Zeilmeisje

Ik voel opnieuw een pik, maar… naast de zijne, in mijn bilnaad, schuift een andere pik in mijn holletje. De eerste pik, van de jongen onder me, voel ik zoekend heen en weer gaan. Argwanend volg ik de bewegingen. Dan voel ik wat drukken, de druk neemt toe en ik voel me extreem ver opgerekt worden! Wat? Wat!? Ahhh!

Zeilmeisje

De boot draait om in de lengte om zijn as. Angstig hou ik me vast. Een klap! Er kraakt vanalles! Water stroomt binnen. Alles draait door en valt door de kajuit. Het lijkt wel een wasmachine! Was dit het? Sterf ik hier, midden op de Stille Oceaan?? Flashback’s… zie mezelf, trots op m’n eerste zeilbootje, m’n ouders, de eerste solotocht, de storm tijdens mijn wereldreis, m’n huwelijk, m’n scheiding, net een maand geleden.

Ik krabbel op. De boot ligt op zijn kant, zachtjes deinend. De wind raast door het gat in de romp boven mij. Op die plaats hoort de kaartentafel te zitten, en het instrumentenpaneel. Regen klettert naar binnen. Harde wind laat de boot over zand of stenen schuren. Dat betekent land!! Opgelucht haal ik adem en klauter naar het luik. Het is ontzet en wil niet open. Ik geef het een klap, een trap… en hij schiet los. Het stuurwiel is verdwenen, evenals de giek en de mast. Staaldraden hangen werkeloos, kris kras, over de kuip. Verderop zie ik palmen. Ze hangen krom van de wind. Een windvlaag trekt er drie uit de grond en ze verdwijnen in het water… ik kruip verder en kijk om me heen. We liggen in een geul die door een smalle rand van zand gaat. Ik herken de geografie. Een vulkanisch cirkelvormig eiland met een binnenmeer die hier veel voorkomen. De randen zijn van aangespoeld zand.

Een golf klapt tegen de bodem en schuift de boot een stuk verder alsof het een kartonnen doos is. Wegwezen hier!! Ik spring de boot uit, waad en ploeter naar de kant en zoek beschutting in het palmenbosje. Veel meer dan een dikke stam om achter te schuilen vind ik niet. In de luwte is het redelijk aangenaam. Ik ben in ieder geval blij met vaste grond onder m’n voeten ondanks dat de zee meer mijn habitat is. De storm duurt voort. De vermoeidheid slaat toe. Het wordt donker. Echt donker… geen maan, geen sterren geen lichtjes… geen mensen waarschijnlijk. Regelmatig schrik ik wakker van een windvlaag en dommel even zo vaak weer in. Het solozeilen heeft m’n slaapritme al jaren geleden overhoop gehaald. Elke twee uur een check, soms vaker als de omstandigheden het niet toelaten, soms een hele nacht door als het moet. Heb ook wel eens ruim 48 uur door moeten gaan vanwege een storing in de apparatuur.

Het wordt lichter in het oosten en ik kijk op mijn horloge. Ja, het wordt licht. Ook de wind lijkt af te zwakken. Ik zie dat de boot door het natuurgeweld over de zandbank de binnenzee is ingeduwd. Een randje van de railing steekt nog boven water.

Een paar uur later breken de wolken en laat de zon zich zien. Ik loop richting de boot om te eten te pakken. Ik moet zwemmen en doe daarvoor m’n, inmiddels droge, kleding uit. Ik kijk rond… geen levende ziel. Ook mijn opgedroogde bh en slipje…. In de boot is de ravage compleet. Zelfs goed vergrendelde deuren en luiken zijn uit hun sponning gedrukt en open gesprongen. De koelkast en vriezer staan hulpeloos open en de deuren deinen zachtjes op de golfslag. De etenswaar dobbert rond en is ontdooid in het lauwe water. ik zoek een maaltje bij elkaar en zwem terug. Ik maak een vuurtje, kook en eet. Daar knap ik van op!

Dan zwem ik opnieuw en scharrel diverse belangrijke zaken bij elkaar. Kaarten, GPS en SART, sextant, houdbaar eten, lucifers en een dekzeil. Ik sleep alles wat van belang is naar de kant en maak een tijdelijk onderkomen van zeil tussen de bomen. Het noodzakelijke heb ik klaar. Dan probeer ik mijn positie te bepalen. Ondanks dat de elektronica hufterproof zou zijn weigert veel het te doen. AIS lijkt nog wel te werken maar de GPS geeft geen teken van leven. Mmm daar zit je dan op een eiland… ik zwem voor de zoveelste keer naar de boot. De railing is onder water verdwenen. Wordt het vloed? Ik scharrel gereedschap bij elkaar en vind gelukkig mijn duikbril. Met meer zicht zie ik pas écht wat een ravage het is.

Het is donker, het vuurtje dat ik gemaakt heb dooft langzaam. Voor de warmte hoeft het niet. Het is aangenaam zelfs in m’n blootje. Ik heb veel gegeten van het diepvries eten wat anders over stuur zou gaan. Ik ben blij dat ik het overleefd heb maar bang dat ik hier nog wel even zal zitten. Ik loop het strand op en kijk met de verrekijker langs de horizon. Geen land, geen schepen. Morgen ga ik op expeditie, het eiland verkennen.

Terug bij m’n geïmproviseerde onderkomen kruip ik onder een dunne, nog klamme deken. Ik overdenk mijn leven dat hier op een eiland strandt. Hoe symbolisch. Ik woel in m’n geïmproviseerde bedje, moe maar wakker. Ik herinner me het begin van mijn puberteit. Toen had ik dat ook. Ik glimlach. Masturberen hielp me toen rustig worden. Twijfelend strijk ik over m’n blote lijf, het voelt fijn. Opnieuw doe ik en mijn nagels laat ik af en toe meedoen. Het tintelt en geeft me kippenvel. M’n borst, tepel… gevoelig. Het kriebelt in mijn onderbuik en ik strek me op. Mijn hand streelt naar beneden, het voelt heerlijk en streel verder, m’n lipjes. Mijn hand drukt op mijn onderbuik en dijen.

Ik word me bewust van mijn ademhaling en laat me op mijn rug rollen. Met nu twee handen tot mijn beschikking knijp ik zachtjes in beide tepels. Mijn onderbuik reageert hierop en eist aandacht. Eén hand geeft gehoor en daalt af tot diep tussen mijn benen. De druk op mijn lipjes, mmm… ik streel ze, mijn klit nog ontwijkend. Mijn benen schoppen de dunne deken aan de kant en ik draai m’n knieën uit elkaar. Boven mijn naakte opengesperde lichaam niks anders dan toppen van de palmen en sterren, zoveel! Mijn handen vestigen de aandacht weer op mijn lichaam. Twee vingers gaan op en neer tussen mijn lippen. Indirect stimuleert het mijn klit. Mijn andere hand streelt vlak over mijn borsten. Als meisje van 12 ontdekte ik dit, zo, strelen, alleen liggend in mijn bedje. Ik ontdekte zo het orgasme. Heerlijk…. M’n lichaam reageert nog steeds hetzelfde als toen.

M’n ademhaling verdiept en mijn lichaam reageert door in golfbewegingen mee te bewegen met de strelingen. Het heerlijke gevoel in mijn onderbuik neemt toe… mijn bekkenbodemspieren trekken samen, de rest van mijn lichaam anticipeert, verkrampt. De tintelingen worden intens, zijn niet meer te weerstaan. Ik kom… ik kom zoals ik lang niet ben gekomen. Alles schokt, golft en beeft!!

Mijn handen stoppen, mijn lichaam trilt na, schut zachtjes op het wegebbende gevoel. Een diepe ontspanning trekt door mijn lichaam alsof alle spanning, pijn en frustratie van de laatste maanden mijn lichaam verlaat. Ik haal diep adem en kijk boven me. Palmen, sterren en een temperatuur om heerlijk bloot te zijn. Ik ben weer bij mezelf, voel m’n lijf. Rustig en ontspannen val ik in slaap.

De zon is op als ik wakker word. Ik schiet een shirtje en een broek aan. Met verse kokosmelk en kokos ontbijt ik. Dan scharrel ik wat eten bij elkaar en print de plek waar ik ben in mijn geheugen. In mijn logboek schrijf ik de datum en tijd. Ik overpeins of ik hem meeneem of hier laat. Het laatste lijkt me ok en schrijf op wat ik ga doen.

Ik loop het strand op en loop links om, de kustlijn volgend. Af en toe achterom kijkend om mijn plekje te kunnen terugvinden. Ik loop een uur, doorwaad een paar geulen. Het valt me op dat de vegetatie steeds minder dicht wordt en na de volgende geul is het kaal. Het zand steekt een paar centimeter boven de zeespiegel uit. Hier zie ik niets wat op menselijke activiteiten lijkt.

Teleurgesteld loop ik terug. Ik eet weer wat en loop nu de andere kant op. Het zelfde beeld. Zand, palmen en verder niets…. Ik tuur over zee. Lijkt het nu een eiland verderop? Ik loop verder en zie een soort van hutje. Mensen? Vraag ik me af.

Het hutje staat verscholen tussen palmbomen. Als ik dichtbij kom zie ik dat het dak behoorlijk stormschade heeft opgelopen. De deur staat open en stap naar binnen. Er staan wat krukjes, verder niks. Buiten is een vuurplaats. of het hutje nog gebruikt wordt weet ik niet. De storm heeft de sporen uitgewist. Ik volg het strand verder, steek weer wat geulen over en benader het kale vlakke gedeelte van de andere zijde. Ik ben rond… het hutje is het enige waar menselijke activiteit uit blijkt. Ik draai me om en loop terug.

Hoe lang zal het duren voordat ik gered wordt? Contact heb ik niet en zal moeten wachten totdat nooddiensten mijn noodsignaal oppikken. Terug bij mijn schuilplaats ga ik toch maar weer proberen meer uit de boot te halen. Vooral eten en water. De hele middag ben ik er mee bezig. Uitgeput plof ik onder het zeil. Het zwemmen en duiken heeft me veel energie gekost. Ik laat het koken er bij zitten vandaag en trek een blik bonen in tomatensaus open.

De volgende ochtend word ik fit wakker. Ik scoor een kokosnoot voor ontbijt. Door de stom zijn er veel uit de bomen gevallen. Het vruchtvlees is goed te eten en het vocht zorgt er voor dat ik mijn beperkte watervoorraad bijna niet hoef aan te spreken. En dan… ik heb de noodzakelijke dingen gedaan en het is inmiddels meer dan 48 uur dat ik schipbreuk heb geleden. Zou ik de boot kunnen repareren? Ik trek mijn kleren uit en zwem weer naar mijn boot. Het is laagwater en ik heb goed zicht op de schade. Het gat is deels onder de waterlijn, dat krijg ik met de beperkte middelen niet opgelost. Daarnaast ligt de boot op zijn kant in ondiep water en 4 ton krijg ik niet van z’n plek! En dan nog… geen mast, geen zeil, geen motor waarschijnlijk… geen voortstuwing dus.

Mijn oog valt op de dingy (rubberen bijbootje red.). Hij zit nog steeds vastgesjord op het voordek. Lek weliswaar maar misschien is die te repareren? Ik zoek de boot af naar het reparatiesetje. Ik moet ook nog ergens een pomp hebben en ook roeispanen? De hele dag en de volgende hou ik me bezig met het repareren van de Dingy. Het lukt!

In de avond kruip ik blij op mijn geïmproviseerde bed. Voldaan staar ik naar de sterren boven de palmbladeren. M’n kleren heb ik vandaag niet meer aangetrokken en voel de deken langs mijn tepels kriebelen. Mmm… lekker. Ik streel mijn buik en voel mijn zachte, zongebrande huid. Het voelt heerlijk en wil meer. Mijn borsten streel ik en hobbel met mijn vingers over de stijve tepels. Elke vinger geeft een schokje door mijn lijf. Twee handen laat ik naar mijn onderbuik glijden en draai me op m’n buik. Ik wou dat ik niet alleen was. Anderzijds… een lelijke of overspelige kerel zou ook geen optie zijn! Ik druk mijn billen de lucht in en streel langs mijn lippen. Bovenaan gaat het zachtjes langs mijn klit. Ik wil… maar heb niets, ja, vingers. Mijn andere hand streelt langs mijn dij mijn bil op. Twee vingers laat ik van achteren naar binnen glijden. Heerlijk, zover dat met vingers lukt. De knokkels voel ik langs de vaginawand gaan. Dit, samen met het strelen van mijn klit gaat me een heerlijk hoogtepunt bezorgen. Ongegeneerd kreun ik want buren heb ik niet! Ik neem de tijd en geniet. Rustig ga ik in en uit, rustig bouwt zich een heerlijk orgasme op. Het ruisen van de branding en de wind zijn de enige geluiden naast het soppende wat ik bij mezelf produceer. Sneller en sneller ga ik! Mijn buik trekt samen en ik zie gekleurde sterretjes in mijn ogen. De kreet is van mezelf, de kreet die alle genot in mijn lichaam vertegenwoordigt. Hijgend lig ik, een arm onder me en een arm over mijn rug, beiden eindigend in mijn poesje. Ik knijp en mijn vingers worden uit mijn glibberige holletje gedrukt. Ik loop naar zee, hurk en spoel me schoon. De horizon voor me kleurt nog nét wat oranje.

De volgende ochtend hou ik me weer bezig met de dingy. Het waait harder dan gisteren en ik hoor vaag een klapperend zeil. Verschrikt spring ik op en ren naar het strand. Verderop zie ik een vissersboot op het strand liggen, ter hoogte van het hutje. Mensen! En ik ren die kant op. Ik zie er één kijken. Wat ben ik blij mensen te zien! Het zijn twee mannen. Meer jongens lijkt het. De kijker stoot de andere jongen aan en die kijkt ook. Ze vallen beiden op hun knieën en kijken naar de grond.

Als ik er bijna ben realiseer ik me dat ik geen kleding aan heb. Ik stop vlak voor hen. Ik hoor ze praten in hun eigen taal. In het Engels reageer ik. Verbaasd kijken ze op, prevelen wat tegen elkaar en pakken ieder een hand van mij vast en drukken de tegen hun voorhoofd. Ik vraag wie ze zijn. Geen reactie. In hun geprevel herken ik wat Frans. Talen is niet zo mijn ding ondanks dat ik er drie vloeiend spreek waarvan Frans ontbreekt. Een paar woordjes…

“Déesse” herken ik, een autotype weet ik en een trotse eigenaar heeft me toen uitgelegd wat dat betekent…godin. Ik voel me gevleid maar heb er niets aan anders dan ze me wellicht goed behandelen? Ik kniel ook en trek ze wat naar me toe. “Merci, merci” fluister ik om hun geprevel te stoppen, het helpt. Ze kijken verbaasd op en helpen me overeind. In hun taal zeggen ze wat tegen elkaar en nemen me mee richting hutje. Eén rent vooruit en pakt een krukje uit de hut. Ik zie dat ze bezig zijn met het herstellen van het dak. Ze wijzen op het krukje en ik ga zitten. Een fles water wordt me aangereikt

Vertederend kijken ze. Ik glimlach dat het goed is, alles voor mijn redders! Ze zeggen wat en ik vermoed dat ze iets gaan doen. Het blijkt het dak van het hutje repareren. De storm heeft het weggeblazen. Ze maken er weer en dak op van palmbladeren. De een zit op het dak, de andere zoekt bladeren en geeft ze aan. Met mijn westerse efficiëntie kijk ik er na. Als ik ze help door de bladeren aan te geven hoeven ze niet op elkaar te wachten. Als de zoeker er weer is sta ik op, pak een blad en geef dat aan. Met zachte hand en een glimlach stuur ik hem het bos in. Hij reageert en snapt de bedoeling. Beide mannen, of jongens? Kijken blij, dankbaar voor de hulp.

Het dak is aan het eind van de middag klaar. Er wordt een vuurtje gestookt en vis schoon gemaakt. De schoonmaker houd er één in mijn richting met vragende ogen. Ik glimlach, hij ook. Ik denk dat ik vis eet vanavond. De ander loopt bladeren het hutje in. Daarna haalt hij twee, een soort van matrasjes, uit de boot. Dan komt hij ook zitten en glimlacht ook. Er ploppen wat woordjes Frans op. “Je suis Flora”. Uit hun antwoorden haal ik niks herkenbaars. Ze praten tegen elkaar. Ik voel me een buitenstaander en kwetsbaar. Wat kan ik doen om ze duidelijk te maken dat ik schipbreuk heb gehad en een lift naar de bewoonde wereld wil.

We eten de vis. Heerlijk! Ik geniet en ondertussen wordt het donker. De jongens staan op en wenken me. Ze lopen richting het hutje. Ik volg. Ze vlijen zich op de matjes en wijzen op het midden. Moet ik tussen hen in? Ik twijfel maar doe het toch. Stil blijven ze op hun zij liggen en vallen in slaap. Ik lig ook zo maar met een verhoogde hartslag. Langzaam word ik rustig en glij weg in een droom dat ik met ze meevaar.

Midden in de nacht word ik wakker. Een hand glijdt over mijn bil. Ook er drukt wat tegen me aan, tussen mijn billen door. Niet veel of ver maar drukt wel wat in me. Ik verstijf en laat het toe. Korte, voorzichtige stootjes. Ik concentreer me op mijn lichaam en voel… voel een pik mijn openingetje oprekken. Ik wil mijn potentiële redder niet meteen ontstemmen door botweg te weigeren. Misschien is het gewoon de manier waarop ze hier sex hebben met elkaar, deze mensen. Achter me hoor ik zachtjes hijgen, de stootjes stoppen en worden schokjes. Hij komt! De pik verdwijnt en nat glijdt er wat langs mijn been. Zijn pik. Mijn hart klopt in mijn keel, mijn adrenaline giert door m’n aderen. Zo had ik de eerste sex na m’n ex niet voorgesteld.

Schijnbaar ben ik in slaap gesukkeld en word wakker op m’n buik. Ik luister stil en boven me ontwaar ik een onrustige ademhaling. Geritsel van palmbladeren naast me. Ik realiseer me dat ik met een opgetrokken been lig. Meteen voel ik daar wat, er kriebelt iets op mijn billen. Voordat ik me realiseer dat het haar is voel ik mijn neukholletje opgevuld worden, door een pik? Opnieuw?? Ik voel heupen tegen mijn billen, zijn pik dieper in me schuivend. Boven mij gaat de ademhaling over in zacht hijgen. Hij drukt beheerst bijna aarzelend… zijn pik masseert zachtjes de binnenkant van mijn vagina. Mijn paniek maakt langzaam plaats voor acceptatie. In tegenstelling tot de verwachting gaat het zacht en licht. Mijn knop gaat om. Voel dat het met respect gebeurd. Ik laat het gaan en ervaar genot. De pik masseert me fijn en haal diep adem. Ongemerkt draai ik mijn heupen omhoog, kom hem wat tegemoet. Zijn heupen beginnen tegen mijn billen schokken, de pik in me voel ik pulseren. Hij blijft stil liggen, even, en verlaat mijn lichaam.

De warme druppels langs mijn lipjes worden koud. Mijn lichaam is opgewonden van de ongenode gast en mijn geest past zich aan. Wakker en trillend lig ik te luisteren naar de ademhaling van de jongens. Slapen ze?

Ik verlig iets waardoor mijn hand onder mijn lies door kan. De rug voelt een natte plek op het matje, mijn vinger voelt glibberige lipjes. Zijn zaad… hún zaad, ook op mijn klitje die ik zachtjes streel om de roep van mijn lichaam te beantwoorden. Mijn opwinding neemt toe, de kriebels in mijn onderbuik gaan over in golfjes. Ik wil ze niet wakker maken en hou me zo stil mogelijk, tussen hen in… twee onbekende jongens! De aderen in mijn hals voel ik pompen, mijn hoofd ontploft bijna, mijn ademhaling hou ik laag en rustig, ondertussen tintelt mijn onderbuik. Ik verkramp, tril… kleine schokjes schieten door mijn lichaam als ik mijn orgasme beleef.

Stil lig ik zoals ik klaargekomen ben, luisterend naar de jongens naast me. Alleen maar rustige ademhalingen. Mijn vingers zijn nat en plakkerig maar mijn gevoel is zalig. Zachtjes laat ik me wegglijden ineen diepe bevredigende slaap.

Geritsel. De palmbladeren op het dak bewegen op de wind. Ik realiseer me waar ik ben, wat me overkwam vannacht. Ik lig nog op m’n arm, die slaapt nog door de rare pose. De jongens? Ze liggen niet meer naast me. Ik sta op en kijk naar buiten. De boot is weg, de vuurplaats nog warm. De schrik slaat me om mijn hart. Ze, ze zijn zonder mij vertrokken! Wat een stelletje!!! Ik word kwaad, bang… gek!! Hoe kunnen ze!! Stampvoetend en huilend loop ik langs de waterlijn. Hoe kom ik hier in vredesnaam weg?? Uitgeraasd kom ik bij het hutje terug. Nu pas zie ik een bak en een fles naast de deur staan. Ik kijk en zie vissen, vier stuks zwemmend in een bakje water. Het zijn dezelfde die we gisteren aten. In de fles zit water. Ik denk na en voel nog een keer. Ja, ze hebben een vuurtje gemaakt vanochtend. Vier vissen, twee op een dag? Zouden ze daarmee aangeven dat ze terug komen na twee dagen? Ik hoop het zo! Ik kijk naar het hutje. Zal ik mijn spullen meenemen naar hier? Ik ga in ieder geval dingen, die ik nodig heb voor twee dagen, ophalen.

Ik heb een tas gepakt en kijk naar mijn boot. Met een brok in de keel laat ik mijn hebben en houden achter. De rest laat ik onder het zeil op de plek waar ik het heb neergelegd.

Ik bedenk dat ik een Nederlands-Frans woordenboek heb. Die ligt in de kast van de boot. Ik pak mijn logboek en schrijf op wat ik afgelopen dag beleefd heb, inclusief de ‘geslachtsgemeenschap’. Misschien is het ooit wel ergens goed voor. De kleding die ik me net had aangetrokken gaan weer uit. Samen met de duikbril zwem ik naar de boot. Het is gelukkig laag water. De boot staat half leeg. De kast waar het woordenboek in stond is leeg. Ergens in de kajuit zal hij moeten liggen. Onder water zoek ik en vind. Voorzichtig pak ik hem op. Dagen in het water maakt papier erg week. Een rondzwevend zakje brengt uitkomst.

Ik zit de hele dag met het boek. Pagina voor pagina peuter ik het open, laat het drogen. Ondertussen lees ik de woorden en betekenissen. Ik probeer ze in mijn hoofd te prenten. Zo talen leren is niet mijn manier. De talen die ik spreek heb ik van kindsafaan geleerd. Mijn moeder is Nederlands, mijn vader Duits en ik ben in NewZealand opgegroeid. Frans heb ik nooit nodig gehad en werd ook niet op school gegeven. De meer als 500 pagina’s heb ik inmiddels los van elkaar. Het drogen gaat redelijk snel, bijna te. Sneller probeer ik het te doen om verklevingen te voorkomen. Het is redelijk gelukt en laat het boek open liggen om verder te drogen. Ik eet wat en de duisternis valt in. Ik kruip de matjes op waar ik afgelopen nacht ook op heb geslapen, nu met kleren aan. Ik laat me niet nog een keer ‘verrassen’. De ruisende branding en het fluisteren van de wind laten me in een diepe slaap vallen. Badend in het zweet word ik wakker. Ik droomde, droomde dat ik belaagd werd door een groep mannen. Mannen gelijkend aan de jongens van gisteren. Ik kon niets anders dan liggen en me laten neuken. Weglopen kwam niet bij me op. Ik was een soort middelpunt van een ritueel. Mannen en vrouwen in een kring om me heen. In me sopte het van sperma en voelde na de eerste paar mannen niet veel meer van wat er in mijn onderlijf gebeurde. Ik voelde wel een soort schaamte. Dat ik zo open en bloot was temidden van anderen, vreemden, een ander volk. Voor hen leek het gewoon, normaal. ik word wakker. Vreemd dat ik dat droom en ook zo duidelijk. Als ik al weet dat ik droomde dan kan ik me eigenlijk altijd niet meer herinneren waarover. Ik sta op en loop naar buiten. De waterfles staat naast de deur en ik neem nog wat slokken. Even loop ik naar de zee. Ik kijk om me heen. Er is niets te zien…. Terug maar weer, naar de hut. Slapen.

Weer droom ik. Ben in een hut samen met één iemand. Een man met een soort van masker, hoofdtooi. Hij voert een soort van dans op om me heen. Ik lig stil op een behandeltafel? Er ligt een dunne doek over me heen. Aan mijn voet kriebelt het. Wat, wat is dat? Het glijdt kronkelt…. Al mijn haren staan overeind en ik wil gillen maar verstijf, ik verstijf volledig!!! Het beest kronkelt langs mijn onderbeen, draait langs mijn knie, glijdt tussen mijn bovenbenen door naar mijn lies. Een slang! Daar komt hij omhoog en glijdt langs mijn lippen mijn buik op. Hij stopt. Even lijkt hij te twijfelen en glijdt verder over mijn lichaam naar boven. Ik voel hem tussen mijn borsten doorglijden en draait naar rechts mijn hals door. Even draait hij langs mijn schouder en verlaat mijn lichaam. Ik sla de doek van me af en… spartelend word ik wakker. Nu nog meer bezweet! Compleet overstuur zit ik in het hutje. Mijn lichaam rilt en schud. Ik heb hulp nodig; ‘wil iemand mij helpen’ gilt er door mijn hoofd. ‘Alsjeblieft, alsjeblieft’. Een huilbui breekt me uit. Blinde paniek!! Ik wil weg hier!! Ik loop het strand op en loop het water in. Een golf grijpt me en drukt me terug het strand op. Jankend blijf ik liggen in de branding. Volledig van slag.

Na een paar golven die me overspoelen sta ik rillend op. Loop terug naar het hutje. Ik blijf buiten zitten in mijn natte kloffie. Ik zie de zon opkomen. Gelukkig, dag!

Ik ben in de zon gaan zitten. M’n kleding droogt snel zo. Ik denk aan mijn woordenboek. Ik moet mijn verhaal klaar hebben voordat de jongens er weer zijn. Als ze weer komen. Ik pak een stuk papier en schrijf de essentie op: ‘Ik heb schipbreuk geleden. Ik wil weer naar de bewoonde wereld. Neem me mee! Ik spreek geen Frans. Dit heb ik vertaald.’

In het opgedroogde woordenboek zoek ik de woorden op, noteer ze. Of de zinnen kloppen… geen idee. De rest van de dag wacht ik onrustig of ze komen. Als de zon richting de horizon gaat maak ik een vuurtje en rooster twee visjes. Ze smaken heerlijk. Ik scan de horizon af op zeilen. Niets…. Als het donker wordt ga ik weer in de hut op het matje liggen. Ik draai en woel. De nachtmerries die ik had houden me wakker. Ik wil dat niet weer beleven.

Ik word langzaam wakker. De zon is op. Ik draai wat en hoor stemmen. Ik schiet rechtop. Zijn ze er?? Ja!! Van blijdschap loop ik huilend de hut uit. De jongens hebben net de boot op het strand getrokken. Ze kijken naar me en ik loop op ze toe. Ik omhels ze. Ze zijn stil en kijken vreemd. Eén plukt aan mijn kleding. Kijkt hij nu wat beteuterd dat ik kleding aan heb?

Ik loop naar het hutje en pak het woordenboek, samen met de zinnen die ik vertaald heb.

Ik stamel de Franse woordjes en druk het woordenboek in de hand van één van hun. Verbaasd kijken ze als ik klaar ben. Opnieuw begin ik met de zinnetjes en voordat ik klaar ben. Beginnen ze in hun eigen taaltje opgewonden te praten. Eén van hun pakt het papiertje voorzichtig uit mijn hand. Hij leest en wijst de ander op de Nederlandse zinnen. “Do you speak English?” Vraag ik nog eens voor de zekerheid. Ze herkennen het maar schudden beiden hun hoofd. “Français” is hun antwoord.

Het lijkt er op dat ze beginnen te beseffen dat ik geen goddelijke status heb maar gewoon een mens van vlees en bloed ben.

“Bateau?” Vraagt een van de jongens. En wijst naar mij en hun boot. Ik pak het woordenboek uit de hand van de andere en zoek ‘bateau’ op. Wat ik al vermoedde; boot. Ik wijs in de richting van mijn boot en ze willen die kant op. Ok, we gaan kijken!

De ooh’s en aah’s zijn niet van de lucht als we kijken naar mijn boot. Opgewonden ratelen ze in hun eigen taaltje, trekken bedenkelijke gezichten en strelen mijn schouders en rug uit medeleven. Ze draaien zich om en lopen terug. Ik volg en druk me tussen hen in, sla mijn armen om hun middel en druk ze tegen me aan uit dankbaarheid. Beiden doen ze het zelfde bij mij. Gedrieën lopen we zo naar het hutje.

Een vuurtje wordt gemaakt en we eten weer een heerlijk visje. De zon gaat onder en de jongens gaan het hutje in om te slapen. Ze wenken me en kijken lief. Dat snap ik wel na hun eerdere ervaring.

Verwachtingsvol kijken ze me aan. Ik twijfel een moment. Doe ik mee of weiger ik? Hoewel de vorige keer niet gewenst was, was het wel zacht en respectvol. Ik heb ook géén idee hoe in hun cultuur de verhouding tussen man en vrouw werkt. Misschien werkt hét… op die manier.

Als ik in het hutje kom zie ik in het donker dat ze al op hun plekje liggen. De ruimte tussen hen is vrij. Ik ga daar op mijn rug liggen en kijk naar het plafond. Aan beide zijden hoor ik gedraai en geritsel. Ik kijk naar links en rechts. Het zijn geen hongerige wolvenogen maar glinsterende puppyogen die naar me kijken. De eerste avances worden gemaakt. Mijn hand wordt zachtjes gestreeld wat me kriebels in mijn buik oplevert. Aan m’n andere zijde wordt er over mijn dijbeen gestreeld. Ook dat voelt goed. Ik zucht wat en de handen verplaatsen zich langzaam. Vanaf m’n hand glijd hij al strelend naar boven tot op mijn schouder. De andere hand streelt tot aan het pijpje van mijn korte broekje, streelt er nét iets onderdoor. Het kriebelt aangenaam door mijn lies. Mijn tepeltje verstijft als de hand over het shirtje heen mijn borst beroert. Twee handen, twee jongens, tegelijk. In mijn leven heb ik twee bedpartners gehad. Mijn ex en daarvoor nog een vriendje. Deze twee jongens, tegelijk. Dat is nieuw voor mij. De hand is van mijn borst gegleden en de hals van mijn shirtje ingegaan. Hij vind dezelfde weg maar dan zonder textiel er tussen. Zachtjes streelt hij en knijpt… mijn ademhaling schokt. Naast me hoor ik twee mensen opgewonden adem halen. Ze fluisteren iets. De handen verdwijnen en beide jongens wippen even rechtop. De handen komen terug en twee meer! Mijn beide borstjes worden gestreeld en van beide zijden schuift een stel vingers mijn broekspijpjes in. De ene vind mijn klitje, de ander streelt mijn lipjes daaronder. Beiden weten ze daar de weg en ik vermoed ervaring. Genietend lig ik, míjn weerstand is volkomen weg. Dit is té lekker! Vier handen vol met mijn lichaam bezig. Ik verlies me in de strelingen, droom weg op het genot. Een hand verdwijnt en pakt de mijne. Mijn andere hand ook. Ze worden op hun pikken gelegd. Ik glimlach en voel. Knetterstijf! Door mij, voor mij? Ik streel ze en neem ze in mijn handen. Hún handen zijn weer terug op mijn gevoelige plekjes; onderzoekend, strelend, masserend, grijpend of knijpend. Mijn handen schuiven op en neer over hun pikken, steeds wat sneller, het tempo van hun handen probeer ik te volgen. Hun handen zijn overal het is te, te en ik, ik… het orgasme overweldigt me. Ik voel genot, ben genot, onderga genot. De wereld verkleint zich tot enkelt mijn lichaam.

Nahijgend ontwaar ik de jongens naast me. Hun handen zijn stilgevallen op mijn lichaam, op mijn borstjes, in mijn broekje, plakkend aan mijn natte lipjes. Mijn vingers voelen ook plakkerig. Zijn zij ook? Ik kijk op en beiden zijn gekomen. De getuigen liggen op mijn shirtje, slierten sperma hebben natte sporen achtergelaten. Ook mijn korte broek is bespetterd. Snel en wat ruw worden mijn kledingstukken van mijn lijf getrokken. Bloot zitten zij, bloot lig ik. Weer die vier handen, nu stelend over mijn hele lichaam. Opnieuw geniet ik, van de strelingen, van het nagalmende orgasme dat hierdoor wordt versterkt. De pikken van de jongens staan nog steeds kloppend voor hen uit. Misschien niet op hun stijfst maar wel veel betekenend. Mijn handen strelen de gespierde benen, hun billen. Ik voel een paar lippen op mijn buik. Zachtjes zoenen ze het tweede paar verschijnt. Elk paar laat een nat spoor na, een spoor waar erogene zones een halte zijn. Bij de eindhalte wordt het drukker. Mijn benen worden zachtjes naar buiten gedrukt en er glijden andere benen langs. Een lichaam vleidt zich op me. Een pik dringt zich op, vind mijn openingetje en neemt langzaam bezit van mij. Mijn lichaam registreert het feilloos en mijn hartslag neemt toe. Bloed raast door mijn aderen van opwinding. Zachtjes begint hij in me te bewegen. Zachtjes in en uit. Twee handen en lippen verwennen mijn borstjes. Ik streel de sterke armen die links en rechts van mijn schouders,steel de armen die de torso boven mij ondersteunen. Eén hand schuif ik hoger en streelt. De ander laat ik over het lichaam glijden dat verantwoordelijk is voor de strelingen op mijn lichaam.

Sneller en sneller beweegt de pik in me, meer en meer geniet ik. Boven mij kreunt hij zachtjes van genot, de jongen die me belaagd, die zich binnenin mij bevindt. M’n lichaam laat zich leiden door het gevoel, de streling, de honger naar bevrediging. Dan komt hij, hard kreunend, schokkend, inbeukend op mijn onderlijf. Míjn genot is groot maar niet voldoende. Hijgend lig ik als zijn pik uit me verdwijnt En naast me rolt. Mijn lichaam protesteert, wil meer! Open en bloot lig ik. Mijn brein draait op volle toeren, schreeuwt om meer, om penetratie, genot, bevrediging. De andere jongen richt zich op, neemt zijn plaats in en opnieuw begint het spel met de seksen de zoektocht naar genot, climax… bevrediging. Ik hoor mezelf kreunen als zijn pik in me glijdt, glibbert. Driftig gaat hij los, stoot, beukt. Hij gromt en bromt. De overmatige smering laat het langer duren dan het hem zint. Mijn climax is aanstaande. Opnieuw neemt mijn lichaam het over, de paringsdans wordt voltooid…. Boven mij hijgt hij, kreunt hij, kreunt hard en komt… onregelmatig stoot hij door, het tempo neemt af, stopt. Zijn lichaam vleit zich tegen de mijne. Ik verwonder me over mezelf. Dat ik dit.., zo met z’n drieën, in deze uithoek van de wereld. Bizar! Uitgeput vallen we in slaap, de jongens links en rechts tegen me aangekropen.

Mijn blaas wekt me. Voorzichtig probeer ik me uit de kluwen van ledematen te bevrijden. Beiden worden ze wakker en rollen ze van me weg. Ik loop naar de zee en hurk. Mijn urine laat ik de vrije loop en met wat zeewater wrijf ik mijn onderbuik schoon. Als ik terugkom ligt de ene jongen al weer te slapen, de andere ligt wakker, op zijn rug. Boven zijn buik staat een stijve kloppende pik. Zijn been draait hij zo dat hij mijn slaapplekje blokkeert en uitnodigend strekt hij zijn hand naar me uit. Mijn hunkerende lichaam leidt me in zijn armen en ik schuif zijn buik op. Zijn pik ligt ongemakkelijk tussen onze buiken. Hij kantelt zijn heupen en zijn pik voel ik nu tegen mijn holletje drukken. Ook ik… en zijn pik schuift opnieuw in me, gemakkelijk zonder veel weerstand. De overvloedige zaadlozingen van een paar uur geleden zijn daar debet aan. Ik geniet van de vulling, de oprekking, het gevoel dat het geeft. Voor het eerst zoen ik hem. Zijn lippen zijn zacht, zijn tong beheerst maar opwindend. Zachtjes begint hij in me te bewegen. Mmm… dat doet hij lekker. Zijn handen strelen mijn rug en billen en ik ga op in het minnespel. Ik begin mee te bewegen en zijn pik schiet uit me, door mijn bilnaad. Zijn vingers positioneren hem weer op de juiste plaats en ik laat me weer zakken. We zoenen heerlijk verder en opnieuw schiet zijn pik uit me, door mijn bilnaad. Ik voel meer…. Vingers? Nee, die trekken mijn billen open. Ik voel opnieuw een pik, maar… naast de zijne, in mijn bilnaad, schuift een andere pik in mijn holletje. De eerste pik, van de jongen onder me, voel ik zoekend heen en weer gaan. Argwanend volg ik de bewegingen. Dan voel ik wat drukken, de druk neemt toe en ik voel me extreem ver opgerekt worden! Wat? Wat!? “Ahhh! Kreun ik het uit als die eerste pik in me schuift, naast de tweede! Dit voelt… mega? Dat dit kan, past! M’n vaginawand wordt extra gestimuleerd en mijn klit drukt zich tegen de onderste pik aan. Rustig bewegen ze samen in me, rustig om niet uit me te schieten. De stimulatie is bijna niet te verdragen… ongelofelijk! De jongen onder me kijkt me met grote ogen aan en hijgt met een hoge ademhaling. Boven me hoor ik ongeveer hetzelfde. Mijn bewustzijn is in een soort van extra overdrive gekomen. Mijn huid tintelt, harde tepels schuren lichtjes over een borst, achter me drukken heupen tegen mijn billen aan… de ademhaling van de jongen onder me wordt dieper en dieper. Zijn lichaam begint onder mij te schokken. Het pulseren van zijn pik voel ik zó duidelijk in me.

Ook boven me neemt de opwinding toe. Het pulseren van de ene lijkt de andere aan te steken. Hij heeft meer bewegingsvrijheid en stoot, stoot diep in me. Zijn ogen draaien weg, worden glazig. Het is mij te veel en ik, ik… ik kan alleen maar liggen en ontvangen, Dat is het, ontvangen, een megagevoel gaat door m’n lichaam. Golf na golf kom ik, zo kom ik alsof het mijn eerste keer is. Zó intens, zo.… Het wordt zwart voor de ogen…

Ik lig op mijn rug, twee lijven liggen tegen me aan. Ze ademen rustig. De zon is op en ik moet plassen. Als ik rechtop kom gaat er een pijnscheut door mijn onderlichaam. Wat me overkomen is, het was bijna te veel. Ik kus de jongens en schut ze zachtjes wakker. Vandaag ga ik weer naar de bewoonde wereld. Fijn! Hoewel…

Trefwoord(en): Dubbele Penetratie, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!