Gonnie - 48

Eenmaal in Schaarsbergen kreeg ik een appje van Rick. ‘Sorry dames en heren; de plannen zijn veranderd. Ik vertrek pas zaterdag. En niet vanuit Eindhoven, maar vanuit Flughafen Münster-Osnabrück. Er moet een nieuwe kist van de MAF naar Marseille. En die mag ik daarheen vliegen! Dus… Als jullie afscheid willen nemen: 12:00 melden bij de Flughafenfeuerwehr!’

Hij had er een foto bijgevoegd van Google Earth. Iets verder weg dan Vliegveld Beek, maar voor ons makkelijker te bereiken. “Negen uur vertrek, Gon”, zei Frank. “Je weet ’t nooit met die ‘Baustellen’ op de Autobahn.” Ik knikte. “En die fotolijstjes niet vergeten! Eentje voor Rick, eentje voor Coor.” Ik giechelde. “Als Coor Rick ook nog wat ehhh… ‘vuile was’ heeft meegegeven, kan hij ze daar mooi in verpakken.” Frank keek me met een trieste blik in zijn ogen aan. “Jaja. En dan het spulletje bij de douane onder de scanner en dan mag ‘Captain Rick’ uit gaan leggen hoe, wie en wat. Dan komt hij nooit van de grond, dame.” “Misschien niet, maar iets anders komt wel omhoog. Is het niet bij Rick, dan is het wel bij die lui van de douane…” Ik kreeg een tik op mijn schouder. “Ondeugend wicht.”

We gingen maar even aan het werk en met de zwemspullen gewassen en opgehangen en al mijn dozen voorlopig in Frank z’n ‘werkplaatsje’ beneden, ploften we op de bank met een beker koffie. “Zo. Hier kom ik niet meer vandaan totdat ik naar m’n bedje ga, Gon. Ik ben nogal gebroken.” Ik keek hem wat spottend aan. “Dan moet je je ’s avonds in Duitsland wat minder inspannen, jochie. Netjes gaan slapen met de handjes boven het dekbed en geen ondeugende dingetjes doen met Gonnie d’r panty. Kost veel te veel tijd en energie.” Hij keek terug, een trieste trek om zijn mond. “Jij hebt ook totaal geen compassie voor een vent die hard gewerkt heeft en eenzaam is hé?”

We gniffelden als samenzweerders en ik boog me naar hem toe. “Was het lekker, schatje?” Hij knikte. “Ik heb genoten, mooie sexy dame. Oké, het is niet te vergelijken met ‘the real thing’, maar het zorgde er wel voor dat ik even alle soft- en hardwaredingen vergat en alleen jou op m’n netvlies had. Mijn mooie, sexy vriendin, die zich helemaal aan mij geeft… Dank je wel daarvoor.” Een lange kus volgde. “Heb je dat vaker gedaan, Frank? Jezelf bevredigd?” Hij keek voor zich uit. “Sinds het vertrek van Hetty? Nee. Had ik totaal geen behoefte meer aan. Ik was opgeslokt door werk, studie, dit huis verder opknappen, wat judo… Seks was iets wat me overkwam. Een natte droom soms, wat me telkens een rotgevoel gaf. Pas toen ik jou leerde kennen…”

Hij zweeg even, keek me toen aan. “De avond na jouw sollicitatiegesprek heb ik me voor het eerst in jaren bevredigd, schat. Met jouw gezicht en je mooie lijf in gedachten. ‘Zo’n vrouw in mijn leven…’ heb ik toen gedacht, niet wetende dat ik je ruim een week later in mijn bedje zou vinden. En daar ben ik nog steeds bijzonder blij mee, schat.”

Ik knikte nadenkend. “Dus… dan heb jij drie jaar zo ongeveer als monnik geleefd. Toch?” “Ja. Behalve dat ik me niet vergreep aan..” Ik onderbrak hem. “Hé! Niet verder, meneer Veenstra. Dat zijn geen grappen!” “Sorry…” Een tijdje was het stil, toen vroeg hij vanuit het niets: “En jij, Gon? Nadat jullie afscheid hadden genomen van de club op de Veluwe?” Ik giebelde. “Ik heb niet als monnik geleefd, hoor. Fysiek is dat wat moeilijk voor een meisje…” Hij zuchtte. “Muts… Je begrijpt precies wat ik bedoel. Wil jij daar iets over vertellen?”

“Jawel hoor… Na ons afscheid op de Veluwe moesten we nog een half jaar studeren. En in Utrecht hadden we mooi driekamer-appartement: huiskamer, studeerkamer, slaapkamer, keuken, natte groep. Met boven ons een mooi plat dak waar je in de zomer heerlijk kon zitten. Hoorde bij het appartement. En dat konden we, ook nadat we gestopt waren met onze werkzaamheden, prima betalen; Annet en ik hadden ondertussen een behoorlijke spaarpot opgebouwd: ruim 20.000 euro. En daar kwam elke maand zo’n 1.500 euro bij van de vent die ons verwekt had. En in Utrecht sliepen An en ik in één bed…” Ik giechelde. “En soms kwam er van slapen weinig terecht; dan vreeën we dat de vonken ervan afspatten. En soms kwam Cora naar Utrecht, dan hadden we met z’n drieën seks met elkaar. Heerlijk!”

Hij bromde: “Jammer dat er geen camera in jullie slaapkamer hing… Had ik wel eens willen zien.” Ik kneep in zijn neus. “Smeerlap. Mijn onschuldige zusje bespioneren terwijl ze wijdbeens op bed lag met Coor op haar poes en mijn handen op haar borsten? Of Annet en ik, elkaar bevredigend met een dubbele dildo in onze poesjes? En dat allemaal in geile, sexy lingerie? En elkaar soms kliedernat makend met ons geil? Of je eigen vriendinnetje die knielend over haar zusje plast als zij zichzelf aan het vingeren is?” Hij keek me aan, zijn ogen groot. “Hebben jullie…” Ik knikte. “Ja. Lekkere natte meisjesseks. Geil aangekleed, met dunne lingerie, nylons of een panty. Heerlijk vrouwelijk. Genoten we van. En dan elkaar kliedernat maken. Elkaars geil oplikken en dan zoenen. Elkaar geil proeven. Of dat van jezelf, maar dan uit de mond van An of Coor… Over elkaar heen plassen en dan heerlijk nat vrijen… Een stel natte borsten betasten, of tussen de benen van je zus voelen als ze in haar slipje plast…”

Ik voelde mijn tepels hard worden en streelde er overheen. En naast me klonk Frank zachtjes: “Je word geil als je er aan denkt, Gon?” Ik knikte. “Ja. En niet zo’n beetje ook. Soms was het net een orgie. Nog heviger van in de Club. En weet je waarom? Omdat je elkaar helemaal, door en door kent. Je weet wat de ander heerlijk vind en daar kun je op anticiperen. Edgen. Plagen. Nét doen alsof je de ander haar ultieme genot wil geven, en op het allerlaatste moment toch nét niet… Het orgasme wat dan wat later komt, is dan des te heviger, schat. Seks tussen meisjes is meestal heerlijk zacht en lief, maar soms ook hevig en keihard. Dan…” Ik giebelde. “… dan is het maar goed dat ons huis in Born ver van de openbare weg én bebouwde kom ligt. En ons appartement in Utrecht behoorlijk geluiddicht was.”

Hij zuchtte. “En ik maar eenzaam liggen te wezen hier…” Ik trok hem tegen me aan. “Je kunt dat de komende jaren compenseren, schatje. Bij je eigen mooie Rooie. Dat beloof ik je. En nu wil ik met jou naar bed. Lekkere heteroseks met mijn eigen lover. Want jij hebt iets wat noch Annet, noch Cora heeft. En dat vind ik héél lekker. Diep in mijn, ondertussen wat vochtige, poes. Kóm.” Ik keek naar zijn broek. “Volgens mij ben jij ook wel in de stemming voor een lekker potje vrijen, Frankieboy.” Hij bromde: “Vind je het gek, met zulke verhalen?” Ik giebelde, terwijl we de trap af liepen: “Jammer voor dat het alleen de verhalen zijn hé? En niet de filmpjes… Hij draaide zich beneden naar me toe. “Nee, dat is niet jammer, schat. Ben ik blij om. Want filmpjes, hoe goed bewaard ook, kunnen door één ondoordachte beweging met je vinger pats-boem op Internet terecht komen. Laat staan als die filmpjes in verkeerde handen terecht komen. Dan is het leed niet te overzien.”

Ik kuste hem. “Daar heb je gelijk in. En nu: geen zorgen over filmpjes: ik wil nu met je vrijen, Frank Veenstra. Lekker klaarkomen. Hoe…” Hij onderbrak me. “Jij zei net iets over hoe je van lingerie genoot. Nu ook? Met mij?” Ik knikte hevig. “Ik trek niet alleen voor jou sexy setjes aan, schat. Ik voel me er heerlijk ‘vrouw’ in. Mooi, sexy, geil… Soms is het aantrekken van een mooie panty of een stel nylons al genoeg om me klaar te laten komen… Of zelfs het er over praten… Deze broek kan ik morgen niet meer aan; die is al behoorlijk vochtig.” Hij pakte me bij mijn schouders en draaide me om, zodat ik met m’n rug naar hem toe stond. En in mijn oor hoorde ik: “Laat eens voelen…”

Zonder af te wachten maakte hij het knoopje van mijn jeans open en trok de rits omlaag. Een hand gleed in mijn broek en ik hijgde van verrassing. “Fránk! Wat…” “Ik wil voelen hoe nat je bent. Lekker je natte slipje betasten. Want dat maakt mij ook geil, schatje…” Ik bromde. “Volgens mij heb je dat nu wel gevoeld, schatje. Maar ik wil méér. Lekkere geile lingerie aan. Mooie nylons. En dan…” Ik keek hem recht aan. “In de douche. Elkaar kletsnat maken en dan geneukt worden. Gebukt, en dan van achteren hard geneukt, terwijl…” Ik schokte toen zijn hand stevig over mijn poes tastte. Een poes die natter werd. Ik trapte mijn schoenen uit, toen mijn broek. “In de dozen in jouw werkhok… Even wat pakken, dan naar de douche. En jij helemaal naakt!” Ik trok m’n jeans op en sprintte naar Frank z’n werkhok. Daar griste ik een satijnen onderjurkje, een dun, sexy slipje en een stel nylons uit een doos en rénde naar boven. Voor de douche smeet ik m’n kleren op een hoop en trok het jurkje aan. In de douche de nylons. Holdups, lekker lang, met een brede kanten boord. Toen het slipje. Ik streelde mijn poes hevig. Twee vingers naar binnen, duim op m’n clit… Ik werd in recordtijd bloedgeil! Mijn kutje sopte. Lekker!

Toen klopte Frank op de deur. “Gon?” “ Kom maar binnen, lekker ding…” Hij kwam de deur door, helemaal naakt en ik voelde mijn tepels verstrakken. Zijn pik stond recht vooruit, dik en schokkend. Een ondeugend lachje op zijn gezicht. “Kom jij eens bij Gonnie…” Ik pakte zijn harde geslacht beet en trok hem zachtjes naar binnen. De deur deed ik achter hem op slot. “Zo. Je bent nu van mij en kunt niet meer weg.” Ik kuste hem, wreef me tegen hem aan en genoot ervan. Hij kreunde toen hij tussen mijn billen voelde. “Heb jij jezelf…” Ik knikte. “Ja. Lekker geil. En nu wil ik helemaal nat worden. Door jou. Kun je dat, denk je?” Hij keek vragend. “Plas over me heen, Frank… Over mijn borsten, je pik in mijn jurkje. Over mijn geile poes, mijn mooie benen… Maak me lekker nat! En daarna plas ik over jou. Lekker samen tegen elkaar aanglibberen…”

Ik kneep in de wortel van zijn pik en zijn gezicht vertrok even. “Auw!” Ik lachte. “De druk van de ketel halen, geile vent. Met een stijve kun je niet plassen…” Hij bromde wat. Ik deed de stop in de afvoer van de douchebak, zette er een krukje in en ging zitten. “Nú, Frank…” Hij sloot zijn ogen en ik zag hem persen. Na een paar seconden gromde hij: “Het komt, geile Gon… Al dat zwembadwater…” De eerste druppels dropen uit zijn pik over me heen. Toen het een straaltje werd trok ik de hals van mijn jurkje naar voren, zodat het vocht over mijn tieten liep. “Jaaa… Dat voelt lekker… Kijken Frank! Kijk naar je pissletje…” Hij keek me aan. “Gón… Je bent…” De straal werd harder en ik pakte zijn pik zachtjes vast. “Nu tegen mijn slipje… Ahhh…. Lekker, Frank! Jouw hete pis op mijn geile…” Toen dirigeerde ik de straal over mijn jurkje: ik werd kletsnat! “Oh… Als je toch eens zoveel sperma had, Frankie… Ik zou er in willen baden!” “Een zwembad vol zeker? En dan om en om baantjes boven en onder water? Geile muts…”

Ik giebelde. “Zeker weten. Samen met Annet… en Coor…” De straal veranderde in druppeltjes. Ik boog me voorover en nam zijn heerlijke pik in mijn mond. “Even leegzuigen, hoor…” Hij smaakte zoutig. “Gón… Wat lekker…” Ik knikte. “Ja. En nu jij. Zitten op dat krukje. En lik mijn kut, door dat geile slipje heen! Streel mijn benen, mijn tieten en laat me genieten. Ik ga lekker over jou heen pi…” Verder kwam ik niet: ik voelde zijn tong al over mijn slipje. En een vinger tussen mijn billen! Ik zette een been op het krukje en de sluizen gingen open. Frank wreef over mijn poes, mij intens aankijkend. “Gón! Wat ben jij…” Ik knipoogde. “Vonden Annet en ik, als we héél geil waren, vreselijk lekker, schatje… Kun je nagaan hoe ik me nu voel.” Ik kneep de stroom af; Frank was nu kliedernat. En hárd! Zijn geslacht stond recht overeind, schokkend en trillend.

“En nu, geile vent… Ga ik jou neuken. Lekker mezelf op jouw mooie pik spietsen.” Ik giebelde. “Ooit gehoord van Vlad the Impaler?” Frank trok een smerig gezicht. “Hou even op, zeg. Mij vergelijken met een van de grootste sadisten uit Roemenië? Als ik zoveel op die vent lijk, zou je dan niet als de bliksem een nieuw vriendje zoeken?” Ik trok mijn slipje opzij en liet me langzaam op hem zakken en voelde hem in me glijden. Ja, glijden. Zachtjes rekte hij me op, een heerlijk gevoel. En toen ik op zijn bovenbenen zat, keek ik hem aan. “Een nieuw vriendje? Echt niet. Die heeft vast niet zulke mooie ogen. En zo’n ondeugend glimlachje. En zo’n lekkere paal in mijn poes…” Ik begon langzaam op en neer te gaan en Frank legde zijn armen om me heen. “Je bent een heerlijke, geile wip-poes, Gonnie Peters. Waar ik graag mijn paal in steek.”

Ik kuste hem. “En hier nog een cadeautje van je geile vriendinnetje, Frank…” Ik ontspande mijn blaas en Frank’s ogen werden groot. “Schat… Wat lekker! Wat geil…” Ik kuste hem. “Ik blij dat je het lekker vind… Lekker plassen met jou in me. En nu wil ik klaarkomen! Een lekker orgasme…” Ik kneep met mijn kutspieren en wipte nu snel op en neer. Zijn ogen gingen dicht van genot. “Blijf me aankijken, Frank! Kijk naar me als ik…” Ik kon m’n zin niet meer af maken: ik kwám! Hevig schokkend zat ik op Frank z’n schoot. En hij hield me vast, kuste me, streelde me en… kwam ook klaar! Ik voelde zijn pik opwippen en toen spuiten! Hij gromde. “Geile Gon… Je melkt me helemaal leeg met je sexy lijf…” Hijgend zaten we tegen elkaar aan en keken naar elkaar.

Frank keek een beetje beschaamd en zei: “Deden we dit écht?” Ik kuste hem en zei toen: “Ja. Lekkere ondeugende, vieze spelletjes. Niks ‘clean’, maar genieten van elkaar op elke manier die we samen leuk vinden. Goed begrepen, Frankieboy?” Hij kuste me terug. “Je hebt goeie argumenten schat. Maar…” Hij lachte voorzichtig “…Ik denk dat deze therapie nog een paar keer uitgevoerd moet worden om de herinnering aan ‘cleane seks’ uit mijn systeem te krijgen.” Ik likte zijn neus. “Je bent een ondeugd. Maar hou rekening met een heel hoog tarief, meneer Veenstra. Een tarief waar je je hele leven aan vastzit: het onderhouden van ene mevrouw Gonnie Peters. En niet alleen in haar primaire levensbehoeften, zoals eten en drinken, maar ook haar verlangen naar geile seks. Ben je bereid dat tarief te betalen en te tekenen bij het kruisje?”

Een hand gleed over mijn billen richting mijn poes. “Volgens mij heb ik net ín uw kruisje getekend, mevrouw.” Ik giebelde. “Ja, daar heb ik iets van gevoeld, geloof ik…” Ik ging voorzichtig van zijn schoot af en trok de stop uit de douchebak. “En nu lekker douchen, mooi vent. En dan naar bed, slapen. Morgen nog een dagje werken in Ede, een laatste nachtje slapen in Renkum en dan…” Ik deed de douche aan en we wasten elkaar. Lekker rustig, lekker intiem. Toen Frank onder de douche uitging, spoelde ik mijn poes lekker schoon en kreeg van Frank een droge handdoek. “Ik pak even een lekker nachthemdje voor je.” Hij verdween naar beneden en kwam terug met een lang nachthemd. “Niet zo sexy, wel lekker warm, schoonheid.”

En even later lagen we in bed. “Frank…?” “Uhuh?” “Weet je nu dat seks niet ‘clean’ hoeft te zijn?” Hij kuste me. “Daar was ik al een paar weken achter, schat. Sinds dat ik jou ken. En daar ben ik héél blij mee. Je verrast me telkens weer. En telkens is het heerlijk om met jou te vrijen. En in je ogen te kijken als je een orgasme krijgt…” Ik trok een wenkbrauw op. “Hoezo?” “Die prachtige groene ogen van je stralen dan zo mooi… Als je ze ten minste niet dichtknijpt op het ‘moment suprême’. Op zo’n moment zie ik je helemaal genieten, schat. En ben ik zielsgelukkig dat ik je dat gevoel kan geven.” Ik kuste hem. “Ja. Jij mag me dat gevoel geven. Telkens weer. Alleen…” Ik gaapte. “…nu even niet meer. Eerst slapen, mooie vent van me. Welterusten.” “Lekker slapen, geile Gon.”

Ik giechelde. “Jij ook, frivole Frank…” Ik rolde tegen zijn rug aan, sloeg een arm om hem heen en genoot ervan. “Lekker warm hoor, dit nachthemdje”, bromde Frank. “Maar als ik mag kiezen geef ik de voorkeur aan zo’n sexy onderjurkje en een mooie panty. Of nylons natuurlijk.” Ik kreunde. “En me dan midden in de nacht, als ik me omdraai, meteen te penetreren zeker? Mooi niet, meneer. Slapen!” Daarna werd het stil…

De woensdag was een dag van hard werken. Ik sloeg de lunchwandeling over, at mijn brood achter mijn bureau en ging pas om zeven uur ’s avonds, na een serieuze snauw van Simon naar huis.

“We hebben niks aan je als je maandag als een dweil hier aankomt. Yvon kan, als het nodig is, bijspringen en ook Mariëlle is niet gek. Naar huis jij!”

Ik bedankte hem met een zoen op z’n wang, waarna hij gromde: “Bedankt hoor. Als er nu een privé-detective op de loer staat met een camera kan ik m’n biezen pakken bij Yvon.” En toen ik gniffelde, snauwde hij er meteen achteraan: “En jij gaat dan niet met Frank samenwonen, mevrouw Peters!” Mijn lachje was toen breder geworden. “Dan maken wij het sámen toch gezellig, Simon?” Hij wees dreigend naar de voordeur. “Er uit jij! Ga dozen inpakken of zo!” Met een brede grijns was ik weggereden naar Renkum. Tien minuten voor sluitingstijd viste ik nog een magnetron-maaltijd bij de supermarkt op. Smaakte nergens naar, behalve naar zout, maar ik moet toch iets eten. Ik pakte daarna nog een paar dozen in en vond het toen welletjes. Ik was redelijk kapot. Om negen uur lag ik voor de laatste keer in m’n bedje in Renkum.

En lag na te denken. Ik had ruim anderhalf jaar in Renkum gewoond en over het algemeen met plezier. Totdat ik merkte dat de overburen me wel héél goed in de gaten hielden, toen was het ‘woongenot’ wat minder geworden. Enfin, dat had ik nogal bot opgelost en sinds die tijd was mevrouw de Hooghe niet meer aan de deur geweest en had ik zelf maatregelen getroffen dat meneer de Hooghe niet meer in mijn slaapkamer kon kijken…

Donderdag werkte ik hard door: de achterste slaapkamer, die als ‘logeerkamer’ had gediend was leeg, alle kasten waren gedemonteerd, het bed ook, de overige meubels stonden klaar om ingeladen te worden richting de Kringloopwinkel. ’s Middags was er iemand geweest die de zaak had bekeken: alles kon mee. Ze konden het ook op komen halen, maar ik hield de zaak liever in eigen hand door het spul te brengen. Dan zou mijn strakke verhuis-schema ten minste niet in de war komen: één keer naar de Kringloop in Wageningen rijden, dan terug naar Renkum, het overige spul inladen en naar Schaarsbergen brengen, dan terug, de bestelbus inleveren en nog wat klein spul naar Schaarsbergen rijden. Frank zou zijn gereedschap vrijdag meenemen naar Renkum: gaten dichtplamuren, schroeven verwijderen, schoonmaken… En om drie uur ’s middags zou de eind-inspectie van de woningbouwvereniging plaatsvinden en dan de meteropneming en sleutel-overdracht.

Donderdagmiddag om half vijf sloot ik het huis af en reed, met een volle auto, naar Schaarsbergen. En daar trof ik een lieve Frank aan die kookte en me behoorlijk in de watten legde. En ’s avonds in bed zei: “Je mag me bedanken als je weer een beetje bekomen ben van de verhuizing schatje. En fit bent, want dat zul je nodig hebben.” En met een grijns was hij verder gegaan: “En oh ja: je lingeriekast een beetje hebt geordend, want wat daarin zit heb je dan hard nodig.” Ik had hem een stomp gegeven. “Ga zo door, Frank Veenstra, en je hoeft morgen niet meer te helpen met verhuizen. Dan blijf ik gewoon in Renkum wonen en je bekijkt het maar. Ben je weer alleen in je jungle. Terug bij af.”

Hij had me naar zich toegetrokken en zachtjes, maar bloedserieus gezegd: “Dat wil je me niet aandoen, schat.” En ik had hem gezoend en geantwoord: “Natuurlijk niet, gék. Vanaf morgen woon ik hier. In deze dependance van Burgers’ Bush.” En zo waren we gaan slapen.

Vrijdag vertrokken we om half acht vanuit Schaarsbergen. We konden de bestelbus om acht uur ophalen, dus… De bus was snel geregeld en we reden door naar Renkum. Ik reed. Het was even wennen aan de afmetingen, maar ik had vaker een bestelbus gereden. Voor mijn huisje stond al een comité te wachten: Rick, Coor, Annet, Hans en toen ik de bus parkeerde kwam Mariëlle ook aanrijden. Die moest natuurlijk kennismaken met de rest en knipperde een paar keer met haar ogen toen ze Annet zag. “Jullie… jullie zijn écht twee druppels water! Wat leuk!”

“Niks leuk”, bromde ik. “Zij pikte altijd de knappe jongens voor m’n neus weg, het rooie kreng.” Annet grijnsde, duwde Hans naar me toe en zei: “Hier, zus. Zo’n knappe jongen. Doe er wat leuks mee.” En meteen trok ze Frank naar zich toe. “Jij ziet er ook wel aardig uit… Wat denk je, zullen wij eens ruilen?” Frank schudde zijn hoofd. “Geen zin in An. Dan moeten we over een paar dagen wéér iemand verhuizen. Wát zeg ik? Twee mensen. Da’s heel slecht voor je rug, wist je dat?” Hans was, zoals gewoonlijk de rust zelf. Hij sloeg een arm om me heen en zei tegen Mariëlle:

“Mijn aanstaande schoonzus is best lief, maar ik prefereer toch écht mijn eigen meisje.” “Wat ben jij diplomatiek, Hans”, complimenteerde ik hem en hij lachte. “Moet wel, als je een relatie met jouw zus hebt. Anders krijg je ’s avonds weer iets naar je hoofd…” “Ik ken het, Hans”, zei Frank klaaglijk.

Cora greep in. “En nu is het klaar! Gon: jij zet koffie. Wij hebben al een rit van ruim een uur achter de rug. De rest: nog even zitten, dan vertelt Gon wat we moeten doen. En na de koffie: hard aan het werk. Begrepen?” “Zeker, juf Coor…” Rick stootte Mariëlle aan. “Kijk. Dat is nou mijn meisje. Op het eerste gezicht heel lief en zo, maar vergis je niet: ze heeft de hondjes héél goed onder controle…” “En jou ook, Rick Peters!” Cora’s stem klonk hautain. “Ja schat. Daarom ben ik blij dat ik morgen in Marseille weer over kan stappen in een kist van Air France, schat.”

Cora’s ogen flikkerden en ik vond dit een goed moment. “Coor… Rick: voordat jullie de voor- en nadelen van de stewardessen van Air France gaan bespreken: Frank en ik hebben nog een cadeautje voor jullie. Nou ja: twee cadeautjes in feite.” Ik pakte de fotolijsten, mooi ingepakt en gaf ze aan hen. “Alsjeblieft. Voor de eenzame momentjes.” Het werd even stil, toen gilde Cora het uit. “Gón! Wat mooi! Dank je wel, schat!” Ik wees op Frank. “Daar staat de fotograaf. Gelieve hem niet dood te knuffelen; ik wil ook ná vandaag nog wel wat plezier van hem hebben.” Cora gaf Frank een zoen op zijn wang. “Dank je wel, Frank. Die foto komt op mijn kamer!” En van Rick kreeg hij een hug. “Merci, kerel. Prachtfoto. Ga ik héél zuinig op zijn.” En met een blik op Cora: “En de stewardessen van Air France mee op afstand houden, natuurlijk… ‘ Excusez-moi mes dames, mais j'ai déjà une petite amie…’ Of het helpt, met mijn uitstraling? Ik weet het niet, maar…”

Cora snauwde: “Je doet je best maar eens, arrogante vliegmeneer!” Met de koffie op, joeg ik iedereen aan het werk. “Rick, Hans, Frank: bus inladen met al deze meubels en naar de kringloop brengen. Dames: zodra die meubels uit de weg zijn: al het spul uit de achterkamer in de tuin zetten. Dan kan dat straks meteen de bus in als die terugkomt. Als we daarmee klaar zijn: gaatjes in de muren dichtstoppen en netjes plamuren. En als al het spul uit huis is: gaan we allemaal schoonmaken. Om drie uur komt de woningbouw controleren en hoop ik dat we de sleutels kunnen overdragen. Dus… Aan het werk!”

De dag verliep snel. Natuurlijk moest hier en daar nog een ‘noodreparatie’ plaatsvinden, maar over het algemeen ging alles prima. En om kwart voor drie stond de inspecteur van de woningbouw voor de deur en leidde ik hem rond. En na een kwartier zei hij: “Dit ziet er prima uit, mevrouw Peters. We nemen samen de meterstanden nog even op en dan mag u mij de sleutels geven. Dan tekenen we samen dat de woning netjes is opgeleverd. Volgende week schrijven wij dan uw borg over en is het klaar.” Zo gezegd, zo gedaan en tien minuten later draaide ik voor het laatst de sleutel om en gaf die aan de man. “Veel geluk in uw nieuwe woning, mevrouw!” Hij vertrok.

Ik nam nog even afscheid van de buren links van me; met hen had ik een prima verstandhouding gehad. Meneer en mevrouw de Hooghe kregen géén afscheidsgroet. Dit op aanraden van Frank.

“Oké dames en heren… We gaan richting Schaarsbergen. Volg de bus!” En in colonne reden we Renkum uit…

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!