Kennismaken Met Haar Dochter - 3

De Afgrond

De weken na ons weekend aan zee verliepen in een waas van gespeelde normaliteit. Ik deed alsof er niets was gebeurd. Maria wist niet dat er iets was gebeurd. En Lena... Lena glimlachte, hield zich gedeisd, en wachtte.

Ik keek naar haar tijdens het avondeten, zag hoe ze nonchalant een lok haar achter haar oor streek, mij aankeek terwijl ze een glas water naar haar lippen bracht, en ik voelde mijn maag samenknijpen. Ze was beleefd, afstandelijk, en de venijnige berichtjes waren gestopt. Het was alsof ze me met rust liet.

En dat was precies wat het zo ondraaglijk maakte.

Ik begon te twijfelen. Aan mezelf. Aan alles. Wanneer ik Maria kuste, zag ik Lena's lippen voor me. Wanneer ik Maria's borsten streelde, voelde ik de tepelpiercings van Lena opnieuw tegen mijn rug prikken. Wanneer ik seks had met Maria, hoorde ik Lena's stem in mijn hoofd: 'U bent precies zoals alle anderen.'

Wat als ze gelijk had? Wat als die ene fractie van een seconde, die eerste blik op haar lichaam bij onze kennismaking, de ware ik was geweest? Wat als al die jaren van fatsoenlijk leven slechts een dekmantel waren geweest, een masker dat ik zo lang had gedragen dat ik het zelf was gaan geloven?

De gedachte maakte me misselijk. En opgewonden. Het was niet alleen fysiek—al was dat er zeker—het was ook iets anders. Iets duisters. Iets dat me liet voelen alsof ik op de rand van de afgrond stond, met haar hand op mijn rug, klaar om me erin te duwen.

~

Het was een dinsdagavond, drie weken na ons weekendje. Maria en ik waren vroeg naar bed gegaan. Ze had een lange dienst gedraaid in het ziekenhuis en was uitgeput. Binnen tien minuten nadat haar hoofd het kussen raakte, ademde ze al diep en regelmatig. Ze was altijd een diepe slaper geweest, een van de dingen waar ik stiekem jaloers op was. Ik lag naast haar, starend naar het plafond, mijn gedachten zoals altijd nergens en overal.

De slaap wilde maar niet komen. Ik draaide me op mijn zij, sloot mijn ogen en dwong mezelf aan niets te denken. Langzaam voelde ik de vermoeidheid winnen, mijn lichaam ontspannen, de rand van mijn bewustzijn vervagen.

Tot ik wakker werd van een geluid.

Een zacht, ritmisch kraken. Het kwam uit Lena's kamer, aan de overkant van de gang.

Ik verstijfde. Mijn hart begon sneller te kloppen. Nee. Niet weer. Niet nu.

Het geluid kwam opnieuw, duidelijker deze keer. Een lange, trillende zucht, gevolgd door een zacht gekreun dat in intensiteit toenam. En toen, laag en schor, een mannenstem: "Rustig aan, schatje... je bent zo geil vandaag..."

Dylan.

De muren in dit oude huis waren dun. Te dun. En Lena wist het.

Ik probeerde me om te draaien, mijn gezicht in het kussen te drukken, de geluiden te negeren. Maar mijn oren spitsten zich, tegen mijn wil in, naar elk detail.

Het ritme versnelde. Het kraken van haar bed. Het geluid van huid op huid, vochtig en regelmatig. Lena's stem, jammerend. "Ja... ja, daar... oh God, Dylan... harder..."

Mijn pik begon te reageren. Ik voelde de vertrouwde, vernederende zwelling, de bloedstroom die zich een weg baande naar waar ik hem niet wilde hebben. Schaamte overspoelde me. Ik lag naast Maria, de vrouw van wie ik hield, en mijn lichaam reageerde op de geluiden van haar achttienjarige dochter.

"Zeg het," hoorde ik Dylan grommen. "Zeg wat je wilt, schatje."

"Hmm... ik wil je lekkere grote lul..." Lena's stem was hijgerig, wanhopig. "Alsjeblieft, daddy... neuk me harder... ik ben je brave meisje..."

'Daddy'. Het woord brandde in mijn oren. Een fantasie, een rol, een perversie die ze met hem deelde. En tegelijkertijd voelde ik mijn erectie tegen mijn buik aandrukken, pijnlijk hard, alsof mijn lichaam een eigen wil had ontwikkeld die niets te maken had met de man die ik dacht te zijn.

Ik kneep mijn ogen dicht. Probeerde aan iets anders te denken. Aan oude kaarten, aan stoffige archieven, aan de geur van bloemkool en gebakken spek. Aan Maria's lach. Aan haar warme hand in de mijne. Maar de geluiden drongen er doorheen, meedogenloos, alsof ze rechtstreeks in mijn hersenen werden gepompt.

Het bed kraakte harder. Lena's kreten werden luider, minder gedempt. Ze deed geen enkele moeite om stil te zijn. Ze wilde dat ik het hoorde.

"Ja... oh ja... ik kom... oh God, daddy, ik kom..."

Een diepe, dierlijke grom van Dylan. Een laatste, gesmoorde kreet van Lena. En toen, stilte. Alleen het geluid van hun hijgende ademhaling, langzaam afnemend, tot ook dat verdween.

Ik lag roerloos, mijn lichaam gespannen van top tot teen. Mijn erectie was ondraaglijk, mijn hart bonsde in mijn keel. Naast me sliep Maria verder, ongestoord, onwetend van wat er zich in de kamer van haar dochter afspeelde.

Ik dacht dat het voorbij was. Dat ik nu eindelijk kon gaan slapen.

Maar tien minuten later begon het opnieuw. Langzaam eerst, alsof ze hun adem nog moesten vinden. Maar toen het ritme weer op gang kwam, werd het al snel even meedogenloos als voorheen. Ze waren pas net begonnen. Ik hoorde Lena's stem, zacht maar duidelijk.

"Oh ja, papa... je bent alweer zo lekker hard... oh, oh... ik voel je zo fucking goed!"

"Hm... wacht maar tot ik straks in je strakke kontje zit..."

Gegiechel. Een zachte 'pets'. En toen weer dat natte, smerige geluid.

Ik lag vastgeketend aan het bed, gevangen tussen walging en verlangen. Elke kreun, elke zucht, elk vies fluisterwoordje dat door de dunne muur heen drong, voelde als een mokerslag. En tegelijkertijd voelde ik mijn pik elke keer opnieuw reageren, alsof hij een eigen leven leidde, alsof het geluid van Lena's genot een schakelaar was die ik niet kon uitzetten.

De uren kropen voorbij, maar de geluiden stopten niet. Zes keer hoorde ik haar klaarkomen. Drie keer hoorde ik hem grommen. Drie keer viel er een kortstondige stilte, voordat het ritme opnieuw begon. Ze hadden een uithoudingsvermogen dat me aan mijn eigen jeugd deed denken, aan nachten die eindeloos leken, aan een lichaam dat deed wat je wilde zonder te protesteren.

Nu was mijn lichaam een vijand. Elke beweging deed pijn. Mijn blaas begon te protesteren tegen de uren wakker liggen. Ik moest naar de wc. Dringend.

Ik lag nog een tijdje te vechten tegen het onvermijdelijke. Misschien als ik nog even wachtte, als ik mijn ogen dichthield, als ik me concentreerde op iets anders... maar de drang werd ondraaglijk. Ik moest eruit.

Voorzichtig schoof ik het dekbed van me af. Maria lag naast me, haar ademhaling diep en onverstoord. Ze had niets gehoord. Ze kon doorslapen tijdens een onweersbui; ik maakte er wel eens grapjes over. Nu was het mijn redding.

De gang was pikdonker. Ik kende de weg naar de badkamer uit mijn hoofd—acht stappen naar rechts, dan linksaf. Maar om daar te komen, moest ik langs Lena's kamer.

Ik sloop over de houten vloer, mijn blote voeten koel op het gladde oppervlak. Bij elke stap hield ik mijn adem in, bang dat het minste geluid me zou verraden. Maar de geluiden uit haar kamer klonken nog steeds—een zacht, constant gesteun, een gedempt gekreun—luid genoeg om elk geritsel van mijn bewegingen te overstemmen.

En toen zag ik het.

Lena's deur stond weer op een kier.

Een smalle opening, niet meer dan een paar centimeter, maar genoeg. Genoeg om een streepje licht te zien, en genoeg om de geluiden scherper en indringender te maken. Ze had de deur expres open gelaten. Dat kon niet anders.

Ik bleef staan. Mijn hart sloeg over. Een deel van me, het deel dat ik probeerde te negeren, wilde dichterbij komen. Wilde kijken. Wilde zien wat ik die eerste nacht ook had gezien.

Ik balde mijn vuisten. Mijn nagels groeven in mijn handpalmen. De pijn hielp me focussen. Nee. Dit was haar valstrik. Ze wilde dat ik keek. Ze wilde dat ze me kon betrappen. Ze wilde dat ik de slechterik was die ze in me zag.

Ik liep door.

Mijn voetstappen waren geluidloos. Ik passeerde de kier, mijn ogen strak op de muur voor me gericht, mijn ademhaling gecontroleerd. De geluiden werden luider, vanuit mijn ooghoek zag ik hun schaduwen dansen op de muur, maar ik keek niet. Ik dwong mezelf om door te lopen, om niet opzij te kijken.

De badkamer voelde als een toevluchtsoord. Ik deed de deur achter me dicht, leunde met mijn rug tegen het hout, en haalde diep adem. Mijn handen trilden. Mijn voorhoofd was bezweet. Maar het was me gelukt. Ik deed snel mijn behoefte en waste mijn handen.

De terugweg was makkelijker. De geluiden waren nog steeds hoorbaar—ze waren nog lang niet klaar—maar dit keer had ik me kunnen voorbereiden en liep ik door zonder aarzeling. Ik gleed het bed weer in naast Maria, trok het dekbed over me heen, en sloot mijn ogen.

Het duurde nog meer dan een uur voordat het eindelijk stil werd in Lena's kamer. Tegen die tijd was ik zo uitgeput dat ik, ondanks alles, eindelijk wegzakte in een onrustige, droomloze slaap.

~

Ik werd wakker door een aangename, vertrouwde sensatie.

Maria was tegen me aan gekropen. Warmte. Zachtheid. Haar hand die teder over mijn borst streelde, over mijn buik, door de dunne haartjes onder mijn navel. De kussenslopen roken naar Maria's shampoo—lavendel en vanille.

Mijn ogen waren gesloten, mijn lichaam nog half in de slaap gevangen. Ik voelde haar hand verder naar beneden glijden, over mijn heup, langs de rand van mijn onderbroek. Ik kreunde zacht. Het was ons ochtendritueel, iets dat ik koesterde. Ze wist precies hoe ik wakker wilde worden: langzaam, met haar hand om me heen, terwijl ze kusjes op mijn schouders en nek drukte. En na vannacht hunkerde ik meer naar haar aanraking dan ooit.

Ze kuste mijn nek. Zacht en teder.

"Hmm," mompelde ik, mijn ogen nog steeds gesloten.

Haar hand vond mijn erectie, omklemde me zachtjes. Ik kreunde opnieuw. Mijn handen tastten naast me, op zoek naar haar lichaam, maar ze was al onder de dekens gegleden.

Ik voelde haar warme adem op mijn huid. Haar lippen volgden hetzelfde pad als haar hand, van mijn borst naar mijn buik, en verder omlaag. Mijn ademhaling versnelde. Haar mond bereikte de rand van mijn onderbroek, trok de stof omlaag met haar tanden, en ik voelde mijn pik tevoorschijn komen, hard en verlangend.

Haar lippen raakten mijn ballen. Een zachte, vochtige kus. Ik kreunde, mijn vingers grepen zich vast in de dekens. Dit was nieuw. Dit was verrukkelijk.

Toen voelde ik haar tong. Lager. Veel lager dan ik haar ooit had gevoeld. Ze likte de rand van mijn anus, en een golf van intense, overweldigende sensatie trok door mijn lijf. Ik slaakte een gesmoorde kreet, mijn heupen bewogen zich vanzelf.

Haar tong bewoog in kleine, cirkelvormige bewegingen, zacht maar doelgericht. Mijn hersenen sloegen op tilt. Dit was niet Maria. Dit was nooit Maria geweest. Maria was teder, conventioneel, voorzichtig. Maria zou nooit...

Met een ruk trok ik het dekbed weg.

Ze had net een van mijn testikels in haar mond genomen. Met een zachte plop schoot hij los tussen haar lippen. Haar donkere ogen keken langs mijn pik omhoog, uitdagend, geamuseerd. Mijn bloed bevroor.

Lena.

Ze droeg een kort nachthemdje, zwart kant, dat omhoog was geschoven zodat ik haar blote billen kon zien, de bleke huid glom in het ochtendlicht.

Ik schrok zo heftig dat ik bijna uit bed viel. "Lena!" schreeuwde ik. Mijn stem was schor, gebroken. "Stop! Nu meteen!"

Ze richtte zich langzaam op, haar lippen krulden in een glimlach. "Waarom? U leek het net zo lekker te vinden."

"Wat doe je?" Ik schoof achteruit tegen het hoofdeinde, trok de deken omhoog, mijn handen trilden. "Waar is Maria? Waar is Dylan?"

Ze ging op haar knieën zitten op het bed. Onder de zoom van haar nachthemdje zag ik haar gladde, bleke benen en haar blote dijen. "Mam is boodschappen doen," zei ze kalm. "Ze is net weg. Ze zei dat ze u niet wilde storen. En Dylan...” Ze pauzeerde, haar glimlach werd breder. "...Dylan heeft een lange nacht gehad, dus die slaapt nog."

Ze kroop naar me toe, langzaam, op handen en knieën, het topje hing los om haar lichaam. Ik kon de ronding van haar borsten zien, de zilveren glinstering van haar tepelpiercings onder de dunne stof.

"Lena, alsjeblieft..." begon ik, maar mijn stem stierf weg.

Ze was nu vlakbij me, haar gezicht op gelijke hoogte met het mijne. Ze rook naar slaap, naar sigarettenrook, en naar seks. Haar hand kwam omhoog, raakte mijn wang en streelde de grijze stoppels.

"U trilt," zei ze zacht. "Bent u bang voor me, meneer Hugo?"

Ik wilde nee zeggen, maar de waarheid was te duidelijk. Ik was doodsbang. Voor haar. Voor mezelf. Voor wat er zou gebeuren als ik niet sterk genoeg was.

Ze lachte zacht, alsof ze mijn gedachten kon lezen, en duwde me zachtjes tegen de kussens. Vervolgens klom ze bovenop me, ging met haar benen aan weerszijden van mijn heupen zitten. Haar gewicht was licht, maar vastberaden. Ik voelde de warmte tussen haar benen. Haar blote kutje—zacht en glad—drukte tegen mijn erectie.

Mijn adem haperde. Mijn lichaam, die verrader, reageerde onmiddellijk. Ze voelde het. Haar glimlach werd triomfantelijk.

"Ziet u?" fluisterde ze. "Uw lichaam weet wat het wil. Alleen uw verstand doet nog alsof."

Ze pakte de zoom van haar nachthemd en trok het in een vloeiende beweging over haar hoofd. Het viel achter haar op de grond. Ze zat nu volledig naakt bovenop me. Haar borsten waren vol en rond, haar tepels hard, de zilveren staafjes van haar piercings vingen het ochtendlicht. Haar huid was glad als porselein.

Ik probeerde haar van me af te duwen. Mijn handen grepen haar heupen, maar mijn armen voelden slap, mijn spieren weigerden dienst. Alle bloed in mijn lichaam was naar één plek gestroomd, en de rest functioneerde nauwelijks.

Ze pakte mijn polsen en duwde ze weg. Daarna begon ze langzaam heen en weer te bewegen, haar heupen in een cirkelende beweging, haar warmte tegen mijn pik. De wrijving was ondraaglijk. Ik voelde hoe het eerste voorvocht uit mijn eikel drupte.

"Hebt u genoten?" fluisterde ze, haar gezicht vlak bij het mijne. "Van Dylan en mij, vannacht? Ik hoorde u op de badkamer." Ze boog voorover, haar borsten drukten tegen mijn torso, haar mond vlak bij mijn oor. "We hebben u toch niet al die tijd wakker gehouden, meneer Hugo?"

Haar lippen raakten mijn oorlel, zacht. Ik huiverde. Mijn handen, die ik had willen gebruiken om haar weg te duwen, lagen nu roerloos op haar heupen.

Ze ging weer rechtop zitten, haar handen op mijn borst, haar heupen bleven bewegen in dat langzame, martelende tempo. Haar ogen hielden de mijne vast.

"Vond u het lekker? Te horen hoe ik smeekte om harder geneukt te worden? Dylan zegt dat ik het lekkerste kutje heb dat hij ooit heeft gehad."

Ik kon niet antwoorden. Mijn keel was dichtgesnoerd, mijn verstand een slagveld van tegenstrijdige impulsen.

Ze glimlachte. "Dat dacht ik wel."

En toen, ineens, drong het tot me door. Ik had een wapen! Iets waarmee ik haar kon laten stoppen.

"Dylan," bracht ik uit, mijn stem schor. "Wat zou je vriendje zeggen als hij wist dat je hier was? Bovenop mij?"

Lena's bewegingen stopten. Haar ogen knepen samen.

Ik ging door, wanhopig, met trillende stem. "Ik heb je berichten nog. Al die berichten die je me hebt gestuurd. Die foto. Ik kan alles aan hem laten zien."

Ze keek me aan. Ik verwachtte angst. Inzicht. Een spoor van twijfel. In plaats daarvan begon ze te lachen.

Het was een zachte, oprechte lach, alsof ik het grappigste had gezegd dat ze in dagen had gehoord. Ze boog voorover, haar gezicht vlak naast het mijne, en fluisterde in mijn oor.

"Dylan zou het niet erg vinden."

Mijn bloed bevroor.

"Integendeel," ging ze verder, haar stem zo zacht dat ik moeite had haar te verstaan. "Bijna al zijn vrienden hebben mij al een keer geneukt. Net als de jongens van zijn band. Waarom denkt u dat ik word uitgenodigd voor al hun optredens? Ze kunnen geen genoeg van me krijgen...”

Lena keek geamuseerd naar mijn reactie.

“Dylan vindt het geil om me te delen, te zien hoe ik door andere mannen wordt genomen. En ik denk..." ze pauzeerde, haar warme adem tegen mijn wang, "...nee, ik weet zeker, dat hij het super geil zou vinden als hij hoorde dat ik had geneukt met de vriend van mijn moeder, een man die mijn opa had kunnen zijn."

De woorden sloegen in als een bom. Ik voelde mijn pik opnieuw steigeren, ondanks alles, ondanks de schaamte, ondanks de afschuw. Lena voelde het, haar heupen nog steeds op de mijne gedrukt.

Ze leunde achterover, en keek me aan met een blik van pure, onverholen minachting.

"Weet u wat het verschil is tussen ons, meneer Hugo?" vroeg ze, haar handen op mijn borst, haar nagels krassend over mijn huid. "We zijn allebei viespeuken. Maar ik ben ten minste eerlijk over wie ik ben. Ik ben een slet. Ik hou van neuken. Het liefst met meerdere pikken tegelijk. Dat vind ik lekker. Daar schaam ik me niet voor."

Ze boog over me heen, haar gezicht vlakbij het mijne, haar ogen zo fel dat ik erin verdronk.

"Maar u..." fluisterde ze, "u bent een vieze oude man die doet alsof hij iemand anders is. Alsof u die lieve, fatsoenlijke Hugo bent. Alsof u niet de hele tijd naar mijn tieten staart als ik in de buurt ben. Alsof u niet stiekem op me zit te rukken als mijn moeder er niet is."

Haar woorden troffen me dieper dan ik had verwacht.

“En weet u wat u dat maakt?" vroeg ze. Haar blik was ijskoud. “Een kansloze, oude loser. En u weet het."

'Loser.'

Het woord echode in mijn hoofd. En plotseling was ik weer zestien, terug op de middelbare school, kijkend naar de populaire meisjes met hun perfecte lichamen en hun gemene lachjes. Ik was de stille jongen, de dikke jongen, de jongen die achter in de klas zat en naar ze keek terwijl ze met elkaar zaten te kletsen, hun korte rokjes, hun stevige borsten, hun ijskoude ogen.

'Kijk, die dikke loser staart weer. Walgelijk.'

'Zou hij al eens echte tieten hebben gezien?'

'Laat hem maar kijken. Meer krijgt hij toch niet.'

Loser.

Het woord sneed door me heen, door de jaren, door al mijn pogingen om een respectabel leven op te bouwen, om een man te worden waar iemand van kon houden. Maria hield van me. Maria zag de goede man in me. Maar Lena... Lena liet alles afbrokkelen alsof het er niet toe deed.

Ze voelde mijn lichaam trillen. Haar blik werd zachter, alsof ze medelijden kreeg. "Zielig," mompelde ze.

Toen klom ze van me af, en zonder nog een woord te zeggen draaide ze zich om en liep naar de deur.

Er knapte iets in me.

Het was niet rationeel. Het was niet doordacht. Het was een vloedgolf van jaren aan onderdrukking, van schaamte, van verlangen dat ik nooit had erkend.

Voordat ze bij de deur was, stond ik achter haar. Mijn hand greep haar pols, harder dan ik van plan was geweest.

Lena draaide zich om, haar ogen wijd van schrik. Voor de eerste keer sinds ik haar had ontmoet, zag ik angst in haar blik. Echte angst.

"Hugo—" begon ze.

Ik wist niet precies hoe het gebeurde. Het ene moment stond ik achter haar, het volgende moment had ik Lena vast en gooide haar op het bed. Ze viel voorover, kwam op haar handen en knieën terecht, en voordat ze iets kon zeggen of doen, was ik al bovenop haar geklommen.

Ze probeerde weg te kruipen, een laatste reflex van een meisje dat besefte dat ze de controle was verloren, maar ik hield haar stevig vast. Mijn handen trokken haar heupen naar achteren, mijn harde pik vond haar opening en ik drong naar binnen in één vloeiende, wanhopige beweging.

Lena was ongelooflijk strak. De warmte omsloot me, kneep bijna pijnlijk om me heen, en ik voelde hoe haar lichaam schokte onder mij. Een kreun ontsnapte uit mijn keel – diep, dierlijk. Ze was zo jong, zo soepel, haar huid glad onder mijn vingers. Ik begon te bewegen, aanvankelijk langzaam, maar de drang was te sterk. Mijn heupen sloegen tegen haar billen in een ritme van vlees op vlees, en de kamer vulde zich met het geluid van onze lichamen.

Ik greep haar borsten – die stevige, jonge tieten waar ik zo vaak mijn ogen van af had moeten wenden. Ik kneep erin, voelde hoe zacht en warm ze waren, hoe perfect ze in mijn handen pasten. Mijn vingers zonken weg in het warme, zachte vlees terwijl ik ze kneedde, terwijl ik haar steviger vasthield en nog dieper stootte. Ze voelde goed. Mijn hemel, ze voelde zo ontzettend goed!

Lena zei niets. Ze verzette zich niet, ze bewoog zelfs mee. Haar lichaam was gespannen, maar ze liet het gebeuren. En op dat moment realiseerde ik me pas echt wat er gaande was. Ik neukte Lena! De dochter van Maria. Dat verdomde kreng dat me al wekenlang uitdaagde met haar blikken en haar opmerkingen. En nu had ik eindelijk de grens overschreden. Ik vergat alles om me heen – de tijd, de plek, de gevolgen.

Ik had geen idee of ik haar nu dertig seconden of dertig minuten lag te neuken. Het kon me ook niet schelen. Het enige wat bestond was haar lichaam onder het mijne, de warmte van haar kutje, het geluid van haar onderdrukte gekreun.

Pas toen ik mijn ogen opende zag ik haar gezicht. Ze keek over haar schouder naar me, haar wangen rood, haar lippen licht geopend. De angst van daarvoor was verdwenen. In haar ogen lag nu de glinstering van haar overwinning.

Die blik deed iets met me. Alle frustratie, alle woede die ik de afgelopen weken had opgebouwd omdat ze me uitdaagde, omdat ze me vernederde – het kwam er allemaal uit. Ik greep een handvol van haar haren en trok haar hoofd ruw naar achteren. Ze kreunde, niet van pijn, maar van een mengeling van verrassing en opwinding.

Ik begon haar nog harder te neuken.

Elke stoot werd dieper, krachtiger. Haar kutje trok zich samen om mijn lul, alsof ze me niet meer wilde laten gaan. Haar gekreun werd luider. Ze hield haar gezicht niet langer in de plooi. Ik voelde hoe haar lichaam begon te trillen, hoe ze dichter bij haar eigen orgasme kwam.

En ik voelde het mijne naderen.

Mijn ballen trokken samen. Diep van binnen wist ik dat ik me moest terugtrekken, dat ik niet in haar mocht klaarkomen. Maar ik kon niet meer stoppen. Ze voelde te goed.

Gelukkig trok Lena zich wel los. Ze wrong zich onder mij vandaan, rolde op haar rug en keek me aan. Haar borsten deinden zacht mee, haar tepels nog steeds hard, haar kutje open en bloot. Ze spreidde haar benen iets, alsof ze me uitnodigde.

En ik kwam.

Met een laatste, schokkende kreet spoot ik over haar heen – over haar schaamheuvel, over haar buik, over haar borsten. Ik bleef maar komen, golf na golf, terwijl ik naar haar keek. Lena lag stil, haar ogen half gesloten, haar lichaam bedekt met mijn zaad. Ze zei niets. Ze had bereikt wat ze wilde.

Ik hijgde, mijn lichaam trilde nog na. Mijn hoofd was leeg, verdoofd. Langzaam begon de realiteit terug te keren.

Toen hoorde ik een geluid achter me.

Een zacht, gesmoord geluid. Alsof iemand de adem inhield.

Mijn hart sloeg over. Langzaam, alsof ik door dikke stroop bewoog, draaide ik mijn hoofd om.

Maria stond in de deuropening.

Ze had haar hand voor haar mond geslagen. Haar ogen waren wijd open, vol ongeloof en afschuw. Ze staarde naar haar dochter op het bed – naar mijn sperma dat over Lena’s lichaam droop – en toen naar mij.

Ze zei niets. Ze hoefde niets te zeggen.

In dat ene moment besefte ik het. Ik had de grootste fout van mijn leven gemaakt. En Lena had eindelijk haar zin gekregen.


Fin.

Trefwoord(en): Dochter, Gothic, Jong En Oud, Moeder, Voyeurisme, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!