De 68 Jarige Sex God

Rudolfo staat in het schemerlicht van zijn loft, de oude fabriekslampen boven de eettafel werpen een warm, geel schijnsel op zijn blote torso. Hij is 68, maar zijn huid is nog steeds strak over de spieren, zijn schouders breed, zijn buik plat. Zijn grijze haar is kort en casual achterovergekamd, zijn ogen donker en alert. Zijn lul, slap nog, rust zwaar tegen zijn linker dij. Zelfs in rust is hij indrukwekkend: dik, donker van bloedaderen, en al minstens vijftien centimeter lang. Hij drinkt een slok espresso, zet het kopje neer op het aanrecht van beton en glazuur, en loopt naar de open douche in de hoek van de ruimte. Het water slaat op de stenen vloer, de stoom wikkelt zich om zijn heupen. Hij wast zich zonder haast, zijn handen glijden over zijn balzak, hij trekt de huid strak, masseert de basis van zijn lul alsof hij hem wakker kust. Onder het warme water begint de kolossale zwarte slaap reus te zinderen, te kloppen, te groeien. Hij draait de kraan dicht, droogt zich af met een linnen handdoek die hij niet eens omknoop. Zijn schacht reikt nu bijna tot zijn navel, een zware, glanzende boog tegen zijn onderbuik.

Hij loopt naar de kapstok, trekt een leren jack over zijn blote bovenlijf, een spijkerbroek die hij niet dichtknoopt. Zijn lul komt ruim boven de gulp uit, maar hij trekt de rand van zijn boxer eroverheen, pakt een fles whisky van het aanrecht en schenkt twee vingers in een tumbler. Dan hoort hij het belletje boven, het zachte gezoem van de video-intercom. Hij kijkt op het scherm. Daar: een jonge vrouw, 19 of 20, lang rood haar, opgekruld in een losse vlecht over haar linkerborst. Ze draagt een doorschijnend spitsbroekje, een kort leren jasje, en hakken die haar voeten bijna verticaal buigen. Haar lippen glanzen nat. Achter haar een jongen van gespannen leeftijd, haar vriend blijkbaar, nerveus zijn handen wringend. Rudolfo drukt op de ontgrendeling, hoort het trappenhuis ratelen, en gaat zitten in de lage leunstoel bij het raam. Hij spreidt zijn benen, laat zijn pik over de rand van de stoel vallen, zwaar als een stuk marmer. De liftdeuren schuiven open.

De roodharige stapt als eerste binnen. Haar blik valt meteen op zijn schoot. Haar mond valt half open, haar ogen verwijden. Ze blijft stokstil staan, de hakken voor op de drempel, haar vingers trillend om de riem van haar jasje. De jongen achter haar, slank, trainers, een capuchon die zijn ogen verbergt, stoot met zijn schouder tegen de deurpost omdat hij niet kijkt waar hij loopt. “Jezus...” fluistert ze. Rudolfo zegt niets; hij neemt alleen een slok whisky, zijn keel werkt langzaam, zijn adamappel glijdt op en neer. Zijn pik klopt zichtbaar, een ader danst onder de donkere huid. “Kom binnen,” zegt hij uiteindelijk, zijn stem laag, gebarsten, “maar sluit de deur. Ik houd van warmte.”

Ze stapt over de drempel alsof ze door een kerk loopt. De jongen volgt, slikt, mompelt “Hoi meneer” terwijl hij zijn hand schudt, maar Rudolfo biedt geen hand, hij wijst met zijn kin naar de lage bank tegenover de stoel. “Ga zitten, jongen. Kijk maar.” Zijn woorden zijn rustig, maar gieten een gloed over de kamer alsof het gif is dat langzaam zijn werk doet. De roodharige—haar naam is Sanne, had ze via de app gemeld—draait zich naar haar vriendje. “Je blijft kijken, oké?” zegt ze, haar stem hees. “Je mag je rukken, maar je komt niet klaar voordat ik het zeg.” De jongen knikt snel, hij is al rood aangelopen, zijn broek al strak bij zijn kruis.

Sanne knielt. Ze doet het langzaam, haar hakken klikken op het beton, haar rokje glijdt omhoog en legt de onderkant van haar billen bloot. Ze trekt met haar duimen het spitsbroekje omlaag, een string die in haar spleet snijdt. Ze stapt eruit, slingert het over de rugleuning van de bank. Dan kruist ze de drie meter naar Rudolfo, haar blik op zijn monsterkutgespierde paal. Ze ademt door haar mond, haar tong glijdt over haar onderlip. “Mag ik...?” vraagt ze, haar stem een trillend snaartje. Rudolfo knikt. “Je mag proeven, maar geen druppel verspillen.”

Ze legt haar beide handen onder zijn lul, alsof ze een gave offerkandelaar opvangt. Hij ruikt naar zeep, naar oud leer, naar iets wat haar bij haar keel grijpt. Ze laat haar lippen over de eikel glijden. Hij is zó breed dat haar kaken zich moeten ontdoen van spanning. Haar tong drukt tegen de plas voorvocht die al parelt in de pisopening. Ze proeft zilt, metaal, iets dat haar onderbuik doet samentrekken. Ze duwt langzaam verder, haar keel opent zich als een bloem die pas na middernacht bloeit. Haar ogen tranen onmiddellijk, mascara loopt in grijze streepjes over haar wangen. Rudolfo legt een hand op haar achterhoofd, niet duwen, alleen gewicht, alsof hij haar aan de aarde herinnert. “Dieper,” zucht hij. Ze slikt zijn hele eikel weg, een rochelend geluid, een korte paniek, dan glijdt hij door, haar neus drukt in zijn schaamhaar. Ze blijft liggen, haar keel pulseert om de dikte, haar tong wriemelt onderaan zijn steel.

De jongen op de bank trekt zijn joggingbroek omlaag, zijn middelmatige pik veert omhoog, roze, druipend van voorvocht. Hij begint langzaam te trekken, zijn blik gefocust op Sanne’s kont, op de manier waarop haar spleet zichtbaar zwelt terwijl haar bekken wiegt. Rudolfo kijkt niet naar hem; hij kijkt naar haar ogen, die omhoog rollen, die naar hem smeken. Hij trekt haar hoofd iets terug, haar speeksel bedekt nu zijn hele schacht, glanst op zijn ballen. “Sta op,” beveelt hij. Ze doet het, haar knieën trillen. Hij draait haar om, duwt haar voorover over de leuning van de stoel. Haar kont gaat naar achteren, haar roze lipjes glanzen al. Hij spreidt haar billen met duim en wijsvinger, kijkt even, alsof hij een kaart bestudeert. Dan spuugt hij, een dikke kwab die precies in haar spleet valt. Hij smeert het met twee vingers, drukt ze naar binnen, draait ze rond. Sanne hijgt, haar voorhoofd tegen de stoelleuning.

Hij staat op, zijn pik wiegt zwaar, klopt tegen haar dij. Hij neemt de fles whisky, schenkt een straaltje over haar ruggengraat, laat het in de holte van haar lende lopen, over haar kontgleuf. Ze krimpt van de prikkeling. Hij buigt zich voorover, likt het schijnsel van haar vel, bijt zacht in haar rechter billenwang. “Vraag het,” sist hij. “Smea... smeek het,” stottert ze. “Nee,” zegt hij, “zeg de woorden.” Ze bijt op haar lip, haar ogen naar de jongen die nu sneller trekt, zijn adem stokt. “Vuil... vuile ouwe lul,” fluistert ze, “neuk mijn... mijn krappe kut kapot.” Haar stem breekt. Rudolfo glimlacht, zijn tanden zichtbaar. “Goed meisje.”

Hij richt zich op, pakt zijn pik met één hand, klopt de eikel twee keer tegen haar clit; een droge klap, een natte klap. Dan duwt hij. Haar spleet opent zich, een roze ring die langzaam over de paarse eikel schuift. Sanne gilt, een gesmoorde schreeuw in de bekleding. Ze komt al half klaar, haar sappen lopen in een heldere straal over haar lipjes, drupt op de vloer. Hij blijft duwen, haar wanden trillen, haar adem stokt in hoge, korte stoten. Zijn pik verdwijnt centimeter voor centimeter, haar lichaam slikt hem op alsof hij nooit ergens anders heeft gehoord. Wanneer hij voor het eerst stoot, is hij nog maar op de helft, maar haar bekken verzet zich al niet meer. Ze is een warm, zweterig gat, een tunnel van vuur.

Hij grijpt haar heupen, begint langzaam te pompen. Iedere slag is een kleine executie van tijd: uitrekken, terugzakken, weer vullen. Haar kont trilt, haar string blauw van de subsidraad snijdt in haar bilnaad. De jongen sist “Oh fuck,” hij rukt nu woest, zijn knokkels wit. Rudolfo kijkt hem voor het eerst aan. “Niet klaarkomen,” zegt hij kalm. “Je mag spuiten als ik haar kont vol stop en jij het ziet druipen.” De jongen knijpt zijn eikel af, hijgt, zijn gezicht vertrokken van verlangen.

Rudolfo versnelt. Zijn ballen klappen tegen haar klit, een nat, sletterig ritme. Hij spreidt haar billen breder, kijkt hoe haar gaatje pulserend mee beweegt, een donker oog dat knippert van genot. Hij geeft een klap op haar linkerbilwang, een tweede, haar vel gloeit roze. Sanne kreunt. “Meer,” hijgt ze, “harder, ik wil je kloppende paal in mijn baarmoeder voelen.” Zijn stoten worden korter, dieper, hij ramt nu met het gewicht van zijn hele lichaam. De stoel krast over de vloer, haar knieën schuren op het ruwe katoen. Haar eerste orgasme barst in golven, haar sappen spetteren tegen zijn dijen, een natte handdoek die uitgewrongen wordt.

Hij trekt zich plotseling terug, haar kut gapend, rood, kloppend. Ze kreunt van leegte. “Draai je om,” beveelt hij. Ze draait, haar ogen glassy, haar mascara een masker. Hij duwt haar op haar knieën in de plas van haar eigen sappen. “Zuigen,” zegt hij. Ze neemt hem weer in haar mond, proeft zichzelf, een zoute cocktail. Ze zuigt hoorbaar, haar wangen hollow. Rudolfo kijkt nu naar de jongen. “Vinger je kont,” zegt hij. De jongen aarzelt, dan spuugt hij in zijn hand, draait zich half, werkt een vinger tussen zijn billen. Zijn gezicht vertrekt, maar hij blijft trekken aan zijn pik met zijn andere hand.

Rudolfo trekt Sanne overeind, draait haar weer om. “Tijd om je tweede gat te claimen.” Hij spuugt op zijn vingers, masseert haar anus, duwt er meteen twee naar binnen. Ze gilt, maar drukt zich naar achteren, haar gaatje zwelt open. Hij spuugt nogmaals, nu rechtstreeks op de punt van zijn eigen eikel. Hij richt zich, duwt. Het gaat langzamer dan haar kut; haar ring spert, trilt, weigert, geeft dan gewoon op. De eikel schiet met een matte ‘plop’ naar binnen. Sanne’s rug buigt als een boog, een kreet die ergens tussen pijn en extase schiet verlaat haar keel. De jongen stoot nu zijn middelvinger diep in zijn kont, hij ziet hoe Rudolfo’s monsterschacht langzaam verdwijnt, hoe Sanne’s gaatje een diep, roze tunnel wordt, hoe haar kontwangen trillen.

“Kijk,” zegt Rudolfo, zijn stem nu ruw, “kijk hoe je vriendinnetje mijn oude lul in haar strakke reet ontvangt.” Hij is nu voor driekwart in haar anus, haar darmen lijken zich om hem te vouwen. Hij begint te stoten, korte, heftige pulsen. Haar spleet loopt over van slijm, druipt in draden op de vloer. Ze kreunt met iedere slag, haar tanden staan op elkaar. Haar handen grijpen de leuning, haar knokkels wit. De jongen drukt nu met twee vingers in zijn kont, zijn pik druipt, zijn adem stokt. “Alsjeblieft,” smeekt hij, “mag ik...?” “Nee,” blaast Rudolfo, “je wacht tot ik haar kont volspuit en het uit haar kont loopt. Dan mag jij likken.”

De jongen kreunt, zijn hele lichaam trilt. Rudolfo versnelt, zijn heupen slaan nu een oorlogsritme. Zijn ballen klappen tegen haar kut, zijn schaambeen beukt op haar onderbillen. Hij voelt hoe haar darmen samentrekken, hoe een tweede orgasme haar overvalt, hoe haar anus zijn schacht kloppend omcirkelt. Hij blijft stoten door haar trillingen heen, zijn adem roestig. Dan trekt hij haar hoofd naar achteren bij haar vlecht, draait haar gezicht half. “Kijk je vriendje aan terwijl ik je strakke reet vol zaad pomp,” grauwt hij. Sanne’s ogen, door tranen vertroebeld, vinden de jongen. Haar lip trilt. “Ik... ik ga...” stottert ze. Dan voelt Rudolfo hoe zijn lading opborrelt, zijn hele onderbuik een gloeiende steen. Hij drukt zich diep, zijn eikel priemt in haar darmen. Met een diep, gegromt schiet hij, een straal, twee, drie, een golf die haar opvult tot ze voelt hoe hij in haar buik klopt. Hij blijft zitten, zijn adem een rafelige zuigbuis, terwijl hij langzaam leegloopt.

Als hij zich terugtrekt, houdt hij haar kont open. Haar gaatje staat wijd, een donkere, pulserende tunnel. Zijn zaad loopt er meteen uit, een dikke, witte stroom die over haar kutlippen sijpelt, op de vloer drupt. De geur van chloor en warm leer vult de kamer. “Nu,” zegt Rudolfo, hij klapt in zijn handen, “likken, jongen.” De jongen schiet van de bank, hij knielt, zijn tong schiet naar buiten. Hij begint te likken, van haar klit tot haar kont, proeft Rudolfo’s zaad, zijn vriendin’s sappen, het zoute mengsel. Sanne kreunt, haar handen in zijn haar. Rudolfo kijkt neer, zijn pik slapend maar nog steeds indrukwekkend, een zwaard dat net gewonnen heeft. Hij schenkt nog een whisky, neemt een slok, en wrijft met zijn duim over de natte vlek op de vloer. “Volgende keer,” zegt hij tegen Sanne, die hijgend op de leuning hangt, “neem je een vriendin mee. Dan vul ik jullie allebei, en laat ik jullie mannetjes om te beurt likken.” Ze knikt, haar ogen glazig, haar lippen gezwollen. De jongen richt zich op, zijn kin glanst, hij durft Rudolfo niet aan te kijken. Rudolfo glimlacht, pakt zijn leren jack van de haak. “Geen zorgen,” zegt hij terwijl hij hen naar de deur begeleidt, “er is nog genoeg van mij voor iedereen. Ik word alleen maar harder met de jaren.” Hij drukt op de ontgrendeling, de lift zoemt. Sanne draait zich nog even om, haar blik valt op zijn half-stijve pik die nu tussen zijn jack en broek uitsteekt, als een belofte. Dan lopen ze zwijgend weg, de gang in, de nacht in. Rudolfo sluit de deur, gaat terug naar de stoel. Hij pakt de natte string op, brengt hem naar zijn neus, inhaleert diep. De stad rommelt zacht onder zijn raam. Hij glimlacht, zijn vingers spelen over zijn nog steeds zware ballen, en hij weet: morgen komen er nieuwe roodharige meisjes, nieuwe koppels, nieuwe mannetjes die willen zien hoe hun liefjes verslonden worden door een 68-jarige god met een lul van 28 centimeter. En hij zal klaar zijn. Altijd.

Trefwoord(en): Cuckold, Dominantie, Jong En Oud, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!