Verleidelijk Aanbod - 3

Ik was naar de Jumbo gefietst voor boodschappen – niets bijzonders, gewoon brood, melk, een zak appels omdat Erik had gezegd dat hij trek had in appeltaart.ik droeg mijn oude spijkerjasje over een simpel T-shirt, en ik voelde me voor het eerst in maanden weer een beetje licht. De wasmachine draaide weer (dankzij dat envelopje), de buffer stond weer op peil, en de donderdagen waren weer gewoon donderdagen: schoonmaken bij mevrouw Van Dijk, koffie met Irene, Erik die ’s avonds thuiskwam en me vasthield alsof ik nooit weg was geweest.

Ik duwde mijn fiets het parkeerterrein op, zette hem op slot bij de rekken, en toen ik me omdraaide zag ik hem. Sem. Hij stond bij de ingang van de winkel, een papieren tas in zijn hand, zonnebril op zijn hoofd geschoven. Hij keek naar de grond, schopte zachtjes tegen een steentje, alsof hij ergens op wachtte. Of op niemand. Toen hij opkeek en mij zag, verstijfde hij even. Ik ook.

We zeiden niets. Niet meteen. Hij kwam langzaam naar me toe, handen in zijn zakken, schouders een beetje opgetrokken zoals jongens dat doen als ze niet weten hoe ze moeten beginnen. Ik voelde mijn hart een slag overslaan – niet van schrik, maar van iets warms, iets wat ik had weggestopt.

“Anita,” zei hij zacht. Zijn stem was lager dan ik me herinnerde, of misschien gewoon voller. Volwassener.

“Sem.” Ik glimlachte klein, onwillekeurig. “Wat doe jij hier?”

“Ik… heb Stage gelopen bij een architectenbureau hier in de buurt. Kom af en toe boodschappen doen. Ik wist niet dat jij hier… nou ja, ik wist het wel, maar ik dacht niet dat ik je zou tegenkomen.”

We stonden daar een beetje ongemakkelijk, twee mensen die ooit naakt en dicht tegen elkaar aan hadden gelegen, die elkaars lichamen hadden leren kennen op een manier die niemand anders ooit zou begrijpen, en nu praatten we over boodschappen en stages alsof dat het enige was wat telde.

“Wil je… koffie?” vroeg ik uiteindelijk. “Er zit hier een klein terras bij de vijver. Als je tijd hebt.”

Hij knikte, bijna te snel. “Ja. Graag.”

We liepen samen naar het terrasje aan de overkant van de parkeerplaats. Het was nog vroeg, weinig mensen. We kozen een tafeltje in de zon, bestelden allebei een cappuccino. Hij roerde lang in zijn kopje, ik keek naar de eendjes op het water.

“Hoe gaat het met je?” vroeg ik zacht.

Hij haalde zijn schouders op. “Gaat. Het huis van opa is verkocht. Familie heeft alles verdeeld. Ik heb zijn oude horloge gekregen. Draag het elke dag.” Hij tikte even op zijn pols. “Voelt alsof hij nog een beetje meekijkt.”

Ik knikte. “Hij was… bijzonder. Op zijn eigen manier.”

Sem keek me aan, echt aan. “Hij praatte vaak over je. Niet over… je weet wel. Over hoe je hem liet voelen dat hij er nog toe deed. Dat hij nog leefde. Hij zei dat je hem het mooiste cadeau had gegeven dat hij ooit had gekregen. Geen geld, geen spullen. Gewoon… gezien worden.”

Mijn keel werd dik. Ik keek weg, naar de vijver. “Ik weet niet of ik dat verdiende. Het voelde vaak… verkeerd. Vooral op het laatst.”

“Nee,” zei hij zacht maar beslist. “Het was niet verkeerd. Het was eerlijk. Jij deed wat je kon, binnen wat er was. En ik… ik heb er ook van geleerd. Niet alleen de seks. Maar hoe je iemand aankijkt. Hoe je iemand laat voelen dat hij mag bestaan zoals hij is. Zonder oordeel.”

We zwegen even. De zon warm op mijn armen. Zijn hand lag op tafel, vingers lang en sterk, maar nog steeds die jongensvingers die ik ooit had vastgehouden.

“Ik heb je gemist,” zei hij ineens, bijna fluisterend. “Niet alleen… dat. Maar je stem. Je lach. Hoe je me plaagde als ik te snel ging. Hoe je me vasthield als het voorbij was.”

Ik voelde tranen prikken. “Ik jou ook. Maar ik dacht… na alles… dat het beter was om het te laten rusten. Jij bent jong, Sem. Je hebt nog zoveel voor je. Ik ben… ik ben 58. Met een leven, een routine.”

Hij schudde zijn hoofd. “Leeftijd is maar een getal. En ik weet wat ik wil. Ik heb het een half jaar lang geprobeerd te negeren. Dates gehad. Meegesleept door vrienden. Maar elke keer als ik iemand kuste, dacht ik aan jou. Aan hoe jij het deed. Met aandacht. Met geduld. Met vuur.”

Ik lachte zacht, een beetje nerveus. “Je romantiseert het.”

“Misschien. Maar het is waar.” Hij leunde voorover, pakte mijn hand over de tafel heen. Zijn duim streelde zacht over mijn knokkels. “Mag ik je mee uit vragen? Echt uit. Geen haast. Geen verwachtingen. Gewoon… samen eten. Praten. Wandelen. Kijken of het nog steeds voelt zoals toen.”

Mijn hart bonsde. Ik keek naar onze handen. Zijn jong, mijn ouder, maar warm, passend. “En als het niet werkt? Als het alleen maar herinnering is?”

“Dan zeggen we dat. En we blijven elkaar respecteren. Zoals altijd.”

Ik ademde diep in. “Oké. Ja. Laten we het proberen.”

Die avond appte hij me. Simpel: Morgenavond? Ik haal je op. Half zeven. Trek iets aan waar je je mooi in voelt.

Ik trok een donkerblauwe jurk aan – niet te kort, niet te strak, maar wel eentje die mijn figuur volgde. Een paar witte elegante hakken.Erik was die avond bij vrienden, ik had hem verteld dat ik met Irene uit eten ging. (Later zou ik het hem vertellen. Eerlijk. Maar nog niet nu.)

Sem kwam op tijd. Hij droeg een net overhemd, donkere jeans, zijn haar iets langer dan voorheen. Hij keek me aan alsof ik het mooiste was wat hij ooit had gezien. “Je bent adembenemend,” zei hij zacht.

We reden naar een klein Italiaans restaurantje. Kaarslicht, rustige muziek, geen haast. We praatten uren. Over zijn stage, over opa’s laatste maanden, over hoe hij soms ’s nachts wakker werd en zijn naam fluisterde alsof hij nog leefde. Over Erik – ik vertelde eerlijk dat we nog samen waren, maar dat het al een tijdje meer vriendschap was dan passie. Over hoe ik mezelf soms nog vies voelde, maar dat Irene me had geholpen dat los te laten.

Hij luisterde. Echt. Zonder oordeel. En toen we buiten liepen, hand in hand langs het water, bleef hij staan. Keek me aan in het maanlicht.

“Mag ik je kussen?” vroeg hij.

Ik knikte.

Het was zacht eerst. Lippen die elkaar vonden, voorzichtig, alsof we bang waren iets kapot te maken. Maar toen werd het dieper. Zijn handen in mijn nek, mijn vingers in zijn haar. Hij smaakte naar wijn en naar hem – jong, warm, vertrouwd. Ik voelde tranen over mijn wangen rollen, maar het waren geen verdrietige. Het was opluchting. Herkenning. Iets wat heel lang had gesluimerd en nu weer mocht ademen.

We reden terug naar mijn huis. Erik was nog niet thuis. We gingen naar binnen, deden geen licht aan. In de gang kuste hij me weer, duwde me zacht tegen de muur. Zijn handen gleden onder mijn jurk, streelden mijn dijen, mijn billen. Ik kreunde zacht tegen zijn mond.

“Boven?” fluisterde hij.

Ik leidde hem naar mijn slaapkamer. We kleedden elkaar langzaam uit. Geen haast. Ik zag zijn lichaam – nog strakker dan ik me herinnerde, maar nu met meer zelfvertrouwen. Hij keek naar mij alsof ik een kunstwerk was: mijn borsten, mijn buik, mijn heupen. “Je bent mooier dan in mijn dromen,” zei hij.

We vielen op bed. Hij kuste elk stukje van me. Mijn nek, mijn borsten, mijn buik. Toen lager. Zijn tong was geduldig, precies zoals ik het hem ooit had geleerd. Ik kwam zacht, trillend, zijn naam op mijn lippen.

Die avond, toen Sem me eindelijk mee naar boven nam – naar míjn slaapkamer, niet naar die logeerkamer vol oude geuren en stille blikken – voelde alles anders. Alsof de lucht zelf dikker werd, warmer, geladen met iets wat we allebei te lang hadden opgekropt. We hadden beneden al gezoend in de gang, zijn rug tegen de muur, mijn handen onder zijn overhemd, maar toen we de trap op liepen, veranderde er iets. Hij liep achter me, zijn handen op mijn heupen, duwend, sturend, niet zacht meer zoals in het restaurant. Ik voelde zijn adem in mijn nek, heet en ongeduldig.

Zodra de slaapkamerdeur dichtviel, draaide hij me om. Geen woorden. Alleen zijn mond die de mijne vond, hard, hongerig. Zijn tong duwde meteen naar binnen, nam de ruimte in mijn mond in alsof hij er recht op had. Ik kreunde tegen zijn lippen, greep zijn haar vast, trok hem dichter. Hij smaakte naar de rode wijn die we hadden gedronken, naar verlangen dat eindelijk mocht exploderen.

Hij duwde me achteruit tot mijn benen de rand van het bed raakten. Ik viel half zittend neer, hij bleef staan, torende boven me. Met één hand trok hij zijn overhemd over zijn hoofd, knopen knapten los, vielen rinkelend op de vloer. Zijn borst was breder dan ik me herinnerde – niet meer die slungelige jongen, maar een man die wist wat hij wilde. Hij keek op me neer, ogen donker, pupillen groot.

“Trek die jurk uit,” zei hij, stem laag, bevelend. Niet vragend.

Ik stond op, langzaam, liet hem kijken terwijl ik de rits naar beneden trok. De stof gleed van mijn schouders, viel in een plasje aan mijn voeten. Ik droeg eronder alleen een blauwe kanten slip en een bh die mijn borsten amper bedekte – dikke cups die toch uitpuilden. Sem ademde scherp in. “God, Anita…”

Hij duwde me terug op het bed, harder nu. Ik landde op mijn rug, borsten deinend. Hij klom bovenop me, knieën aan weerszijden van mijn heupen, en rukte mijn bh omlaag zonder de sluiting los te maken. Mijn tepels sprongen vrij, hard en roze. Hij boog zich voorover en nam er één in zijn mond – niet zacht, niet plagend. Hij zoog hard, beet zachtjes, trok eraan met zijn tanden tot ik een kreetje slaakte. Pijn en genot schoten door me heen als een bliksemschicht. Mijn handen grepen in het laken, rug kromde zich.

“Je hebt geen idee hoe vaak ik hieraan heb gedacht,” gromde hij tegen mijn huid. “Hoe vaak ik mezelf heb afgetrokken terwijl ik aan jou dacht. Aan hoe je kreunt als ik je hard neem.”

Zijn woorden maakten me nat, heter dan ik in maanden was geweest. Ik voelde het tussen mijn benen, warm en plakkerig. Hij schoof omlaag, kuste en beet een spoor over mijn buik, mijn love handles, mijn dikke dijen. Geen schaamte meer, geen voorzichtigheid. Hij spreidde mijn benen wijd, trok mijn slip opzij – niet uit, gewoon opzij – en duwde zijn gezicht ertussen.

Zijn tong was overal tegelijk. Likte plat over mijn clit, cirkelde, zoog, duwde dan diep naar binnen. Ik kreunde luid, greep zijn haar, duwde zijn gezicht harder tegen me aan. Hij gromde goedkeurend, vibraties tegen mijn kut. Twee vingers gleden naar binnen, kromden zich, vonden dat plekje meteen. Hij pompte snel, hard, terwijl zijn tong bleef zuigen. Ik voelde het opbouwen, te snel, te fel.

“Niet stoppen,” hijgde ik. “Sem… fuck…”

Hij beet zacht in mijn clit, duwde een derde vinger erbij. Ik kwam schokkend, hard, kut knijpend om zijn vingers, dijen trillend tegen zijn oren. Hij likte me doorheen, slurpte alles op, tot ik slap en hijgend lag.


Hij stond op, trok zijn broek en boxer uit in één beweging. Zijn pik sprong vrij – hard, dik, kloppend, een druppel vocht aan de top. Hij pakte mijn enkels, trok me naar de rand van het bed, benen wijd over zijn schouders. Ik keek naar hem op, borsten deinend bij elke hijgende ademhaling.

“Zeg het,” zei hij. “Zeg dat je het wilt.”

“Ik wil je,” fluisterde ik. “Neuk me. Hard.”

Hij duwde zich in één stoot naar binnen. Diep. Tot de bodem. Ik gilde het uit – van schok, van volheid, van puur genot. Hij hield even stil, liet me wennen, toen begon hij te bewegen. Geen opbouw, geen zachtjes. Hard. Snel. Elke stoot ramde hij tot aan zijn ballen, trok zich bijna helemaal terug, en stootte weer. Het bed kraakte luid, hoofdeinde sloeg tegen de muur. Mijn borsten schudden wild mee, tepels hard en pijnlijk gevoelig.

Ik greep zijn armen, nagels erin. “Harder,” hijgde ik. “Geef me alles.”

Hij gromde, tilde mijn heupen op, veranderde de hoek. Nu raakte hij precies dat plekje bij elke stoot. Diep, hard, meedogenloos. Ik voelde een tweede orgasme opkomen, nog heftiger. Mijn kut samentrok om hem heen, melkend, knijpend. Hij vloekte zachtjes, hield zijn tempo aan.

“Ik ga je vullen,” gromde hij. “Ik ga je helemaal volspuiten.”

“Ja,” kreunde ik. “Kom in me. Laat het gaan.”

Hij stootte nog een paar keer, diep, onregelmatig, en toen voelde ik het: hete golven, pulserend, golf na golf. Hij hield zich vast aan mijn heupen, trilde, kreunde mijn naam laag en rauw. Ik kneep om hem heen, melkend, tot hij leeg was, tot hij slap over me heen zakte, nog steeds in me, ademhaling zwaar tegen mijn nek.

We bleven even zo liggen, zweterig, plakkerig, hijgend. Toen gleed hij langzaam uit me, warm vocht droop langs mijn dijen op het laken. Hij rolde op zijn rug, trok me tegen zich aan. Mijn hoofd op zijn borst, zijn arm om me heen, vingers strelend over mijn rug.

“Dat was…” begon hij.

“Wild,” maakte ik af, lachend zachtjes. “En precies wat ik nodig

Ik voelde hem alweer half hard worden tegen mijn dij. Ik glimlachte, schoof omlaag, nam hem in mijn mond. Proefde ons samen – zout, zoet, muskus. Ik zoog hem langzaam hard, tong rond de eikel, diep tot in mijn keel. Hij kreunde, hand in mijn haar, duwde zachtjes mee.

Toen ik hem weer helemaal stijf had, klom ik bovenop hem. Gaf hem uitzicht op mijn borsten die over hem heen deinden, mijn buik, mijn heupen. Ik liet me langzaam zakken, nam hem helemaal in me, begon te rijden. Eerst traag, draaiend met mijn heupen, dan sneller. Op en neer, hard, mijn clit schurend tegen zijn schaambeen. Hij greep mijn borsten, kneedde ze, kneep in mijn tepels tot ik piepte.

Ik kwam weer, dit keer stiller maar dieper, lichaam schokkend, kut pulserend om hem heen. Hij hield me vast, stootte van onderen omhoog, volgde mijn ritme. Toen draaide hij ons om – ik op mijn buik, kont omhoog. Hij kwam achter me, gleed weer naar binnen, greep mijn haar zachtjes vast als teugels, en neukte me van achteren. Hard, diep, ritmisch. Elke stoot een schok door mijn hele lichaam.

“Je bent van mij vanavond,” gromde hij. “Zeg het.”

“Ik ben van jou,” hijgde ik. “Neuk me zoals je wilt.”

Hij versnelde, stootte harder, tot hij weer kwam – diep in me, kreunend, lichaam trillend. Ik voelde elke puls, elke warme golf.

We vielen uitgeput neer, verstrengeld, bezweet, voldaan. Zijn hand op mijn borst, mijn been over het zijne. We zeiden niets meer. Alleen ademhaling die langzaam kalmeerde, huid tegen huid, hartslagen die synchroon werden.

Mijn telefoon trilde zacht op het nachtkastje, een kort, vertrouwd geluid dat door de stille kamer sneed. Ik reikte ernaar zonder Sem los te laten – zijn arm lag zwaar en warm over mijn middel, zijn adem rustig tegen mijn nek. Het scherm lichtte op: een appje van Erik.

Hey schat, blijf vanavond bij Tim en Irene slapen. We drinken nog wat door en het wordt laat. Slaap lekker ❤️ Kus.

Ik las het twee keer, voelde een vreemde mengeling van opluchting en een lichte steek – opluchting omdat ik vannacht geen uitleg hoefde te geven, geen halve waarheden. Een steek omdat het voelde als een bevestiging dat ons eigen bed al een tijdje meer een gewoonte was dan een vuur. Ik legde de telefoon terug, scherm naar beneden, en draaide me om in Sems armen.

Hij opende zijn ogen meteen, alsof hij nooit echt sliep. Die donkere blik die altijd al te veel zag. “Alles oké?”

“Erik blijft weg vannacht,” fluisterde ik. Mijn stem klonk zachter dan ik bedoelde, bijna verlegen. “Hij slaapt bij vrienden.”

Sem zei niets meteen. Hij keek me alleen maar aan, duim strelend over mijn wang, alsof hij wachtte tot ik de vraag zelf zou stellen. En dat deed ik.

“Blijf je?” vroeg ik. “Hier. Bij mij. De hele nacht.”

Zijn mondhoeken krulden omhoog, langzaam, warm. “Probeer me maar eens weg te krijgen.”

Ik lachte zacht, nerveus en blij tegelijk, en trok hem dichterbij. Onze lippen vonden elkaar weer, dit keer niet hongerig zoals eerder, maar diep, traag, alsof we alle tijd van de wereld hadden. Zijn handen gleden over mijn rug, volgden de curve van mijn heupen, kneedden zacht mijn billen. Ik voelde hem alweer groeien tegen mijn buik, warm en hard wordend, en dat maakte me nat, opnieuw, alsof mijn lichaam nooit genoeg van hem kon krijgen.

We rolden om, ik kwam bovenop hem te liggen. Mijn borsten drukten tegen zijn borstkas, tepels hard van de wrijving. Ik kuste zijn nek, proefde zout op zijn huid, beet zachtjes in zijn schouder tot hij kreunde. “Anita…” mompelde hij, handen in mijn haar, duwend, sturend.

Ik schoof omlaag, kuste een spoor over zijn borst, zijn buik, tot ik bij zijn pik was. Hij was weer helemaal stijf, kloppend. Ik nam hem in mijn mond, langzaam dit keer, liet mijn tong lui cirkelen rond de eikel, proefde ons van eerder nog. Hij kreunde diep, heupen schokten licht. Ik zoog hem dieper, keel ontspannen, liet hem helemaal naar binnen glijden tot mijn lippen zijn basis raakten. Zijn hand greep het laken vast, de andere lag teder in mijn nek – niet trekkend, alleen vasthoudend, alsof hij bang was dat ik zou verdwijnen.

Maar ik ging niet weg. Ik zoog hem traag, liet hem glijden, likte hem schoon, keek omhoog naar zijn gezicht – ogen half dicht, lippen vaneen, puur genot. Toen liet ik hem los, klom weer omhoog, positioneerde mezelf boven hem. Ik pakte hem vast, leidde hem naar mijn ingang, en liet me langzaam zakken. Centimeter voor centimeter, tot hij helemaal in me zat, diep, vol. We zuchtten allebei tegelijk.

Ik begon te bewegen, traag op en neer, heupen draaiend, clit schurend tegen hem. Zijn handen op mijn borsten, knedend, duim over mijn tepels. “Je voelt zo goed,” fluisterde hij. “Zo perfect om me heen.”

Ik leunde voorover, kuste hem terwijl ik bleef rijden, sneller nu. Onze tongen speelden, adem vermengde zich. Het was romantisch, intiem – geen haast, alleen maar voelen, proeven, verbinden. Maar toen ik harder begon te rijden, sneller, werd het weer wilder. Ik duwde mijn borsten in zijn gezicht, liet hem zuigen, bijten. Hij greep mijn heupen, stootte van onderen omhoog, hard, diep. Het bed kraakte weer, ritmisch, als een hartslag.

Ik kwam eerst – stil dit keer, maar intens. Mijn kut samentrekkend om hem heen in lange, diepe golven, lichaam schokkend, nagels in zijn schouders. Hij hield me vast, liet me erdoorheen trillen, bleef stoten tot ik slap over hem heen zakte.

Maar hij was nog niet klaar. Hij rolde ons om, ik op mijn rug, benen wijd. Hij gleed weer naar binnen, traag nu, diep, keek me aan terwijl hij bewoog. “Ik hou van hoe je kijkt als ik in je ben,” zei hij zacht. “Alsof ik het enige ben wat bestaat.”

Mijn hart bonsde. Ik trok hem omlaag, kuste hem lang, diep. “Blijf in me,” fluisterde ik. “Kom in me. Laat me je voelen.”

Hij versnelde, stootte harder, dieper. Zijn adem stokte, lichaam spande zich. Toen kwam hij – warm, pulserend, golf na golf. Ik kneep om hem heen, melkend, tot hij leeg was, trillend, kreunend mijn naam.

We bleven zo liggen, hij nog half in me, mijn benen om zijn middel. Zweet op onze huid, ademhaling zwaar maar kalm. Na een tijdje gleed hij eruit, warm vocht droop langs mijn dijen. Hij kuste mijn voorhoofd, mijn neus, mijn mond. “Ik wil niet weg vannacht,” mompelde hij.

“Goed,” zei ik. “Want ik wil je hier.”

We lagen even stil, verstrengeld, vingers verweven. Toen keek hij opzij, naar de hoek van de kamer bij de kast. Zijn ogen vielen op iets roze dat daar stond – mijn oude roze naaldhakken, die ik al maanden niet had aangeraakt. Ze stonden netjes naast elkaar, hakken glanzend in het zachte licht van de bedlamp.

Sem glimlachte traag, ondeugend. “Die staan daar al een tijdje, hè?”

Ik bloosde een beetje. “Ja… van een ander leven. Of van een ander moment.”

Hij rolde van me af, stond op, liep ernaartoe. Pakte ze op, kwam terug naar het bed. Hij ging op de rand zitten, tilde mijn voet op, zachtjes, teder. “Mag ik?”

Ik knikte, hart ineens sneller. Hij schoof de eerste hak aan – perfect passend, natuurlijk. De roze suède voelde koel tegen mijn voet, de bandjes strak om mijn enkel. Toen de tweede. Ik stond op, langzaam, wiebelde even op de hoge hakken. Mijn benen leken langer, kont omhoog, borsten vooruit. Naakt op die hakken voelde ik me ineens weer die vrouw van toen – niet vies, niet betaald, maar begeerd. Door hém.

Sem keek naar me op, ogen donker van verlangen. “God, Anita… je bent adembenemend.”

Hij stond op, trok me tegen zich aan. Zijn handen gleden over mijn rug, naar mijn billen, kneedden ze terwijl hij me kuste. Ik voelde hem alweer hard worden tegen mijn buik. “Loop eens voor me,” fluisterde hij. “Laat me kijken.”

Ik draaide me om, liep langzaam door de kamer – hakken klikkend op de houten vloer, heupen wiegend, billen deinend. Hij kreunde zacht. “Kom hier.”

Ik liep terug, duwde hem zacht op bed, klom bovenop hem. Met de hakken aan voelde alles intenser – mijn kuiten strak, kont omhoog, borsten zwaaiend terwijl ik hem weer in me nam. Ik reed hem langzaam, diep, hakken in het matras gedrukt voor houvast. Hij greep mijn heupen, stootte omhoog, ontmoette elke beweging.

“Je bent van mij,” gromde hij zacht, romantisch, bezitterig. “Alleen van mij vannacht.”

Ik leunde voorover, kuste hem terwijl ik harder reed. “Ja,” fluisterde ik. “Alleen van jou.”

We neukten weer, wilder nu met die hakken aan – ik op handen en knieën, kont omhoog, hij achter me, stotend diep, handen in mijn haar. Ik kwam schokkend, kreunend zijn naam. Hij volgde kort daarna, vulde me weer, warm en overvloedig.

Daarna trokken we de hakken uit, langzaam, teder. Hij kuste mijn enkels, mijn kuiten, werkte zich omhoog tot hij me weer in zijn armen had. We vielen in slaap, naakt, verstrengeld, zijn hartslag tegen de mijne.

Ik werd wakker met Sems arm nog steeds om me heen, zijn adem warm en regelmatig in mijn nek, zijn lichaam zwaar en vertrouwd tegen het mijne. We hadden nauwelijks bewogen in de nacht; elke keer als een van ons zich omdraaide, zochten we elkaar meteen weer op, alsof ons lichaam wist dat dit nog te kostbaar was om los te laten.

Ik bleef even liggen, luisterde naar zijn hartslag tegen mijn rug, voelde de lichte schuur van zijn borsthaar langs mijn schouderbladen. Toen gleed ik voorzichtig onder zijn arm vandaan, kuste zijn schouder zachtjes – hij mompelde iets onverstaanbaars, draaide zich op zijn buik en sliep verder. Ik glimlachte, pakte mijn badjas van de haak en liep op blote voeten naar de badkamer.

Het warme water spoelde de nacht van mijn huid: het zweet, de geur van seks, de plakkerige resten van ons beiden. Ik waste mezelf langzaam, liet het water over mijn borsten lopen, over mijn buik, tussen mijn dijen waar ik nog gevoelig was, een beetje beurs maar op de allerfijnste manier. Ik dacht aan hoe hij me vannacht had genomen, aan die roze hakken die uiteindelijk weer op de grond belandden, aan zijn stem die mijn naam fluisterde alsof het een gebed was. Er zat geen schaamte meer in die herinnering. Alleen maar warmte. Alleen maar dankbaarheid.

Toen ik klaar was, droogde ik me af, trok een simpel grijs T-shirt aan dat tot halverwege mijn dijen viel – geen slipje, geen beha, alleen dat zachte katoen tegen mijn huid. Ik liep naar beneden, zette koffie. Het huis was stil, alleen het pruttelen van de machine en het zachte tikken van de klok in de gang.

Sem kwam even later naar beneden, haar nat en warrig, een handdoek laag om zijn heupen geslagen. Hij zag er jonger uit in het ochtendlicht, maar ook volwassener – die rustige zelfverzekerdheid die hij vannacht had laten zien, hing nog om hem heen. Hij liep recht op me af, sloeg zijn armen van achteren om me heen terwijl ik bij het aanrecht stond, kin op mijn schouder. “Goedemorgen,” mompelde hij, stem nog schor van de slaap.

“Goedemorgen,” zei ik, draaide me half om, kuste hem zacht. Zijn lippen smaakten naar tandpasta en naar hem. We bleven even zo staan, gewoon vasthouden, adem delen.

Ik schonk twee mokken koffie in, zwarte koffie voor hem, een scheutje melk voor mij. We gingen aan de keukentafel zitten, tegenover elkaar, maar onze knieën raakten elkaar onder het blad. We praatten zachtjes, over niets en alles. Over hoe hij die middag een afspraak had bij zijn stageplek, over hoe ik van plan was de middag door te brengen met opruimen en misschien een wandeling langs de hei. Over hoe vreemd het voelde dat de nacht voorbij was, maar hoe goed het voelde dat hij er nog was.

Ik keek naar hem terwijl hij dronk, zag hoe zijn adamsappel bewoog, hoe een druppel koffie aan zijn onderlip bleef hangen. Ik veegde hem weg met mijn duim, en hij ving mijn hand, kuste de palm. “Ik wil niet weg,” zei hij zacht.

“Ik ook niet,” fluisterde ik. “Maar je moet.”

Hij knikte, stond op. Liep om de tafel heen, trok me overeind. We stonden dicht tegen elkaar, borst tegen borst, zijn handen op mijn heupen. Hij kuste me – eerst zacht, dan dieper, tong die de mijne zocht. Ik voelde hem groeien tegen mijn buik, hard en warm door de handdoek heen. Mijn lichaam reageerde meteen: tepels hard onder het T-shirt, een warme golf tussen mijn benen.

Zonder iets te zeggen draaide hij me om, duwde me zachtjes voorover tegen het aanrecht. Mijn handen grepen de rand vast, borsten drukten tegen het koude graniet. Hij schoof mijn T-shirt omhoog tot over mijn rug, liet het daar hangen. Zijn handen gleden over mijn billen, kneedden ze, spreidden ze zachtjes. Ik voelde de handdoek vallen, hoorde hem zacht kreunen toen hij zichzelf vastpakte.

“Mag ik?” vroeg hij, stem laag en hees.

“Ja,” hijgde ik. “Alsjeblieft.”

Hij duwde zich langzaam naar binnen – één lange, diepe stoot tot hij helemaal in me zat. Ik kreunde laag, hoofd liet ik zakken, haar viel voor mijn gezicht. Hij bleef even stil, liet me voelen hoe vol ik was, hoe perfect hij paste. Toen begon hij te bewegen: traag eerst, diep, elke stoot een zachte schok door mijn lichaam. Zijn handen op mijn heupen, vingers in mijn vlees, sturend.

Het werd sneller. Harder. Het aanrechtblad trilde licht bij elke stoot, de mokken rinkelden. Ik duwde terug, ontmoette hem, kreunde zijn naam. Hij leunde voorover, een hand gleed onder mijn T-shirt, vond mijn borst, kneedde hem, kneep in mijn tepel tot ik piepte. De andere hand gleed naar voren, vingers op mijn clit – kleine, snelle cirkels terwijl hij bleef stoten, diep en ritmisch.

Ik voelde het opbouwen, heet en strak. “Sem… ik kom…”

“Kom voor me,” gromde hij in mijn oor. “Laat me je voelen.”

Ik kwam hard – stil maar intens, lichaam schokkend, kut knijpend om hem heen in lange golven. Hij hield zijn tempo aan, stootte door mijn orgasme heen, liet me erdoorheen trillen. Toen versnelde hij nog meer, stoten werden onregelmatig, adem stokte. “Anita… fuck…”

Hij kwam diep in me, warm, pulserend, golf na golf. Hij hield zich vast aan mijn heupen, trilde, kreunde laag tegen mijn rug. Ik kneep om hem heen, melkend, tot hij leeg was.

We bleven even zo staan, hij nog in me, voorovergebogen over me heen, ademhaling zwaar. Toen gleed hij langzaam uit me, warm vocht droop langs mijn dijen. Hij draaide me om, kuste me lang en diep – een kus vol tederheid nu, vol belofte. Zijn handen in mijn nek, duimen strelend over mijn wangen.

“Ik moet gaan,” fluisterde hij tegen mijn lippen.

“Ik weet het.”

Hij kleedde zich aan in de gang – jeans, overhemd, jas. Ik liep mee naar de voordeur, nog steeds alleen dat T-shirt aan, benen slap, hart vol. Bij de deur trok hij me weer tegen zich aan, kuste me een laatste keer – zacht, langzaam, alsof hij het moment wilde rekken.

“Dank je,” zei hij. “Voor vannacht. Voor vanmorgen. Voor alles.”

“Dank jóú,” fluisterde ik. “Voor het laten voelen dat ik nog steeds mag verlangen. Dat ik nog steeds begeerd word.”

Hij glimlachte, die warme, scheve glimlach die ik zo goed kende.

Ik knikte, tranen prikten, maar ik lachte ze weg. “Ga nu maar. Voor je te laat komt.”

Hij kuste mijn voorhoofd, draaide zich om en liep de stoep af. Ik bleef in de deuropening staan, keek hem na tot hij de hoek om was. Toen sloot ik de deur zachtjes, leunde ertegenaan, hand op mijn borst.

Het huis was weer stil. Maar het voelde anders. Niet leeg. Niet koud. Het voelde vol van mogelijkheid

Anita

Trefwoord(en): 50 Plus, Dikke Billen, Grote Borsten, Jong En Oud, Milf, Naaldhakken, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!