De Avonturen Van Arthur En Laura - 13

de avonturen van Arthur en Laura 13

De volgende ochtend heerst er een onwerkelijke stilte in de Stille Straat, maar schijn bedriegt. Terwijl Mahler nog nazoemt in mijn hoofd, overdenk ik de dag waarop de hiërarchie definitief verschoof. De vrouwen die gisteren nog de schijn van kuisheid ophielden, zijn nu volledig in de ban van de naderende massa-orgie.

In de App-groep, waar Isabella de regie voert, is een collectieve waanzin ontketend. De notabelen, zoals de advocate en de notarisvrouw, wedijveren openlijk om de aandacht van de studenten en strippers. Maria, die haar ware fetisjistische aard in mijn keuken onthulde, heeft de groep al laten weten dat zij de Meester "dagelijks kan krijgen" en zich nu verheugt op de andere mannen.

Ondertussen bereiden de "kleintjes" zich voor op hun ereplaats. Ellen heeft de toon gezet door de oudere vrouwen als "uitgebluste huisvrouwen" weg te zetten en de studenten slechts als "restjes" te bestempelen. Ze heeft haar moeder Karin volledig onder de duim, wat de totale ineenstorting van de traditionele gezinscultuur in de straat markeert.

Op het landgoed is de voorbereiding in volle gang. Titia, die zich op de "landgoed manier" aan mij overgaf, regelt de laatste details van het orkest en de beveiliging. De wellness-etage op verdieping -1 staat klaar om de 204 vrouwen te ontvangen voor hun transformatie van gerespecteerde burgers naar gewillige werktuigen van lust. De geur van sperma, zweet en leer zal straks in elke kamer hangen.

Die morgen in de Stille Straat. De scherpe randjes van de machtstrijd tussen de generaties lijken te verzachten en plaats te maken voor een gedeeld, opgewonden enthousiasme voor het naderende festijn. Helena en Karin hebben elkaar gevonden in hun gedeelde verlangen om op het landgoed van hun mooiste kant te verschijnen; ze hebben besloten om samen te gaan shoppen om outfits te vinden die hun nieuwe experimenteerdrang weerspiegelen.

Ellen, die haar eigen gewaagde setje van een kort glanzend rokje en hoge laarzen al vol trots heeft gepresenteerd, mag mee als hun persoonlijke adviseur. Ze wandelen door het chique winkelcentrum, niet langer als moeder en dochter die tegenover elkaar staan, maar als vriendinnen die een geheim delen dat de rest van de wereld nog niet kent. Het lak en leer waar ze naar op zoek zijn, voelt niet langer aan als een symbool van strenge hiërarchie, maar als een speelse en geile fetisj die hun vrouwelijkheid accentueert.

Karin aarzelt even bij een boetiek vol met diep uitgesneden korsetten, maar Ellen trekt haar lachend naar binnen. "Kom op mam, durf te

experimenteren," zegt ze terwijl ze een glanzend exemplaar omhoog houdt dat perfect zou passen bij de sfeer die Isabella heeft geschetst. Helena bekijkt intussen een paar elegante, handgemaakte laarzen van soepel leer die tot over de knie reiken; de stilettohakken zijn hoog, maar stralen eerder verleiding uit dan agressie.

Tussen de rekken door bespreken ze de berichten in de App-groep over de studenten en de neukpotentie van de avond. De angst voor vernedering is weggeëbd en heeft plaatsgemaakt voor een liefdevolle nieuwsgierigheid naar hoe het zal zijn om samen met 204 andere vrouwen de grenzen van hun lust te verleggen. Ze lachen om de reacties van de notabelen en voelen zich verbonden door de wetenschap dat zij, de vrouwen uit de Stille Straat, straks onder de directe leiding van de Meester zullen staan.

In de beslotenheid van de luxe boetiek begint een passessie die doordrenkt is van een nieuwe, warme kameraadschap. De vrouwen hebben zich teruggetrokken in een ruime paskamer waar het zachte licht de muren van spiegelglas flatteert. Er heerst geen strikte hiërarchie meer; de sfeer is er een van opgewonden enthousiasme en een collectieve drang om te experimenteren met hun vrouwelijkheid.

Karin staat als eerste voor de spiegel, nog wat onwennig in een diepzwart korset van glanzend lak. Helena en Ellen schieten direct te hulp. Waar het aansnoeren vroeger een symbool van discipline zou zijn geweest, is het nu een gebaar van zorg en gedeelde geilheid. Ellen trekt behoedzaam maar kordaat aan de veters, terwijl ze haar moeder bewonderend aankijkt. "Kijk hoe je borsten omhoog komen, mam," fluistert ze. "Dit is geen outfit om in te gehoorzamen, dit is een outfit om in te stralen." Karin kijkt naar haar eigen reflectie en ziet hoe het lak en leer haar lichaam accentueren, niet als een pantser, maar als een uitnodiging tot lust.

Helena stapt daarna in de handgemaakte laarzen van soepel, diepzwart leer die tot over haar knieën reiken. Bij elke stap die ze zet, klinkt het karakteristieke gekras van de stilettohakken op de houten vloer, een geluid dat hen alle drie een rilling van opwinding bezorgt. Ze helpt Karin bij het bevestigen van de kousen aan de kanten jarretels, een intiem moment waarbij de onderlinge liefde en acceptatie voelbaar zijn. Ze lachen samen om de herinneringen aan de App-groep, waar de notabelen zich nog steeds druk maken over 'bewegingsvrijheid', terwijl zij hier samen ontdekken hoe bevrijdend hun nieuwe kledingkeuze werkelijk aanvoelt.

Ellen kijkt tevreden toe hoe de twee oudere vrouwen hun schroom volledig laten varen. De strikte machtsverhoudingen van de Stille Straat zijn hier, tussen de stapels geile lingerie en glanzende stoffen, gesmolten tot een diep verlangen om samen als een eenheid naar het landgoed te gaan. De passessie verandert in een speels ritueel waarbij ze elkaars outfits perfectioneren, wetende dat ze straks niet alleen als moeders of buurvrouwen verschijnen, maar als krachtige vrouwen die hun eigen fetisj met trots dragen.

In de beslotenheid van de luxe boetiek wordt de sfeer nog intiemer wanneer Hans, een charmante verkoper met een feilloos oog voor detail en een warme uitstraling, de paskamer binnenstapt om de dames van advies te dienen. Hij begrijpt de zinderende energie die tussen de drie vrouwen hangt en beweegt zich met een vanzelfsprekend gemak door de ruimte, waarbij hij de continuïteit van hun ontdekkingsreis bewaakt.

"Dames, als ik zo vrij mag zijn," begint Hans met een stem die zowel professioneel als opwindend is, "lak en leer draait niet om beperking, maar om het accentueren van de natuurlijke vormen." Hij loopt naar Karin toe, die nog steeds naar haar spiegelbeeld in het zwarte korset staart. Met geoefende vingers past hij de veters aan de achterzijde aan, niet om haar in te snoeren, maar om de welving van haar taille precies die juiste nadruk te geven die past bij de 'geile fetisj' waar ze naar op zoek zijn. "Dit korset moet aanvoelen als een tweede huid, Karin. Het is de basis van je uitstraling voor het landgoed."

Daarna wendt hij zich tot Helena, die in de hoge laarzen voor de spiegel staat. Hans knielt neer, een gebaar dat op dit moment geen teken is van strenge machtsverhoudingen, maar van puur vakmanschap en bewondering voor de esthetiek. Hij strijkt de rimpels uit het soepele leer dat over haar knieën reikt. "Deze laarzen vragen om een trotse tred, Helena. Hoor je het geluid van de hakken op de vloer? Dat is de hartslag van de

avond." Hij adviseert haar om een iets kortere rok te combineren met de laarzen, zodat de overgang naar de kousen en de jarretels een subtiele, prikkelende glimp van haar huid blootstelt.

Ellen kijkt met een brede grijns toe hoe Hans de twee moeders helpt hun experimenteerdrang om te zetten in pure elegantie. "Wat vind je van deze handschoenen, Hans?" vraagt ze, terwijl ze een paar lange, glanzende handschoenen tot over haar ellebogen aantrekt. Hans knikt enthousiast. "Perfect, Ellen. Het voegt een laag van mysterie toe aan je outfit. Het vormt een prachtig contrast met je jeugdige uitstraling."

De passessie onder leiding van Hans verandert in een gezamenlijk feest van voorpret en gedeelde passie. De sfeer van liefde en acceptatie tussen de vrouwen wordt versterkt door zijn deskundige inbreng. Ze voelen zich geen sletjes die vechten om aandacht, maar krachtige vrouwen die samen met Hans de perfecte visuele vertaling van hun verlangens hebben gevonden. Wanneer ze uiteindelijk de tassen inpakken, is het gevoel van verbondenheid compleet; ze zijn klaar om als een verleidelijke eenheid de Stille Straat weer te betreden.

In de beslotenheid van de luxe boetiek begint de sfeer steeds meer te zinderen, terwijl Hans met een bijna tastbaar plezier de dames blijft assisteren. De aanvankelijke schroom heeft plaatsgemaakt voor een opgewonden enthousiasme en een diepe experimenteerdrang die de ruimte vult met een warme, erotische spanning. Het is geen kille machtsverhouding meer, maar een gedeelde ontdekkingsreis waarbij de liefde voor hun eigen lichaam en elkaars schoonheid centraal staat.

Hans haalt een fles gekoelde champagne tevoorschijn en schenkt de glazen vol, wat de tongen en de zenuwen verder losmaakt. "Dames, dit is een viering van jullie vrouwelijkheid," zegt hij met een blik die de geile fetisj van het lak en leer bewondert zonder het plat te maken. Hij stelt voor om de laatste hand te leggen aan de accessoires. Hij pakt een zijden blinddoek en vraagt Karin of hij deze bij haar mag omdoen, puur om de tactiele ervaring van het korset en de laarzen te versterken. Terwijl Karin haar ogen sluit en zich overgeeft aan de sensatie van het glanzende materiaal tegen haar huid, kijken Helena en Ellen met ingehouden adem toe.

De spanning in de paskamer bereikt een hoogtepunt wanneer Hans Helena helpt bij het aantrekken van een paar kanten handschoenen die tot haar oksels reiken. De manier waarop hij de stof over haar armen laat glijden, is teder en vol bewondering. "Het gaat om de details die de fantasie prikkelen," fluistert hij, terwijl hij de handschoenen vastzet met kleine, zilveren clipjes aan haar korset. Er ontstaat een speels moment waarbij de drie vrouwen elkaar aanraken, de zachte textuur van het leer en de koelte van het lak bewonderend, terwijl ze giechelen om de gedachte dat ze deze kant van zichzelf straks op het landgoed aan de hele wereld zullen tonen.

Ellen, die zich als een vis in het water voelt in deze omgeving, moedigt haar moeder aan om nog één keer over de catwalk van de boetiek te lopen op haar nieuwe stilettohakken. Bij elke stap die Karin zet, klinkt het zelfverzekerde getik op de vloer, een geluid dat nu synoniem staat voor hun gedeelde geheim en de naderende inwijding. De erotische spanning is niet langer dreigend, maar een heerlijke belofte van wat komen gaat, gedragen door een sfeer van oprechte verbondenheid en speelse passie.

Terwijl de champagne de laatste remmingen wegneemt, draait Helena zich langzaam om naar Hans. Met een ondeugende blik vraagt ze hem of hij nog even naar de afstelling van haar jarretels en haar ragfijne stringetje wil kijken, zogenaamd om te controleren of alles wel recht zit voor het grote feest. Hans knielt met een glimlach bij haar neer en zijn vingers glijden over de rand van de kanten kousen naar de delicate sluitingen van het korset.

Wanneer hij zijn hand behoedzaam langs de binnenkant van haar dij omhoog beweegt, merkt hij direct hoe nat Helena van onderen is. De opwinding van de dag, de gesprekken over de massa-orgie en de aanwezigheid van haar vriendinnen hebben haar lichaam volledig in een staat van bereidheid gebracht. Zijn aanrakingen, die steeds een stapje verdergaan, worden door Helena als zeer welkom ervaren; ze leunt lichtjes achterover tegen de rand van de tafel en slaakt een zachte zucht van verlichting en genot.

Karin en Ellen kijken ademloos toe vanaf de zijlijn. Ze merken de zinderende interactie tussen Helena en de charmante verkoper direct op, maar in plaats van jaloezie voelen ze een gedeelde prikkeling. De sfeer is doordrenkt van een warme experimenteerdrang; het lak en leer om hun lichamen fungeert als een katalysator voor deze spontane erotische ontdekking. Hans gaat kundig te werk, zijn vingers spelen met de rand van haar stringetje terwijl hij Helena diep in de ogen kijkt en haar verzekert dat ze er "onweerstaanbaar geil" uitziet.

De passessie in de boetiek is hiermee definitief veranderd in een intiem voorspel. De onderlinge verbondenheid tussen de vrouwen groeit door dit moment van gedeelde lust, waarbij de traditionele grenzen tussen vreemden en buren vervagen in een sfeer van pure, liefdevolle passie.

Hans laat zijn professionele masker nu volledig vallen en geeft zich over aan de zinderende energie in de paskamer. Zijn hand, die eerst alleen de afstelling van de jarretels controleerde, glijdt nu met een teder maar beslist ritme over de zijdezachte huid van Helena’s dijen naar boven. De zachte aanrakingen gaan over in een gepassioneerd strelen, waarbij zijn vingers de rand van haar kanten stringetje opzij duwen om de hitte van haar schoot direct te voelen. Helena slaakt een diepe, trillende zucht wanneer hij haar vochtige kern vindt; zijn aanraking is precies waar ze op hoopte, een eerste fysieke bevestiging van de passie waar ze al de hele dag over fantaseerde.

Het strelen mondt al snel uit in een zacht en ritmisch vingeren, waarbij Hans met grote zorgvuldigheid de contouren van haar lust verkent.

Helena’s knieën knikken lichtjes, maar ze blijft fier rechtop staan, haar handen rustend op de schouders van Hans terwijl ze haar heupen zachtjes tegen zijn hand aan duwt. De sfeer in de boetiek begint nu echt te escaleren; de geur van champagne, luxe leer en rauwe opwinding vult de kleine ruimte. De experimenteerdrang die de vrouwen de hele dag al voelden, krijgt hier een eerste, tastbare ontlading in een omgeving van veiligheid en wederzijdse bewondering.

Karin en Ellen kijken toe hoe hun vriendin en buurvrouw transformeert onder de kundige handen van de verkoper. In plaats van weg te kijken, komen ze dichterbij, aangetrokken door de liefdevolle en geile sfeer die Hans creëert. Ze zien hoe het glanzende korset van Helena zachtjes op en neer gaat door haar versnelde ademhaling en hoe de stilettohakken van haar laarzen lichtjes over de vloer krassen bij elke nieuwe golf van genot.

De escalatie voelt natuurlijk en welkom, als een noodzakelijk onderdeel van hun voorbereiding op het grote landgoedfeest. Hans weet precies hoe hij de spanning moet opbouwen; hij fluistert Helena bemoedigende woorden in haar oor terwijl zijn vingers hun werk doen, waardoor de grens tussen een zakelijke passessie en een intiem avontuur definitief vervaagt. De vrouwen uit de Stille Straat beseffen op dit moment dat hun reis naar de totale overgave nu echt is begonnen, ver weg van de nieuwsgierige blikken van hun echtgenoten.

In de beslotenheid van de paskamer, waar de muren van spiegelglas elke beweging in meervoud reflecteren, neemt de opwinding een nieuwe, tastbare vorm aan. Ellen, die met haar jeugdige onbevangenheid de situatie observeert, ziet hoe de broek van Hans steeds verder opbolt onder de spanning van zijn eigen verlangen. Ze begrijpt met een instinctief gevoel voor het moment dat hij hulp nodig heeft om deze ervaring compleet te maken. Zonder aarzelen knielt ze voor hem neer, haar eigen korte rokje omhoog kruipend terwijl ze met een zachte beweging zijn rits opent.

Wanneer ze zijn lid de vrijheid geeft, komt er een prachtig dooraderde lul tevoorschijn, glanzend en druipend van de geilheid door de zinderende energie die de vrouwen om hem heen uitstralen. Het is geen monsterlijk wapen, maar een esthetisch symbool van zijn passie. Ellen begint hem eerst heel zachtjes af te trekken, haar vingers genietend van de warme, stevige textuur, maar al snel volgt ze haar eigen experimenteerdrang en sluit ze haar lippen om hem. Ze bewerkt hem met een liefdevolle zorgvuldigheid, maar stopt precies op het moment dat hij volledig op spanning staat, genietend van de macht die ze over zijn ontlading heeft.

Ondertussen blijft Hans met zijn andere hand Helena vingeren, die inmiddels in een staat van totale extase verkeert. Ze leunt zwaar tegen de wand van de paskamer, haar benen in de hoge laarzen trillend terwijl het ritme van Hans haar steeds verder naar de rand brengt. De erotische spanning in de boetiek is nu tot een kookpunt gestegen; de moeders uit de Stille Straat en de jonge Ellen zijn verenigd in een sfeer van pure, onvervalste lust. Er is geen sprake meer van een strenge hiërarchie, maar van een harmonieuze escalatie waarbij iedereen deelt in het genot van de ander.

Karin kijkt met rode oortjes toe, haar eigen handen rustend op de heupen van Helena, waardoor ze de schokken van opwinding die door haar vriendin trekken direct kan voelen. De geur van het nieuwe leer en de champagne mengt zich met de geile aroma's van hun gezamenlijke overgave. Ze beseffen dat dit de ultieme repetitie is voor het grote festijn op het landgoed, een moment van pure liefde en ontdekking dat hun band voorgoed heeft veranderd.

In de beslotenheid van de luxe paskamer bereikt de escalatie een rauw kookpunt. De liefdevolle sfeer van zojuist maakt plaats voor een ongecontroleerde drang om het nieuwe lak en leer direct te testen in de praktijk. Hans, wiens lul inmiddels glanst van het vocht, grijpt Helena bij haar heupen en dwingt haar voorover over de tafel waar de champagneglazen op staan. Hij trekt haar stringetje opzij en ramt zijn harde schacht met een diepe stoot bij haar naar binnen, precies zoals ze eerder fantaseerde over de inwijding op het landgoed. Helena slaakt een scherpe kreet; het geluid van zijn bekken dat tegen haar billen klapt, mengt zich met het agressieve gekras van haar stilettohakken op de houten vloer.

Terwijl Hans Helena met een genadeloos ritme volpompt, dwingt hij Karin om op haar knieën voor hen te gaan zitten. Ze kijkt met rode oortjes toe hoe haar vriendin volledig uit elkaar wordt gerekt door de dooraderde lul van de verkoper. Hans trekt zich even terug uit Helena om vervolgens zijn zaadstaaf bij Karin in haar keel te rammen, waarbij ze laat zien dat zij de kunst van het slikken inmiddels ook begrijpt. De geur van zweet, sperma en nieuw leer vult de kleine ruimte, een voorproefje van de collectieve lust die straks over het hele landgoed zal hangen.

Ellen, wiens maagdelijkheid ik voor de inwijding op het landgoed onbevlekt wil laten, wordt niet door hem geneukt, maar ze wordt zeker niet overgeslagen. Hans dwingt haar om op de rand van een poef te gaan zitten en haar benen in de hoge laarzen wijd te spreiden. Hij duwt haar korte rokje omhoog en begraaft zijn gezicht tussen haar dijen. Met een hongerige tong begint hij haar clitje te bewerken, waarbij hij haar naar een maximaal orgasme beft. Ellen kronkelt onder zijn aanraking, haar nagels diep in de bekleding van de poef gravend terwijl ze de controle volledig verliest.

Het ritme in de paskamer wordt wilder en rauwer. Hans neukt Helena weer van achteren, terwijl hij met zijn handen Karin’s borsten uit het strakke korset bevrijdt. De vrouwen uit de Stille Straat zijn veranderd in een kluwen van hitsige lijven, waarbij de schijn van fatsoen definitief is afgelegd. Wanneer Hans uiteindelijk het breekpunt nader, spuit hij zijn hete zaad met enorme kracht over de glanzende billen van Helena en in de mond van Karin, die elke druppel opvangt als een teken van hun gezamenlijke overgave.

Met hun tassen vol glanzende outfits en de zinderende herinnering aan de boetiek nog vers in hun lijf, draaien Helena, Karin en Ellen de Stille Straat in. De sfeer in de buurt is voelbaar veranderd; de dagelijkse rust is vervangen door een onderhuidse spanning die nu door elke voortuin trilt. Net als ze de oprit van Karin naderen, komen ze de vrome mevrouw Van Dijk tegen. Ze staat bekend als de morele waakhond van de buurt, maar vandaag hangt er een vreemde, bijna ondeugende glinstering in haar ogen die ze nog nooit eerder hebben gezien.

Mevrouw Van Dijk draagt een tas die ze krampachtig tegen zich aan drukt, alsof de inhoud ervan haar hele reputatie zou kunnen vernietigen als het zou uitlekken. Ze kijkt de drie dames aan, haar blik glijdend over hun modieuze tassen. "Ah, dames," zegt ze met een stem die ongebruikelijk hees klinkt. "Ik zie dat de voorbereidingen voor het landgoedbezoek in volle gang zijn. Ik ben zelf ook net klaar met mijn... 'inkopen'."

Ze knikt betekenisvol naar haar eigen tas en laat een korte, mysterieuze stilte vallen. "Ik heb een heel specifieke missie voor die avond in gedachten," vervolgt ze, terwijl ze een blik werpt naar de ramen van de omliggende huizen. "Een missie waar de Meester en zijn studenten nog een hele kluif aan zullen hebben. Maar wat dat precies inhoudt... dat verklap ik natuurlijk nog niet. Laten we zeggen dat zelfs de vroomste zielen een kant hebben die alleen in het duister van het landgoed tot bloei komt."

Karin en Helena kijken elkaar verbaasd aan. De gedachte dat zelfs mevrouw Van Dijk haar eigen geheime plannen smeedt voor de massa-orgie, versterkt het gevoel dat de sociale structuren van de Stille Straat definitief aan het imploderen zijn. Ellen grijnst uitdagend naar de oudere vrouw. "Zolang u de studenten maar niet te veel afleidt van hun taken, mevrouw Van Dijk," plaagt ze. De vrome buurvrouw lacht alleen maar mysterieus, draait zich om en loopt met een opvallend veerkrachtige pas naar haar eigen huis, de dames in verwarring en met een nog grotere experimenteerdrang achterlatend.

In de keuken van Karin, waar de sfeer nog nagloeit van de ontmoeting met de vrome mevrouw Van Dijk, stallen de drie vrouwen hun nieuwe aankopen uit op de grote keukentafel. De geur van vers leer en de restanten van de zinderende sessie met Hans hangen nog zwaar in de ruimte, terwijl de middagzon door de ramen naar binnen schijnt.

Terwijl ze de kanten korsetten en de hoge laklaarzen nog eens kritisch bekijken, speculeren ze over de 'geheime missie' van hun vrome buurvrouw. "Die tas die ze zo stevig vasthield," merkt Helena op terwijl ze een slok van haar wijn neemt, "daar zat meer in dan alleen een vroom gebedenboek. Ik zag een flits van iets glanzends, bijna als lak...". Karin knikt instemmend en voelt aan de baleinen van haar eigen nieuwe korset, wetende dat de sociale structuren van de Stille Straat nu echt aan het imploderen zijn.

Ellen lacht om de onrust van de moeders en begint haar eigen outfit weer aan te trekken, waarbij ze met haar stilettohakken uitdagend op de keukenvloer tikt. "Mevrouw Van Dijk begrijpt eindelijk dat fatsoen slechts een masker is," zegt ze brutaal. "Ze wil waarschijnlijk voorkomen dat de studenten haar overslaan voor de jongere garde." In de vertrouwde omgeving van de keuken voelen de vrouwen zich sterker dan ooit; de experimenteerdrang is omgeslagen in een collectief verlangen om samen de grenzen van hun lust te verleggen.

De voorbereidingen in de Stille Straat zijn hiermee in een beslissende fase gekomen. Terwijl de vrouwen hun geile tassen veilig naar boven smokkelen, maken ze zich mentaal klaar voor de massa-orgie waarbij ze hun reputatie en carrière definitief bij de poorten van het landgoed zullen achterlaten.

Op het uitgestrekte landgoed van Isabella heerst een koortsachtige bedrijvigheid nu de grote dag van morgen nadert. De plannen zijn in de laatste fase. Er wordt in de tuin een imposant centraal podium gebouwd dat speciaal is gereserveerd voor de inwijding van de 'kleintjes'. Dit podium zal het middelpunt vormen van de aandacht, waar de jongste generatie onder het toeziend oog van de menigte hun intrede zal doen in deze nieuwe wereld.

Rondom het zwembad en op het gazon wordt hard gewerkt om overal plekken te creëren voor de massa-orgie in de buitenlucht. Er staan twee grote podia een voor het orkest en een voor het ritueel en de rest van de avond. Een aantal tenten voor de catering en een zestigtal zitjes met loungebanken en stoelen. Overal worden grote tv-schermen geplaatst en cameraploegen stellen hun apparatuur op om elk pikant detail van de avond vast te leggen.

Het aantal aanmeldingen van vrouwen die hun reputatie en carrière op het spel zetten voor deze nacht van totale overgave is inmiddels spectaculair gestegen van 204 naar 274 deelnemers.

Terwijl de zon langzaam over het uitgestrekte terrein zakt, draaien de bussen het landgoed op. Een peloton van 95 viriele studenten van het Leidse dispuut stapt uit en wordt direct door Titia naar een afgeschermd gedeelte van het bijgebouw geleid. Daar ondergaan ze hun transformatie. In de eerste fase van het feest passen ze hun smoking aan: strakke, diepzwarte pakken die hen de uitstraling geven van hoffelijke gastheren. Voor de latere fase van de nacht, wanneer de sfeer omslaat naar een meer rauwe en vrije vorm van genieten, liggen de Romeinse pakjes klaar; korte tunieken en lederen sandalen die hun lichamen accentueren voor de bediening van de vrouwen.

Naast de studenten is ook het koor gearriveerd. Zij hebben "speciale kleding" ontvangen die onder geen beding nader omschreven mag worden; deze outfits blijven een strikt geheim en zullen pas op het moment suprême tijdens het feest voor het eerst te zien zijn.

Arthur en Isabella staan samen op het hooggelegen terras en overzien het geheel met een voldane blik. Terwijl de studenten zich omkleden, hamert Titia op de vier onwrikbare regels waar geen van de 95 mannen van mag afwijken:

1. Vrouwen eerst: Het plezier is in de allereerste instantie bedoeld voor de vrouwen; hun genot staat centraal bij alles wat er gebeurt.

2. Behandeling als Koninginnen: Elke vrouw moet met het hoogste respect en als een koningin behandeld worden, waarbij aan al haar wensen gehoor wordt gegeven.

3. Wederzijdse instemming: Seks vindt uitsluitend plaats met wederzijdse instemming; de grenzen van de vrouwen zijn heilig.

4. Geen gezeur bij afwijzing: Als een student wordt afgewezen, moet hij direct en zonder discussie op zoek gaan naar een nieuwe vrouw die zijn aandacht wel wenst.

Isabella kijkt glimlachend naar Arthur terwijl ze hun laatste glas wijn voor de grote dag nuttigen. De studenten zijn geïnstrueerd, de outfits liggen klaar en de geheime missie van de koorleden hangt als een spannende belofte in de lucht. Het landgoed is getransformeerd tot een oord waar morgen de vrouwen hun diepste verlangens werkelijkheid zullen zien worden.

De nacht in de vertrekken van Isabella was een zinderende voorbode van wat het landgoed vandaag te wachten staat. In de beslotenheid van haar luxueuze suite vervaagden de rollen van gastheer en organisator tot een intiem samenspel, terwijl buiten de bewakers hun rondes liepen langs de opgestelde podia. Er klinkt een opgewonden schreeuw, waarschijnlijk wordt een van de personeels-meisjes te pakken genomen door een of meerdere studenten. Wanneer de eerste zonnestralen over de uitgestrekte gazons strijken, ontwaak ik naast haar, wetende dat dit de dag is waarop de Stille Straat definitief zal veranderen.

Beneden in de tuin is de koortsachtige bedrijvigheid van de avond ervoor omgeslagen in een strakke, bijna militaire precisie. Terwijl jij en Isabella met een espresso op het balkon staan, zie je de 95 studenten al verzamelen. Ze zien er onberispelijk uit in hun smokings, hun houding afwachtend en gedisciplineerd, klaar om de vrouwen straks te ontvangen volgens de vier gouden regels. De grote tv-schermen lichten een voor een op en de cameraploegen nemen hun posities in rondom het centrale podium en het zwembad.

De stilte van de vroege ochtend wordt doorbroken door het verre geluid van ronkende motoren. In de Stille Straat stappen de vrouwen nu de bussen in. Karin, Ellen, Helena en zelfs de mysterieuze mevrouw Van Dijk laten hun vertrouwde leven achter zich. Ze zijn gehuld in hun nieuwe outfits van lak en leer, verborgen onder lange mantels, terwijl de geur van hun avontuur in de boetiek nog om hen heen hangt.

Isabella legt een hand op mijn arm en kijkt uit over het terrein waar het koor, nog steeds in hun geheime kleding, zich opstelt. "Vandaag schrijven we geschiedenis, Arthur," fluistert ze.

"Vandaag laten 274 vrouwen hun maskers vallen." De bussen naderen de poorten van het landgoed; het 'slachthuis van onschuld' is geopend. Ik neem afscheid van Isabella want mij wacht nog een andere taak.

De ijzeren poorten van het landgoed zwaaien traag en statig open wanneer de eerste bus de lange oprijlaan opdraait. Het grind knarst onder de banden, een geluid dat in de bus wordt beantwoord met een ijzige, bijna gewijde stilte. Achter de geblindeerde ramen zitten de eerste dertig vrouwen uit de regio, waaronder de bekende advocate en de vrouw van de accountant, hun handen trillend van de adrenaline die door hun aderen giert.

Buiten, op het voorplein van de villa, hebben de 95 studenten zich opgesteld in twee kaarsrechte rijen. In hun strakke, diepzwarte smokings vormen ze een indrukwekkende erehaag. Hun gezichten staan in een plooi van uiterste concentratie en respect, precies zoals de regels voorschrijven. Ze kijken niet naar de bus als een prooi, maar als dienaren die klaarstaan om hun koninginnen te ontvangen.

Als de bus tot stilstand komt en de deuren met een sissend geluid opengaan, stapt Isabella van de trap van de villa naar beneden. De eerste vrouwen stappen uit, hun lange mantels nog stevig om zich heen geslagen om de lak- en leeroutfits eronder te verbergen.

Maar de geur van de zinderende spanning is onmiskenbaar.

De studenten buigen gelijktijdig hun hoofd wanneer de vrouwen tussen hen door lopen richting de entree. Volgens regel 2 worden ze behandeld met een égards die ze in de Stille Straat nooit hebben gekend. Een van de studenten reikt de advocate zijn hand om haar uit de bus te helpen; zijn aanraking is hoffelijk, maar de blik in zijn ogen verraadt dat hij de rauwe mannelijkheid onder zijn smoking slechts met moeite bedwingt.

Op de grote schermen die rond het zwembad en het podium staan, flitsen de eerste live- beelden van de aankomst. De regie zoomt in op de gezichten van de vrouwen, die tussen angst en totale overgave balanceren. De inwijding van de vrouwen is nu officieel begonnen. De bussen rijden af en aan.

Was getekend: John Adams

Trefwoord(en): Accountant, Baas, Bad, Blinddoek, Buurvrouw, Collega, Dochter, Dwang, Feest, Fetisj, Huisvrouw, Laarzen, Leer, Lesbo, Lingerie, Lust, Meester, Milf, Ontdekken, Ontmaagd, Orgie, Studenten, Tieten, Topless, Tuin, Vader, Verlangen, Vreemdgaan, Wellness, Zwembad, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!