Gonnie - 39

“Nou nou… Dat was kort, maar hevig.” Gien keek me aan en ik knikte. “Ja. Alleen is er niks met de hondjes aan de hand, Ma.” Ze keek vragend en ik legde kort uit wat er aan de hand was en besloot met: “…en dus is je allerliefste jongste dochtertje even opgetreden als relatietherapeute en heeft Hans verteld dat je allerliefste oudste dochtertje soms wel eens wat harder aangepakt wil worden. En om Hans én An niet in verlegenheid te brengen en om te voorkomen dat Hans hier een vuurtoren staat te imiteren, heb ik dit snelle afscheid maar even in scéne gezet.” Ik gniffelde. “Ik hoop dat de lingerie van An onbeschadigd uit de strijd komt…”

Frank stak zwijgend zijn duim op, Gien knikte en Henk zei rustig: “Op het gevaar af dat ik in herhaling val, Gon: je bent goed bezig.” Ik plofte naast Frank en hij gaf me een knuffel. “Ik sluit me geheel bij de vorige spreker aan, schat. Je bent goed bezig.” “Ik wist dat An vond dat Hans soms veel te lief voor haar was, maar dat het haar zó hoog zat…” Gien schudde haar hoofd. “Margriet heeft vanaf het begin af aan tegen Hans gezegd dat hij ‘lief’ moest zijn als het om seks ging. En dat heeft hij bij An honderd procent toegepast, Ma. Maar ja, mijn oudste zus wil, ondanks haar strenge imago, ook wel eens stevig aangepakt worden… En dat gaat ze vanmiddag merken, hoop ik.” Ik giechelde. “En vanavond. Vannacht. Morgenochtend… Ik hoop dat ze morgenmiddag weer een beetje kan zitten.”

We schoten in de lach. “En jij, Gon? Heb je voor vandaag genoeg klappen van Henk gehad of wil je nog wat meer? Je hoeft het maar te zeggen hoor…” Gien keek me plagend aan en ik wees op Frank. “Dat kan deze meneer prima. Heb ik Henk niet voor nodig, die heeft z’n handen vol aan jou!” Henk knikte. “Hou op, schei uit… Maar: om te voorkomen dat deze discussie weer eens volledig uit de hand loopt, stel ik voor dat we een stukje gaan wandelen jongens. En nu niet achter het huis, maar in de bossen achter Roermond, bij de voormalige Staatsmijn Beatrix. Daar is het ook mooi.” Frank keek verwonderd. “Een mijn achter Roermond? Nooit van gehoord.”

Gien knikte. “Dan kan heel goed, Frank. Die mijn is ook nooit in gebruik geweest. Men was begonnen met het boren van twee schachten toen men, ergens eind jaren ’50, begin ’60, er achter kwam dat steenkool vervangen zou worden door gas uit Groningen. Dus uiteindelijk heeft men twee dikke deksels over die schachten geplaatst en daarmee was de kous af. DSM heeft de concessie om naar kolen te boren nog steeds, maar volgens mij moeten er heel veel dingen fout gaan alvorens men die mijn weer opent. Hoe dan ook: het is mooi stuk natuur daar; een van de weinige stukken natuur waar de kans behoorlijk aanwezig is dat je adders tegenkomt. Wij zijn er een paar weken geleden wezen wandelen; er wordt met bordjes behoorlijk voor gewaarschuwd.”

Ik keek smerig. “Dan trek ik even een paar hoge schoenen van An aan, ma. Geen trek om gebeten te worden door zo’n beest.” Henk zei: “Klets niet Gon. Die beesten zijn banger voor jou dan jij voor hen. Zodra ze ons horen aankomen, kronkelen ze als de gesmeerde bliksem onder de struiken en zijn wég. Stel je niet aan.” Ik liep toch maar richting trap. “Ik neem het risico niet, Henk. Met mijn magnetische persoonlijkheid…” Ik hoorde nog net: “Arrogante trut…” voordat ik de deur achter me sloot.

Boven opende ik de kledingkast van Annet. Aha! Een paar bijna kniehoge, leren laarzen. Even passen… perfect. Die beesten zouden Gonnie Peters niet te grazen nemen! Op de plank er boven zag ik de mouw van een roze blouse: volledig transparant en wijd. Ik trok het kledingstuk tevoorschijn. Oei… daar zou Frank wel eens helemaal van in de stemming kunnen komen… Bijna helemaal doorzichtig, behalve bij de buste, daar was de stof iets minder transparant. Maar nog net zo dun… Als hij me daarmee over mijn borsten streelde… Werd het vanavond hier óók gezellig! Even nog verder zoeken… JA! Een wit plissérokje. Een mooie panty had ik zelf meegenomen, daar hoefde ik niet naar te zoeken. Frank zou vanavond verder kennismaken met Gonnie, het iets jongere zusje van Annetje uit 5 VWO. Jonger, maar niet minder sexy… Ik grinnikte. Ik legde de kledingstukken apart.

“Gon! Kom je?” Ik liep naar beneden. Frank bekeek de laarzen kritisch. “Hé, die ken ik nog niet…” “Dat klopt. Eerlijk gejat uit de garderobe van mijn evenbeeld. Lekker makkelijk als je dezelfde maten hebt…” Hij zuchtte. “Oh ja… Lastig hoor. Straks heeft Annet iets van jou aan, wil ik haar zoenen en krijg ik een dreun.” Ik knikte. “Ja, héél gevaarlijk. Nou, let’s go, Gien zit al te wachten.” Achterin de auto van Gien wisselden we nog wat zoentjes uit, tot Gien protesteerde.

“Hé, vrijdozen! Laat mijn achteruitkijkspiegel even vrij… Telkens als ik daarin wil kijken, zie ik jullie klef doen. Slecht voor mijn concentratievermogen.” “Hoezo schat? Wil je dan ook…” Henk keek haar aan en het antwoord klonk bits: “Nee, Henk Klok. Niet hier, op de provinciale weg. Ik weet daar veel betere plekjes voor. En nee, ook niet straks achter een of andere struik; voor hetzelfde geld ligt daar zo’n adder te doezelen, wordt wakker als ik op ‘m ga zitten en dan heb ik de giftanden in m’n benen. Thank you.” Frank liet me even los en zei: “Nou Gien… als jij op dat beest gaat zitten, heeft hij écht niet meer de levenskracht om jou in je benen te bijten hoor…”

Even was het doodstil in de auto, toen klonk snijdend: “Zit jij nu vuile opmerkingen over mijn gewicht te maken, meneer Veenstra? Weet je dat héél gevaarlijk is, zeker als je in mijn auto zit en ik rij? Ik zou zo maar eens keihard kunnen gaan remmen en dan vliegt die cementwagen achter ons met een rotklap achter op deze mooie Tiguan. En raad eens wie als eerste die klap op mag vangen? Jawel, ene Veenstra. Dus…” “Hoho lieve ma, je bloedeigen dochtertje zit ook op diezelfde achterbank, hoor. Een beetje consideratie alsjeblieft…” Vanaf de bestuurdersplaats klonk een laatdunkend ‘Hmmm…’, daarna was het stil.

Een kwartier later stopte Gien in de berm van een landweggetje langs een boscomplex. “Zo. Herzlich willkommen in Deutschland. Aussteigen, wir gehen wandern.” We liepen een zandpad op en stonden even later voor een grote betonnen plaat met een aantal pijpen er op. “En wat is dit voor een toeristische attractie?” vroeg Frank verwonderd. “Dit is één van de twee schachten van de voormalige Staatsmijn Beatrix. Als je die betonplaat even opzij schuift, val je in een gat van ruim 700 meter”, zei Gien droog. Ik keek. “Sorry. Geen dikke hijskraan in m’n tasje. En m’n parachute ben ik ook vergeten. Maarre… Waarom hier zo’n gat?”

Henk gaf ons kort college over de geschiedenis van de Staatsmijnen. Maar na een paar minuten pakte Gien zijn hand. “Kom, mooie chips-professor, doorlopen. We hebben de kleintjes even een inkijkje gegeven in de energieproblemen van Nederland; nu is het tijd voor een stukje mooie natuur.” “De ‘kleintjes’?” mopperde ik en Henk draaide zich om. “Tja… als jullie ons beschuldigen van ‘bejaardensex’, kun je natuurlijk iets terugverwachten hé rooie?” Ik zuchtte. “Ja, pa…”

De wandeling was lekker. De zon scheen door een dun wolkendek heen, het was niet té warm. Plotseling stond Gien stil en wees. Op een stukje zand zo’n twintig meter schuin voor ons, lag een slang. Niet groot, misschien 75 centimeter, maar hij lag er wel. Ik pakte mijn telefoon en zoomde in. Zigzagstrepen op de rug… “Een adder!” Blijkbaar iets te hard. Het beest tilde de kop op, bekeek ons even en verdween toen slingerend onder een struik. “Nou, zo heb je toch nog lol van je laarzen, Gon.” Ik snoof. “Zo’n beestje? Ben ik niet zo bang voor, hoor.” “Toch maar een beetje respect hebben voor adders, schat”, zei Gien. “Ook al zijn ze niet zo groot, hun giftanden doen het wél en daar krijg je behoorlijk last van. Een volwassene zal er niet aan dood gaan, maar je moet rap tegengif binnen krijgen. En een kind kan wél aan een beet van een adder overlijden.” Henk vulde pestend aan: “En aangezien jij een van de ‘kleintjes’ bent… Wij zijn best zuinig op jullie.”

Ik liet Frank even los en schoof een arm onder de zijne. “Dat is lief van je. Wij zullen ook zuinig zijn op onze oudjes, nietwaar Frank?” “Ik distantieer me even van deze opmerking. Geen zin om hier, tussen al die adders, te moeten bewijzen dat judo effectiever is dan Teakwondo.” Henk stak een duim op. “Prima!” We liepen verder en af en toe kwamen we een bordje tegen met de tekst ‘Pas op! Adders’. Maar de natuur was mooi hier. En het was stil. Om vijf uur waren we weer terug bij de auto en Frank zei: “Wat dachten de dames en de heer ervan om ergens een lekker hapje te eten? Want om straks nou wéér met een theedoek in m’n hand te staan… Heb ik niet zo’n trek in.”

We waren daar wel voor, dus werd Google even geraadpleegd. De keuze viel op een restaurant aan het water in Maasbracht. Lekker buiten op een terras met uitzicht op het water. En niet té chique, want we waren in vrijetijdskleding. Wél héle lekkere spareribs; als je alleen maar dreigde met je vork, viel het vlees al van het bot. En in de tussentijd: lekker kletsen en van het uitzicht genieten. Op het water kwamen redelijk veel plezierjachten voorbij, afgewisseld met een binnenvaartschip. We konden merken wanneer de sluis open ging, dan voer plotseling een hele vloot plezierjachtjes naar het noorden. Met af en toe een kleine woordenwisseling tussen de diverse schippers.

Bij één bootje maakte de man aan het roer het wel héél bont: diverse lichaamsdelen van een andere schipper werden een aantal hele nare ziekten toegewenst, waarna het bootje, een klein ding met een té grote motor, er als een speer vandoor ging, zich niets aantrekkend van de maximaal toegestane snelheid. Gelukkig is karma een bitch; tweehonderd meter verder werd de man aangehouden door de waterpolitie en naar de kant gedirigeerd. We zagen het met enig leedvermaak gebeuren. En de schipper van het andere plezierjacht, wat er even later rustig langs voer, zal ook wel z’n momentje genoegdoening hebben gehad.

“Ik begrijp het niet”, zei Gien zuchtend. “Je vaart met een bootje op het water, het is hartstikke lekker weer, het is weekend, dus je hebt tijd zát en dan ga je een andere schipper, die waarschijnlijk óók van z’n vrije dag geniet helemaal verrot schelden. Waarom?” Henk haalde zijn schouders op. “Misschien is er in de sluis iets voorgevallen, schat. Heeft die andere schipper hem wel oneerbare voorstellen gedaan of hem geen voorrang gegeven bij het naar buiten varen van de sluis. Wie weet?” Gien zuchtte. “Dát ontbreekt momenteel in de maatschappij. Een beetje ‘gunfactor’. Leven en vooral laten leven.”

“Niet overal hoor Gien”, zei Frank met zijn kleine lachje om zijn mondhoeken. “Wij gunnen jullie best wel aan elkaar en hopen dat jullie elkaar nog lang in leven laten…” Henk grinnikte. “Dank je wel, Frank. Als jullie ons leven dan ook nog een beetje draaglijk maken, zorgt dat in ieder geval voor een fatsoenlijke sfeer aan deze tafel.” Gien zei niets, wierp alleen maar een lange, nadenkende blik op Frank. En daarna op mij. “En jij wil met die vent in zee gaan?” “Nou, in zee nog even niet, ma. Da’s me te koud. In bed daarentegen…” Ik giebelde en Frank stak twee duimen op. “Dank je wel, schatje. Ik ga je er aan houden. Straks.”

Gien zuchtte diep en wijdde zich verder aan haar laatste sparerib. Een half uurtje en een kop koffie later rekende Frank af. Henk wilde meedoen, maar Frank wees dat resoluut af. “Niks ervan, Henk. Jullie zijn bijzonder gastvrij. Zeker voor een vent die jullie zes weken geleden nog helemaal niet kenden. Ik betaal.” Toen hij terugkwam legde Gien even een hand op zijn arm. “Ook al kenden we je zes weken geleden nog niet: nú wel, Frank. En we mogen je heel graag. Dat wilde ik even gezegd hebben.” Hij kreeg zowaar een kleur. “Dank je wel Gien. Lief van je.” Met een goed gevoel stapten we weer in de auto; Gien reed, ik moest nu naast haar zitten en de heren namen achterin plaats.

“Da’s om te voorkomen dat mijn binnenspiegel onderweg wéér wordt bezoedeld door klef zoenende stelletjes”, zei Gien beslist. Maar ze had buiten de waard, in dit geval Frank, gerekend. Die zei: “Henk… voor jou leeftijd ben je best wel een lekkere vent… zullen wij even zoenen?” Ik keek om, nog nét op tijd om Henk met een wenkbrauw opgetrokken naar Frank te zien kijken. “Kijk jij een beetje uit, meneer Veenstra? Mijn lieve echtgenote had het een uurtje geleden over ‘leven en laten leven’, maar als jij dit soort voorstellen in de praktijk wil gaan uitvoeren, sta ik niet voor de gevolgen in!” Ik kon het niet laten. “Hou je dan een schoon doekje bij de hand, Henk? Gien houdt niet zo van spermavlekken op de bekleding van haar mooie Tiguan.”

Naast me klonk een gierende lach en ik kreeg een harde tik op mijn hoofd. “Rossig krengetje…” Frank proestte het uit. “Ik zie het voor me…” “Ik niét”, gromde Henk. “Wat denken jullie wel, stelletje oversekste…” “Nou, houden jullie je even gedeisd, dame en heren?” mopperde Gien. “Ik wil graag een intacte auto op de thuis oprit parkeren. En niet door een lachbui tegen de vangrail belanden, dank u wel. Ga maar een boekje lezen of zo.”

“He ja, ma… Bekende kreet van vakanties. Als we weer eens ruzie zaten te maken. ‘Ga maar een boekje lezen of zo’… En na 300 kilometer hadden we de boekjes al uit, omdat we per persoon maar drie boekjes mochten meenemen van jou.” Gien knikte. “Ja, logisch. Met jullie leeswoede… Dan had ik de auto wel helemaal vol kunnen stouwen met boeken.” Ik draaide me naar Frank om. “An en ik lazen vroeger alles wat los en vast zat. Romans, science fiction, thrillers, het maakte niet uit…” “Ja, die twee kenden mijn streekromans beter dan ikzelf”, mopperde Gien. “Als ik een roman had meegenomen, zaten de dames in de auto het boek te recenseren. Daarna hoefde ik het niet meer te lezen, want elk hoofdstuk hadden die twee al uit en te na doorgenomen en de goeie en minder goeie stukken benoemd.”

“En Rick?” vroeg Frank. “Rick had meestal drie boeken over vliegtuigen mee. Dik, veel plaatjes, veel technisch gewauwel. Maar aan het einde van de vakantie hadden wij ook dié boeken gelezen en de plaatjes bekeken en konden we Rick af en toe aftroeven op vliegtuig-gebied. En dan werd hij altijd nogal narrig…” Ik grinnikte. “Zeg maar gewoon: pisnijdig, Gon!” klonk het naast me. We kwamen na een aantal lachbuien gelukkig zonder ongelukken in Born aan.

“Zo. Ik heb gereden”, zei Gien; “nu lust ik wel een glas wijn, Henk.” Die vond dat wel een goed plan, even later hadden we alle vier een glas rode wijn ons staan. “Hoe zou het nu met An en Hans zijn?” vroeg Gien zachtjes zich af. “Als zorgzame moeder ben ik natuurlijk uiterst benieuwd naar het wel en wee van mijn dochtertjes…” Henk bromde: “Niks ervan. Je bent gewoon nieuwsgierig hoe ze door Hans is besprongen en of beide liefjes, nu helemaal uitgeput, voor pampus liggen.” “Ik kan haar wel even een appje sturen”, stelde ik voor, maar werd door Frank tegengehouden. “Nee. Niet doen, Gon. Ten eerste zou jij dat ook niet op prijs stellen en ten tweede liggen ze wellicht inderdaad allebei te pitten. Laat ze; misschien hebben ze het nodig.” Ik zuchtte. “Je bent soms een hele saaie vent, Frank Veenstra. Je snapt niets, maar dan ook helemaal niets van de behoefte aan communicatie tussen tweelingzussen.” “Volgens mij hebben jullie gisteravond al genoeg gecommuniceerd, schat. En het resultaat van die communicatie ligt, hoop ik, nu helemaal bewusteloos ergens op bed in Born-west. Met een zachte glimlach op haar lippen.”

Ik bromde: “Zo niet, heeft Hans een probleem, reken daar maar op!” Met haar wijnglas leeg keek Gien naar Henk. “Kun jij ook zo’n zachte glimlach op mijn lippen toveren? Heb ik wel behoefte aan, mooie vent…” “Ehh… Wélke lippen, mevrouw Klok?” Gien smeet een kussen naar zijn hoofd en trok hem daarna overeind. “Mee jij. Ik ga je aanranden. Ehh, jullie sluiten wel goed af, duifjes?” Op de trap hoorden we Henk nog roepen: “Help! Een nymphomane! Wie redt mij?” Toen ging de deur dicht en keek ik naar Frank. “Meneer Veenstra… Aangezien ik de genen van mijn moeder heb, en bijna dezelfde genen als mijn zus… Ik stel voor dat jij hier beneden afsluit en daarna naar boven komt. En de juiste kamer betreed. Je hoeft niét te controleren of mijn moeder die glimlach op haar lippen heeft; dat doet Henk wel. Maar je zorgt maar dat ík ergens vannacht ook zo’n glimlach op mijn lippen heb. Begrepen?”

Hij trok me naar zich toe. “Hier jij, gekke meid. Bedankt dat jij je zus zo goed in de gaten houdt. En Hans. Dát vind ik hier prachtig: we letten op elkaar. Als er iets niet goed zit, wordt er wat aan gedaan. Heerlijk, schat. Dat is een sfeer waar ik oud mee wil worden.” Hij kuste me langzaam, streelde mijn rug en ik voelde hem hard worden. Ik bewoog mijn heupen tegen hem aan en hij gromde zachtjes. “Wat ben jij aan het doen, meisje? Dit is heel gevaarlijk, weet je dat?” “Ja, dat weet ik. Maar het is ook heel lekker om jouw pik hard te voelen worden. En te weten dat dat door mij komt… Lekkere vent. Ik ga naar boven, over vijf minuten ben je welkom, schatje.” Nog een snelle zoen en ik liep de trap op.

Verdorie, als hij nog langer was doorgegaan had ik nú al een schoon slipje aan moeten trekken… Ik trok de laarzen uit. De spijkerbroek en het slipje volgden, toen m’n blouse en de BH. In het slipje zat al een klein vochtvlekje en ik huiverde. Zin in Frank… Eerst de panty aan. Lekker over mijn naakte poes! Toen een ander slipje: klein, veel kant aan de zijkanten en doorzichtig in het midden. Ik keek even in de spiegel: mijn ‘pijltje’ was nét zichtbaar. Het rokje er overheen, toen het bloesje aan. Geen BH; ik wilde dat mijn tepels goed voelbaar waren. Schoentjes aan: rood, met een dunne naaldhak. Nog even m’n haren borstelen tot ze glimmend over m’n schouders vielen. Een haarband in en een losse staart… In de spiegel zag ik mijn evenbeeld en ik voelde een scheut naar mijn tepels gaan. Als Frank me vanavond niet vreselijk te pakken zou nemen, was hij rijp voor een klooster…

Even later hoorde ik zijn voetstappen zachtjes op de trap en toen hij binnenkwam bleef hij in de deur staan. “Allemachtig…” fluisterde hij. “Heb ik dáár verkering mee?” Ik wenkte hem. “Hé lekker stuk… Doe je de deur dicht? Dan gaan we eens lekker vrijen, schatje. Ik heb zin in jou!” Hij sloot de deur achter zich. Ik liep naar hem toe en sloeg mijn armen om hem heen. “Ik wil met jou vrijen, Frankieboy. Kleed je uit; ik wil je helemaal naakt tegen mijn geile lijf aan voelen.” “Gon… Jij weet precies wat…” Ik kuste hem. “Ja. Lekkere sexy kleren met een geile vrouw er in. Ik zal je wel even helpen met uitkleden.” Hij deed zijn overhemd en T-shirt uit, schopte zijn schoenen uit en ondertussen had ik zijn broek al losgemaakt en omlaag getrokken. Zijn pik stond hard in zijn slip, de eikel er bovenuit.

“Hmmm… Dat ziet er wel lekker uit!” Ik knielde voor hem neer en pakte zijn harde geslacht tussen mijn handen en trok zijn voorhuid iets naar achteren. De eikel werd zichtbaar en ik likte er aan. Frank ademde diep in en ik keek omhoog. Zijn ogen waren dicht. “Kijk me aan, Frank. Ik wil dat je ziet wat ik doe.” Hij keek en met mijn ogen in de zijne nam ik zijn harde pik in mijn mond. “Gon…” hijgde hij, “Als je… Ik sta op springen, schat!” Ik liet hem even los en duwde hem op bed. “Liggen jij. Op je rug. Ik zal jou wel eens even helpen om de spanning wat te verlichten.” Ik kroop over hem heen en draaide me toen om: mijn benen naast zijn hoofd, mijn hoofd bij zijn harde pik.

“Voel maar… lekker onder mijn rokje. Betast me, lik me… Ik ga je klaar laten komen, Frankieboy… dan duurt het daarna lekker lang…” Zijn handen gleden over mijn panty en ik liet een druppel speeksel op mijn eikel vallen en wreef die met m’n vingers uit. Zijn vingers gleden nu onder mijn slipje en ik hoorde: “Wat sexy… Ik kan je helemaal zien, schatje…” Ik fluisterde: “Volg de pijl, Frank. Dáár moet je zijn!” Twee vingers nu in mijn slipje en hij wreef met mijn panty tussen mijn lipjes. Ik genoot! Mijn tepels werden hard en ik liet zijn pik even tussen mijn borsten glijden. Dat gevoel… Ik duwde mijn tieten tegen elkaar aan, en de warmte van zijn harde pik er tussen… En zijn vingers tussen mijn benen…

Hij vingerde me over de panty heen; de dunne stof over mijn clit en hij wist precies wat hij deed! Ik begon met mijn heupen op en neer te gaan, zijn vingers steeds over m’n clit. En voor ik het wist hing ik tegen een orgasme aan! Ik kreunde: “Je bent gemeen schatje… op deze… manier kom ik… nog eerder dan… jij!” Een andere vinger begon tussen mijn billen te strelen en toen voelde ik waar ik naar verlangde: zijn adem op mijn poes. Hij had mijn slipje opzij geschoven en likte nu over mijn panty. Ik zat nu doodstil. Dit was genieten met een hele grote G… Toen scheurde hij mijn panty open bij het kruisje. “Ik wil je geile kut, mooie vrouw… Mijn tong diep in je geile kút…”

Hij voegde de daad bij het woord en likte stevig over mijn clit. Héérlijk! Ik begon te verkrampen, mijn tepels werden keihard, ik liet me op hem zakken, met mijn benen naast zijn hoofd en toen kwám het: met zijn tong likkend over mijn clit en twee vingers die in mijn kut drongen kwam ik hevig klaar! Schokkend voelde ik mijn geil uit mijn kut lopen en ik hoorde smakkende geluidjes toen Frank me likte. Em hij ging gewoon door… Ik pakte zijn pik in mijn mond en begon hem te pijpen. Niet ‘gewoon’, voor in de mond, maar ik liet me zover mogelijk over zijn pik zakken. Zuigend, likkend, zijn ballen masserend… Zijn pik raakte mijn huig en ik moest oppassen om niet te kokhalzen, maar ik wilde hem álles geven. Weer voelde ik een orgasme opkomen en ik slikte; zijn eikel nu in mijn keel en ik vond het heerlijk! Hij neukte mijn keel!

Hij ging langzaam en voorzichtig in mijn mond op en neer; zijn harde, hete lul vulde mijn mond en zijn tong likte en zoog aan mijn clit. Twee vingers drongen in mijn natte poes en hij masseerde mijn G-spot. Dat was te veel en ik trok me iets terug zodat ik normaal kon ademen. “Jij bent… Heerlijk, schat… Ik ga wéér… komen… Jij ook! In mijn mond! Ik wil je sperma drinken… Geil…” Mijn poes schokte en ik spoot in zijn mond. “Ik drink jouw geil, lekkere meid… Rechtstreeks uit je geile, natte kút… Oh, Gon, ik hou het niet meer! Je bent zo lekker!” Ik voelde zijn pik opspringen en zijn ballen verkrampen. “Toe maar! Spuit maar lekker in mijn geile mond!”

Zijn tong drong nu in mijn kut en hij spoot! Eén, twee, drie… vier en vijf… Ik had zijn sperma in mijn mond en speelde er mee terwijl ik ook klaar kwam; steeds nieuwe straaltjes uit mijn kut. Toen slikte ik zijn zaad door, nam zijn pik weer in mijn mond en sabbelde er aan. Kleine beetjes zaad kwamen er nog uit, tot hij steeds slapper werd. Heel zachtjes bleef ik Frank nog afzuigen en ik voelde zijn tong ook heel zachtjes langs mijn poesje strelen. Zo bleven we nog even liggen, van elkaar genietend. Tot ik wat omhoog kwam.

“Hou je het nog een beetje vol, lieve lover?” Gesmoord kwam het antwoord. “Ik lig op het lekkerste plekje van de wereld… Een lekker warm lichaam op me, twee prachtige sexy benen naast mijn hoofd en ik kijk naar het lekkerste poesje van de wereld. Een poesje wat ik net geproefd heb. En ik mocht klaarkomen in een heerlijke, warme en natte mond… Ik hou het wel vol hier!” Ik kwam nu helemaal overeind. “Ik lag ook heerlijk, met een tong die mijn poesje verwende, begerige handen op mijn benen en een warme en harde pik in mijn mond… Maar nu begin ik het wat frisjes te krijgen, schatje.” Ik draaide me om en schoof tegen Frank aan. “Je was heerlijk, schat…” fluisterde hij. Ik kuste hem, langzaam en aandachtig. Tong tegen tong, gedeelde adem…

“Zullen we ons even omkleden, Frank?” “Nee… Je bent zó sexy met deze kleren aan… Ik wil dat je dit de hele nacht aanhoud. En elke keer als ik wakker word…” Hij keek ondeugend. “Ja? Ga eens verder, meneer Veenstra? Wat wilt u doen, elke keer als u wakker wordt?” Hij streelde mijn armen. “Dan wil ik dat lieve meisje laten voelen dat ik gek op haar ben. Haar laten genieten. Kippenvel bezorgen. Haar tepels hard voelen worden en haar lieve poesje kletsnat…” Ik huiverde nu al. “Je bent een lekkere ondeugd, Frank. Kom eens tegen me aanliggen. Je armen om me heen, je lekkere body tegen het mijne.” Hij gehoorzaamde en we kusten elkaar langzaam en aandachtig, onze tongen elkaar aantikkend… En ik voelde hem weer hard worden! “Volgens mij heb jij er weer zin in, Frankieboy. Kom eens hier met dat lekkere ding van je!”

Ik pakte zijn pik en spreidde mijn benen. “Kóm. Ik wil je diep in me voelen stoten. Lekker sperma in mijn natte, geile kút!” Hij drong bij me binnen in ik rolde op mijn rug, Frank stevig vasthoudend en in zijn ogen kijkend. “Neuk me, Frank! Neuk je geile meisje en laat me het voelen…” Hij bromde: “Je bent onverzadigbaar, Gonnie Peters. Een nymphomane. Met een heerlijke natte poes en harde tepels!”Hij boog zijn hoofd en nam een tepel tussen zijn lippen. Met zijn lippen over zijn tanden beet hij. Eerst zachtjes, maar steeds harder. En de andere tepel werd bewerkt door dwingende vingers. De dunne stof van het bloesje prikkelde mijn gevoelige huid en ik hijgde: “Hier moet je eindeloos mee doorgaan… En me tegelijk lekker diep en langzaam neuken, Frank… Ik sta in de fik, schatje!” Zijn mond liet me even los en hij fluisterde: “Dit is zó opwindend, Gon… Zó lekker…” Ik duwde zijn hoofd weer naar mijn borst. “Dan doorgaan, jochie. Heerlijk, om jou te laten genieten… En ik… zelf ook…” Een genotsscheut vloog van mijn borsten rechtstreeks naar mijn poes, toen hij wat harder in een tepel kneep. Mijn poes verkrampte en ik kreunde: “Nu hárd neuken, Frank! Hard en diep! Ik wil… Ahhh!!” Hij was meteen diep gegaan en ik voelde zijn eikel tegen mijn baarmoedermond. Het deed een beetje pijn, maar ik genóót.

“Frááánk… Je maakt me… helemaal… klaar…” Mijn kut trok samen en ik voelde me nat worden! Geil spoot langs Frank z’n harde pik naar buiten en maakte een soppend geluid in hetzelfde tempo als onze bewegingen. “Grijp mijn tieten, Frank! Beide handen! Knijp er in, voél ze… Lekker door dat dunne, nylon bloesje heen…” Hij bromde: “Geile meid… Je bent zo lekker… Maakt me… helemaal…” Hij maakte zijn zin niet af; hij spoot! Zijn pik veerde op in mijn kut en toen spoot hij. Wéér voelde ik zijn sperma, maar nu diep in me. En tegelijk kneep ik met mijn bekkenbodemspieren, om hem helemaal in me vast te houden. Ik zocht zijn mond en drong met mijn tong tussen zijn lippen. Hij tongde mij, ik tongde hem, bijna vechtend in een erotische passie…

Even later, met de grootste opwinding een beetje geluwd, ontspanden we en Frank gleed uit me. Ging naast me liggen, zijn haren en voorhoofd bezweet. “Gon…” hijgde hij, “Je bent het einde… Wát kun jij me opwinden…” Ik keek hem aan. “Ja. En jij mij, heerlijke vent. Je was op een gegeven moment, vlak voor je klaar kwam, helemaal in me… Heerlijk! En toen wilde ik maar één ding: klaarkomen met jouw harde pik in me…” “Nou, da’s gelukt, geloof ik. Je poes trok samen, ik kon niet meer voor- of achteruit en toen werd je kletsnat. En ging het weer. En een seconde daarna kwam ik klaar. Volgens mij ben ik compleet leeg. Geen zaadje meer te vinden bij Frank. Twee weken lang steriel.” Ik giebelde en streelde hem met een been. “Ik geloof er niks van. Als Gonnie een beetje haar best doet, komt er wel weer leven in de brouwerij van Frank, hoor.”

Hij kreunde demonstratief en ik spotte: “En dat noemt zich het sterke geslacht? Ja, eventjes. Een paar minuten voor en tijdens de paring. Maar daarna is het snel afgelopen. Nou nou, wat een sterk geslacht…” We lachten samen. “Kom, lekkere lover. Nu even onszelf een beetje schoonpoetsen, daarna duiken we lekker onder het dekbed en gaan we slapen. En om je tevreden te houden: deze panty en dit bloesje hou ik wel aan. Daar mag je van genieten, voor je helemaal uitgeblust in slaap valt. En als je straks wakker word… Wie weet kom je weer in de stemming.” Ik poetste mezelf een beetje droog met een handdoekje, Frank ook. Van onder het dekbed viste ik mijn slipje op en duwde het Frank onder zijn neus. “Hier, ruik nog maar even, liefje. Lekker vers meisjesgeil…”

Hij nam het niemendalletje van me over, snoof genietend en likte toen in het kruis. “Lekker, Gon… Zo helemaal… jou.” Ik boog me naar hem toe. “Kom. Lekker samen uitlikken. Tongen door dit geile slipje. Proef het geil van Gonnie van 5VWO maar eens goed, schatje. Dat lieve, rustige meisje met haar mooie rode krullen en haar o zo preutse plissérokjes… Je weet nu wat ze in werkelijkheid is.” Frank glimlachte. “Ja. Een heel sexy meisje, wat er geen genoeg van kan krijgen…”

Hij streelde mijn tepels weer en ik kreunde. “Fránk… Als je dat doet… Zo lekker met die dunne stof over mijn tepels…” Ik kon er niets aan doen, greep tussen mijn benen en vingerde mezelf. Snel en hard, terwijl Frank mijn borsten verwende. “Kijk naar mijn benen! Mijn lekkere, lange en sexy benen, Frank. Helemaal voor jou… Als je vannacht nog een keertje wilt: pak me vast en naai me!” Schokkend onderging ik wéér een hoogtepunt, nu met mijn eigen vingers hevig over mijn clit wrijvend.

Frank keek. “Je bent zó mooi, schat… Ik zie je klaarkomen…” Ik hijgde: “Pak dat slipje en streel me daarmee! Lekker geil nylon over mijn natte poesje…” Hij deed wat ik zei en nog een orgasme volgde. Een kleintje ditmaal, maar wel heerlijk, nu Frank me bevredigde. Even later snoof hij weer aan mijn slipje. “Lekker, schat. Je ruikt heerlijk…” “En hoe smaak ik, Frank?” Hij keek me aan. “Nog lekkerder. Weet je: dit is helemaal nieuw voor me, schat. Nooit gedacht dat vrijen zó opwindend kon zijn…”

Ik kuste hem. “Wacht maar. Je weet nog lang niet alles, lekkere vent. Maar nu eerst: lekker slapen, schat. Gonnie uit 5 VWO is een beetje moe…” “Het arme meisje. En morgen moet ze weer huiswerk maken. En maandag weer naar school. Maar goed, dan kan ze vanuit een ooghoek die knappe knul zien zitten, schuin voor haar. Hoe heet hij ook alweer? Oh ja, Frank. Frank Veenstra. Die knul die zo goed kan zwemmen.”

Ik gaf hem een por. “Soms… soms ben je gewoon een arrogante kwast, Frank.” Ik gaf hem een lange zoen. “Maar nu: slapen, schat. Dank je wel voor deze heerlijke vrijpartij.” “Welterusten, lieve Gonnie uit 5 VWO. Met je lange, sexy pantybenen…”

Ik giebelde. “Geniet er maar van. Maar laat me wel slapen.” En dat duurde niet zo lang: ik viel als een blok in slaap, Frank lekker tegen me aan.

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!