Bram & Pascal - 2

De woorden van Pascal hingen in de benauwde lucht van het hokje als een zachte, onweerstaanbare mist die zich om hun lichamen wikkelde, zijn stem nog nagalmend, laag en fluweelzacht, alsof hij een geheim fluisterde dat al te lang tussen hen had gesmeuld onder de oppervlakte van hun broederlijke routine. "Truth or Dare met een twist." Zijn hand rustte nog steeds op Brams knie, vingers die zich traag spreidden over de stof van zijn broek, niet drukkend maar strelend in lichte, cirkelende bewegingen die de hitte onder Brams huid deden oplaaien als een smeulend vuurtje dat wachtte op de eerste vlaag wind om op te laaien tot een inferno. Bram voelde het diep in zijn kern, een trilling die zich verspreidde van zijn dij naar zijn kruis, waar zijn opwinding al licht pulseerde, een stille verrader onder de strakke stof die hem deed ademen in korte, onregelmatige stoten. De geur van hun zweet vermengde zich met de bittere hop van het bier en de scherpe tequila nasmaak op hun tongen, een sensuele cocktail die de lucht dik en bedwelmend maakte, terwijl de ventilator loom zoemde in de hoek, een nutteloze bries die alleen maar meer vocht ophoopte op hun huid. Hij keek op, ving Pascals blik die donker en bodemloos was, gevuld met een mengeling van uitdaging en iets diepers, een broederlijke honger die jaren van onderdrukte nabijheid had gevoed, gevoed met gedeelde zweetdruppels op het veld, gelach in de kroeg en stille nachten waarin hun schouders elkaar raakten zonder dat er een woord nodig was. De warmte van Pascals lichaam straalde uit als een furnace, zijn ademhaling synchroon met die van Bram, een ritme van in en uit dat hun borstkas liet rijzen en dalen in harmonie, het zachte schuren van stof op stof het enige geluid behalve het bonzen van hun harten. "Oké," mompelde Bram eindelijk, zijn stem hees en gebroken door de spanning die als een koord strak om zijn borst lag, zijn lippen droog en gebarsten van de dorst naar meer. "Wat voor twist dan?"

Pascal's lippen krulden omhoog in een glimlach die wolfachtig was maar doorspekt met tederheid, een erkenning van hun band, die onbreekbare, broederlijke draad die hen door zovele nachten had gesleept, van bulderende lachbuien in de kroeg tot stille troost na een nederlaag in de Kuip waar hun tranen vermengd raakten met het zout van frustratie. Hij leunde nog dichterbij, hun gezichten nu maar een handbreedte van elkaar verwijderd, de hitte van zijn huid als een magneet die Bram naar voren trok, zijn neusvleugels wijd opensperrend om de muskus van Pascals zweet in te ademen, aards en mannelijk, vermengd met een vleugje zeep van zijn douche eerder die avond. Zijn vrije hand kwam omhoog, vingers die langs Brams kaaklijn streken, traag en bewust, nagels licht schurend over de stoppeltjes die daar groeiden als een fluistering van ruwheid, een sensatie die kippenvel opriep over Brams armen en nek, zijn adem stokend in zijn keel terwijl een rilling langs zijn ruggengraat trok, neerwaarts spiralend tot in zijn onderbuik. De aanraking was elektrisch, een vonk die de remmen in Brams hoofd deed piepen, langzaam losser rakend, als een auto die van de handrem ging op een steile helling, het grind knerpend onder de banden. "We maken het echt," fluisterde Pascal, zijn duim nu glijdend over Brams onderlip, druk uitoefenend met een zachte, plagende druk, de huid plagend openend zodat zijn tong onwillekeurig tevoorschijn kwam, proevend van de zoute warmte en de lichte bierbitterheid die daar hing. Zijn adem was heet en vochtig tegen Brams mond, een streling op zich, en Bram voelde hoe zijn tong reageerde, lichtjes likkend tegen de duim, een zoute smaak die hem deed kreunen, zacht en onverwacht. "Elke weigering kost een prijs. Een truth te rauw, een dare te heet, en dan één minuut. Mond op huid. Geen ontwijken, geen sorry's. We duiken erin, broertje, voelen wat er echt tussen ons borrelt, wat al die jaren heeft gewacht om te exploderen." Zijn ogen boorden zich in die van Bram, een belofte van intimiteit die de broederlijke lijn deed vervagen als rook in de wind, en Bram voelde zijn erectie harder worden, een kloppend verlangen dat hij niet langer kon negeren, de stof van zijn broek strak trekkend als een tweede huid, een druppel voorvocht die warm en plakkerig zijn boxer bevochtigde, de geur van zijn eigen opwinding zich mengend met die van Pascal.

Bram knikte, zijn pols bonzend in zijn slapen als een trommel die de opbouw van een storm aankondigde, en Pascal's hand gleed weg maar niet zonder een kus, een zachte, warme druk op Brams wang die even bleef hangen, lippen vol en gezwollen van de hitte, stoppels schurend als een fluistering van ruwheid over de gevoelige huid, zijn tong dartelend in een vluchtig likje dat zout van zweet proefte en een nat, koel spoor achterliet dat afkoelde in de ventilatorbries. De kus was als een sleutel die een deur ontgrendelde, de remmen glijdend met een zacht geknars dat door Brams botten echode, en zijn hand reikte uit, trillend van anticipatie, om Pascals arm vast te grijpen, voelend hoe de spieren daar spanden onder zijn palm, warm en levend, de hitte doordringend tot op zijn vingertoppen terwijl zweetdruppels tussen hun huid parelden. "Jouw beurt eerst," mompelde Pascal, zijn lippen nog even hoverend bij Brams oor, adem heet en vochtig strelend over de gevoelige huid daar, een rilling oproepend die Bram's ruggengraat deed krommen, zijn tepels hard makend onder zijn shirt. "Truth or Dare?" Dare, koos Bram, zijn stem een grom van anticipatie die uit zijn borst opwelde, en Pascals opdracht kwam als een streling, laag en verleidelijk: "Trek je shirt uit. Langzaam. Laat me zien hoe je lichaam glanst in dit licht, na al die zweetnachten op het veld waar we samen hijgden." Brams vingers beefden aan de zoom van zijn T-shirt, de stof plakkerig aan zijn bezwete torso klevend als een tweede laag huid, en hij trok het omhoog centimeter voor centimeter, voelend hoe de koele lucht van de ventilator over zijn buik streek, een lichte bries die zijn navel deed tintelen en zijn tepels hard en gevoelig maakte in de plotselinge blootstelling. De stof schuurde over zijn borst, een sensatie van wrijving die hem deed hijgen, en toen het shirt met een zachte plof op de vloer viel, zat hij daar, borst hijgend op en neer, spieren aangespannen en glinsterend van zweet in het oranje lamplicht dat schaduwen wierp over de groeven van zijn borstkas en buik. De geur van zijn eigen zweet steeg op, scherp en muskusachtig, vermengd met de jasmijn uit de tuin die door de kier in de deur sijpelde. Pascals blik gleden over hem heen, traag en hongerig, als een tastbare aanraking die Bram's huid deed branden, van zijn sleutelbeenderen naar de lijnen van zijn buik, lager, waar de rand van zijn broekband een schaduw wierp over de bobbel van zijn opwinding. Hij likte zijn lippen, onbewust, een nat geluid dat in de stilte echode, en Bram voelde de hitte tussen zijn benen oplaaien, een pulserende druk die hem deed verschuiven op het bankje.

Nu Pascal. "Truth," koos hij, leunend achterover maar zonder afstand te nemen, zijn knie nog steeds warm en stevig tegen Brams dij drukkend, de stof van hun broeken schurend met elke ademhaling. Bram groef diep, zijn stem laag en provocerend, geladen met de spanning die tussen hen knetterde: "Wat is het stoutste dat je ooit over mij hebt gefantaseerd? Wees eerlijk, geen bullshit, vertel het me terwijl je me aankijkt." Pascals wangen kleurden een fractie, een zeldzame kwetsbaarheid flitsend in zijn ogen als een scheur in graniet, maar hij lachte het niet weg; in plaats daarvan boog hij voorover, zijn hand op Brams blote schouder leggend, vingers knedend in de spier met een druk die troostend was maar ook bezitterig, warm en stevig, nagels licht indrukkend tot Bram's huid rood kleurde. "Dat je me zou laten zien hoe het voelt om echt genomen te worden," mompelde hij, zijn stem rauw en ademloos, stokend alsof de woorden hem energie kostten. "Niet als broers, schreeuwend in de Kuip met zweet op onze gezichten, maar naakt, hijgend in een kamer als deze, jouw handen op mijn heupen, duwend tot ik schreeuw van genot dat door mijn hele lichaam raast. Jij in mij, of ik in jou, het maakt niet uit, zolang het ons breekt en herbouwt, zolang ik je smaak op mijn tong heb en jouw kreunen in mijn oren." De woorden waren als een vuurpijl die explodeerde in Brams borst, zijn erectie nu pijnlijk hard en pulserend tegen de stof, een druppel voorvocht die warm door de boxer sijpelde, en hij kon niet anders dan reageren met een dare die de hitte aanwakkerde: "Trek je shirt uit. Fair play. Laat me die borst zien die ik al jaren ken van de kleedkamer, maar nooit zo, nooit met deze honger in je ogen." Pascal gehoorzaamde met een traagheid die de spanning rekte als een boog, zijn shirt optillend als een ritueel dat de tijd vertraagde, de stof glijdend over zijn hoofd met een zacht schurend geluid, onthullend de gladde, getinte huid van zijn torso, zweetdruppels rollend langs zijn borstkas in trage, glinsterende paden die Bram's tong deed uitschieten in een onwillekeurig lik over zijn lippen. De V van zijn heupen doemde op, scherp en uitnodigend, leidend naar de bobbel in zijn broek waar zijn eigen opwinding zichtbaar klopte, en Bram's hand reikte uit, onweerstaanbaar, leggend op Pascals borst, voelend hoe zijn hart bonkte als een trommel onder de warme, vochtige huid, tepels schurend onder zijn palm, ruw en gevoelig, hard wordend bij de aanraking. De smaak van zout hing in de lucht, vermengd met Pascals natuurlijke geur, en Bram's vingers cirkelden eromheen, plagend, tot Pascal kreunde, een laag geluid dat door Brams botten vibreerde. "God, je bent perfect," hijgde Bram, zijn stem brekend, en Pascal's hand bedekte de zijne, druk uitoefenend met een tederheid die het vuur alleen maar aanwakkerde, duim cirkelend over Brams knokkels in een ritme dat echo's opriep van heupen die stootten, de remmen verder liet glijden tot het voertuig van hun vriendschap accelererend raasde naar onbekend, verboden terrein.

Het spel escaleerde als een traag brandende lont die de nacht inluidde, de twists sluipend binnen als een vloedgolf die de oevers van hun zelfbeheersing uitschuurde met zachte, onverbiddelijke golven. Dares werden stoutser, geladen met een sensualiteit die hun lichamen deed zinderen als snaren van een instrument: Pascal moest Brams nek kussen, en hij deed het met een toewijding die de tijd rekte tot een eeuwigheid, lippen warm en vol tegen de gevoelige huid drukkend, tong dartelend over de slagader die daar klopte als een waarschuwing, zuigend licht met een nat, zuigend geluid dat echo's opriep van diepere, intiemere handelingen, tot een kreun ontsnapte aan Brams lippen, diep en ongefilterd, rauw als een schreeuw op het veld maar geladen met lust. Zijn handen grijpend in Pascals haar, trekend aan de vochtige strengen, smekend om meer terwijl de stoppels van Pascals kin schuurden over zijn schouder, een ruwe contrast met de zachte nattigheid van zijn tong. De kus op de wang volgde, maar die was dieper, intiemer, een exploratie die de grenzen deed vervagen; Pascals stoppels schurend als schuurpapier over zijde, zijn tong glijdend langs Brams jukbeen in een traag, nat spoor dat zout van zweet proefte en afkoelde in de ventilatorbries, Bram's huid tintelend als na een elektrische schok die door zijn hele lichaam golfde, neerwaarts naar zijn kruis waar zijn erectie nu vrijelijk lekte. Truths ontblootten niet alleen zielen maar ook de verborgen kamers van verlangens: "Heb je ooit aan me gemasturbeerd, denkend aan ons in dit hokje, hijgend en naakt?" Ja, fluisterde Bram, zijn stem brekend als glas onder druk, en Pascals ogen werden donkerder, zijn hand glijdend naar Brams dij, knedend de spier met vingers die centimeters van zijn kruis bleven, teasend de grens met een lichte druk die Brams heupen deed optillen, smekend om contact. Kleren gleden uit als bladeren in een zwoele herfstwind, langzaam en sensueel, elk kledingstuk een laag die hun kwetsbaarheid onthulde; eerst sokken, tenen strelend over de ruwe houten vloer terwijl ze lachten om de absurditeit, een bulderend geluid dat overging in hijgen, dan riemen losmakend met trillende vingers, het metaal kletterend als een belofte in de stilte, broeken zakkend omlaag met een schurend geluid over dijen die glansden van zweet, onthullend boxers die tentten van opwinding, de contouren van hun erecties zichtbaar en kloppend in het lamplicht, voorvocht donkere, vochtige vlekken makend die de stof doorweekt en plakkerig maakten. Hun lichamen glansden nu volledig, zweet vermengend in rivieren die over borst en buik rolden, spieren gespannen en trillend in de hitte, de geur van hun opwinding zwaar en bedwelmend, een mengeling van muskus en zout die de lucht vulde als een feromoonwolk. Elke aanraking bouwde de spanning op als een koorts die hen beiden verteerde, langzaam en onontkoombaar; een vinger die traag over een dij streek, nagels licht krassend in de huid tot rode lijnen verschenen, een hand op een heup die bleef rusten, duim cirkelend in de holte boven het bot, voelend hoe de huid daar trilde en warm werd onder de druk, ademhalingen die versnelden tot hijgen, tongen die onwillekeurig over lippen likten in anticipatie.

De remmen lieten nu echt los, met een zacht, onherroepelijk geknars dat door de vloer leek te trillen, toen de weigering kwam als een golf die brak op de rotsen. Bram koos truth, maar Pascals vraag sneed als een mes door de laatste sluier van terughoudendheid: "Vertel me precies hoe je me zou neuken. Elk detail, hoe je me vasthoudt met je handen op mijn heupen, hoe diep je gaat tot ik voel dat je mijn grenzen raakt, hoe ik klink als ik smeek om meer, mijn stem gebroken van genot." Brams wangen vlamden als een bosbrand, zijn keel dichtknijpend van een mengeling van schaamte en een verlangen dat als lava door zijn aderen stroomde, en hij schudde zijn hoofd, woorden falend in de storm die in zijn borst woedde. "Dat kan ik niet zeggen. Nog niet, het is te veel, te rauw." Pascals grijns was triomfantelijk maar zacht, geladen met een tederheid die het vuur aanwakkerde in plaats van te blussen, zijn hand glijdend naar Brams schouder, knedend de spanning weg met een druk die troostend was, vingers die de spieren masseerden tot Bram's schouders ontspanden en zijn ademhaling dieper werd. "Dan de prijs, broertje. Eén minuut. Op je knieën. Laat me voelen hoe je mond me kan breken, hoe je tong me kan laten smelten." Brams hart hamerde als een razende in zijn borst, een donderend ritme dat door zijn oren echode, maar de honger in hem, die broederlijke trek die nu erotisch en onstilbaar was geworden, duwde hem omlaag, de houten vloer hard en ruw onder zijn knieën, splintertjes prikkend in zijn huid terwijl hij zich positioneerde, zijn gezicht op gelijke hoogte met Pascals kruis. Pascal schoof zijn boxer omlaag met een traag, bijna plechtig gebaar, de stof glijdend over zijn heupen met een zacht schurend geluid, zijn erectie springend vrij als een bevrijding, dik en kloppend, een indrukwekkende eenentwintig centimeter van pure, mannelijke hardheid die in de lucht hing, de eikel glanzend van voorvocht dat parelde als een dauwdruppel, aderen pulserend onder de strakke, fluweelzachte huid die warm aanvoelde onder Brams blik. De muskusgeur vulde Brams neus als een roes, zilt en aards, vermengd met de lichte zweetgeur van Pascals dijen, en hij slikte, zijn mond waterend bij de aanblik, de hitte die van hem afstraalde als een furnace die zijn wangen deed blozen. Hij leunde voorover, lippen sluitend om de top met een zachte, natte kus, tong cirkelend over de gladde, gezwollen kop in trage, plagende cirkels, proevend van de zoute druppel die daar wachtte, een smaak die explodeerde op zijn tong als zeewater vermengd met honing, verslavend en intens. Pascal kreunde diep, een geluid dat uit zijn tenen opwelde en het hokje vulde, rauw en ongefilterd, zijn handen in Brams haar grijpend, niet trekkend maar sturend met een lichte druk op zijn schedel, heupen licht duwend terwijl Bram zuigde, hol makend in zijn wangen met een vacuüm dat Pascal's schacht deed pulseren, zijn tong werkend langs de onderkant waar de zenuwen het gevoeligst waren, plat drukkend en likkend in een ritme dat Pascals ademhaling deed versnellen tot hijgen. De smaak vulde zijn mond nu volledig, zout en muskus met een ondertoon van hun gedeelde zweet, en Bram's eigen erectie druipte onophoudelijk, hard en onverbiddelijk tegen de stof van zijn boxer, zijn handen op Pascals dijen klauwend, voelend hoe de spieren daar spanden en trilden onder zijn greep, nagels indrukkend tot halve manen in de huid stonden.

Maar één minuut was niet genoeg; de remmen waren verdwenen, vervangen door een versnelling die hen beiden meesleepte in een roes van overgave, en Pascal's stem brak door de hitte: "Maak er drie van." Hij hijgde, zijn stem gebroken en smekend, ogen halfgesloten van genot terwijl zijn borstkas op en neer deinde, zweet rollend in beekjes langs zijn ribben. "Ik wil meer voelen, jouw mond dieper, jouw tong die me martelt tot ik smeek." Bram gehoorzaamde zonder aarzeling, dieper nemend met een vastberadenheid die zijn keel deed ontspannen, slikken tot aan de basis waar de geur intenser werd, zijn tong plat drukkend en cirkelend in lange, sensuele halen, terwijl zijn handen Pascals ballen masseerden, zacht knedend de zware, volle zakken, voelend hoe ze optrokken in anticipatie, warm en fluweelzacht onder zijn vingers. Pascals kreunen vulden het hokje nu, rauw en ongegeneerd, een symfonie van lage grommen en hoge zuchten, heupen stotend in een ritme dat Brams mond vulde met natte, obsceen geluiden, zuigen en slikken vermengd met het hijgen van hun ademhalingen, zijn vingers nagels gravend in de billen voor houvast, de huid rood en warm makend onder de druk. Bijna kwam Pascal, zijn lichaam spande zich als een boog onder spanning, ballen strak trekkend tegen zijn lichaam, een grom ontsnappend uit zijn keel die door Brams botten vibreerde: "Fuck, Bram, ik ga komen, jouw mond is te perfect." Maar hij trok zich terug op het laatste moment, na hijgend met een schokkerige ademhaling, voorvocht glinsterend op Brams lippen en kin als een zilveren draad die hem verbond met zijn bron, de smaak nog nagalmend op zijn tong. "Stop. Niet nu. Het spel stopt hier." Ze keken elkaar aan, hijgend en trillend, lichamen glinsterend van zweet dat in poeltjes verzamelde op de vloer, en in die blik lag alles: de wetenschap dat dit meer was dan een spel, dat hun broederlijke band was gebarsten open tot iets rauws, verlangends en onvermijdelijks, een verslaving die hen zou consumeren met elke ademteug, remmen versplinterd op de weg naar totale, zintuiglijke overgave.

Pascal trok Bram omhoog met een grom die uit zijn borst opwelde, hun lichamen botsend als golven in een storm, zweet vermengend in een gladde, sensuele wrijving die hun huid deed glijden, borst tegen borst drukkend met een natte klap, erecties drukken tegen elkaars buik in een harde, hete omhelzing die kreunen ontlokte, diep en gelijktijdig. Hun monden vonden elkaar in een kus die explodeerde als vuurwerk in de nacht, tongen dansend traag en exploratief, proevend van bier, tequila en de zoute nasmaak van opwinding die nog op hun lippen hing, lippen gezwollen en gulzig knabbelend op onderlippen met tanden die licht beten, een mengeling van pijn en genot die hun heupen deed schuren. Pascals handen gleden over Brams rug in lange, trage streken, nagels krassend in rode lijnen die brandden als vuur, kippenvel oproepend over zijn hele lijf, terwijl Brams vingers in zijn billen knepen, stevig en bezitterig, de spieren knedend tot Pascal's heupen optilden, hem dichter trekkend tot er geen lucht meer tussen hen was, alleen hitte en hartslagen die als één bonkten. Ze zakten neer op het bankje met een krakend geluid, kussend als verdrinkenden in een zee van verlangen, Pascals tong glijdend langs Brams nek in een traag pad, zuigend op het plekje waar zijn hartslag woedde als een storm, tanden grazend over de huid met een scherpe beet die een kreun ontlokte, diep en smekend, de smaak van zweet op zijn tong als een elixir. Af dalend, sensueel en traag als een rivier die zijn bedding kerft, zijn mond over Brams borst glijdend, tong cirkelend rond een tepel in natte, plagende cirkels, zuigend tot het hard en rood werd onder de druk, bijtend licht zodat pijn en genot versmolten in een explosie van sensaties, Bram's rug krommend met een boog, handen in Pascals haar klauwend en trekkend, de strengen nat van zweet. Lager nog, kusjes drukkend op zijn buik met lippen die zacht en warm waren, tong duikend in zijn navel om de verzamelde zweetdruppels te proeven, zout en intiem, dan over zijn heupbeenderen strelend met tanden die schrapten over de rand van zijn boxer, teasend de stof omlaag tot Pascals eigen erectie weer hard werd, pulserend tegen Brams dij met een kloppende hitte die smeekte om aandacht, de geur van hernieuwde opwinding opstijgend als een golf. "Jij bent van mij," mompelde Pascal, zijn stem een grom van bezit die door Brams borst vibreerde, ogen opkijkend met een vuur dat zijn kern deed smelten, en Bram knikte, hijgend en trillend, zijn handen Pascals hoofd sturend lager met een zachte druk, een stille smeekbede die in de lucht hing.

Ze schoven in een 69-positie, lichamen verstrengeld op de krakende bank als twee halve cirkels die één naadloze boog vormden, monden gretig en gulzig op elkaar vallend in een symfonie van natte geluiden en kreunen. Bram zuigend aan Pascals lengte met een honger die zijn keel deed ontspannen, tong werkend over de onderkant van de schacht in lange, vlakke halen, cirkelend rond de eikel waar voorvocht parelde als een zoete beloning, slikken met een nat, gorgelend geluid dat echo's opriep van diepere penetratie, terwijl Pascal hem diep nam, keel vibrerend rond Brams schacht met een humming dat sensaties door zijn hele lijf stuurde, tong hol makend en zuigend met een vacuüm dat sterren deed exploderen achter Brams oogleden, de smaak van zijn eigen voorvocht zilt en verslavend op Pascals tong. Handen overal, tastend en grijpend: Pascals vingers spreidend over Brams billen, duim cirkelend rond zijn opening in trage, teasende cirkels, proevend van de strakke hitte daar met een vinger die dieper duwde tot aan het eerste kootje, buigend en krullend om de gevoelige wanden te raken, terwijl Brams nagels in Pascals dijen groeven, ballen knedend met een zachte, rollende druk, voelend hoe ze zwaar en vol hingen, klaar om te ontladen in een golf van extase. Ze pijpten elkaar tegelijk, ritmisch en synchroon als een dans die ze al jaren kenden maar nu naakt en rauw, hijgend kreunen gedempt door vlees en speeksel dat druppelsde op elkaars huid, zweet vermengend met voorvocht in een gladde, plakkerige laag die hun bewegingen vergemakkelijkte, de geur van seks vulde het hokje als een bedwelmende mist, muskus en zout met een ondertoon van hun eigen unieke essences die hen bonden. Heupen stotend in een dans van genot, ballen strak trekkend in anticipatie, bouwde het op tot een crescendo van kwelling en extase, tongen die dansten en plaagden in natte, slurpende bewegingen, monden die vulden en ledigen met een ritme dat hun hele wereld deed trillen, maar ze hielden het in, genietend van de langzame kwelling, de intimiteit van dit wederzijdse vereren dat hun broederlijke liefde hersmeed tot iets diepers, iets dat zinderde van zintuiglijke overvloed.

Eindelijk, na hijgend met longen die brandden van inspanning, trokken ze zich terug, voorhoofden tegen elkaar drukkend in een intiem contact, huid glad en zout van zweet, lippen gezwollen en glanzend van speeksel en restanten van hun genot, ademhalingen vermengd in hijgende stoten die als een windvlaag door het hokje joegen. Bram's hand gleed omlaag, grijpend Pascals nog harde lengte met een stevige greep, knijpend licht aan de basis waar de aderen klopten als een tweede hartslag, voelend hoe hij pulseerde en groeide onder zijn palm, warm en levend. "Dit is nog niet genoeg," fluisterde Bram, zijn stem vol vuur en overgave, rauw van de kreunen die hij had ingeslikt, ogen vastgehaakt in die van Pascal waar de broederlijke diepte nu doorspekt was met pure, ongetemde lust. "Ik wil je voelen. Echt. Die eenentwintig centimeter van je, diep in mijn kont. Neem me, Pascal. Maak me van jou, vul me tot ik schreeuw."

Trefwoord(en): Beste Vriend, Gay, Pijpen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!