Een Veilige Haven - 3

Robbie

Het viel me niet mee om Mitzy achter te laten. We hebben ten slotte vier dagen nogal intensief met elkaar opgetrokken, het begon al echt vertrouwd te voelen. Als ik terugkom in de woonkamer vraagt mijn moeder me even mee te gaan naar de keuken. En dan: ‘er speelt wat tussen jullie, klopt dat?’ Ja natuurlijk, als er iemand de dingen opmerkt is het mijn moeder wel. ‘Ehm, ik weet het niet, mam’, zeg ik eerlijk. ‘Misschien wel, maar ik weet niet of ik dat wel wil. En voor Mitzy lijkt het me gewoon nog te vroeg, ze moet eerst weer meer op haar eigen benen gaan staan.’ ‘Oké vent, dat denk ik ook, ze ziet er een beetje beschadigd uit. Doe maar voorzichtig met haar.’


Maar ja, mam heeft gemakkelijk praten, zij had geen seks met Mitzy. Ik heb het zo lang mogelijk uitgesteld om naar bed te gaan, omdat ik wel weet hoe laat het dan is, ik ben echt zo geil als het maar kan. Ik douche me uitvoerig om de reis van me af te spoelen en als ik daarna in bed lig pak ik meteen maar de koe bij de horens. Nou ja, bij wijze van spreken dan, want in dit geval gaat het om mijn lul. Ik trek mezelf in no time stijf, ondertussen denkend aan Mitzy. En dan gaat het niet eens om haar lijf, maar om haar leuke koppie, met die blonde krullen en blauwe ogen, die me zo onderzoekend maar ook zo lief aan kunnen kijken.

Binnen de kortste keren kom ik klaar, waarna ik meestal snel kan slapen. Maar dit keer is dat anders. Het blijft maar door me heen spoken, dat ik afstand moet nemen, dat dat beter is voor haar en mij. Ik ben helemaal niet iemand om een vaste relatie te beginnen, ik hou van mijn vrijheid en daar moet ik aan vasthouden. Maar ja, dat zegt mijn verstand, waarom duurt het dan zo lang voordat ik slaap.

Mitzy

Als ik wakker word weet ik even niet waar ik ben. Whow, het is al volop licht en als ik op m’n telefoon kijk zie ik dat het al negen uur is. Snel ga ik onder de douche en doe dan gemakkelijk zittende kleren aan, omdat ik ervan uit ga dat er vandaag gewerkt moet worden. In de keuken tref ik Robbies moeder Thea aan, helemaal alleen.
‘Grüszt Gott, Michaela’ zegt ze als ze me ziet binnenkomen.
‘Grüszt Gott’ antwoord ik. ‘En wilt u me bitte sehr ook Mitzy noemen, net als iedereen?’
Ze glimlacht lief en zegt ‘natuurlijk, maar dan moet jij mij ook Thea noemen.’
Ik knik instemmend en vraag: ‘waarom hebt u, ehm, sorry, heb jij me laten slapen? Ik schaam me een beetje.’
‘Dat is niet nodig, Mitzy, je komt vanzelf wel in ons ritme. Het is hier altijd vroeg dag en jij kon nog wel wat slaap gebruiken, leek me.’

Ja, blijkbaar. Dan wil ik toch wel weten waar iedereen is.
‘De boerderijploeg is met mijn man mee de koeien melken en daarna voeren, waar ze denk ik al wel bijna mee klaar zijn, rond koffietijd komen ze hierop aan. De anderen maken de kaasmakerij grondig schoonmaken voor het bereiden van de kaast straks en brengen daarna de winkel op orde, zoals de voorraad aanvullen.’
Als ik vraag wat mijn taak wordt zegt Thea: ‘jij mag het nog even rustig aan doen, Mitzy, ga eerst maar eens wat wennen hier. Ik denk dat Robbie je straks wel even wil rondleiden en tot die tijd mag je me hier in de keuken wat helpen. De ontbijtboel kan worden afgeruimd en je kunt alvast enkele voorbereidingen doen voor het avondmaal. Maar ga nu eerst maar eens lekker ontbijten.’

Ik had het niet verwacht maar ik was best wel zenuwachtig, om iedereen tegelijk hier aan te treffen en daartussen mijn plekje te moeten innemen. Het lucht me daarom enorm op dat ik nog even alleen ben met Thea en laat me het ontbijt goed smaken. Er is pap van havermout, en daar werk ik een flink bord van naar binnen. En daarna lust ik nog wel een grote plak brood met jam, hmm, lekker. Ik ben de laatste tijd veel afgevallen, maar als ik in dit tempo blijf dooreten word ik zo rond als een tonnetje. Nou ja, dat is een zorg voor later, het smaakt me nu veel te lekker.

Als Thea ziet dat ik klaar ben met eten komt ze met een kop koffie naast me zitten.
‘Het is je aan te zien dat je het moeilijk hebt gehad. Wil je me vertellen wat je is overkomen?’
Ik twijfel even, wat ik met die vraag aan moet, of ik die wel wil beantwoorden. Maar dan realiseer ik me dat ik de komende tijd hier woon en dat het dan toch wel fijn is als ze me een beetje kent, weet wat me is overkomen. En dan vertel ik haar hoe mijn vader overleed. Hoe een jaar later de nieuwe vriend van mijn moeder me eerst lang lastigviel en me uiteindelijk verkrachtte. Dat mijn moeder me niet wilde geloven, waarna ik wegliep naar een opvang voor vrouwen. Hoe ik daarna in een jeugdinstelling terecht kwam waar ik ook weer werd lastiggevallen, waarna ik ging zwerven. En dat ik uiteindelijk ‘liefdevol’ werd opgevangen door een man, maar die me al gauw dwong als hoertje voor hem te gaan werken. Dat dat allemaal zo doorging tot Robbie met zijn grote vrachtwagen in mijn leven kwam en me redde.

Als ik klaar ben met vertellen lopen me de tranen over de wangen en trekt Thea me tegen zich aan.
‘Ach toch, wat heb je al veel meegemaakt, meisje. Ga hier eerst maar eens goed tot rust komen.’
Hoe lang is het niet geleden dat mijn moeder me zo troostte, genietend leun ik een tijdje tegen haar aan terwijl mijn tranen weer opdrogen. Dan staat Thea op: ‘het is tien uur, iedereen komt zo koffiedrinken. Ga jij je maar even opfrissen Mitzy, dan kan je kennis maken.’

Robbie

Ik was vanmorgen al vroeg wakker en ben mijn vader gaan helpen met het melken van de koeien. Hij zei gisteravond al dat enkele van de bewoners nieuw waren en dat hij mijn hulp goed kon gebruiken. Op zich had ik wel uit willen slapen, maar ik weet dat ik sowieso toch vroeg wakker word, macht der gewoonte zal ik maar zeggen. Bovendien heb ik er geen hekel aan, om mee de koeien te melken. Sterker nog, ik ben best gek op die dieren, je hecht je aan ze en als ik zeker wist dat ik met de boerderij een goede toekomst had zou ik hem ooit wel willen overnemen van mijn ouders. Maar niet zoals het nu gaat, met die twijfelende regeringen en alle klimaatgedoe bedank ik voor de eer.

Als het tijd is voor de koffie lopen we met zijn zessen naar het huis, mijn vader, de vier bewoners en ik. Terwijl mijn vader enkelen van hen van alles uitlegde heb ik het melken op mij genomen, samen met de twee mensen die hier al langer zijn. Ik vind het altijd wel leuk om met hen samen te werken. Soms wisselt het snel, maar meestal blijven ze best wel een lange tijd en bouw je zo een band op. Hun coaches hebben mijn ouders en mij ooit uitgelegd dat we niet te veel op de problemen moeten ingaan waarom ze hier zijn, dat dat hun taak is, en dat wij ze vooral een goed verblijf moeten geven, met een duidelijk dagritme.

Eenmaal binnen kijk ik of ik Mitzy al zie, en als ik mam aankijk zegt ze ‘ze komt zo, ze is even naar het toilet.’ Leuk, fijn om haar weer te zien, ik miste haar al een beetje. Even later komt ze inderdaad binnen, en ze ziet er zo lief uit. Ze heeft weer het joggingpak aan dat ik haar die eerste avond cadeau gaf en wat haar zo leuk staat. Inmiddels is iedereen er en is het met elf mensen om de tafel een drukte van belang. Mitzy stelt zich aan iedereen voor en komt dan naast me op de stoel zitten die ik voor haar vrij hield.
‘Gutenmorgen Liebchen, hoe is het?’ vraag ik haar zachtjes terwijl ik alweer zo’n beetje verdrink in die blauwe ogen van haar. Ik heb mezelf beloofd afstand te houden, maar of dat op deze manier gaat lukken weet ik toch echt niet…

Mitzy

Het is fijn om Robbie weer te zien, ik miste hem al. Ik heb me voorgenomen om niet zo afhankelijk van hem te worden, alsof ik direct alweer aan de eerste de beste kerel ga hangen die me redt. Maar ik kan het niet laten, hij is zo lief voor me geweest, en hij is ook zo leuk…

‘Heb je goed geslapen?’ vraagt hij dan.
‘Mmm, ja, heel goed, ik werd pas om negen uur wakker, ik schaamde me ervoor.’
‘Geeft niet hoor, Mitzy, mijn moeder geeft nieuwe bewoners altijd wat dagen de tijd om te wennen.’
Ik laat het even bezinken. Dan: ‘ze vertelde dat jij mij zo meteen misschien gaat rondleiden. Wil je dat doen?’
Robbie’s bruine ogen glinsteren en hij reageert enthousiast: ‘ja, leuk, doen we!’
Het streelt me, dat hij dat graag doet. Daar schuilt toch geen kwaad in? Verder houd ik echt wel afstand.

Het koffiedrinken gaat verder een beetje in een roes aan me voorbij. Er wordt volop door iedereen gepraat en ik versta er niks van en opnieuw neem ik me voor, als het kan morgen al met een cursus Nederlands te beginnen. Als ik dat tegen Robbie zeg belooft hij me te helpen en straks te kijken of er online mogelijkheden zijn. Meteen daarna zegt hij ‘kom op Mitzy, we gaan.’ Hij seint naar zijn moeder dat hij me rond gaat leiden en weg zijn we. Als we in de hal komen, wat Robbie een ‘bijkeuken’ noemt, vertelt hij me dat er daar voor iedereen een haak is, waar je je overall aan kunt hangen en je laarzen of buitenschoenen kunt neerzetten.

Dan neemt hij me mee naar een kast, die vol ligt met netjes gevouwen overalls: ‘kies hier maar je juiste maat uit Mitzy.’ Ik ben niet erg groot, maar toch ligt er gelukkig een tussen die me past. Dan kan ik in een andere kast een paar laarzen uitzoeken en nadat ik alles over mijn joggingpak heb aangetrokken gaan we op pad.
‘We gaan eerst naar het voedselbos. Een jaar of acht geleden heeft mijn moeder dat opgezet, in een tijd dat het niet zo goed ging met de boerderij. Ook zette ze toen een boerderijwinkel en een kaasmakerij op, zodat mijn ouders nu niet alleen meer afhankelijk zijn van de inkomsten uit melk en vlees.

Het is een flink eind lopen en ondertussen praten we volop over het leven in Nederland, hoe alles hier werkt en langzaam maar zeker begin ik me al iets meer thuis te voelen. Het is fijn zoals Robbie me alles uitlegt en me helpt wegwijs te worden in dit vreemde land waar ik voorlopig zal wonen. Het voedselbos is gróot, ik had dat niet verwacht. Het staat vol met verschillende soorten fruitbomen en struiken, die allemaal hun eigen vruchten voortbrengen. Er is nu vanwege de winter niet veel te doen, maar over een maand of wat begint het werk weer, vooral veel snoeien.

Dan laat hij me het er naastgelegen natuurgebied zien waar schotse Hooglanders grazen. Die dieren onderhouden als het ware het gebied en leveren uiteindelijk ook nog eens heel goed vlees op, vertelt Robbie. Via een hele rits weilanden lopen we terug naar de grote stal die achter de boerderij staat. Hij is rondom open, je kan zo de koeien zien, grappig wel. ‘Het zijn er ruim honderdtwintig, en wist je dat koeien ook vriendschappen sluiten?’ zegt Robbie dan. ‘Kijk die drie dames daar maar eens, die zoeken elkaar altijd op.’ Ik zie drie koeien naast elkaar liggen, grappig wel, het ziet er inderdaad uit als een vriendinnengroepje. Achter de stal ruikt het vreemd en Robbie vertelt me dat dat de opslag van ingekuild gras is. Vroeger werd alle gras eerst gedroogd en ging het daarna naar de hooizolder, maar dit geeft meer melkopbrengst volgens hem.

Tot slot gaan we naar de melkerij en de boerderijwinkel. Zo onderhand ben ik best wel onder de indruk van alles wat hier gebeurt, en hoe groot hun bedrijf is. Maar het lijkt me dus ook hard werken en dat blijkt ook wel te kloppen. Robbie vertelt dat de dag altijd om zes uur begint en dat er dan ’s-avonds ook vaak nog van alles te doen is. ‘Maar je bent wel zelfstandig, en mijn ouders vinden dat in ieder geval heel fijn.’

Robbie

‘En dan zijn we nu helemaal rond’ zegt ik dan. ‘Of wil je nog de hooizolder zien?’ vraag ik met een knipoogje.
‘Ehm, hoezo?’ vraagt Mitzy dan, maar ik zie aan haar reactie dat ze verdomd goed weet wat ik daarmee bedoel.
Ze volgt me dan ook gehoorzaam als ik in het achterhuis haar voorga de steile trap op. Het is een ontzettend grote ruimte, die over de hele lengte van de vroegere stal loopt, die nu is verbouwd tot kamers voor de bewoners. ‘Mijn ouders hadden hier altijd een grote voorraad hooi liggen, en als kind al vond ik dit de fijnste plek van de boerderij om te zijn. Je kon er heerlijk spelen en met de pakken hooi hebben ik samen met vriendjes uit de buurt eindeloos veel forten gebouwd, waarna we bloedfanatiek oorlogje speelden.’

De laatste jaren ligt er niet veel hooi meer, omdat we tegenwoordig kuilgras hebben, maar nog steeds ligt er genoeg om lekker te kunnen dollen. Ik neem Mitzy mee naar het achterste deel waar ik ooit al eens met balen een hoekje afschermde, toen ik wat had met een van de buurmeisjes. Mitzy is natuurlijk niet achterlijk en vraagt ‘en hier deed je later denk ik ook andere dingen, hè?’
Ik grinnik en reageer ‘ja, best wel eens. De buurmeisjes vroegen er dan om.’
Wat volgt is een lief giecheltje en dan: ‘…en ehm, wil je nu dan ook seks?’
Whow, dat is wel heel direct. Maar ja, dat zou ik wel willen ja. Dus knik ik en kijk haar dan vragend aan. ‘En jij?’

Als antwoord begint Mitzy de knopen van haar overal los te maken.
Maar ik moet het zeker weten: ‘wil je dit écht wel?’
Zonder iets te zeggen kijkt ze me met haar blauwe ogen aan terwijl ze haar overall uittrekt.
Gretig kijk ik toe. Mitzy doet het niet met overdreven show en toch is het zo opwindend om te zien. Beetje bij beetje komt haar mooie lichaam tevoorschijn, dat toch al iets minder mager lijkt te zijn dan toen op die Kerstavond, die avond dat ik haar ontmoette en die alweer zo lang geleden lijkt te zijn. Als ze helemaal bloot is leg ik snel een kleed over het hooi en gaat ze daarop liggen.
‘Kom je gauw? Anders krijg ik het koud’ zegt ze dan en spoort me zo aan me ook uit te kleden.

Als ik ook naakt ben ga ik op haar liggen, om haar met mijn lichaam warm te houden. Dan zoen ik haar, wat meteen een tongzoen wordt. Gretig komt Mitzy met haar tong bij me naar binnen, waarna we er samen een feestje van maken. Ondertussen ben ik al mijn voornemens vergeten om het rustig aan te doen met haar, het lukt me gewoon niet om van haar af te blijven.
Als ze zich op een gegeven moment van me losmaakt kruipt ik omlaag tussen haar benen en lik ik haar poesje open. Iedere keer als ik haar klitje raak komt ze met haar heuveltje omhoog, zich tegen me aandrukkend, waarbij ze ook steeds een zacht kreuntje laat horen. Ik kruip weer omhoog, leg een hand over haar mond en fluister: ‘sst, we moeten het wel zachtjes doen, hieronder zijn jullie kamers.

Dan breng ik mijn stijve lul voor haar gleufje en druk me langzaam bij haar naar binnen. Ze is zo onwijs lekker warm en nauw, het is zo lekker om me in haar te begraven. Als ik helemaal in Mitzy’s kutje ben ga ik weer languit op haar liggen, om haar opnieuw te zoenen. Maar erg lang gaat Mitzy daar niet in mee, al gauw vouwt ze haar benen om mijn heupen en port ze me met haar hakken in mijn billen. Hmm, ik moet gaan neuken, oké, dat doe ik graag en in een rustig tempo beweeg ik me steeds uit haar om me daarna weer terug naar binnen te stoten. Ondertussen kijk ik haar zo vaak mogelijk aan, genietend van haar mooie ogen, die zo duidelijk laten zien dat ze er ook echt van geniet.


Het duurt niet lang of ik voel aan de krampjes in haar kutje rond mijn lul dat ze op stoom begint te komen. Ik stoot iets steviger door, om Mitzy zo te helpen goed in haar orgasme te komen. En al gauw is het er, met haar handen klauwt ze over mijn rug, met haar benen stevig om me heen geklemd alsof ze bang is dat ik er vandoor ga. Nou, dat ben ik helemaal niet van plan want er is niks lekkerder dat dit en ik ga dit helemaal tot het einde afmaken! Ik ben van plan Mitzy net zo lang te neuken tot ze sterretjes voor haar ogen krijgt en pas dan ga ik aan mezelf denken…


Liefs,
Zazie

Trefwoord(en): Boerderij, Met Familie, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!