Een Veilige Haven - 4

Mitzy

Ik was het echt niet van plan, maar tegen de tijd dat Robbie het over die hooizolder kreeg was er geen houden meer aan. Iedere keer als ik een tijdje samen met hem ben gebeurt er iets in me. Hij is zo zorgzaam, hij heeft alleen maar het goede met me voor, wat bijna maakt dat seks onvermijdelijk is als we elkaar zien. En de seks is ook nog eens wonderbaarlijk, hier op die grote hooizolder. De immens grote ruimte, de geur van het hooi, het tikje verbodene boven het hoofd van al die mensen onder ons, alles werkt mee om er iets geweldigs van te maken.


Robbie ligt op me en gaat flink in me te keer. Met zijn lange diepe stoten zorgt hij ervoor dat ik almaar blijf klaarkomen, en het enige wat ik kan doen is ze te ondergaan en me totaal te laten onderdompelen in mijn orgasme. Ik heb mijn benen om zijn heupen gevouwen en mijn armen om zijn nek, me zo volledig aan hem overgevend. Bijna bezeten streel en kras ik hem over zijn rug en billen, iedere keer tegen bewegend als hij in me stoot. Na een tijdje voel ik hoe het wegebt en dan komt Robbie omhoog waarna hij me weer zo aankijkt, alsof hij daar ergens diep in mijn ogen iets bijzonders ziet.

‘Ik wil nu dat jij op me komt, Mitzy.’ Mmm, oké, vind ik ook wel lekker, heb ik een tijdje zelf de controle. Even later zit ik op hem, mijn knieën aan weerszijden van zijn heupen en plant ik zijn paal tussen mijn kutlipjes, waarna ik me eroverheen laat zakken. Even later heb ik hem helemaal in me zitten en rechtop gezeten begin ik hem daarna te berijden, waarbij Robbie mijn borsten vastheeft, alsof het de teugels van een paardje zijn. Hij streelt ze, kneedt ze, wrijft mijn tepels op tot ze er zowat afspringen en alles bij elkaar maakt dat dat ik er algauw weer helemaal in op ga. En net als bij Robbie is het ook voor mij niet te bedwingen, ik moet hem constant aankijken. Zijn bruine ogen beleef ik als schijnwerpers die tot diep in mij licht brengen, het verwarmt me en maakt me blij.

Het duurt niet zo lang of ik voel dat Robbie stevig begint tegen te stoten. Steeds als ik me laat zakken tilt hij zijn onderrug iets omhoog, op die manier zich zo diep mogelijk bij me naar binnen werkend. Voor de tweede keer word ik overvallen door een orgasme en ik laat me voorovervallen, dit is te lekker, ik wil hem tegen me aan voelen. Ik plet mijn tietjes tegen zijn borst en dan slaat Robbie zijn armen om me heen, trekt zijn benen op, de mijne zo spreidend en begint me dan weer heftig te neuken. Ik onderga het lijdzaam, kan alleen nog maar wegzakken in mijn orgasme terwijl hij zich in me uitleeft. Niet lang daarna hoor ik hem zachtjes kreunen als hij zich diep in mijn kutje leegspuit.

Robbie

Ik kan me niet herinneren dat het met een ander meisje ooit zó fijn was. We hebben nog zeker vijf minuten zo gelegen, Mitzy op mij, terwijl ik haar tegen me aandrukte en onophoudelijk streelde, overal waar ik maar bij kon. Op een gegeven moment toen het koud werd kleedden we ons weer aan en nu zijn we onderweg terug naar voorhuis. Daar treffen we in de keuken mijn moeder, die natuurlijk meteen in de gaten heeft wat we hebben uitgespookt. Ze loopt op me toe en zegt, met een dun lachje: ‘zie ik daar een strootje in je haar?’ waarna ze het verwijdert. ‘Oh ja, en je baas heeft gebeld, er is een spoedbestelling.’ Shit, daar zal je het hebben.’ Haastig loop ik naar mijn kamer, ik had m’n mobieltje vergeten mee te nemen en ga gauw terugbellen.

Mitzy

Als ik alleen ben met Thea voel ik me ineens verlegen worden. Ze heeft natuurlijk precies in de gaten wat we hebben uitgespookt en als ik sneaky naar mijn kamer wil verdwijnen zegt ze dan ook ‘ik wil even iets met je bespreken Mitzy.’ Ze doet voor ons allebei een kop koffie in, waarna we samen aan de grote tafel gaan zitten. En dan praat ze. ‘Ik zie heus wel dat je gek bent op mijn zoon, Mitzy. Ik houd van hem, maar toch moet ik je waarschuwen. Robbie is een goede jongen, en hij zal je echt niet bewust pijn doen, maar je moet wel weten dat hij nogal een zelfstandig en vrijgevochten leven leidt. Hij is niet voor niks vrachtwagenchauffeur geworden, hij is veel onderweg en bindt zich niet graag. En jijzelf hebt zojuist het nodige meegemaakt wat nog allemaal een plekje moet krijgen. Kijk je wel een beetje uit met wat je doet? Probeer te voorkomen dat je opnieuw gekwetst raakt.’

Thea verwoordt het anders, maar zelf voel ik ook wel dat ik op een hellend vlak zit. Ik ben te gemakkelijk met seks, terwijl ik ondertussen eigenlijk geen idee heb hoe ik verder moet met mijn leven. Het maakt me opnieuw aan het huilen, niet normaal zo los als tegenwoordig mijn tranen zitten. Thea troost me weer zo lief en net als ik wat terug wil zeggen komt Robbie weer binnen, met een tas, klaar om te vertrekken. ‘Ik heb een spoedrit naar Stockholm, met een snelle bus, ik moet een lading medicijnen waar hier een tekort aan is ophalen in Stockholm. Als het meezit ben ik morgen op tijd voor de jaarwisseling terug.’

Robbie

Dan pas zie ik dat Mitzy huilt en schuif nog snel voordat ik vertrek even bij haar en mam aan. ‘Mitzy, wat is er aan de hand?’ Ze kijkt me aan, haalt haar schouders op en grient dan nog een potje harder. Ik kijk mijn moeder vragend aan en die zegt dan ‘ze heeft het even moeilijk. Ga jij nou maar naar je werk, dit komt wel goed. Kijk je wel goed uit onderweg?’ Natuurlijk, altijd die bezorgdheid. Opnieuw kijk ik Mitzy aan maar die ontwijkt mijn blik. Tjesses, wat is dit nu weer. Het ene moment hebben we de beste fuck aller tijden en amper een half uur later is de wereld éen groot tranendal. Echt, vrouwen zijn fantastische wezens, maar soms snap ik er geen biet van. Ik kijk Mitzy nog even aan maar opnieuw ontwijkt ze me. Nou, ik moet nu echt vertrekken, geef haar een zacht kusje op haar lippen, mam krijgt er een op haar wang en weg ben ik.

Mitzy

Nadat Robbie is vertrokken voel ik me treurig, zonder dat ik goed begrijp waar dat vandaan komt. Nou ja, natuurlijk heeft het ook met Robbie te maken, dat hij geen vastigheid wil. ten minste, dat zegt Thea, zijn moeder. Maar wat dan nog, hij is me niks verschuldigd, alleen omdat we de afgelopen dagen seks hebben gehad. Misschien is het toch meer mijn eigen gevoel, dat ik te snel voor de bijl ga, te gemakkelijk te verleiden ben om seks te hebben. Of erger nog, dat dat misschien nog wel het enige is wat ik in mijn leven te geven heb, dat mannen me graag hebben om de seks, maar me voor de rest niet hoeven. Ik raak hier zo ontzettend van in de war.

Thea heeft me gelukkig tot vier uur vrij gegeven, wat me de kans geeft nog een tukje te doen. Als ik daarna wakker word voel ik me iets beter en omdat het vanaf dat moment hard werken is om Thea te helpen met de voorbereiding van het avondeten, heb ik niet veel tijd meer om ook nog maar ergens aan te denken. Tegen vijf uur komt er een meisje van mijn leeftijd de keuken binnen. Ze roept ‘tadaa, suprise’, waarna ze Thea in de armen vliegt.
‘Liefje, wat leuk dat je er nu al bent’ zegt ze dan, waarna ze haar aan mij voorstelt.
‘Mitzy, dit is onze dochter Janneke. En Janneke, dit is Mitzy. Ze is met Robbie meegekomen uit Oostenrijk en blijft hier een tijdje wonen.’

Als ik haar een hand wil geven zegt zijn zusje ‘kom, niet zo officieel’ waarna ze me een knuffel geeft. Dit ben ik echt niet gewend, in Oostenrijk doen we dit niet zo gauw.
Janneke praat daarna meteen verder: ‘ik heb het gevoel dat ik jou al een beetje ken, toen we met Kerstmis skypten vertelde Robbie me al van alles over jou.’
Een beetje onzeker kijk ik haar aan, maar ze bedoelt het wel oké geloof ik, want ze kijkt er heel lief bij. Ze lijkt trouwens best wel veel op Robbie, ook donkere haren en dezelfde bruine ogen met van die glimlichtjes erin.
‘Liefje, we zijn net druk met het avondeten, ik kan er nu even niet voor gaan zitten’ zegt Thea dan.
‘Geeft niet mam, ik help wel’ reageert Janneke, waarna ze meteen naast me komt staan en mee de groenten gaat snijden.

Het blijkt dat ik bij Janneke alleen maar hoef te luisteren want aan een stuk door vertelt ze over haar leventje. Ze wil binnenhuisarchitect worden en sinds een paar jaar studeert ze daarvoor in Utrecht. En blijkbaar is ze er vol van, want ze vertelt er zo ongeveer alles over wat er maar te vertellen valt. Ik vind het wel prima zo, het leidt fijn af en geeft me de kans met wat anders bezig te zijn dan alleen maar met mezelf. Maar dan, als Thea even weg is, vraagt ze ineens: ‘Ik hoorde van Robbie dat hij je uit de problemen heeft gehaald. Wat was dat nou?’ Oké, we zijn helemaal niet nieuwsgierig, maar niet heus.

Ik denk er even over na en besluit dan om maar geen kiekeboe te spelen, het is zoals het is en dan kan ik er ten minste open over praten.
Dus daar gaan we: ‘ik was een hoertje, in Wenen.’
‘Hoezo dat dan, hoe kom je tot zoiets? Is dat niet eng?’ vraagt Janneke, ook al heel open.
En dan vertel ik het haar, dat het inderdaad heel eng was. Ook vertel ik haar hoe ik er inrolde, over wat mijn stiefvader deed en alles wat daarna gebeurde. En hoe ik toen Robbie tegenkwam.
‘Wauw, heftig zeg’ reageert Janneke dan. ‘Wel stoer dat Robbie je daar weg wist te halen.’
Ja, dat vind ik ook. En daar zijn ze weer, de tranen.
Als Janneke het ziet gooit ze haar mes neer en trekt ze me tegen zich aan. ‘Huil maar even.’
Zo moeder zo dochter blijkbaar, en dan laat ik me maar weer eens gaan. En dit keer voelt het heel anders, het is bevrijdend, zo in de armen van Robbies zusje Janneke.

Als we daarna weer doorgaan met ons werk vraagt ze, opnieuw heel open: ‘weet je al wat je nu wilt gaan doen?’
Wauw, ze gaat wel als een mes door de boter, eigenlijk net zoals Robbie, die er meestal ook geen doekjes om windt.
Ik haal mijn schouders op: ‘… ehm, nee, eigenlijk nog niet. Ik ben nog maar net weer bevrijd van die kerel. Vroeger wilde ik wel bij de politie gaan werken, maar ik denk niet dat dat nog een slimme ambitie is.’ Het maakt dat Janneke giechelt, en dan moet ik er ook om lachen. ‘Een hoerig politieagentje’ giechel ik dan mee en een tijdlang hebben we samen de grootste lol.
Even later, als ik we weer tot rust komen, word ik toch nog even serieus: ‘ik weet het nog niet Janneke, ik zie wel. Ik ben zo blij dat ik hier een tijdje mag wonen, ik ga hard meewerken en dan zal er vanzelf wel een idee komen wat ik wil gaan doen.’

Robbie

Het zit gelukkig goed mee. In Zweden wil het nog wel eens spoken met sneeuw en gladdigheid, maar dit keer zijn de weersomstandigheden prima. Net voor middernacht arriveer ik in Stockholm. Morgenochtend word ik als eerste beladen, waarna ik weer op huis aan kan.

Ik vond het lastig om Mitzy zo achter te laten, huilend, terwijl ik niet goed weet waarom. Hoewel, ik heb onderweg veel over haar nagedacht en denk dat ik wel begrijp wat er aan de hand is. Ze is nog behoorlijk van streek over wat haar allemaal is overkomen, en die seks is dan niet zo slim. Maar ja, ze wou het zelf toch ook graag, ik heb het niet voor niks nog een keer gecheckt. Toch neem ik me opnieuw voor om haar verder zoveel mogelijk met rust te laten.

Ik hoop echt dat het me lukt nog voor Oudjaarsavond terug te zijn. Janneke komt ook thuis, meestal doen we dan met mam en pap en de bewoners die er dan nog zijn leuke spelletjes, en eten we ons helemaal vol aan de oliebollen. Ik slaap in een klein hotelletje en net als ik wil gaan slapen krijg ik een appje van Janneke, dat ze al thuis is. Als je het over de duvel hebt. Ook appt ze dat ze een goed gesprek had met Mitzy. Het zal me benieuwen en met opnieuw Mitzy in mijn gedachten slaap ik in.

Mitzy

Het was gezellig, deze laatste dag van het jaar. De hele middag heb ik geholpen met het bakken van oliebollen, en zeker in het begin leek het alsof we dat voor niks deden, want steeds als er een stuk of tien uit de pan kwamen waren ze binnen de kortste keren weer op. Rond de tafel schoven steeds meer mensen aan, die om beurten een verse warme bol kwamen halen. Maar uiteindelijk is het toch gelukt om drie grote schalen vol te krijgen, genoeg voor vanavond en voor morgen, Nieuwjaarsdag. Het deed me herinneren aan hoe het thuis was, voordat Vati overleed. Net als hier werd er toen ook van alles gebakken, waarbij ook altijd Oma en Opa aanwezig waren, die daarna samen met ons Oudjaar vierden. Samen keken we daarna naar het vuurwerk, dat hoog boven Wenen werd afgestoken.

Ik voelde me vandaag een stuk beter dan gisteren. Het was fijn om gisteren met Janneke over Robbie te kunnen praten, en over wat ik voor hem voel. En ik merkte dat zij het heel anders ziet dan haar moeder. Als ik haar broer leuk vind moet ik er gewoon voor gaan, vind ze, en niet zo in mijn hoofd gaan beredeneren of dat wel slim is. ‘Liefde is liefde en die gaat gewoon zijn eigen gang’ zei ze en dat heeft me aan het denken gezet. Dat ik nu slechte ervaringen heb gehad wil nog niet zo zeggen dat dingen altijd zo lopen. Maar is het al liefde voor Robbie? En ben ik zelf wel verliefd op hem? Of is het alleen maar dankbaarheid, omdat hij me redde?

Nou ja, ik weet het niet. En dan spookt er nog iets anders door mijn hoofd. Het is zo’n beetje in mijn hoofd geprent dat je seks kan gebruiken als ruilhandel, en het kan zijn dat ik daar nu ook nog steeds mee bezig ben. Daar heb ik allemaal lopen bedenken en op zich wil ik er nog steeds achter zien te komen wat er speelt, maar verder laat ik het maar een beetje op zijn beloop, heb ik besloten. Janneke heeft gelijk, de tijd zal het wel leren. Ondertussen is het al avond geworden en ik begreep van Janneke dat Robbie het waarschijnlijk wel haalt om voor middernacht hier te zijn. Ik hoop het…

Robbie

Pff, dat was jakkeren vandaag. Het laden vanmorgen verliep prima, al om zeven uur was ik weer onderweg. Maar in de middag liep het helemaal spaak rond Hamburg, waar ze natuurlijk ook weer eens aan de weg bezig waren en we via de binnenstadring werden omgeleid. Nou, ik kon m’n lol op, om met zo’n grote bus tussen al dat bestemmingsverkeer te moeten laveren. Ik ben blij dat ik er zonder deuken en butsen vanaf ben gekomen.

Het is al half elf als ik het erf van de boerderij oprijdt. Als ik binnenkom ziet het er supergezellig uit. Iedereen zit om de grote tafel in de keuken, er worden spelletjes gespeeld en verder staat de tafel helemaal vol met oliebollen en allerlei andere lekkere dingen. Het eerste waar mijn ogen naar op zoek gaan is MItzy. Als ik haar zie lach ik naar haar, loop naar haar toe en geef haar dan een zoen op haar lippen. ‘Fijn om je weer te zien, ik heb veel aan je gedacht’ fluister ik dan. ‘Hey broer, en ik dan? Ben ik ineens niet meer het belangrijkste in je leven?’ stoot Janneke me dan aan. Ik sluit haar in mijn armen en geef haar dan op beide wangen een zoen. Wij hebben altijd supergoed samen op kunnen trekken en het is fijn om haar weer te zien.

Mitzy


Ik ben dolblij als ik Robbie binnen zie komen, en al helemaal als ik zie dat zijn ogen mij als eerste zoeken. En het is zo leuk, hoe hij nu met Janneke knuffelt, had ik ook maar een broer gehad, wie weet hoe alles dan zou zijn gelopen. Maar dan roep ik mezelf tot de orde, dit gaat nergens over, het is allemaal zoals het is. Robbie propt zich onder protest van Janneke tussen haar en mij in en wil dan meteen ook mee ganzenborden. Natúurlijk mag hij meedoen, het is Oudjaars avond en dan hoort iedereen erbij. Dus beginnen we opnieuw, wat me wel uitkomt, want ik zat net in de put. En als ik iets niet meer wil, dan is het wel in de put zitten…


Liefs,
Zazie

Trefwoord(en): Boerderij, Met Familie, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!