steeds meer kampioenschappen gingen deelnemen, eerst regionaal en nu, eindelijk, zouden we voor het eerst gaan deelnemen aan de kampioenschappen van Colorado, begin volgend jaar in Denver. Maar dat gaat dus niet meer door.

Begin dit jaar werd ik verliefd op Colin. Misschien was dat wel onvermijdelijk, omdat we een twee-eenheid waren geworden en door het schaatsen ook nog eens extra vaak bij elkaar waren. En natuurlijk omdat we elkaar steeds maar aanraakten en soms echt heel intiem, op plekken waar een meisje zich normaal gesproken niet zo gauw door een jongen laat aanraken. Colin deed dat altijd zo lief en op een dag wist ik het ineens, dat ik hem veel meer vond dan alleen maar mijn beste vriend. In het begin durfde ik het hem niet te zeggen, maar op een gegeven moment merkte ik dat er bij hem ook iets veranderde.

Colin raakte me vaker aan dan nodig was en vooral bij het liften kwamen zijn handen op plekken waar ze echt niet hoefden te komen, op mijn borsten of om mijn poesje. Op een keer, toen hij me daarna neerzette en ik hem aankeek, wist ik het, hij vond me ook leuk. Voor ik het wist gaf ik hem een zoentje, waarna Colin me meteen goed vastpakte en me terug kuste. Vanaf die dag waren we een setje en na een tijdje beloofde ik hem dat hij me mocht ontmaagden als ik zestien zou worden, over twee maanden. Maar dat gaat nu dus ook al niet meer door.

Nooit, echt nooit meer wil ik op het ijs staan. Colin en ik hebben hemel en aarde bewogen om zijn ouders ervan te overtuigen dat ze niet moesten gaan verhuizen. Ook mijn eigen ouders heb ik eindeloos vaak gevraagd of Colin please pléase tot hij naar de universiteit zou gaan bij ons zou mogen komen wonen. Maar dat wilden ze niet, ze zeiden dat het geen zin had om dat te vragen, omdat Colins vader helemaal niet zo blij was met onze vriendschap. Hij werkt bij het leger en achteraf denk ik, of eigenlijk weet ik het wel zeker nu, dat hij vond dat Colin niet stoer genoeg wordt door zijn vriendschap met een meisje en natuurlijk ook door dat kunstschaatsen van ons. En dus moest hij mee naar de andere kant van het land, naar het hete Texas, of hij nou wilde of niet.

In opstand

Nadat ze om beurten allemaal een keer aan mijn deur hebben staan rammelen laten ze me de rest van de dag met rust. Nadat ik eerst lang heb liggen huilen ben ik uiteindelijk met mijn kleren aan op bed in slaap gevallen. Midden in de nacht word ik wakker en sluip dan naar beneden, om wat te eten te zoeken in de koelkast. Ik vind nog wat stukken van een pizza, van Andy natuurlijk weer, die ik gretig naar binnen werk, terwijl ik voor de tv zit. Ik heb een filmpje opgezet van een training van Colin en mij. Mijn moeder maakte die regelmatig als ze ons op kwam halen en zoals altijd nog even moest wachten, omdat we geen einde kregen aan onze training.

Opnieuw komen mijn tranen opzetten. We waren echt zo goed samen en hij was zo lief voor me. En hij was zo mooi om te zien, met die donkere krullen en chocoladebruine ogen van hem. Het trekt door tot diep in mijn buik, alles doet mee in mijn verdriet omdat ik hem kwijt ben. En zo vindt mijn moeder mij, een paar uur later, toen ze even naar het toilet moest en beneden geluid hoorde. Als ze ziet hoe totaal ontredderd ik ben trekt ze me tegen zich aan en fluistert ze alleen maar lieve woordjes. Gelukkig zegt ze niet dat het wel goed zal komen, want dat gaat dus echt niet gebeuren, dit komt nooit meer goed.

Een paar dagen lang ga ik als een zombie naar school, ik ben er wel maar toch ook weer niet. En niemand die het blijkbaar iets kan schelen want iedereen doet daar laat me links liggen, alsof ik besmettelijk ben. Nou ja, ze doen maar, het kan me ook niet meer schelen, want niks is meer hetzelfde. Ja, het gegeit van al die meiden met de jongens, dat is nog steeds hetzelfde, maar in de pauzes blijft naast mij de stoel leeg. Tot William op de vierde dag dat Colin weg is naast me neerploft. Ja, natuurlijk, William wel, dat heb ik weer, de mad-badboy van de school, die zich van niemand iets aantrekt, die altijd zijn eigen gang gaat en het niks kan schelen of mensen hem populair vinden of niet. William die in sloeberkleren rondloopt, zijn haar almaar door laat groeien alsof hij geen geld voor de kapper heeft en in alles altijd anders dan de anderen is. William, die twee klassen hoger zit dan ik en eigenlijk een maatje te groot is voor mij, dus wat doet hij hier.

Eerst kijkt hij me alleen maar een tijdje aan en dan: ‘hey Amy, is Colin weg?’
Ik rol met mijn ogen, de weirdo, alsof niet de hele school het hier al dagenlang over heeft, maar alleen niet met mij. ‘Zie jij hem hier ergens? Wat denk je?’
William haalt zijn schouders op en alsof het de normaalste zaak van de wereld is vraagt hij: ‘als je dan toch niet meer bezet bent, heb je zin om vanavond mee te gaan naar de bios?’

Ik heb best wel in de gaten dat hij al tijden een crush op me heeft, maar dat was altijd zíjn probleem, niet het mijne. Eerst wil ik hem afpoeieren, maar dan bedenk ik me dat weer een avond alleen op mijn kamer niet bepaald een fijn idee is. Oké, wat kan het me ook schelen en dus zeg ik ‘yep, haal me maar op thuis.’
‘Yéah’ roept hij zo luid dat iedereen omkijkt en weg is hij, mij met de verbaasde blikken van al die andere gasten achterlatend. Gelukkig is de pauze net voorbij zodat we terug kunnen naar de lessen.

Die avond pikt hij me met zijn rammelbak van een auto op en eenmaal in de film weet ik al snel waarom dit niet zo’n goed idee was. William denkt geloof ik dat hij tegelijk met het bioskaartje ook een toegangsbewijs voor mijn lichaam heeft gekocht. Iedere keer zit hij aan me en ook iedere keer weer duw ik zijn handen weg. In de pauze is hij inmiddels pislink en als hij me ervan beschuldigt dat ik alleen maar van hem wil profiteren geef ik hem ineens een zoen op zijn mond, waarna hij me tegen zich aantrekt en als reactie zijn tong in me steekt. Geen idee wat me bezielt, Colin is de enige die ooit een zoentje van me kreeg en nu ineens sta ik te lebberen met William. Maar ook dat kan me eigenlijk helemaal niet schelen, eigenlijk doet helemaal niks er nog toe en waarom zou ik dan niet gewoon een beetje lol hebben.

De weken daarna trekken we steeds meer met elkaar op en als mum op een gegeven moment zegt dat ze daar niet zo blij mee is, dat ze William een te ruige jongen vindt, laat ik haar weten dat ze daar helemaal maar dan ook echt helemaal niks mee te maken heeft. Dat ze er niet voor me was toen Colin uit mijn leven verdween en dat ze hier dus niks meer over te zeggen heeft. Dat ik vanaf nu zelf bepaal hoe ik mijn leven leid en dat ik dus zelf wel uitmaak of ik iets met William begin of niet.

Onder zijn invloed begin ik niet alleen anders te gedragen maar ook anders te kleden. Mijn best wel nette kleren ruil ik beetje bij beetje in voor slobberige skaterskleren, omdat ik me in de scene waarin William rondhangt thuis wil voelen. En dus laat ik ook mijn haren verven, zwart met rood, om eindelijk eens van mijn suffige imago verlost te raken.

Niet Colin maar William

Diep in mijn hart weet ik wel dat ik fout bezig ben, dat ik mijn verdriet over Colin probeer weg te stoppen door me in William zijn wereldje te laten trekken, maar het is zoals het is. Het alternatief is dat ik alleen door het leven ga en dat kan ik voorlopig echt totaal niet aan. Daarvoor mis ik nog veel te veel alles wat ik met Colin had.

Eindelijk is het zo ver dat ik zestien word, de dag waarop ik door Colin zou worden ontmaagd. Vanmorgen vroeg stuurde hij al een appje met zijn felicitatie en heel veel hartjes, maar wat heb ik daar helemaal aan, van iemand die meer dan duizend miles verderop zit. En dus, als ik die avond niet thuis mijn verjaardag vier maar met William weer eens in de skatehal ben, fluister ik hem in zijn oor dat hij me mag ontmaagden. Al vaker probeerde hij seks met me te hebben, maar tot nu toe poeierde ik hem af. Hij kijkt me met grote ogen aan en dan roept hij ‘yés! Wanneer? Nu?’

Heel even denk ik aan Colin, dat dit een verraad is tegenover hem. Maar dan haal ik mijn schouders op, Colin is er niet meer en het moet toch een keer gebeuren. Dus knik ik, waarna William bijna de skatehal uitrent, mij aan mijn arm achter zich aantrekkend. Even later zijn we in zijn oude Chevy op weg en als ik vraag waarnaartoe zegt hij met een brede grijns ‘suprise’. Buiten de stad stopt hij bij een klein motel, ja, natuurlijk, ik had het kunnen weten, ‘t ‘fuckmotel’. Heel origineel van William, maar niet heus, iedereen weet dat jongens hier hun meisjes mee naar toe nemen als ze het willen gaan doen en thuis geen privacy hebben.

Nadat hij een kamer heeft geboekt en een sleutel kreeg blijkt het een van de achterste kamers te zijn, waar we samen naartoe lopen. Ik krijg het allemaal amper mee, ik weet dat het nu eindelijk gaat gebeuren en dat ik dat hierna nooit meer met Colin samen kan doen. Toch zet ik het door, ik wil weer een goed leven hebben en misschien lukt dat op deze manier. Zodra we binnen zijn begint William aan mijn kleren te plukken en ik laat hem zijn gang gaan want uitstellen heeft geen zin, het kan maar beter snel gebeurd zijn.

Eerst knoopt hij mijn wijde broek los, die met een ruisend geluidje op de grond valt, vreemd, ik hoorde dit nog nooit eerder, alsof het een zucht is. Daarna stap ik eruit, waarop William mijn bloesje losknoopt. nadat ook dat is verdwenen haakt hij mijn beha los en alsof hij een oermens is valt hij daarna met een kreet aan op mijn borsten. ‘Wauw Amy, dit zijn de mooiste tietjes ever’ joelt hij enthousiast, waarna hij ze uitvoerig begint te bevoelen en aan mijn tepels draait alsof het lichtknopjes zijn. Het gaat wel heel erg snel allemaal, maar door dat gefriemel van hem aan mijn borsten kom ik toch al wel een beetje in de stemming. Ik zip zijn hoodie los en als die uit is trek ik zijn shirt over zijn hoofd, maar door zijn lange haren komt dat vast te zitten. William trekt het daarna met een haastige ruk uit en dan staat hij half bloot voor me. Hij is lang en breed en heel even laat ik mijn handen dwalen over zijn borstkas.

Maar dan tilt William me zonder iets te zeggen op en draagt hij me naar het bed, waar hij me languit op laat vallen. Meteen daarna trekt hij mijn slipje uit en lig ik helemaal bloot voor hem. Ik heb me voorbereid door de haartjes rond mijn poesje weg te scheren en haastig spreidt hij mijn benen, waarna hij er met een grom op aanvalt. ‘Whow Amy, wat ben jij een lekker ding ben jij’. Hij zet zijn tong tegen mijn poesje en begint me daar te likken. Eerst gaat hij een paar keer over mijn gleufje op en neer en als hij daarbij mijn klitje raakt span ik me aan, alsof ik mijn poesje hem op een dienblaadje aan wil bieden.

Ik pak met mijn handen zijn lange haren vol beet en trek er dan aan, om hem nog steviger tegen mijn poesje aan te drukken. Maar William vat dat anders op. Hij maakt zich van me los en trekt zijn sloeberbroek uit. Op dat moment blijkt dat hij helemaal geen onderbroek draagt, meteen komt zijn lange harde piemel tevoorschijn. Natuurlijk weet ik wel hoe die eruitziet, maar het is wel de eerste echte die ik in mijn leven zie en ik moet er toch even aan wennen dat dat grote apparaat zo meteen in mij wordt gestoken.

Het licht gaat uit

Opnieuw komt William tussen mijn benen liggen, waarna ik voel hoe hij het kopje van zijn piemel tussen de lippen van mijn poesje brengt. Gelukkig maakte hij dat net met zijn mond goed nat, maar toch vind ik het echt heel spannend. Steunend op mijn handen kijkt William me aan en met een brede grijns zegt hij ‘daar komt-ie, Amy’. Ik kan wel merken dat hij al vaker seks had want hij weet precies wat hij moet doen. Terwijl ik me dat zo bedenk stoot hij zich een eerste stukje in me. Het is echt een raar gevoel, het voelt daarbinnen veel te nauw voor zo’n groot ding, alles moet ervoor aan de kant. Ondertussen zet William door en hij schuift zich in me tot het op een gegeven moment pijn doen. ‘Auauw’ zeg ik dan zachtjes en heel even stopt William. Maar dan zegt hij dat het erbij hoort en ineens stoot hij zich diep in me, waardoor het voelt alsof hij me uit elkaar scheurt.

En dan ineens ben ik er niet helemaal meer bij. Ik sluit mijn ogen want Colin is levensgroot in mijn mind opgedoken en hij kijkt me superverwijtend aan. ‘Dit zouden wij toch samen doen?’ zegt hij best wel lief maar ook een tikje verwijtend. Dan pas besef ik wat ik aan het doen ben, hoe ik de afgelopen maanden me heb laten wegdrijven van alles wat ik voor die tijd belangrijk vond. En dan nu dit, dat ik me laat ontmaagden door William, die het al met de halve school heeft gedaan.


‘Hey Amy, ben je er nog?’ vraagt William dan, terwijl hij me zachte tikjes tegen mijn wangen geeft. ‘Ben je out of zo?’ Heel even kijk ik hem aan maar dan sluit ik mijn ogen weer. Ik wil hem even niet zien, ik wil terug naar Colin, die nog steeds in me zit en die eigenlijk mijn eerste jongen had moeten zijn. Ondertussen voel ik wel dat William in me begint te bewegen, een beetje naar buiten en dan weer helemaal in me. Gelukkig verdwijnt de pijn al snel en onderga ik het maar, alsof het een storm is die over me heentrekt. Want stormachtig is het wel, William begint steeds harder in me te stoten, bijna alsof hij boos is dat ik niet echt meedoe. Maar ik kan er niks aan doen, het lukt me niet goed om terug te komen, laat staan om ervan te genieten…

Liefs,
Zazie

Trefwoord(en): Eerste Keer, Maagd, Met Familie, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!