Klik hier voor meer...
Donkere Modus
Door: Chasty
Datum: 07-02-2026 | Cijfer: 8.3 | Gelezen: 129
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 40 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): 50 Plus, Chastity, Verlangen,
Herontdekking Van Verlangen In Gent
In week vijf culmineerde het: Marianne plaagde hem non-stop, met sensuele berichten overdag die als vuurwerk ontploften in zijn hoofd: "Ik ben nat van het denken aan je tong op mijn gladde huid... maar jij mag niets voelen, nog niet." Thuis, in haar kortste satijnen nachtjurkje dat als vloeibare nacht over haar ranke lichaam gleed, liet ze hem haar likken urenlang. Ze lag achterover in de kussens, haar benen wijd gespreid, haar handen diep in zijn haar grijpend terwijl ze haar heupen ritmisch tegen zijn mond stootte. Elke keer dat ze klaarkwam – en dat gebeurde meerdere keren – kneep ze haar dijen samen rond zijn hoofd, haar kreunen laag en langgerekt, haar sappen over zijn lippen en kin druipend. Erik proefde haar, voelde haar sidderen, maar zijn eigen kooi bleef strak, een constante, kloppende herinnering aan zijn gevangenschap.

Eindelijk kwam de zaterdagavond. De slaapkamer was gevuld met de warme, bedwelmende geur van vanillekaarsen en haar vertrouwde jasmijnparfum. Het licht was zacht, de jazzmuziek op de achtergrond traag en sensueel. Marianne stond op, haar ogen donker van verlangen en macht. Ze liep langzaam naar hem toe, haar vingers glijdend over zijn borst, omlaag naar zijn kruis. Zonder een woord te zeggen, pakte ze de sleutel van haar ketting, draaide hem in het ingebouwde slotje en opende de kooi met een zachte, bijna plechtige klik.

Zijn penis sprong vrij, hard en kloppend na vijf weken opsluiting. De eikel was rood en glinsterend van voorvocht, de aderen dik en opgezwollen van de opgebouwde druk, zijn hele lengte trillend van anticipatie. Erik ademde scherp in, zijn lichaam gespannen, niet wetend wat er komen zou.

Ze glimlachte sensueel, haar lippen zacht en vochtig, en liet zich langzaam op haar knieën zakken op het zachte tapijt. Eerst raakte ze hem alleen aan met haar vingertoppen: traag strelend langs de schacht, cirkelend rond de gevoelige eikel, haar duim zacht over de opening wrijvend waar het voorvocht uit sijpelde. Ze keek naar hem op, haar ogen vol vuur, terwijl ze hem plaagde met vederlichte aanrakingen, hem net genoeg gaf om hem te laten kronkelen maar te weinig om hem over de rand te duwen. "Kijk hoe hard je bent voor mij," fluisterde ze hees, haar adem warm tegen zijn huid. "Vijf weken... en nu eindelijk vrij."

Erik kreunde diep, zijn handen balden zich tot vuisten in de lakens. De sensaties waren overweldigend na zo lang ontzegging: elke streling voelde als elektriciteit, zijn ballen zwaar en pijnlijk vol.

Toen boog ze voorover en nam hem langzaam in haar mond. Haar lippen sloten zich zacht om de eikel, haar tong traag cirkelend, proevend zijn zoute voorvocht, terwijl haar handen licht over zijn ballen streelden, knedend en masserend. Ze zoog zacht, haar lippen strak om hem heen, haar hoofd traag bewegend, op en neer, de warmte van haar mond omsluitend zijn hele lengte. Haar tong danste plagend over de onderkant, sensueel en opbouwend, terwijl ze hem dieper nam.

Erik kreunde luider, zijn handen gleden instinctief in haar haren, voelend hoe de sensaties na vijf weken frustratie door hem heen golfden – een brandende hitte die zich opbouwde in zijn lendenen, zijn ballen samentrekkend, de druk eindelijk groeiend naar ontlading.

Ze nam hem dieper, haar keel ontspannend, haar lippen glijdend tot aan de basis, haar neus borstelend tegen zijn buik, terwijl ze zoog met een ritme dat langzaam versnelde. Haar speeksel droop langs zijn schacht, glinsterend in het kaarslicht. Erik verwittigde haar meerdere keren, zijn stem schor en trillend van inspanning: "Marianne... ik kom bijna... alsjeblieft, stop als je niet wilt..." Hij probeerde zo lang mogelijk uit te stellen, zijn spieren aanspannend, zijn adem inhoudend, vechtend tegen de golf die hem dreigde te overspoelen.

Marianne had hem nooit eerder in haar mond laten klaarkomen – hun intimiteit was altijd traditioneel geweest, en hij voelde een intense mengeling van opwinding, onzekerheid en pure, rauwe behoefte.

Maar de sensaties waren te intens: haar tong die danste, haar lippen die zuigden, haar handen die knedend en strelend zijn ballen masseerden – hij kon zich niet meer inhouden. Met een diepe, rauwe kreun explodeerde hij in haar mond. De ontlading na vijf weken was als een vulkaan: hete, krachtige stralen van zijn zaad schoten in haar warme, natte holte, golf na golf, zijn lichaam schokkend van pure extase, zijn benen trillend, zijn zicht wazig wordend terwijl de opluchting en het genot door hem heen raasden. Hij voelde elke puls, elke straal, als een bevrijding die zijn hele lichaam vulde.

Wanneer hij eindelijk wat bij zijn positieven kwam, na hijgend en zwetend, trok Marianne zich langzaam terug, haar lippen glinsterend, een tevreden glimlach om haar mond. Ze kroop omhoog, leunde over hem heen en kuste hem diep, haar tong verstrengeld met de zijne, hem latend proeven van zijn eigen zoute, muskusachtige sappen, vermengd met haar speeksel. Het was intiem, rauw, sensueel – een nieuwe, diepere laag in hun spel.

Ze keek hem aan, haar ogen donker en vol macht. "Goed gedaan," fluisterde ze met een duivelse glimlach, terwijl ze het slotje weer dichtdraaide met een zachte klik. "Nu begint de volgende ronde. Ik beslis wanneer je weer mag." Hun verlangen was sterker dan ooit, een eeuwig, sensueel spel van teasing en overgave, hun huwelijk herboren in vuur en passie.

Deel 3

De zondagmorgen brak aan in hun charmante herenhuis in Gent, waar de eerste zonnestralen door de velours gordijnen sijpelden en de kamer vulden met een zachte, gouden gloed. Erik werd wakker met een glimlach op zijn gezicht, zijn lichaam nog nagalmend van de intense ontlading die Marianne hem had geschonken. De kooi zat weer strak om hem heen, een herinnering aan haar controle, maar in plaats van frustratie voelde hij een diepe, warme tevredenheid. Hij draaide zich om naar Marianne, die nog sliep, haar glanzende bruine haren uitgespreid over het kussen, haar gezicht sereen en mooi in het ochtendlicht. Ze zag er zo kwetsbaar en tegelijkertijd zo krachtig uit – de vrouw die zijn fantasie had omarmd en er iets magisch van had gemaakt.

Hij stond zachtjes op, trok een kamerjas aan en ging naar de keuken om ontbijt te maken. Verse croissants van de bakkerij om de hoek, een fruitsalade met rijpe aardbeien en mango, en haar favoriete latte met een hartje in het schuim. Hij zette alles op een dienblad, voegde een enkele rode roos toe uit hun tuin – symbool van zijn eeuwige liefde – en bracht het naar de slaapkamer. Marianne opende haar ogen toen hij binnenkwam, haar hazelnootbruine blik slaperig maar warm, een glimlach krullend om haar lippen. "Goedemorgen, mijn lieve schat," fluisterde hij, het dienblad op het bed zettend en naast haar gaand zitten.

Ze rekte zich uit, haar slanke armen boven haar hoofd, het laken glijdend omlaag en een glimp onthullend van haar naakte huid. "Goedemorgen, mijn lieve gevangene," plaagde ze terug, haar stem nog hees van de slaap. Ze nam een slokje koffie, haar ogen op hem gericht, en ze aten samen in bed, zoals ze dat in hun jonge jaren vaak deden. Tussen de happen door keek Erik haar aan, zijn hart vol emotie. Hij zette zijn kopje neer, nam haar hand in de zijne en kneep zachtjes. "Marianne," begon hij, zijn stem laag en oprecht, "ik moet je iets zeggen. Ik ben zo blij en gelukkig dat je bent meegegaan in mijn fantasie. Ik had nooit durven dromen dat je het zou omarmen, laat staan dat je het zou leiden zoals je doet. De werkelijkheid... die overtreft mijn wildste fantasieën vele malen. Elke teasing, elke aanraking, elke blik die je me geeft – het maakt me gek, maar op de beste manier. Ik zie je graag, Marianne. Ik zie je zó graag. Je bent niet alleen mijn vrouw, je bent mijn muze, mijn minnares, mijn alles. En vannacht... dat was puur magie. Ik voel je liefde, je vernieuwde liefde voor mij, in alles wat je doet. Het raakt me diep."

Zijn woorden hingen in de lucht, oprecht en kwetsbaar. Marianne's ogen werden vochtig, een zachte traan glinsterend in haar ooghoek. Ze zette haar kopje neer en leunde naar hem toe, haar hand op zijn wang leggend, voelend de lichte stoppels onder haar vingers. "Erik," fluisterde ze, haar stem vol emotie, "ik ben ook echt blij dat je je fantasie hebt durven verwoorden. Dat je het hebt gedeeld met mij, ondanks de angst dat het te gek zou zijn. Ik was weigerachtig in het begin, maar nu... nu ben ik dankbaar dat we de stap hebben gezet. Samen. Het heeft ons dichterbij gebracht, ons vuur opnieuw aangewakkerd. Ik zie je ook graag, mijn lieve Erik. Zo ontzettend graag. Ik zie de man die je altijd bent geweest, maar nu met een nieuwe diepte – je toewijding, je overgave, het maakt me voelen als een godin. Onze liefde voelt vernieuwd, fris, vol passie. Het is alsof we weer jong zijn, maar met de wijsheid van dertig jaar samen."

Ze kusten elkaar toen, langzaam en teder, hun lippen zacht versmeltend in een omhelzing die meer zei dan woorden. Erik trok haar dichterbij, zijn armen om haar heen, voelend de warmte van haar lichaam tegen het zijne, haar hartslag synchroon met de zijne. Ze lagen daar, verstrengeld in de lakens, hun handen verkennend elkaars huid – niet seksueel, maar intiem, liefdevol. Hij streelde haar rug, volgde de curve van haar ruggengraat met zijn vingertoppen, terwijl zij haar vingers door zijn grijzende haren liet glijden. "Weet je," mompelde hij tegen haar nek, zijn adem warm, "ik heb me nog nooit zo verbonden gevoeld. Jouw lach, jouw blikken, de manier waarop je me plaagt... het maakt alles magisch. Ik zou nergens anders willen zijn dan hier, met jou."

Marianne glimlachte, haar wang tegen zijn borst drukkend, luisterend naar zijn hartslag. "En ik met jou, Erik. Dit avontuur heeft ons laten zien hoe diep onze liefde gaat. We hebben elkaar herontdekt, en het voelt als een tweede huwelijksreis – vol verrassingen, vol vuur." Ze kusten opnieuw, dieper dit keer, hun tongen dansend in een ritme van pure affectie, hun lichamen tegen elkaar gedrukt in een omhelzing die de wereld buitensloot. De zon klom hoger, maar ze bleven liggen, pratend over hun dromen, hun herinneringen, hun toekomst – woorden vol tederheid, gelach en tranen van geluk.

Maar toen, terwijl ze opstonden om zich aan te kleden voor een wandeling langs de grachten, voegde Marianne er een scherp kantje aan toe. Ze hing de sleutel om haar nek, liet hem bungelen tussen haar borsten, en keek hem aan met een duivelse twinkeling in haar ogen. "Weet je, Erik," zei ze plagend, haar stem laag en verleidelijk, "nu je zo mooi hebt gesproken over hoe geweldig het allemaal is... misschien blijf je nu nog wat langer op slot. Om de spanning erin te houden." Ze lachte zacht, haar hand licht over zijn kooi strelend door zijn broek heen, voelend hoe hij reageerde met een futile zwelling. Erik kreunde half lachend, half smekend, maar zijn ogen straalden – hij wist dat dit het spel was dat hun liefde zo levendig hield. Hand in hand liepen ze de deur uit, hun harten vol hernieuwde passie, klaar voor wat de volgende ronde zou brengen.

Een paar dagen na die intense zondagmorgen, op een frisse dinsdagavond met een lichte motregen die de Gentse grachten deed glinsteren als zwart satijn, besloot Marianne de spanning naar een nieuw niveau te tillen. Ze wilde hem niet alleen plagen – ze wilde hem laten voelen hoe diep haar macht over zijn verlangen reikte, hoe elke cel van zijn lichaam nu van haar was.

Toen Erik thuiskwam, nat van de regen, hing zijn jas al druipend aan de kapstok. Hij vond Marianne in de woonkamer, staand bij de open haard waar een zacht vuur knisperde. Ze droeg een jurk die hij nooit eerder had gezien: zwart fluweel, strak om haar ranke lichaam gegoten als een tweede huid, met een split die bij elke beweging haar been tot bijna aan de heup onthulde. De stof was zo zacht dat hij haar contouren kon volgen – de lichte welving van haar heupen, de subtiele schaduw van haar tepels die door het dunne materiaal priemden. De zilveren ketting met de sleutel hing laag tussen haar borsten, het metaal warm van haar huid en licht reflecterend in het haardvuur. Haar haren waren los, nog vochtig van een bad, en vielen in zachte golven over haar schouders. Haar lippen waren rood geverfd, haar ogen donker en intens.

Ze liep langzaam naar hem toe, haar hakken tikkend op de houten vloer, elke stap een belofte. Toen ze voor hem stond, reikte ze omhoog, legde haar handen in zijn nek en trok hem naar zich toe. De kus begon zacht – lippen die elkaar slechts raakten – maar groeide snel tot iets hongerigs. Haar tong gleed langs de zijne, langzaam, diep, alsof ze hem wilde proeven, terwijl haar lichaam zich tegen hem aan drukte. Erik voelde haar warmte door de stof heen, voelde hoe haar tepels hard tegen zijn borst prikten, voelde de lichte siddering die door haar heen ging toen ze zijn groeiende frustratie tegen haar onderbuik voelde drukken.

Ze maakte zich los, haar adem heet tegen zijn mond.

"Vanavond gaan we uit," fluisterde ze, haar stem laag en zwoel. "Maar eerst... trek alles uit. Behalve je kooi."

Zijn handen trilden terwijl hij zich uitkleedde, zijn kleren in een hoopje op de grond. Toen hij naakt voor haar stond, alleen het glanzende metaal om zijn penis, keek ze hem langzaam van top tot teen aan – een blik die als een streling voelde, die zijn huid deed tintelen.

Ze nam zijn hand en leidde hem naar de sofa. Daar duwde ze hem neer en ging zelf op de rand zitten, haar benen elegant over elkaar geslagen, de split van de jurk openvallend tot aan haar jarretelgordel. Ze boog zich voorover, haar decolleté diep, de sleutel bungelend als een lokmiddel.

"Raak jezelf niet aan," commandeerde ze zacht. "Alleen kijken. En luisteren."

Langzaam ritste ze haar jurk open aan de zijkant – een traag, plagend geluid dat door de kamer echode. De stof gleed van haar schouders, viel omlaag tot haar middel. Daaronder droeg ze alleen een zwart kanten balconette-bh die haar borsten omhoog duwde, de tepels hard en donker zichtbaar door het fijne kant. Geen slipje. Ze spreidde haar benen langzaam, heel langzaam, tot haar volledig gladgeschoren vulva volledig zichtbaar was – roze, glanzend, al vochtig van haar eigen anticipatie.

"Kom dichterbij," beval ze. "Op je knieën."

Erik zakte voor haar neer, zijn gezicht op ooghoogte met haar intieme plek. De geur van haar opwinding vulde zijn neus – muskusachtig, zoet, bedwelmend.

"Lik me," zei ze hees. "Maar zo langzaam dat je denkt dat je gek wordt. Ik wil je tong voelen trillen van frustratie. Ik wil dat je proeft hoe nat ik word door jouw gevangenschap."

Hij boog voorover, zijn adem warm tegen haar huid. Zijn tong raakte haar voor het eerst – een lichte, vederlichte streling langs haar schaamlippen, van onder naar boven. Marianne zuchtte diep, haar hoofd achterover, haar vingers glijdend in zijn haar. Hij likte opnieuw, nog langzamer, zijn tong plat en breed, alsof hij haar wilde verkennen, niet veroveren. Elke beweging was gecontroleerd, sensueel, bijna pijnlijk traag. Hij cirkelde rond haar clitoris zonder hem direct te raken, duwde toen zachtjes het puntje van zijn tong tussen haar lipjes, proefde haar zoete vocht dat al rijkelijk stroomde.

Marianne kreunde laag, haar heupen bewogen mee in een traag ritme. "Ja… precies zo… voel hoe ik voor je openbloei… terwijl jij vastzit, hard en nutteloos in dat ding." Haar woorden waren als zijde over zijn huid – zacht en tegelijkertijd snijdend.

Hij bleef haar likken, zijn tong nu dieper glijdend in haar warmte, dan weer omhoog, zuigend aan haar clitoris met de allerlichtste druk. Zijn eigen kooi voelde als een martelwerktuig: zijn penis probeerde te groeien, klopte pijnlijk tegen het metaal, zijn ballen zwaar en strak, elke puls een herinnering aan wat hij niet mocht hebben.

Toen ze dichterbij kwam, greep ze zijn haar steviger vast, haar dijen trilden.

"Niet sneller," hijgde ze. "Ik wil dat je het voelt… hoe ik klaarkom door jouw geduld… door jouw lijden."

Ze kwam langzaam, golvend, haar hele lichaam sidderend in een lange, diepe climax. Haar sappen stroomden over zijn tong, zijn kin, zijn nek. Ze hield hem daar vast tot de laatste schokjes wegstierven, haar ademhaling zwaar en tevreden.

Pas toen liet ze hem los. Ze trok hem omhoog, kuste hem diep – haar smaak nog op zijn lippen, nu vermengd met haar eigen genot.

"Goed zo, mijn lief," fluisterde ze tegen zijn mond. "Nu mag je je aankleden. We hebben een tafeltje gereserveerd. En onder tafel… zul je voelen hoe nat ik nog ben."

Het etentje was een exquisite marteling. Ze zaten bij het raam, uitzicht op de verlichte grachten. Marianne praatte luchtig over de dag, lachte om zijn grapjes, maar onder de tafel gleed haar voet – nog steeds in de elegante pump – langzaam langs zijn kuit omhoog. Haar teen vond de kooi, drukte zachtjes, wreef in kleine cirkeltjes, terwijl ze hem recht in de ogen keek met een onschuldige glimlach.

"Voel je dat?" fluisterde ze toen de ober even weg was. "Hoe ik nog nat ben van je tong… hoe ik je zou kunnen laten klaarkomen als ik wilde… maar dat doe ik niet. Nog niet."

Erik kon nauwelijks eten. Zijn lichaam brandde, zijn kooi voelde als een folterinstrument, maar zijn hart klopte vol liefde voor deze vrouw – de vrouw die zijn diepste verlangens had ontketend en ze tegelijkertijd meesterlijk beheerste.

Toen ze thuiskwamen, duwde ze hem tegen de muur in de gang, haar lichaam tegen het zijne gedrukt, haar lippen vlak bij zijn oor.

"Vanavond slaap je met mijn smaak nog op je lippen," zei ze zacht. "En morgen… misschien mag je weer likken. Of misschien niet. Ik beslis."

Ze lachte laag, sensueel, en liep de trap op, haar heupen wiegend, wetend dat hij haar volgde met zijn ogen – brandend van verlangen, vervuld van een liefde die dieper en heter was dan ooit.

Een week na het etentje aan de Graslei, op een donkere donderdagavond in januari, toen de wind door de smalle straatjes van Gent floot en de ramen van hun herenhuis lichtjes besloegen, besloot Marianne om hem te nemen op een manier die hij niet verwachtte. Ze wilde hem niet alleen fysiek plagen – ze wilde zijn geest binnendringen, zijn verlangen tot een punt van pure, bijna pijnlijke aanbidding brengen.

Erik kwam thuis later dan normaal, de kou nog in zijn jas en haren. Het huis was stil, op het zachte tikken van de klok en het verre geruis van de Leie na. Hij vond een briefje op de keukentafel, geschreven in haar elegante handschrift:

Kom naar boven als je binnen bent.

Kleed je uit in de gang.

Laat alles achter.

Alleen jij en je kooi.

Ik wacht.

Zijn hart begon meteen sneller te kloppen. Hij deed wat ze vroeg: jas, schoenen, kleren – alles liet hij netjes opgevouwen achter in de hal. Naakt liep hij de trap op, de houten treden kraakten zacht onder zijn blote voeten. De slaapkamerdeur stond op een kier. Warm, gedempt licht viel naar buiten, vermengd met de zware, zoete geur van sandelhout en haar jasmijnparfum.

Hij duwde de deur open.

Marianne zat op het voeteneinde van het bed, in een outfit die hij nog nooit had gezien. Een zwart korset van glanzend satijn en fijn Frans kant duwde haar borsten omhoog, de cups net laag genoeg om de rand van haar tepels te onthullen – hard, donkerroze, smekend om aanraking. Daaronder droeg ze alleen een jarretelgordel van dezelfde stof, met zwarte kousen die haar lange benen accentueerden tot aan de dijen. Geen slipje. Haar haren waren hoog opgestoken, een paar lokken vielen los langs haar nek. De sleutel hing aan een dun kettinkje tussen haar borsten, het zilver glinsterend tegen haar warme huid.

Ze keek hem aan met een blik die zowel teder als meedogenloos was.

"Op je knieën," zei ze zacht, bijna fluisterend.

Erik liet zich zakken, zijn knieën op het zachte tapijt, zijn ogen op gelijke hoogte met haar gespreide dijen. Ze leunde achterover op haar handen, haar rug licht gebogen, zodat het korset haar lichaam nog strakker omhelsde.

"Je mag niet aanraken," zei ze. "Niet met je handen. Niet met je mond. Nog niet. Alleen kijken. En ademen."

Ze spreidde haar benen verder, langzaam, heel langzaam, tot haar gladgeschoren vulva volledig zichtbaar was – roze, gezwollen, al glanzend van haar eigen opwinding. Ze liet één hand over haar eigen lichaam glijden: van haar hals, langs de zijkant van haar borst, over haar buik, tot ze bij haar clitoris kwam. Met twee vingers spreidde ze haar lipjes uiteen, zodat hij alles kon zien – hoe nat ze was, hoe haar ingang pulseerde, hoe haar clitoris licht opzwol onder haar eigen aanraking.

"Kijk hoe ik mezelf streel," fluisterde ze. "Kijk hoe ik nat word... terwijl jij daar zit, hard en nutteloos in dat ding."

Haar vingers bewogen traag in kleine cirkels over haar clitoris, dan gleden ze omlaag, duwden zachtjes in haar opening, haalden haar eigen vocht omhoog en smeerden het weer uit over haar knopje. Ze kreunde zacht, haar hoofd achterover, haar borsten op en neer gaand in het korset. Elke beweging was overdreven sensueel, bedoeld om hem te kwellen.

Erik voelde de kooi als een foltertuig: zijn penis probeerde te groeien, drukte pijnlijk tegen de stalen ringen, zijn eikel rood en gevoelig wrijvend tegen het metaal bij elke nutteloze puls. Zijn ballen waren strak, zwaar, tintelend van onvervulde behoefte. Hij kon haar ruiken – die zoete, muskusachtige geur die hem altijd gek maakte – en hij kon haar proeven in zijn herinnering, maar hij mocht niets doen.

Marianne keek hem aan, haar ogen halfgesloten van genot.

"Vertel me wat je voelt," beval ze. "Zeg het hardop."

Zijn stem trilde:

"Ik... ik voel hoe hard ik ben... hoe de kooi me vasthoudt... hoe graag ik je wil likken... in je wil zijn... hoe elke beweging van je vingers me gek maakt... hoe mijn ballen pijn doen van verlangen..."

Ze glimlachte, duivels en teder tegelijk.

"Goed zo," prees ze. "Nu kijk je goed."

Ze pakte een kleine vibrator van het nachtkastje – dezelfde slanke, paarse die hij al zo vaak op haar had gebruikt. Ze zette hem op de laagste stand, liet hem zacht over haar tepels glijden door het kant heen, toen omlaag over haar buik, tot tussen haar benen. Ze drukte de trillende punt tegen haar clitoris, zuchtte diep, en begon zichzelf langzaam te penetreren – de vibrator gleed in en uit, glinsterend van haar sappen.

Haar ademhaling werd onregelmatig, haar heupen bewogen mee in een traag, hypnotiserend ritme. Ze keek hem recht aan terwijl ze zichzelf nam, haar vrije hand knedend aan haar borst, haar tepel tussen duim en wijsvinger rollend.

"Voel je hoe graag ik klaarkom?" hijgde ze, haar stem trillend van opbouwend genot. "Voel je hoe nat ik ben... voor jou... maar niet door jou. Door jouw gevangenschap. Door de wetenschap dat jij daar zit en niets mag doen."

Erik kreunde zacht, zijn lichaam schokte licht bij elke beweging die ze maakte. De druk in zijn kooi was ondraaglijk geworden – een constante, kloppende pijn die tegelijkertijd hemels voelde, zijn penis wanhopig kloppend tegen het koude metaal, zijn ballen strak en zwaar van onvervulde behoefte.

Toen ze dichterbij kwam, liet ze de vibrator dieper in haar glijden, haar vingers cirkelend over haar clitoris. Haar dijen begonnen te trillen, haar sappen glinsterend langs de paarse toy druipend, dik en glanzend in het kaarslicht.

"Kijk naar me," commandeerde ze, haar stem laag en bevelend. "Kijk hoe ik klaarkom... terwijl jij wacht."

Haar climax kwam traag en intens, als een golf die langzaam opbouwde en dan brak. Ze gooide haar hoofd achterover, een langgerekte, lage kreun ontsnapte aan haar lippen, haar lichaam schokte, haar sappen stroomden over de vibrator en langs haar dijen in dikke, glanzende druppels. Ze hield de trillingen aan tot de laatste siddering wegstierf, haar borst op en neer gaand in het korset, haar huid blozend en vochtig.

Pas toen trok ze de vibrator langzaam terug, de toy glinsterend en druipend van haar climax. Ze zette hem uit, maar hield hem vast, liet hem even boven haar vulva zweven zodat een laatste druppel sappen van de punt afviel. Ze keek Erik aan met een glimlach die zowel liefde als macht uitstraalde, haar ogen donker en intens.

Zonder een woord stond ze op, liep naar hem toe en hurkte voor hem neer, hun gezichten op gelijke hoogte. Ze bracht de vibrator langzaam naar zijn lippen, de glanzende, natte punt vlak voor zijn mond.

"Open," fluisterde ze, haar stem zacht maar onverbiddelijk.

Erik opende zijn mond, zijn adem trillend. Ze liet de vibrator tussen zijn lippen glijden – langzaam, sensueel – zodat hij de volle smaak van haar climax kon proeven. Het was warm, zoet-muskuus, dik en overvloedig; haar sappen bedekten de toy als een glanzende laag. Ze bewoog hem traag in en uit, liet hem likken, zuigen, proeven terwijl ze hem aankeek.

"Voel je hoe lekker ik smaak?" mompelde ze, haar vrije hand strelend over zijn wang. "Hoe mijn orgasme nu op je tong ligt... terwijl jij nog steeds vastzit, wanhopig en hard... zonder iets te mogen."

Erik likte gretig, zijn tong cirkelend rond de vibrator, proevend elke druppel, zijn ogen vast in de hare. De smaak vulde zijn mond, warm en bedwelmend, een intieme herinnering aan haar genot – genot dat hij had mogen zien, maar niet had mogen veroorzaken. Zijn kooi klopte pijnlijk, zijn penis probeerde te groeien, maar werd genadeloos tegengehouden.

Pas toen de vibrator schoon was, trok ze hem terug, veegde de laatste druppel af aan zijn onderlip en kuste hem zacht – een kus vol tederheid, haar tong plagend langs zijn onderlip, proevend zichzelf op hem.

"Je was perfect," fluisterde ze tegen zijn mond. "Zo geduldig. Zo wanhopig. Ik hou van je zoals je nu bent... helemaal van mij."

Ze stond op, liet haar hand even over zijn kooi glijden – een lichte, plagende streling die hem deed kreunen – en zei:

"Vanavond slaap je zo. Morgen... wie weet. Ik beslis."

Ze liep naar de badkamer, haar heupen wiegend, het korset accentuerend elke curve, wetend dat hij haar nakeek met ogen vol brandend verlangen en diepe, onvoorwaardelijke liefde.

Erik bleef achter op zijn knieën, de smaak van haar afwezigheid nog op zijn lippen, zijn lichaam trillend van onvervuld verlangen, maar zijn hart voller dan ooit.

Op een zwoele vrijdagavond in februari, toen de regen zachtjes tegen de ramen van hun herenhuis in Gent tikte en de stad buiten in een mistig waas gehuld was, besloot Marianne om Erik te verrassen met een teasing die dieper ging dan ooit tevoren. Ze had de hele dag nagedacht over hoe ze zijn frustratie kon opbouwen – niet met snelle aanrakingen, maar met een langzame, bijna rituele dans van sensualiteit die zijn zintuigen zou overrompelen en zijn verlangen tot een kokend punt zou brengen. Ze voelde zich vrouwelijker dan ooit, haar huid tintelend van anticipatie, haar tepels hard onder haar blouse bij de gedachte aan wat ze met hem ging doen.

De dag zelf was al een martelende voorpret geweest. Terwijl Erik op kantoor zat, had Marianne hem de hele dag subtiel maar meedogenloos geteased via berichtjes en foto’s.

“Goeiemorgen lieverd. Ik denk aan je… en aan hoe strak je kooi nu zit terwijl je in die saaie vergadering zit. Voel je me al? Voel je hoe hard je probeert te worden, hoe je eikel tegen die spijlen duwt terwijl je niets kunt doen?”

Even later volgde een foto: een close-up van haar borst, de sleutel hangend tussen haar borsten, haar tepel hard en donker priemend door de dunne stof van een satijnen nachthemdje. De stof was zo dun dat hij de lichte textuur van haar tepelhof kon zien, het knopje stijf en uitnodigend.

“Net gedoucht. Mijn huid is nog warm en zacht… jammer dat jij er niet bij bent om te voelen hoe glad ik ben. Mijn lipjes zijn zo gevoelig nu… ik hoef ze alleen maar aan te raken en ik word al nat. Wil je weten hoe ik ruik?”

Daarna een foto van haar natte, gladgeschoren dij, waterdruppels rollend over haar huid, de rand van haar vulva net zichtbaar: roze, gezwollen lipjes die licht uit elkaar weken, een glanzend draadje sappen dat aan haar clitoris hing.

Later op de dag:

“Ik mis je tong… maar jij mag vandaag alleen maar denken aan hoe nat ik word van jouw gevangenschap. Stel je voor hoe ik mezelf nu aanraak… hoe mijn vingers in me glijden terwijl jij vastzit in dat ding. Ik voel mijn sappen langs mijn vingers lopen… dik en warm.”

Een nieuwe foto: haar vingers licht gespreid tussen haar dijen, haar lipjes glanzend en licht geopend, een dun draadje sappen zichtbaar dat van haar clitoris naar haar opening liep. Haar clitoris was duidelijk gezwollen, roze en glimmend, de sappen glanzend in het licht.

“Stuur me een foto terug. Nu. Trek je broek een stukje omlaag in het toilet en maak een foto van je opgesloten pik die hopeloos door de spijlen uitpuilt. Ik wil zien hoe rood en wanhopig hij is… hoe hij smeekt om vrijheid die hij niet krijgt.”

Erik had in het herentoilet gestaan, hart bonzend, en deed wat ze vroeg. Hij stuurde een foto terug: de kooibuis strak om zijn schacht, zijn eikel rood en gezwollen, duidelijk tegen de tralies drukkend, een dikke, glanzende druppel voorvocht aan de punt, de aderen dik en kloppend zichtbaar door de openingen.

Marianne reageerde meteen:

“Mmm… wat een mooi uitzicht. Kijk hoe rood en wanhopig hij is. Hij probeert zo hard te groeien, maar dat ding houdt hem gevangen. Denk daar maar de rest van de middag aan. Elke keer dat je gaat zitten, voel je hoe hij tegen de spijlen duwt… hoe hij smeekt om mij. Ik word er zelf weer nat van.”

De laatste uren op kantoor waren een kwelling geweest. Elk bericht, elke foto had zijn kooi strakker laten voelen, zijn gedachten constant bij haar.

Erik kwam thuis van zijn werk, vermoeid maar opgewonden bij de gedachte aan het weekend. Hij vond een briefje op de keukentafel, in haar elegante handschrift:

“Kom naar de badkamer. Laat je kleren achter in de hal. Ik wacht op je.”

Zijn hart sloeg een slag over; hij wist dat dit een van haar spelletjes was. Hij kleedde zich uit, liet zijn kleren netjes gevouwen achter, en liep naakt de trap op, alleen de kuisheidskooi om zijn penis – een constante, intieme herinnering aan haar macht. De kooi voelde zwaarder dan normaal, zijn huid al gespannen van de opkomende opwinding en de hele dag teasen. Zijn eikel drukte rood en gezwollen tegen de spijlen, een dun draadje voorvocht glinsterend aan de punt, zijn ballen zwaar en strak van de constante, onvervulde druk.

De badkamerdeur stond op een kier, en binnen hoorde hij het zachte geruis van water. Hij duwde de deur open. De ruimte was gevuld met stoom, de geur van lavendel en haar jasmijnzeep hing zwaar in de lucht. Kaarsen flakkerden op de rand van het bad, hun licht danste over de betegelde muren en het grote, vrijstaande badkuip. Marianne zat in het bad, haar ranke lichaam half ondergedompeld in het schuimende water, haar haren opgestoken in een losse knot met een paar vochtige lokken die langs haar nek krulden. Ze droeg niets – haar huid glansde van het water, haar kleine, stevige borsten drijvend net boven het oppervlak, haar tepels hard en roze van de hitte. De sleutel hing aan een lang kettinkje om haar nek, rustend tussen haar borsten, nat en glinsterend.

Ze keek op toen hij binnenkwam, haar hazelnootbruine ogen donker en uitnodigend. "Kom dichterbij," fluisterde ze, haar stem laag en zwoel, als een streling over zijn huid. Erik liep naar het bad, knielde neer op de badmat, zijn gezicht op hoogte van haar schouder. Ze glimlachte traag, reikte uit het water en liet haar natte hand over zijn wang glijden, omlaag naar zijn borst, haar vingertoppen natte sporen achterlatend op zijn huid.

"Je mag kijken," zei ze, haar stem hees. "Je mag ruiken. Je mag zelfs... een beetje proeven. Maar niet aanraken. Nog niet."

Ze leunde achterover, haar armen op de rand van het bad, haar borsten volledig blootgesteld aan zijn blik. Het water klotste zachtjes tegen haar huid, schuimvlokken gleden omlaag langs haar tepels, die harder werden onder zijn starende ogen. Ze tilde een been uit het water – langzaam, heel langzaam – en liet het druipen boven het bad, waterdruppels vallend als parels langs haar kuit. Ze had haar benen geschoren die middag, haar huid zijdezacht en glanzend, en ze wist dat hij het zou merken.

"Kijk hoe zacht ik ben," mompelde ze, haar voet naar hem toe brengend, tot haar tenen vlak bij zijn lippen waren. "Ruik me." Erik boog voorover, ademde diep in – de geur van lavendelzeep vermengd met haar eigen, intieme muskus. Zijn mond waterde, zijn penis begon te zwellen in de kooi, de druk opbouwend als een langzame marteling.

Ze liet haar voet zakken, raakte zijn lippen ermee aan – zacht, plagend. "Proef," commandeerde ze. Hij opende zijn mond, likte zacht over haar grote teen, proefde het zoute water vermengd met haar huid. Ze kreunde zacht, haar andere hand gleed onder water, tussen haar benen, waar ze zichzelf begon te strelen – langzaam, cirkelend over haar clitoris, haar ademhaling dieper wordend.

Erik keek toe, machteloos, terwijl ze zichzelf verwende. Haar vingers bewogen ritmisch, het water klotsend bij elke beweging, haar borsten op en neer gaand met haar hijgende adem. Ze tilde haar heupen licht op, liet hem zien hoe haar vulva glansde onder het water – roze, gezwollen, haar lipjes gespreid door haar eigen vingers. "Zie je hoe nat ik ben?" hijgde ze. "Hoe mijn sappen zich vermengen met het water... hoe graag ik klaarkom terwijl jij daar knielt, hard en gevangen."

Ze versnelde haar bewegingen, haar vrije hand reikte uit en greep zijn haar vast, trok hem dichterbij tot zijn gezicht vlak boven het water was. Hij kon haar ruiken, kon de hitte voelen die van haar opsteeg, maar hij mocht niet aanraken. Haar tepels priemden hard uit het water, druipend, en ze boog zich voorover zodat een tepel bijna zijn lippen raakte – centimeters weg, een kwelling.

"Smeek," fluisterde ze, haar stem trillend van opbouwend genot. "Smeek om me te mogen aanraken."

"Alsjeblieft, Marianne," kreunde hij, zijn stem schor. "Laat me je tepels likken... laat me je proeven... ik kan niet meer..."

Ze lachte laag, sensueel, haar vingers nu dieper duwend in zichzelf. "Nog niet... voel hoe je kooi strak trekt... hoe je ballen zwaar worden... dat is wat ik wil. Jouw pijn... mijn genot."

Haar climax kwam in golven: haar lichaam spande zich, haar rug kromde, een diepe, trillende kreun vulde de badkamer terwijl ze schokte in het water, golven overspoelend de rand. Haar tepels werden nog harder, haar huid blozend van extase, haar sappen vermengend met het badwater.

Toen ze bijkwam, keek ze hem aan met een tevreden glimlach. Ze rees op uit het bad, water stroomde langs haar naakte lichaam – over haar borsten, langs haar buik, tussen haar dijen. Ze stapte uit, stond druipend voor hem, en liet hem kijken terwijl ze zich afdroogde – langzaam, sensueel, de handdoek glijdend over elke curve, haar tepels strelend, haar vulva droogdeppend met zachte, plagende bewegingen.

"Eindelijk," fluisterde ze, "mag je me aanraken. Maar alleen met je tong. Lik me droog."

Erik boog voorover, zijn tong likkend over haar natte huid – beginnend bij haar enkels, omhoog langs haar kuiten, over haar dijen. Hij proefde het water, proefde haar, zijn mond hongerig maar gecontroleerd. Toen hij bij haar vulva kwam, liet ze hem toe: hij likte zacht over haar lipjes, cirkelend rond haar clitoris, diep duikend in haar nog natte opening. Ze kreunde opnieuw, haar handen in zijn haar, maar trok hem weg voordat ze weer klaarkwam.

"Goed genoeg," zei ze hijgend. "Voor vanavond. Slaap met mijn smaak op je lippen. Morgen... misschien meer. Ik beslis."

Ze hing de sleutel terug om haar nek, liep de badkamer uit, haar naakte billen wiegend, wetend dat hij zou volgen met ogen vol brandend verlangen, de kooi strakker dan ooit, zijn lichaam trillend van onvervulde lust, maar zijn liefde voor haar dieper en sensueler dan hij ooit had gekend.
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...